มายาสีฝุ่น + E-book พร้อมโหลดจ้า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 20,401 Views

  • 27 Comments

  • 161 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    291

    Overall
    20,401

ตอนที่ 24 : ตอนที่ 4 หลงเข้าถ้ำเสือ (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    3 เม.ย. 62

 

ตอนที่ 4 หลงเข้าถ้ำเสือ (ต่อ)

 

พราวพิชชาพลิกกายหงายจากท่านอนซุกตัวหาความอบอุ่นกับที่นอนนุ่มอยู่ทั้งคืน หล่อนปรือตาขณะเหยียดกายไล่ความเมื่อยขบ

หลายวินาทีกว่าจะจำได้ว่าตัวเองมาอยู่ในห้องนอนแปลกตาและไม่คุ้นเคยนี้ได้อย่างไร

หญิงสาวนอนนิ่งๆ ทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้น เธอมีเวลาสิบห้าวันสำหรับจัดการกับสิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจ เวลาที่เป็นอิสระพอจะคิดทำบางอย่างเพื่อน้องสาว...แม้จะเทียบกันไม่ได้กับความเสียสละที่ปิ่นลดามอบให้กับเธอและพ่อแม่ก็ตาม แต่ก็ดีกว่าเธอจะปิดหูปิดตา ไม่ทำอะไรเลย

เมื่อวานตอนค่ำเรื่องราวที่เธอประสบจนรู้สึกช็อกกับความเข้าใจผิด แต่เมื่อได้อยู่ตามลำพัง ถึงได้รู้ว่าโชคดีแค่ไหนแล้วที่คนซึ่งเธอเข้าใจว่าเป็นน้องเขยนั้นกลับเป็นน้องชายฝาแฝดของเขา...

ผู้ชายไร้มารยาท พูดจาทั้งกระโชกและกวนอารมณ์ตอนเธอเจอในวันแต่งงานของปิ่นลดา

อยากทึ้งผมตัวเองนัก ทำไมถึงไม่เอะใจนะว่าคนที่พบเจอคราวนี้จะเป็นเขา

แต่เมื่อคิดไปก็เข้าข้างตัวเองว่าเป็นเพราะรูปลักษณ์ที่เห็นในครั้งใหม่ของเขาเปลี่ยนจากภาพเก่าๆ โดยสิ้นเชิง ทั้งเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายและผมเผ้าที่ตัดสั้นเป็นทรงก็ดูเป็นผู้เป็นคนมากขึ้น หนวดเครารุงรังก็หายไป เหลือแต่ดวงหน้าคมสันที่ดูเกลี้ยงเกลา...แต่ถ้าสังเกตดีๆ สองคนนี้ยังมีจุดต่าง

ดวงตาคมนิ่ง มีแววอบอุ่นเจืออยู่ของรัชตะไม่เหมือนกับน้องชายเขา...ดวงตาคู่สีน้ำตาลเข้มของนายคุณเล็กดูคมซึ้งดีอยู่หรอก แต่ฉายประกายวาบแทบทุกครั้งเมื่ออารมณ์ไม่คงที่ เท่าที่เธอจำได้ก็ตอนยียวนกวนโมโหในคราวเจอครั้งแรก และเมื่อคืนที่เธอรู้ว่าเขาโกรธ คงโมโหที่เธอพูดความจริงจี้ใจเข้าให้

ผู้ชายเจ้าชู้ มักมาก มั่วไม่เลือก

ความแตกต่างนี้ทำไมเธอถึงไม่นึกมาก่อน...พราวพิชชาพ่นลมหายใจพรั่งพรูออกมา

แต่พอนึกต่อว่าใครๆ ก็รู้ว่าฝาแฝดมักมีนิสัยและรสนิยมคล้ายคลึงกัน ดังนั้นในความโล่งใจจึงถูกแทรกด้วยความกังขาต่อขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

รัชตะที่เธอได้เห็นและรับรู้เรื่องราวของเขาผ่านปิ่นลดานั้นเป็นผู้ชายที่เพียบพร้อมเสียยิ่งกว่าอะไร ทั้งรูปลักษณ์ ฐานะ และการศึกษา รวมถึงชาติตระกูล เมื่อคิดด้วยใจเป็นธรรม น้องสาวของเธอแทบไม่มีอะไรเทียบได้ ซ้ำยังอ่อนวัยกว่าเกือบสิบปี แล้วถ้าเหตุการณ์ที่เธอเพิ่งเข้าใจผิดนั้นเกิดขึ้นกับรัชตะ...มันมีโอกาสเกิดขึ้นได้เหมือนกัน ปิ่นลดาจะรับมือไหวได้อย่างไร แถมตอนนี้ยังท้องแก่ใกล้คลอดอีกด้วย

ยิ่งคิดหญิงสาวก็ยิ่งระแวงหนัก เมืองเชียงราชที่เธอได้สัมผัส ทั้งสิ่งแวดล้อมและผู้คนก็ยิ่งห่างไกลจากภาพความคิด

สภาพเมือง ทั้งภูมิอากาศและภูมิประเทศนั้นสวยงาม น่าประทับใจ...ใช่ แน่นอนอยู่ แต่ผู้คนก็ล้วนแต่เขี้ยวลากดิน แรกทีเดียวคิดว่าเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน ไม่ได้มีความศิวิไลซ์อย่างที่เป็น ซึ่งพอมาเห็นครั้งแรกความคิดเก่าก็เปลี่ยนไป ยังรู้สึกต่อว่าเมืองเชียงราชถูกพัฒนาจนทันสมัยไม่น้อยหน้าเมืองใดในโลกด้วยซ้ำ หากสำหรับนิสัยใจคอของผู้คน พราวพิชชาเพิ่งมารู้ซึ้งก็ตอนนี้

เชียงราชไม่ใช่สังคมที่ผู้คนจะยิ้มแย้มต่อกัน พวกเขาไม่ได้มีวิถีชีวิตที่เรียบง่าย อยู่กันแบบชาวบ้านอย่างแสนบริสุทธิ์ตามที่เธอคิด

แค่ตัวน้องชายของรัชตะกับคู่ขาของเขาก็เป็นเครื่องช่วยยืนยันว่าความเข้าใจใหม่ของเธอไม่ผิดไปแน่นอน

พราวพิชชาถอนหายใจยาว แผ่นหลังยังสัมผัสกับความอุ่นสบายบนเตียงนอน แม้จะไม่อยากลุกแต่เธอยังมีเรื่องต้องทำในเช้านี้ และเมื่อลมเย็นพัดกรูเข้ามาปะทะผิวหน้าวูบหนึ่ง หญิงสาวก็ขมวดคิ้วมุ่น

หน้าต่างเปิดไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อคืนยังปิดอยู่เลยนี่นา”

จำได้ว่าเมื่อคืนตอนเข้ามาในห้องพัก แม่บ้านที่นำเธอมายังจัดแจงเรื่องประตูหน้าต่างให้จนเรียบร้อย ความเอาใจใส่แต่ไม่ละลาบละล้วงนั้นทำให้เธอได้คลายอารมณ์ขุ่นมัวจากเจ้าของบ้านไปแล้วนี่

หญิงสาวยื่นมือไปทางหัวเตียง หยิบนาฬิกาข้อมือมาดู...เพ่งมองอย่างไม่มั่นใจ แล้วผุดลุกนั่งทันที

จะใกล้เที่ยง เป็นไปได้ยังไง หรือนาฬิกาเราเสีย”

กระนั้นหล่อนก็รีบผุดลุกอย่างไม่อาจรีรอ เปิดหน้าต่างที่แง้มนิดให้กว้างขึ้น กวาดผ้าม่านไปทางหนึ่งแล้วมองด้านนอก ขุนเขาไกลๆ ไร้หมอกขาวฉาบทับ ภาพเบื้องหน้าสว่างแจ้งด้วยแสงแดดส่อง ย้ำให้รู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาเช้าตรู่แล้ว

หลับเพลินได้ยังไงนะเรา สายขนาดนี้แล้วนายคุณเล็กยังอยู่ไหม แล้วจะมีใครออกไปส่งเราหรือเปล่า”

คิดดังนั้น หญิงสาวก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำ จัดการธุระส่วนตัวด้วยเวลาอันรวดเร็ว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

0 ความคิดเห็น