มายาสีฝุ่น + E-book พร้อมโหลดจ้า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 20,360 Views

  • 27 Comments

  • 164 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    250

    Overall
    20,360

ตอนที่ 45 : ตอนที่ 7 ตะปบมาเฟีย (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    29 เม.ย. 62

 

คุณแหววไม่รู้โมโหใครมา ทำท่าทางเหมือนเมื่อวานเปี๊ยบครับ ผมเห็นแบกจอบขุดดินอยู่ในแปลงทดลอง นายดี๋คงยิ้มละ ไม่ต้องเหนื่อย ปล่อยให้คุณแหววขุดๆ พรวนๆ ทุกวัน แต่ระวังนะครับ ขืนปล่อยให้เป็นแบบนี้นานๆ สักวันเธอจะขุดเอาบ้านคุณเล็กไปทิ้งเหว’

ธนัทยื่นหน้ามาพูดแหย่เมื่อกลับมาถึง รัชภาคย์ถึงกับนิ่งอึ้งไปกับสิ่งที่ได้ยิน ต่อเมื่อลูกน้องปิดประตู ปล่อยให้เขาอยู่ตามลำพัง ใบหน้าคมสันที่เรียบนิ่งทั้งวันก็เผยยิ้มกว้างออกมา

แค่นึกภาพของเธอตาม เขาก็นึกขำแทบกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่

แล้วเป็นอะไรของเขา เมื่อคืนคุยกันคิดว่าตื่นมาจะซึมทั้งวันซะอีก”

รัชภาคย์รู้สึกผิดคาดไปถนัด คิดว่าเธอจะเศร้าหงอยกับสิ่งที่รับรู้เมื่อคืน แต่กลับไม่ใช่ นึกประหลาดใจในตัวผู้หญิงคนนี้จริงๆ

แต่ดี ปล่อยให้ออกแรงอย่างนั้นแหละ”

ยอมรับว่าเขาชอบที่จะเห็นเธอเป็นไปตามที่ธนัทรายงานมากกว่าภาพสีหน้าซีดเผือดที่ยังติดตาจากเมื่อคืน เพราะมันทำให้เขา...ห่วงเธอน้อยลง

รัชภาคย์ทำงานต่อ สมองโล่งโปร่งกว่าเดิม เมื่อความกังวลใจเกี่ยวกับพราวพิชชาถูกปล่อยทิ้งไปได้

แล้วเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกรอบ ไม่ทันได้อนุญาตประตูก็เปิดออกรัชภาคย์ง้างปากจะด่า แต่อีกฝ่ายรู้ตัวจึงชิงผลุบกลับแล้วปิดประตูตาม ก่อนส่งสัญญาณเคาะใหม่

คนข้างในบอกอนุญาตให้เข้ามาด้วยความเหนื่อยใจ...ดีนะที่เขาอารมณ์ดีอยู่

มีอะไรอีก”

เมื่อกี้ลืมบอกคุณเล็ก เจ้าหน้าที่ที่ให้ผมไปติดต่อบอกว่าผู้ว่าฯ เซ็นอนุมัติเปิดหน้าเหมืองใหม่มาแล้วครับ ให้คุณเล็กทำเรื่องต่อได้”

คำรายงานจากธนัททำให้รัชภาคย์พอใจ เขาพยักหน้ารับรู้ก่อนโบกมือไล่ลูกน้องคนสนิทให้ไปพ้นหน้า

ช่วงบ่ายชายหนุ่มขับรถออกจากเหมือง โดยปฏิเสธธนัทที่จะขับรถให้ เพราะมีแผนอยู่ในใจว่าเสร็จธุระแล้วจะรีบเข้าบ้าน ไม่คิดจะกลับเหมืองมาทำงานจนมืดค่ำเหมือนทุกวัน

รัชภาคย์ใช้เวลาทำเอกสารกับหน่วยงานไม่นาน เพราะทุกอย่างถูกเตรียมรอเขาพร้อมอยู่ ถึงแม้ธนัทจะกวนอารมณ์อยู่บ้าง แต่ถ้าเป็นเรื่องงาน หมอนี่รอบคอบและทำได้อย่างมีประสิทธิภาพเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเอกสาร หรือการลุยงานในเหมือง แม้แต่การต่อกรกับศัตรูในยามจำเป็นก็สามารถเคียงบ่าเคียงไหล่เขาได้

เขาเดินออกจากหน่วยงานราชการส่วนท้องถิ่น กลับมายังลานจอดรถ แล้วก้าวขึ้นไปนั่งบนรถจี๊ปสปอร์ตก่อนจะเคลื่อนออกมา

รัชภาคย์ไม่รู้เลยว่าทุกขณะที่อยู่ในที่แห่งนี้ มีสายตาคู่หนึ่งลอบมอง เมื่อเขาขับรถออกมา เจ้าของสายตาคู่นั้นก็ขึ้นรถตัวเองแล้วขับตาม

รถจี๊ปสปอร์ตคันสีดำเคลื่อนด้วยความเร็วสูง จนรถญี่ปุ่นคันหลังตามเกือบไม่ทันอยู่หลายหน จนเข้าเขตที่ดินของตัวเอง รอบอาณาบริเวณเกือบพันไร่ รถคันหลังถึงชะลอตัว เคลื่อนตามช้าๆ เหมือนยังลังเล จนใกล้ป้อมด้านหน้าสักร้อยเมตร รถคันนั้นก็ถอยกลับออกไป

รัชภาคย์บังคับรถผ่านเข้าสู่ประตูรั้วใหญ่ของเขตชั้นในของพื้นที่บ้านที่เขาสร้างไว้เกือบสองปี เมื่อรถจอดและดับเครื่องเสร็จจึงก้าวลงมา กวาดสายตาไปยังมุมหนึ่ง ไร้วี่แววว่าจะมีใครสักคนอยู่ตรงนั้น

ร่างสูงใหญ่ทอดเท้าเอื่อยไปยังแปลงทดลองปลูก นายดี๋เห็นเจ้านายก็รีบวิ่งมาหา

ทำไมถึงเละเทะอย่างนี้”

รัชภาคย์ถามเสียงเรียบเรื่อย ชี้ไปยังมุมด้านนอกของแปลงทดลองที่มีร่องรอยการขุดจนไม่เป็นรูปเป็นร่างอย่างที่คนงานทำ

คนถูกถามทำหน้าแหย มองตามเจ้านาย ดินบางส่วนถูกขุดลึกกว่าหน้าดินพลิกขึ้นมา ซึ่งไม่มีทางเป็นฝีมือของคนทำงานอย่างพวกเขา

คุณผู้หญิงมาขุดอยู่สองวันแล้วครับ”

เขาทำอะไร”

ไม่ทราบเหมือนกันครับ ผมไม่กล้าถาม”

...เพราะคุณผู้หญิงคนสวยแบกจอบมาแต่ละที ใบหน้าก็บึ้งตึงจนพวกเขาไม่กล้ามาเฉียดใกล้ จะเคยเห็นก็แต่คุณธนัท มือขวาของเจ้านายที่แวะมาคุยด้วยครั้งหนึ่ง แต่สีหน้าของคุณผู้หญิงก็ยังตึงๆ ไม่เปลี่ยน

คุณเล็กจะให้ผมพลิกดินกลับไหมครับ”

ไม่เป็นไร ปล่อยไว้อย่างนั้น พวกนายทำงานของตัวเองไป ส่วนของคุณผู้หญิงอย่าไปยุ่งกับเขา”

ได้ครับนาย”

รัชภาคย์ก้มหน้าซ่อนยิ้มเมื่อเดินหันหลังกลับ นึกขันพราวพิชชาชะมัด นี่คงนึกโกรธเขาจนต้องมาระบายใส่แปลงปลูกผักละสิ

เมื่อวานเขาพอจะหาสาเหตุได้ แต่ถ้าเป็นวันนี้ นึกหาเหตุผลไม่ออกจริงๆ ว่าหล่อนโกรธอะไรอีก จะว่าที่พูดจี้เรื่องหนี้สินก็ไม่น่าจะใช่ ตอนคุยกันเธอก็ดูเข้าใจอะไรง่ายดี แถมยังรับปากว่าจะชดใช้...เขาเชื่อว่าพราวพิชชาตั้งใจจริง มันทำให้เขารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

0 ความคิดเห็น