มายาสีฝุ่น + E-book พร้อมโหลดจ้า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 20,348 Views

  • 27 Comments

  • 164 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    238

    Overall
    20,348

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 4 หลงเข้าถ้ำเสือ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1125
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    30 มี.ค. 62

 

ตอนที่ 4 หลงเข้าถ้ำเสือ

 

พราวพิชชามองตามไฟส่องด้านหน้ารถที่แล่นออกฝ่าความมืด เธอรู้ด้วยสัญชาตญาณว่ารถแล่นออกนอกเมือง จากความโกรธที่อัดเต็มหัวใจ ตอนนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นความรู้สึกใหม่ขึ้นมาแทน

หญิงสาวค่อยๆ เบือนหน้ามองผู้ชายที่นั่งประกบคู่กับเธอทางตอนหลัง ตั้งแต่ขึ้นรถมาเขายังปิดปากเงียบ บางอย่างทำให้เธอสะกิดใจ แต่ไม่กล้าถาม...เพราะกลัวคำตอบ

ความหวาดหวั่นเริ่มเข้ามาแทนที่ พราวพิชชาหยิบกระเป๋าสะพายที่ถูกโยนตามเข้ามาหลังจากตัวเธอถูกจับยัดมานั่งบนเบาะรถทางตอนหลังเรียบร้อยแล้ว ก้มมองมันในอ้อมกอดอย่างอุ่นใจ อย่างน้อยสัมภาระกับเอกสารต่างๆ ก็ยังติดตัวอยู่

แล้วแสงไฟลิบๆ ก็ปรากฏขึ้น หญิงสาวก้มมองตาม เห็นเป็นบ้านเรือนปลูกสร้างอยู่ห่างๆ สองข้างทาง เธอรู้สึกใจชื้น แรกทีเดียวคิดว่ารถจะแล่นเข้ากลางป่าลึกเสียอีก

เธอคงเพลินอยู่กับการสังเกตบ้านเรือนข้างทางสลับกับมองด้านหลังด้วยอยากจดจำเส้นทางมากไป จึงไม่ทันเห็นว่ารถได้ชะลอความเร็วลง ต่อเมื่อหันกลับมามอง ก็เห็นว่าด้านหน้ายังมีกลุ่มแสงไฟสว่างอยู่เช่นกัน

รถแล่นตรงไปจนรู้ว่าเป็นเป้าหมายของการมาครั้งนี้ แค่มาใกล้กำแพงสูง ประตูรั้วใหญ่ก็ค่อยๆ เปิดออกอย่างอัตโนมัติ...คล้ายว่ารอจับสัญญาณการมาของรถคันนี้อยู่

ภาพด้านหน้าทำให้พราวพิชชาถึงกับตาค้าง บ้านหลังใหญ่ที่ปลูกสร้างแบบสมัยใหม่อยู่ท่ามกลางขุนเขา แสงไฟที่เปิดสว่างโดยทั่วทำให้เธอมองเห็นทุกอย่างชัด

กว้างขวาง ใหญ่โต และดูอลังการ ท่ามกลางขุนเขาที่เห็นเป็นแนวอยู่ไกลๆ

กระนั้นก็ไม่เท่ากับความสงสัยที่เริ่มก่อตัวในใจของเธอตั้งแต่รถแล่นออกห่างจากรีสอร์ต มันชัดเจนขึ้น...เมื่อมาถึงสถานที่นี้

คุณ...ไม่ใช่คุณใหญ่

เสียงกระซิบแผ่วจากหญิงสาวที่นั่งเงียบนิ่งตลอดทาง รัชภาคย์ได้ยิน ไม่ต่างกับธนัทที่กำลังทำหน้าที่ขับรถ เขาเหลือบมองทางกระจกส่องหลัง เห็นนายยังนั่งนิ่งอยู่ หน้าที่ของลูกน้องอย่างเขาคงต้องปิดปากต่อไป...แม้ความสงสัยจะทวีแน่นอยู่ในอก

รถจอดเทียบระเบียงบ้าน รัชภาคย์ก้าวลงมา ผู้ชายท่าทางดุดันคนหนึ่งเดินออกจากตัวบ้านแล้วปรี่ตรงมาหา พราวพิชชาที่ก้าวตามลงจากรถด้วยท่าทีงงงันถึงกับถอยกรูด

เอาของท้ายรถไปเก็บ

เสียงสั่งดังจากคนที่ประกบเธอมาตลอดทาง...คนที่พราวพิชชามั่นใจแล้วว่าไม่ใช่คนที่มีศักดิ์เป็นน้องเขยของเธอ

ทุกอย่างเกิดขึ้นฉับไวอีกรอบ กระเป๋าเสื้อผ้าที่เธอเพิ่งสังเกตว่ามันมาอยู่ท้ายรถตามติดเธอมาด้วย ถูกผู้ชายคนนั้นหิ้วไปพร้อมกับกระเป๋าอีกใบ ซึ่งก็คงเป็นของนายคนที่ออกคำสั่ง

ส่วนคุณ...เข้าบ้านเขาหันมาสั่งเธอต่อ

ไม่...”

พราวพิชชาส่ายหน้า จ้องมองใบหน้าคมสันเขม็ง ถึงตอนนี้เธอยิ่งเห็นความแตกต่างของเขากับรัชตะชัดเจน เมื่อกวาดสายตาจนเห็นผ้าก็อซติดแผลบนขมับด้านซ้าย หล่อนถึงกับลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

0 ความคิดเห็น