ดอกเหมยห่อไฟ + E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 40,634 Views

  • 212 Comments

  • 261 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    2,765

    Overall
    40,634

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 2 เหตุผลที่ทำให้ใครสักคนคงอยู่ [อัป 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    30 ธ.ค. 61

 

ตอนที่ 2 เหตุผลที่ทำให้ใครสักคนคงอยู่  (ต่อ)

 

ไม่ถามต่อละว่าแตงหวานวาดรถของใคร หล่อนไม่ต้องการรู้ แล้วจะผิดไหมถ้าปิดกั้นจินตนาการของแตงหวานเสียตั้งแต่ตอนนี้

วันนี้แตงหวานไม่ไปโรงเรียน แต่น้าอ่อนต้องทำงาน แตงหวานจะไปช่วยน้าอ่อนทำงานที่ร้านป้าหงส์ไหมคะ

ไปค่ะ แตงหวานไปร้าน เด็กน้อยผุดลุกนั่งทันที วางมือจากดินสอสีและกระดาษ การชวนออกไปข้างนอกด้วยกันดึงดูดความสนใจของหนูน้อยเสมอ ค่อยทำให้ญาณินโล่งใจขึ้น

ถ้างั้นเราก็อาบน้ำ แต่งตัวสวยๆ แล้วไปกัน

ท่าทีลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว เร่งเร้าให้พาไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ ทำให้ญาณินยิ้มอย่างเอ็นดู แตงหวานน่ารักเสมอ แม้เกิดมาท่ามกลางความไม่พร้อม แต่ไม่เคยลดทอนความร่าเริงของแม่หนูได้เลย

เมื่อตั้งใจจะหยุดเรียกร้องความช่วยเหลือจากญาติฝ่ายพ่อของแตงหวานแทนพี่สาว ญาณินก็สัญญากับตัวเองว่าจะดูแลหลานสาวให้ยอมรับกับสิ่งที่เป็น ไม่ให้ความไม่สมบูรณ์เหล่านี้ต้องบั่นทอนอนาคตของแตงหวานในภายภาคหน้า

เมื่อกวาดตามองรอบ ขณะจูงหลานสาวกลับเข้าห้องนอนเพื่อเตรียมอาบน้ำให้ คำพูดของคนเมื่อวานก็กลับเข้ามา

ทำไมมันซอมซ่อแบบนี้ หมดปัญญาหาที่ดีๆ อยู่แล้วหรือไง แล้วจะปลอดภัยกับเด็กหรือเปล่า

ช่างเถอะ แม้วันนี้ยังไม่พร้อมหาสิ่งดีที่สุดให้ แต่เด็กในวัยเรียนรู้และกำลังเติบโตก็ต้องการการดูแลและใส่ใจมากที่สุด รู้ว่าเวลาเป็นสิ่งที่เด็กวัยนี้ต้องการ หล่อนจึงให้ความสำคัญ ไม่วางใจจะให้แตงหวานอยู่ในความดูแลของคนอื่น ดังนั้นจึงไม่ลังเลที่จะวางอนาคตการงานของตัวเองลงเพื่อดูแลหลานสาวได้อย่างเต็มที่

จนเมื่อต้องหางานทำ หล่อนจำเป็นต้องมีรายได้ เงินเก็บแสนกว่าบาทที่พี่สาวชี้ให้เห็นว่าจะใช้ได้สักกี่เดือนจึงถูกกันเป็นเงินเก็บสำรองในบัญชี ญาณินยังยึดความต้องการของแตงหวานเป็นหลัก ร้านเจ๊หงส์จึงลงตัวเพราะอยู่ใกล้ศูนย์เด็กเล็กที่เลือกให้แตงหวานเข้าเรียน

ต่อมาจึงเป็นการหาที่พัก บ้านเช่าหลังนี้เจ๊หงส์แนะนำให้ ด้วยรอบบ้านค่อนข้างสงบ ภายในรั้วรอบมีพื้นที่พอให้แตงหวานวิ่งเล่น ทำกิจกรรมของเด็กในวัยเรียนรู้ หล่อนดูจนมั่นใจแล้วว่าปลอดภัยดีจึงเลือกย้ายมาอยู่ที่นี่

ญาณินวางอนาคตของสองชีวิตไว้ว่า เมื่อแตงหวานโตขึ้นหล่อนจะขยับขยายหางานใหม่ที่ได้ค่าจ้างมากกว่าเดิม หล่อนมั่นใจในคุณสมบัติและศักยภาพของตัวเองว่ามีมากพอเมื่อถึงเวลานั้น เพื่อรองรับค่าใช้จ่ายของแตงหวานที่จะมีมากขึ้นและเพื่อความมั่นคงของหล่อนเอง

ทุกอย่างที่เป็นอยู่ญาณินคิดอย่างรอบคอบแล้ว จึงไม่ต้องการให้คนอื่นยุ่มย่ามหรือวิจารณ์สิ่งที่หล่อนจัดสรรให้ตัวเองและหลานสาวอีก

เกือบชั่วโมงญาณินถึงจูงแตงหวานออกจากบ้าน พร้อมกระเป๋าบรรจุสัมภาระของเด็กน้อย เมื่อล็อกประตูบ้านและประตูรั้วจนเรียบร้อยก็เจอกับเพื่อนบ้านสาวใหญ่ที่ออกกำลังกายอยู่บนถนนหน้าบ้าน แม้ไม่เจอกันบ่อยนักเพราะต่างก็ทำงานในวันธรรมดา แต่ทุกครั้งที่เจอหน้าก็ปรี่มาทักทายอยู่เสมอ

ไปไหนกันจ๊ะสองน้าหลาน แล้วนี่หอบอะไรกันเยอะแยะ มีใครมารับหรือเปล่า

ทำงานค่ะ ญาณินบอกอย่างเข้าใจความอยากรู้ของคนถาม แม้จะรู้สึกตงิดกับประโยคสุดท้ายนั่นก็เถอะ อ่อนฝากบ้านด้วยนะคะ วันนี้จะอยู่ร้านเจ๊หงส์ทั้งวัน

อ๋อ ได้สิจ๊ะ พี่คิดว่ามีคนมารับไปเที่ยวซะอีก ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องห่วง พี่อยู่บ้านทั้งวัน ไม่มีธุระไปไหน บ่ายนี้จะทำขนมจีนน้ำยากินกัน ยังคิดว่าจะแบ่งไปให้อยู่เลย เสียดายที่น้องอ่อนไม่อยู่

ญาณินบอกขอบคุณอย่างจริงใจในน้ำใจนั้น ก่อนจูงมือแตงหวานแยกย้าย แม่หนูน้อยยังหันไปโบกมือร่ำลาด้วยคุ้นเคยกับคุณป้าข้างบ้านอย่างเด็กอารมณ์ดี

ปกติแล้วญาณินมักเลี่ยงที่จะคบหากับใครก็ตามที่อาจล้ำเข้ามาในความเป็นส่วนตัว ปรารถนาจะอยู่อย่างสันโดษตามประสาคนมีโลกส่วนตัวสูง แต่พอมีแตงหวานเข้ามาก็ทำให้หล่อนเปลี่ยนมุมมองชีวิตมากขึ้น การผูกมิตรกับเพื่อนบ้านที่หากตัดความอยากรู้ออกไปก็พบว่าเขาเป็นคนที่มีน้ำใจและอัธยาศัยดีคนหนึ่ง จึงไม่ใช่เรื่องลำบากใจที่จะมองข้ามบางสิ่งไปบ้าง

ความคิดของหญิงสาวสะดุดลงเมื่อได้ยินเสียงจากคนที่เดินจูงมืออยู่ข้างๆ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเสียงคล้ายพึมพำนั้นเจ้าตัวกำลังพูดคนเดียวหรือร้องเพลง เพราะจับถ้อยคำไม่ได้ แต่แค่เห็นรอยยิ้มกับดวงตาพราวใสเมื่อหนูน้อยแหงนมามองหล่อน ญาณินก็ยื่นมืออีกข้างไปลูบศีรษะเล็กอย่างเอ็นดู

มั่นใจแล้วว่าวันเวลาข้างหน้าสำหรับเธอต้องมีแตงหวานอยู่ด้วยเท่านั้น...ความสนใจมีให้แต่หลานสาวคนเดียว ลืมความกังวลเมื่อคืนเสียสิ้น ลืมแม้กระทั่งบางคำถามจากเพื่อนบ้านที่เพิ่งตงิดใจเมื่อครู่เช่นกัน

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

0 ความคิดเห็น