มายาสีฝุ่น + E-book พร้อมโหลดจ้า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 20,361 Views

  • 27 Comments

  • 164 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    251

    Overall
    20,361

ตอนที่ 44 : ตอนที่ 7 ตะปบมาเฟีย (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 434
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    26 เม.ย. 62

ฝากอีบุ๊กเรื่องใหม่ ห่อไฟรัก ของไรเตอร์ด้วยจ้า 
สดๆ ร้อนๆ พร้อมเสิร์ฟ

---------------------------------------------------------------------------------------------

 

ร่างงดงามกลมกลึงที่กำลังก้มๆ เงยๆ อยู่ตรงจุดเดิม แม้แสงแดดยามสายจะแผดกล้า แต่หล่อนก็ยังทำเช่นเดิม จนคนที่ลงจากรถกระบะคันสีน้ำตาลที่แวะมาเมื่อวานต้องเขม้นมองซ้ำ เขาจำเธอได้ทันทีที่เห็นแวบแรก แต่ที่มองอยู่เพราะอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ทำไมยังแบกจอบขุดดินอยู่อีกล่ะป้า นี่เมื่อคืนเขาไม่ได้เคลียร์กันเหรอ”

ธนัทถามป้ามิ่งที่เดินเอื่อยมาส่งปิ่นโตให้ตามที่เจ้าตัวโทร.มาอ้อนขอ ด้วยเหตุผลว่าเบื่อกับข้าวโรงอาหารในเหมืองจนกระเดือกไม่ลงอยู่แล้ว และวันนี้ก็ออกไปทำธุระในเมือง ขากลับจึงเลือกใช้เส้นทางนี้แทน ดังนั้นไหนๆ ก็ผ่านบ้านของเจ้านายอยู่แล้ว จึงขอให้ป้ามิ่งบอกแม่ครัวฝีมือดีจัดอาหารอร่อยๆ มาให้สักปิ่นโต

ป้าก็ไม่รู้ เมื่อวานป้ากลับบ้านไปก่อนที่คุณเล็กจะกลับมา แต่คิดว่าคงได้คุยกันแล้วละ เพราะเมื่อเช้าก็เห็นคุณเล็กดีๆ อยู่ แต่ตกสายคุณพราวพิชชาลงมาข้างล่าง หน้างี้ตึงเชียว ข้าวปลาตั้งโต๊ะไว้ให้ก็ไม่กิน แล้วเป็นอย่างที่คุณนัทเห็นนี่แหละ”

ป้ามิ่งเล่าแล้วบุ้ยใบ้ไปในทิศทางที่พราวพิชชาถือจอบขุดดินอยู่อย่างแรงไม่ตก

แล้ว...สองคนนี้เขามีอะไรๆ กันหรือเปล่า”

คุณนัทนี่ เดี๋ยวเถอะ ยุ่งเรื่องเจ้านายจริงๆ”

เรื่องเจ้านายเหรอ นี่แสดงว่าคุณแหววกับคุณเล็กของเรา...ใช่ไหมป้า” ธนัทยักคิ้วหลิ่วตา แสร้งพูดเว้นไว้ให้คู่สนทนาคิดไปเองจนไกลสุดกู่

ป้ามิ่งยกมือตีท่อนแขนของเขาเต็มแรงอย่างต้องการปราม

ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ เดี๋ยวเถอะๆ”

ไม่พูดหรอก แต่ป้าก็คิดเหมือนกันใช่ไหม” ธนัทพูดจริงจังกว่าเดิม แล้วทำสีหน้าครุ่นคิด “ตอนแรกคิดว่าคุณเล็กจะแก้เผ็ดคุณแหววเพราะไปตีหัวเข้าให้ เลยเอาตัวมาที่นี่ แต่คิดไปคิดมา ผมว่าเรื่องของสองคนนี้ต้องซับซ้อนกว่าที่เราเห็น”

ป้าไม่เคยรู้จัก ไม่เคยเห็นคุณแหววมาก่อน คุณนัทติดตามคุณเล็กมาตลอดก็เพิ่งรู้จักเธอด้วยไม่ใช่เหรอ สองคนนั้นเจอกันแล้วเกิดเรื่องให้คุณเล็กโดนตีหัวเลยหรือเปล่า”

ไม่น่าจะใช่นะป้า อย่าลืมนะว่าคุณแหววเป็นพี่สาวของคุณลดา โอกาสที่คุณเล็กกับคุณแหววจะรู้จักกันมาก่อนมีแน่นอน”

แล้วทำไมคุณแหววต้องทำให้คุณเล็กของป้าหัวแตกด้วยล่ะ คุณนัทบอกว่าตีหัวผิดคน เพราะคิดว่าเป็นคุณใหญ่ใช่ไหม”

อ้าว ป้า นี่อยู่กับคุณเล็กนานจนลืมไปแล้วหรือว่าเจ้านายเราเป็นฝาแฝดกับคุณใหญ่ คนไม่คุ้นอาจแยกไม่ออก ยิ่งวันนั้นเป็นหัวค่ำคงมองเห็นกันไม่ชัด ผมไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์หรอก ฟังพวกที่ไปกับคุณเล็กเล่ามาอีกทีน่ะ คิดว่าคุณแหววไม่ทันสังเกตว่าเป็นคุณเล็กของเราเลยเกิดเรื่อง แต่หลังจากนั้นนี่สิ วิธีของเจ้านายยิ่งแปลก ไปเอาตัวเขามาทำไม แล้วดูว่าไม่อยากส่งกลับดื้อๆ เมื่อวานให้ผมมาลองเชิงคุณแหวว พอกลับไปบอกว่าเธอไม่ได้สั่งให้ไปส่งที่รีสอร์ตแสงตะวัน จากที่อารมณ์บูดๆ ช่วงเช้า พอได้ยิน หน้างี้บานยังกับอะไรดี”

เฮ้อ! งั้นป้าก็ไม่รู้แล้ว ไม่อยากสนใจ เรื่องหนุ่มสาวน่าปวดหัว”

ฝากดูแลเธอด้วยนะป้า กลัวจริงๆ จะสับนิ้วเท้าตัวเองอย่างที่ป้าว่า นั่นเขาลูกคุณหนูแถมเป็นนักเรียนนอกด้วยนะ นึกยังไงถึงมาจับจอบขุดดินกลางแดดเปรี้ยงๆ ...หรือให้คุณเล็กพาไปเป็นคนงานเหมืองก็น่าจะเข้าที ดูท่าแรงเยอะเอาการ”

ธนัทแหย่ปิดท้ายก่อนหิ้วปิ่นโตคู่ใจเดินขึ้นรถแล้วขับออกไป ส่วนคู่สนทนาที่ยังอยู่ที่เดิมเบือนหน้ามองหญิงสาวแล้วนิ่วหน้าครุ่นคิด...พยายามคิดก็คิดไม่ออกว่าสองคนมีเรื่องขัดใจอะไรกัน






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

0 ความคิดเห็น