มายาสีฝุ่น + E-book พร้อมโหลดจ้า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 20,356 Views

  • 27 Comments

  • 164 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    246

    Overall
    20,356

ตอนที่ 39 : ตอนที่ 6 ชีกอ เจ้าชู้ ชอบมั่ว (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 445
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    18 เม.ย. 62


ตอนที่ 6 ชีกอ เจ้าชู้ ชอบมั่ว (ต่อ)

 

ใกล้เที่ยงวัน ธนัทจอดรถกระบะขับเคลื่อนสี่ล้อสีน้ำตาลคันใหญ่มาจอดหน้าบ้าน เขาได้รับคำสั่งให้มาที่นี่เพื่อรอรับคำสั่งจากผู้หญิงที่เจ้านายพามาเมื่อสองวันก่อน

คุณเล็กให้ผมไปรับคุณพราวพิชชาที่บ้านใหญ่แล้วไปส่งเธอที่รีสอร์ตแสงตะวันใช่ไหมครับ’

กูแค่ให้มึงไปเสนอหน้าให้เขาเห็น ถ้าเขาให้ทำอะไร ก็ทำไปตามที่เขาต้องการ แต่ถ้าเขาไม่ออกปาก มึงก็ไม่ต้องเสือก’

ธนัทไหวไหล่ ยิ้มกริ่มเมื่อถึงบางอ้อ นึกถึงอารมณ์บูดๆ ของเจ้านายที่เข้าสำนักงานใกล้ขุมเหมืองเมื่อเช้า แล้วด่าทอหัวหน้าคนงานที่กำลังออกอาการกะลิ้มกะเหลี่ยคนงานหญิงที่มาใหม่ ธนัทรู้ว่ารัชภาคย์ไม่ชอบเรื่องทำนองนี้ เห็นห่ามๆ อย่างนี้เถอะ ความเป็นสุภาพบุรุษในตัวของเจ้านายนั้นสูงลิบ ดูแลปกป้องลูกน้องหรือคนงานผู้หญิงดีอย่างกับอะไร ถ้ารู้ว่ามีใครบังอาจคุกคาม ไม่ให้เกียรติพวกเธอแล้วละก็...เจ้านายเขาไม่เคยละเว้น

แต่ที่ผ่านมาก็เป็นการเรียกมาว่ากล่าวตักเตือน หนักข้อมากเข้าก็ลงโทษโดยการให้พักงานเสีย แต่ไม่เคยออกลีลาไล่เตะใครเหมือนเมื่อเช้า

ธนัทเตร่ไปมาหน้าบ้าน สลับการยืนอิงรถกระบะ พาหนะที่พาเขามาถึง ชะเง้อมองหาคนเป้าหมาย กระทั่งเห็นหล่อนก้มๆ เงยๆ อยู่ที่แปลงพืชทดลองปลูก

คนสนิทของรัชภาคย์กะพริบตาถี่ ไม่มั่นใจว่าภาพที่เห็นนั้นจะใช่คนที่เจ้านายสั่งให้มาหาหรือเปล่า...จนป้ามิ่งเดินออกจากบ้านมากระซิบใกล้

แบกจอบไปขุดดินตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ ใครห้ามก็ไม่ฟัง เหงื่อโซมตัว หน้าแดงก่ำเชียว กลัวจะเป็นลมเป็นแล้งไปซะก่อน ดูก็รู้ว่าไม่เป็นงานหรอก ดีไม่ดีจะสับนิ้วเท้าตัวเองเข้า จะพานเป็นเรื่องใหญ่”

เข้าเค้าแฮะ...อาการเหมือนคุณเล็กเปี๊ยบเลย โมโหเดือด หงุดหงิด หาเรื่องออกแรงระบายอารมณ์กันตั้งแต่เช้า

คุณนัทมาก็ดี ไปห้ามหน่อยสิคะ”

เฮ้ยไม่เอาป้า หาเรื่องให้แล้วไหมล่ะ” ธนัทโวยเสียงหลง จนป้ามิ่งค้อนเข้าให้

หาเรื่องอะไรกัน ไปห้ามคุณพราวพิชชาแค่นี้เอง”

ไม่เอา ไม่ยุ่ง ไม่อยากหาเหาใส่หัว” ...ทำเกินหน้าที่ เดี๋ยวก็ถูกเจ้านายไล่เตะเข้าอีกคน เสียชื่อ เสียภาพพจน์ตายเลย

ธนัทยิ้มอย่างประจบเมื่อไม่อาจทำตามคำขอร้องให้หญิงแม่บ้านได้

น่า ป้าอย่าไปยุ่งกับพวกเขา ปล่อยไปเถอะ เดี๋ยวดีกันเมื่อไหร่เราจะกลายเป็นหมาหัวเน่า”

พวกเขา...หมายถึงใครกันคะ คุณนัทพูดถึงคุณพราวพิชชากับใคร”

ก็คนที่เธออยากเอาจอบไปสับ แทนที่จะเป็นดินในแปลงผักไง” ธนัทยืดตัวตรง บอกอย่างมั่นอกมั่นใจละคราวนี้

อุ๊ยพูดอะไรน่ากลัว แถมทำป้างงเข้าไปอีก...ไม่เอาแล้ว ไม่พูดด้วยละ” ป้ามิ่งโบกมือว่อน ก่อนหลบฉาก หันกลับเข้าบ้านเมื่อเห็นว่าคุยไปก็คงไม่ได้เรื่อง

คนข้างหลังมองตามแล้วหัวเราะอารมณ์ดี เมื่อมองไปยังจุดเดิม เห็นหญิงสาวกำลังยืนพัก ยกมือปาดเหงื่อ เริ่มออกอาการอ่อนแรงลงแล้ว

คุณเล็กบอกว่าไปให้คุณพราวพิชชาเห็น แล้วรอรับคำสั่งเธอ...โอเค จังหวะนี้แหละ ปลอดภัย


 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

0 ความคิดเห็น