มายาสีฝุ่น + E-book พร้อมโหลดจ้า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 20,348 Views

  • 27 Comments

  • 164 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    238

    Overall
    20,348

ตอนที่ 40 : ตอนที่ 6 ชีกอ เจ้าชู้ ชอบมั่ว (6)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    19 เม.ย. 62

 

ตอนที่ 6 ชีกอ เจ้าชู้ ชอบมั่ว (ต่อ)

 

ร่างสูงของคนที่พราวพิชชาคุ้นตาอยู่มาหยุดตรงหน้า หญิงสาวมองเขาอย่างใช้ความคิด ไม่กี่วินาทีก็นึกออก

คุณน่ะเอง”

สวัสดีครับคุณพราวพิชชา...ผมเรียกคุณแหววได้ไหม คือเรียกง่ายกว่า”

เธอมองคนมาที่มาทัก เห็นรอยยิ้มเปิดเผยบนใบหน้าคมสันเกลี้ยงเกลา ดวงตามีแววขี้เล่น ไม่มีท่าทีอื่นแอบแฝง จึงพยักหน้าตอบรับ

ค่ะ สวัสดีค่ะ”

เห็นคุณขุดดินแปลงผัก เลยสงสัยว่าคนงานไปไหน นายดี๋น่ะครับ”

เขาถามอย่างกับว่าเธอคุ้นเคยกับคนในบ้านนี้อย่างนั้นแหละ...พราวพิชชาไม่อยากนึกต่อให้ปวดหัวว่านายดี๋คนที่เขาพูดถึงเป็นใคร จึงตัดบทถามกลับ

คุณมีธุระกับฉันหรือเปล่าคะ”

โอ๊ะ! ไม่ครับ ไม่มี ผมเพิ่งออกจากเหมืองจะไปทำธุระในเมือง ขับรถผ่านบ้านเจ้านาย เลยแวะมาทักทายป้ากิ่ง...หรือว่าใครๆ น่ะครับ”

หยอดถึงเพียงนี้แล้วขยับไปรอฟังคำสั่งจากเธอใกล้ๆ อย่างลืมตัว ลุ้นว่าหญิงสาวอยากให้เขาทำอะไรตามที่นายสั่งไว้หรือเปล่า...จนนานพอดู เธอก็ยังเงียบ ธนัทจึงช้อนตาขึ้นมอง

แล้วคุณแหววจะสั่งอะไรผมไหมครับ”

คะ จะให้ฉันสั่งอะไร”

อ้อ…ไม่มีหรอกครับ งั้นผมกลับละ”

ชายหนุ่มยืดกาย สูดลมหายใจเข้าปอด สีหน้าแช่มชื่นเหมือนกำลังโล่งใจ ก้มศีรษะให้เธอเป็นเชิงลาแล้วย่างเท้าออกมาด้วยท่าทีปลอดโปร่งใจเป็นที่สุด

เดี๋ยวค่ะ”

ธนัทชงักเท้า รอคอย ลุ้นระทึก...ไม่กล้าแม้จะหันกลับไปมองเธอ

แล้วถ้าคุณพราวพิชชาขอให้ผมไปส่ง คุณเล็กก็จะให้ทำตามที่เธอสั่งใช่ไหมครับ’

ใช่ ทำตามที่เขาต้องการ ถ้าเขาอยากกลับ นายก็ไปส่งให้ถึงที่’

ธนัทสัมผัสได้ว่าระหว่างพราวพิชชากับเจ้านายมีบางอย่างขัดแย้งกันอยู่ และเขาก็เห็นว่าเจ้านายมีอาการไม่ปกติสักเท่าไร แล้วถ้าพราวพิชชาจะจากไป...

เขาค่อยๆ หันมอง แล้วถามด้วยน้ำเสียงหยั่งเชิง

คุณแหววว่ายังไงครับ”

พราวพิชชาลังเล ก่อนจะกลั้นใจถาม

เจ้านายคุณล่ะ เขาอยู่ไหน ไม่เข้าเมืองไปกับคุณด้วยหรือ” หญิงสาวยิ่งอึกอักกว่าเดิมเมื่อเห็นสีหน้าธนัทคล้ายว่ายังไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบายมากกว่านี้ “ฉันถามดู แค่อยากรู้ ไม่มีอะไรหรอก แค่นี้แหละ เชิญคุณเถอะ”

...หล่อนไม่รู้หรอกว่าระหว่างรวบรวมความกล้าเปิดปากถามออกมาได้ ทำให้อีกฝ่ายลุ้นใจแทบขาด

คุณเล็กอยู่เหมืองครับ วันนี้กลับบ้านค่ำ คุณแหววไม่ต้องรอนะครับ พอดีมีงานต้องเคลียร์เยอะ งั้นผมกลับละครับ”

ธนัทพูดรัวม้วนเดียวจบแล้วรีบสาวเท้า ไม่คิดจะมองข้างหลังให้อีกฝ่ายได้ตัดสินใจใหม่ เขาขึ้นรถแล้วสตาร์ต ขับออกไปทันทีด้วยท่าทีครึ้มอกครึ้มใจ

ผมให้โอกาสแล้วนะครับคุณแหวว ตอนนี้ถือว่าปิดจ็อบ หมดหน้าที่ผมแล้ว




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

0 ความคิดเห็น