มายาสีฝุ่น + E-book พร้อมโหลดจ้า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 20,351 Views

  • 27 Comments

  • 164 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    241

    Overall
    20,351

ตอนที่ 31 : ตอนที่ 5 ศึกสองด้าน (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 377
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    10 เม.ย. 62

 

ตอนที่ 5 ศึกสองด้าน (ต่อ)

 

ป้ามิ่งประคองถาดที่วางเหยือกกาแฟกับถ้วยเข้าชุดกันออกจากห้องเตรียมอาหารติดกับครัวใหญ่ พลางนึกถึงคำสั่งนายที่บอกให้ดูแลเด็กในบ้านให้อยู่กันอย่างมีระเบียบในช่วงนี้ เพราะไม่รู้ว่าพวกที่มาปล้นสินแร่เมื่อตอนบ่ายจะย้อนมาป้วนเปี้ยนถึงบ้านหรือเปล่า ถึงแม้บ้านหลังนี้กับเส้นทางขนส่งจะอยู่ห่างกันหลายสิบกิโลเมตร อีกทั้งบ้านยังตั้งอยู่ในเขตที่อยู่อาศัย นับว่าปลอดภัยเพียงพอ แต่นายก็ไม่ประมาท

ป้ามิ่งนึกพอใจอยู่มากที่รัชภาคย์แม้จะเลือดร้อน นิสัยบ้าบิ่นตามที่ได้ยินใครๆ พูดถึง แต่ก็มักเป็นเรื่องการตัดสินใจในการทำงานเหมืองที่ต้องเด็ดขาด แต่หากเป็นความปลอดภัยของคนในบ้าน เขาไม่เคยเอามาเสี่ยง และไม่เคยละเลย ด้วยเหตุผลง่ายๆ ว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้นก็ไม่คุ้มกันเลยสักนิด จึงไม่เหตุผลอะไรที่เขาจะประมาทมัน

หญิงวัยกลางคนเดินขึ้นบันได ทำท่าจะตรงไปยังปีกขวาค่อนไปทางด้านหลังของบ้าน เมื่อมองในทิศทางตรงข้ามกันเห็นแขกสาวสวยที่มาพักตั้งแต่เมื่อคืนเดินเตร่ไปมา ทำท่าครุ่นคิด จมอยู่กับตัวเอง...แน่นอนว่าขนาดนางหยุดมองตั้งนานสองนาน เธอคนนั้นก็ยังไม่รู้ตัว

เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้น ก่อนจะถูกผลักเข้ามาหลังจากรัชภาคย์ตอบรับเบาๆ เขาเอนกายพิงเก้าอี้ทำงานหลังโต๊ะตัวใหญ่ที่วางเด่นตัวเดียวกลางห้อง มองแม่บ้านที่ประคองถาดเข้ามา...รู้ว่าป้ามิ่งคงมีเรื่องจะคุยด้วย ไม่อย่างนั้นคงไม่ยกมาเอง

จะนั่งก่อนไหม ป้า”

ไม่เป็นไรค่ะ คุยไม่นาน” ป้ามิ่งตอบแล้วอมยิ้มที่นายรู้ทันการมาของเธอ

รัชภาคย์พยักหน้า วางปากกาในมือลง เป็นสัญญาณว่าพร้อมรับฟังแล้ว

คุณพราวพิชชา...เธอจะกลับเมื่อไหร่คะ”

ไม่มีกำหนด แต่ไม่ใช่เร็วๆ นี้”

ค่ะ เธอเป็นแขกมาพักบ้าน ป้าจะได้จัดเตรียมรับรองเธอ”

ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก เมื่อคืนเธอมาในฐานะแขก ป้าก็ดูแลอย่างดีแล้ว แต่หลังจากวันนี้เธอเป็นคนในบ้านของเรา”

เอ๊ะ ยังไงกันคะ”

ดูแลเธอ เหมือนคนในบ้านนี้อีกคน ป้าทำได้ใช่ไหม”

มีอะไรจะบอกป้าเพิ่มเติมไหมคะ”

แล้วมันจำเป็นต่อการดูแลของป้าหรือเปล่าล่ะ”

นิดหน่อยค่ะ อย่างน้อยป้าจะได้วางตัวถูก”

รัชภาคย์เลิกคิ้ว...เขายังไม่พร้อมส่งพราวพิชชากลับรีสอร์ตแสงตะวันในเวลานี้แน่ๆ ส่วนเหตุผล เขารู้ว่ามี แต่ไม่พร้อมจะแจ้งให้ป้ามิ่งฟัง

พราวพิชชาเป็นพี่สาวปิ่นลดา...เธอเป็นพี่เมียนายใหญ่”

อ๋อ เธอเป็นญาติคุณนี่เอง”

รัชภาคย์ที่รินกาแฟจากเหยือกใส่ถ้วยที่เตรียมมาพร้อม ยกขึ้นจิบแล้วต้องสำลัก

ให้ตายสิ...เขานึกภาพให้พราวพิชชาเป็นญาติเขาไม่ได้จริงๆ

เธอเป็นพี่เมียนายใหญ่ ไม่เกี่ยวกับฉัน”

ป้ามิ่งกะพริบตา ทำท่างงๆ แต่ด้วยความที่อยู่กับรัชภาคย์มาเกือบครบสองปีในบ้านหลังนี้จึงทำให้เข้าใจอะไรได้เอง แม้จะยังไม่กระจ่างก็ตาม...บางคำถามก็ต้องการเวลาในการหาคำตอบ

ค่ะ ได้ค่ะ งั้นป้ารบกวนคุณเท่านี้ค่ะ”

เธอเป็นยังไงบ้าง”

ป้ามิ่งทำท่าจะหันกลับ ก็ต้องหยุดเมื่อนายมีเรื่องถาม

เมื่อกี้เห็นอยู่หน้าห้องของเธอค่ะ”

แล้วกินข้าวกินปลาหรือยัง”

เธอไม่กินค่ะ บอกว่ายังอิ่มกับมื้อบ่าย ผักบุ้งเอาขนมข้าวเม่าทอดให้กิน ไม่รู้ติดใจไปได้ยังไง กินซะหมดถ้วย”

รัชภาคย์เผลอยิ้มออกมา พอนึกได้ก็รีบหยุดรอยยิ้มนั้น

ก่อนลงไป ป้าแวะดูเธอหน่อยนะ เผื่ออยากได้อะไรเพิ่ม และถ้าเธอถามถึงเรื่องอื่นๆ ก็ยังไม่ต้องบอก”

ป้ามิ่งรับคำ เมื่อเห็นคนเป็นนายก้มหน้าทำงานต่อ จึงหันกายกลับ เปิดประตูผ่านออกไปแล้วปิดให้อย่างแผ่วเบา ด้วยไม่ต้องการให้เสียงรบกวนถึง




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

0 ความคิดเห็น