มายาสีฝุ่น + E-book พร้อมโหลดจ้า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 20,361 Views

  • 27 Comments

  • 164 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    251

    Overall
    20,361

ตอนที่ 38 : ตอนที่ 6 ชีกอ เจ้าชู้ ชอบมั่ว (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    16 เม.ย. 62

 

ตอนที่ 6 ชีกอ เจ้าชู้ ชอบมั่ว (ต่อ)

 

ดูอย่างไรเขาก็ไม่ใช่คนที่จะอยากรู้เรื่องของใครต่อใคร

ผมไม่รู้ว่าพ่อแม่ของคุณสอนคุณมายังไง แต่สำหรับผม ไม่นิยมในสิ่งที่ครอบครัวของคุณทำ”

หญิงสาวหน้าร้อนผ่าว...เรื่องราวที่นึกกลัวเดินเข้ามาใกล้แล้วใช่ไหม มันคงเป็นเหตุผลเดียวที่จะให้รัชภาคย์ถามเจาะถึงเรื่องส่วนตัวของเธอ และรั้งเธอไว้

ตอนนี้คุณเรียนจบ มีงานทำ มีรายได้ของตัวเอง ผมคิดว่าไม่น้อยหรอกกับวุฒิจากใบปริญญาและหน้าที่การงานในบริษัทนั้น มันจึงควรถึงเวลาที่คุณจะรับผิดชอบ ผมนึกไม่ออกว่าพ่อแม่และตัวคุณจะมีความสุขไปได้ยังไงกับชีวิตดีๆ ที่แลกมาด้วยอนาคตของน้องสาวคุณ และเงินก้อนใหญ่ของพี่ชายผม”

ฉัน...ฉันไม่รู้”

รัชภาคย์กำลังพูดถึงสิ่งที่เธอกลัวจริงๆ พ่อแม่ส่งเงินให้เธอใช้จ่ายไม่ขาดมือตั้งแต่เรียนหนังสือระดับไฮสกูลที่ออสเตรเลีย ไม่ว่าจะมีกิจกรรมอะไรก็ส่งเสริมให้เธอได้ทำไม่น้อยหน้าใคร ตอนเป็นเด็กพราวพิชชาก็สนุกและเพลินกับการใช้ชีวิตในรูปแบบที่พ่อแม่จัดหาให้ ไม่เคยเฉลียวใจเลยว่าเงินเหล่านั้นจะกู้ยืมมา...กระทั่งมาระแคะระคายเมื่อตอนเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว

แต่ชีวิตของเธอก็เดินมาไกล พ่อกับแม่ลงทุนในการศึกษาและปั้นเธอให้เป็นไปตามรูปแบบที่ต้องการ จนเธอไม่อาจเดินกลับหลังได้อย่างอิสระอีก

คุณรู้สิ รู้ทุกอย่าง แต่คุณปิดตัวเอง ไม่ยอมเข้ามามีส่วนร่วมกับเรื่องน่าละอายพวกนี้ ปล่อยให้พ่อแม่คุณกอบโกย หาผลประโยชน์จากคนอื่นเพื่อปรนเปรอตัวคุณ ส่วนคุณปิดหูปิดตาแล้วดันตัวเองให้อยู่ในที่ดีๆ หาแต่สิ่งดีๆ ให้กับอนาคตตัวเอง แล้วปล่อยเรื่องเน่าเหม็นข้างหลังให้น้องสาวบุญธรรมรับผิดชอบและชดใช้ทุกอย่างแทน”

มันเป็นเรื่องจริงที่พราวพิชชานึกละอายตลอดมา หล่อนจึงพยายามที่จะทำทุกอย่างเพื่อชดเชยให้ปิ่นลดา...แต่ไม่ได้เตรียมใจว่าจะถูกใครคนอื่นมาทวงถาม

ตอนนี้มาคิดดู ผมไม่เชื่อนะที่นายใหญ่บอกว่าคุณนัดเพื่อนที่จะมาสมทบแล้วออกเที่ยวด้วยกัน ผู้หญิงอย่างคุณ...ยังมีอะไรให้ทำและคิดมากกว่านั้น”

เขาดูหล่อนออก...และทำเหมือนรู้ทัน

พราวพิชชากัดริมฝีปากตัวเองจนเจ็บ...นี่สินะที่หล่อนระแวงตลอดมาว่ายังมีบางสิ่งในแววตาเขาที่หล่อนอ่านไม่ออก

ฉันไม่เคยคิดที่จะทิ้งลดา ลดาเป็นน้องสาวของฉัน คุณเป็นคนนอก จะมารู้อะไรระหว่างฉันกับลดา และ...ตลอดมาฉันไม่เคยเห็นด้วยกับสิ่งที่เกิดกับลดาและพี่ชายคุณ”

คุณเลยพยายามที่จะดึงน้องสาวกลับไป”

พราวพิชชามองเขาอย่างค้นหา อยากรู้ว่ารัชภาคย์รู้อะไรลึกกว่านี้...แต่ก็นั่นแหละ จ้องมองให้ตายเธอก็ดูเขาไม่ออก

รัชภาคย์ไม่ใช่ผู้ชายห่าม ไร้ความคิด และกวนโมโหอย่างที่เคยแสดงออกกับเธอ...พราวพิชชาคิดว่าตัวเองเข้าใจในจุดนี้ถูกต้อง จุดที่เคยมองข้ามไป

คุณรู้อะไรอีก” เมื่อค้นหาเท่าไหร่ก็ไม่รู้ทันความคิดเขา แล้วจะแปลกอะไรที่จะถามเอาตรงๆ

รู้ว่าผู้หญิงอย่างคุณร้ายกาจ โกหก และเชื่อถือไม่ได้”

รัชภาคย์จบคำพูดเท่านั้น แล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องรับประทานอาหารโดยไม่เหลียวหลัง พราวพิชชาอึกอัก หายใจติดขัด

หล่อนรู้สึกต่ำต้อยนัก หลังจากที่เขาขุดคุ้ยเรื่องน่าอายในครอบครัวออกมาพูดอย่างไม่ยั้ง แล้วยังด่าทอหล่อนโดยไม่ถนอมน้ำใจสักนิดด้วย

มือบางยกขึ้นป้ายน้ำตาออกอย่างรวดเร็วเมื่อรู้สึกตัวว่ามันไหลเปรอะลงบนแก้มนวล หล่อนไม่มีทางให้ใครหน้าไหนมาทำลายศักดิ์ศรีได้หรอก รัชภาคย์ไม่มีสิทธิ์สักนิด ถ้าชีวิตของหล่อนจะติดค้างและต้องตามชดใช้คืน เขาเหล่านั้นก็จะเป็นปิ่นลดากับรัชตะแค่สองคน

ส่วนนายรัชภาคย์...ไม่ใช่เลย นายคนนี้ไม่มีสิทธิ์ที่จะมายุ่งเกี่ยวกับชีวิตของเธอด้วยซ้ำ!

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

0 ความคิดเห็น