ดอกเหมยห่อไฟ + E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 40,634 Views

  • 212 Comments

  • 261 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    2,765

    Overall
    40,634

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 2 เหตุผลที่ทำให้ใครสักคนคงอยู่ [อัป 70%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1782
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    28 ธ.ค. 61

 

ตอนที่ 2 เหตุผลที่ทำให้ใครสักคนคงอยู่ (ต่อ)

 

รถคันสีดำเคลื่อนมาจอดหน้าคฤหาสน์สีขาวที่ตั้งตระหง่านท่ามกลางความมืดของราตรีกาล แสงไฟจากหน้ารถสาดกระทบสายน้ำตรงลานน้ำพุที่พุ่งสู่อากาศก่อนตกลงมาซ่านเซ็นไม่ขาดสาย ฉัตรฉายหรี่ตามองนิ่ง ก่อนกวาดสายตาไปยังลานจอดรถด้านในเหมือนจะหาอะไรบางอย่าง แล้วเรียวคิ้วเข้มที่พาดผ่านดวงตาคมเรียวรีก็ขมวดมุ่น กระทั่งคนสนิทเดินมาหา เขาถึงเปิดประตูรถตอนหลังแล้วก้าวออกไป

คุณทั้งสองมาตั้งแต่บ่ายครับเฮีย โดยไม่ต้องถาม เขาก็ให้คำตอบที่กำลังอยากรู้

แล้วไม่มีใครคิดจะบอกฉันหรือไง

น้ำเสียงนั้นปนความหงุดหงิด คนสนิทที่เข้ามารับหน้าได้แต่เดินตามไปส่งนายเงียบๆ อย่างรู้ทาง

เพียงแค่ฉัตรฉายย่างก้าวแรกผ่านประตูคฤหาสน์เข้าไปด้านใน เสียงหวานนุ่มก็ทำลายความเงียบนั้นขึ้น

กลับบ้านดึกดื่นอย่างนี้ทุกวันหรือเฮีย นี่ถ้าไม่โผล่มาเงียบๆ ก็คงไม่รู้ว่าอยู่ทางนี้ทำตัวเหลวไหลยังไงบ้าง

ผู้หญิงร่างเพรียวบางในชุดนอนกรุยกรายสีขาว มีเสื้อคลุมทับให้พอดูรัดกุมเดินตรงเข้ามาหา แล้วโอบกอดฉัตรฉาย ยกสองมือประคองแก้มสากแล้วมองเข้าไปในดวงตาคมลึกนิ่งสนิทนั้นอย่างรักใคร่ ก่อนจะโอบกอดเขาทั้งตัวเพื่อให้คลายคิดถึง ชายหนุ่มยืนนิ่งเฉย ไม่ตอบสนอง ไม่ปัดป้อง ปล่อยให้อีกฝ่ายกอดรัดจนสมใจแล้วปล่อยมือจากเขาเอง

มาถึงเมื่อไหร่กันครับ

มาถึงหมายถึงอะไร มาถึงเมืองไทยหรือมาถึงบ้านเรา คนถูกถามย้อนถามกลับพลางเลิกคิ้วมองด้วยสายตาล้อเลียน

แล้วแต่คุณวิเวียนจะกรุณาบอกเถอะครับ ฉัตรฉายถอนหายใจ เอื้อมมือโอบกอดแผ่นหลังบอบบางเป็นการตัดบท พาเดินไปยังผู้ชายที่นั่งง่วนอยู่กับบางสิ่งตรงโซฟาที่มุมโถงบ้าน

แล้วนี่พ่อเลี้ยงปัณณ์เอาแผนที่มาทำอะไรครับ บอกไว้ก่อนเลยนะว่ารอบนี้ห้ามเข้าไปทำแผลงๆ ในพื้นที่โดยที่ผมไม่รู้อีก เกิดอะไรขึ้นจะวุ่นวายกันไปหมด

น้อยๆ หน่อย คราวก่อนมันเหตุสุดวิสัย ฉันแค่จะเข้าไปปลีกวิเวกหาความสงบ ช้างป่ามันหลงเข้ามาในพื้นที่ของนายได้ยังไง ใครจะไปกะเกณฑ์มันได้ล่ะ หน็อย แค่ช่วยฉันออกจากวงล้อมช้างหน่อยเดียว ทวงบุญคุณไม่รู้จักจบสิ้น

ปลายเสียงตวัด บอกให้รู้ว่าไม่ชอบใจกับคำปรามเท่าไร แล้วยิ่งขุ่นใจเข้าไปอีกเมื่อผู้หญิงคนเดียวในที่นั้นยังเสริมเข้าไป

ก็เฮียเขาบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอว่าช่วงนั้นมีช้างป่าหลงเข้ามา คุณอย่าเพิ่งเข้าไปเพราะจะรบกวนมัน ช้างจะตกใจ ให้รอสัก 2-3 วัน มันก็พากันกลับเข้าป่าเอง คุณน่ะใจร้อนจนได้เรื่อง

ห่วงช้างห่วงเสือตามประสาไปกันเถอะนะ ส่วนฉันคงไม่มีใครห่วงหรอก

เสียงพูดเบาๆ คล้ายรำพึงกับตัวเองหากได้ยินกันชัดเจน น้ำเสียงนั้นไม่มีแววน้อยใจเจือเข้ามาสักนิด ก่อนปรายตามอง เฮีย แล้วพูดปิดท้ายด้วยเสียงเรียบเฉย

ฉันเอาแผนที่งานมาดูเพราะอยากรู้ว่านายทำอะไรลงไปแล้วบ้าง สร้างล้ำพื้นที่ไปกินเขตใครหรือเปล่า ถ้ากระทบใครเข้าอีก ฉันจะได้เตรียมใจว่าต้องเข้าไปเคลียร์ให้นาย

ฉัตรฉายสะอึก ตีสีหน้าได้แสนตลกในสายตาสองคู่ที่มองอยู่ จนเขาปรายตามองสบมา สองคนถึงได้เลิกคิ้ว เสมองทางอื่นด้วยท่าทีกลบเกลื่อน

ผมจะเข้านอน คุณสองคนถ้ายังไม่ง่วงก็เชิญตามสบาย

สายตาสองคู่มองตามแผ่นหลังกว้างของร่างที่ก้าวออกไป ในความขบขันนั้นเจือความเอ็นดูและภูมิใจอยู่มากโข จนเขาขึ้นบันไดไปข้างบนแล้ว สองคนจึงหันมาสบตากัน

ทำไมเฮียของคุณเหมือนมนุษย์น้ำแข็งขึ้นทุกวัน...คุณว่าเป็นความผิดเราไหมที่เลี้ยงมันมาอย่างนี้ หรือว่าเราทำอะไรพลาดหรือเปล่า

ไม่รู้สิ แต่ฉันว่าก็ปกติดีนะ เขาก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว แต่ที่ฉันสงสัยก็คือ วันนี้ลูกน้องเขาบอกว่าไปพบเจ้าของโรงแรมเวียงรวีตั้งแต่บ่าย แล้วทำไมถึงกลับมาตอนนี้ นี่จะห้าทุ่มแล้วนะ

ลูกชายคุณอายุสามสิบสองปีแล้วนะ ตอนเราอายุเท่ามัน ก็มีมันตัวโตสูงจนเกือบเท่าผมแล้ว มันจะไปไหนก็ปล่อยไปเถอะ ตามติดมากเข้าลูกคุณจะอึดอัด หนีเข้าป่าไปอยู่กับเสือกับช้างป่าอีก ผมไม่รู้ด้วยนะ

คำนั้นทำให้คุณวิเวียนได้หยุดคิด...ตัดความกังวลที่ผุดขึ้นมาทิ้งไปได้ ลูกชายของเธอก็มีเขี้ยวเล็บพอตัว ผ่านโลกมาพอสมควร ถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากลเข้ามา เขาก็คงรู้ทันและดูแลตัวเองได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

0 ความคิดเห็น