มายาสีฝุ่น + E-book พร้อมโหลดจ้า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 20,348 Views

  • 27 Comments

  • 164 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    238

    Overall
    20,348

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 3 ตกบันไดพลอยโจน (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1221
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    28 มี.ค. 62

 

ตอนที่ 3 ตกบันไดพลอยโจน (ต่อ)

 

แต่ถ้าให้ทนมากกว่านี้ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะฝืนสังขารต่อได้นานแค่ไหน เฮ้อ!

พราวพิชชายืนเคาะนิ้วกับเคาน์เตอร์เป็นจังหวะ สายตาจับจ้องพนักงานสาวเป็นเชิงเร่งในตัว...ไม่ยอมผละไปนั่งรอบนเก้าอี้ที่มีว่างอยู่หลายตัวตามคำเชิญ

ขณะเพลินๆ อยู่ เธอก็ต้องหันขวับทางด้านหลังเมื่อเสียงหนึ่งดังแทรกเข้ามา

คุณเล็กขา”

ชิบหายแล้วไง”

เสียงอุทานของผู้ชายแทรกสวนมาทันที แม้ไม่ดังมาก แต่พราวพิชชาได้ยินชัด คล้ายว่าจะอยู่ใกล้เธอนิดเดียว และที่สำคัญเสียงของสองคนนั้นก็ช่างคุ้นหูชะมัด

เมื่อหันมองเต็มตา พราวพิชชาก็ต้องผงะ สะดุดเท้าตัวเองแทบล้มตึง จนรีบคว้าเคาน์เตอร์นั้นไว้แน่น

คุณ...คุณมาอยู่นี่ได้ไง”

เธออ้าปากค้างเมื่อเห็นว่าเป็นใครที่อยู่ข้างหลัง ตกใจแทบหยุดหายใจ เท่านั้นไม่พอ ทั้งเขาและผู้หญิงที่ปรี่มาหายังทำให้แทบช็อกตายกับการทักทายแบบถึงเนื้อถึงตัวกัน...ยายคู่ขาคนเมื่อคืนของเขา!

รัชภาคย์ถึงกับถอยไปหนึ่งก้าว เมื่อเจอแรงปะทะเต็มๆ จากร่างเพรียวบางทว่าอวบอิ่มทุกส่วนสัดที่พุ่งเข้ามากอดไว้เต็มรัก เขายกมือขึ้น รู้สึกเก้ๆ กังๆ อย่างน่าขัดใจ เพราะไม่รู้จะวางสองมือไว้ตรงไหน

คุณมาหาหนูใช่ไหมคะ แล้วทำไมไม่โทร.มาบอกก่อน”

เอ่อ...ไม่...”

รัชภาคย์อึกอัก ทำท่าจะปฏิเสธด้วยการบอกความจริงว่าตามใครมา แต่เพิ่งเห็นว่า ‘คุณป้า’ ของหลานชายที่ใกล้จะออกมาลืมตามองโลกนั้นกำลังอ้าปากหวอ มองเขาตาค้างอยู่ จึงต้องเบนความสนใจไปทางอื่นก่อน

ผมกับลูกน้องมากินเบียร์ แล้วหนูมาอยู่นี่ได้ไง”

ถึงคราวที่แม่สาวแต่งหน้าจัดใส่เดรสสีเทารัดติ้วสั้นแค่โคนขาจะอ้ำอึ้งบ้าง หลังจากเป็นฝ่ายรุกผู้ชายที่ยืนเป็นเสาหินให้หล่อนกอดรัดจนแทบจะสิงอยู่

หนู หนู...เอ่อ”

ผู้หญิงคนนี้ดูชอบกล จนพราวพิชชาที่คิดเสมอว่าไม่ชอบยุ่งเรื่องคนอื่น เพราะแค่เรื่องของตัวเองก็แทบเอาตัวไม่รอดอยู่แล้วนั้นต้องเพ่งมอง รอฟังคำตอบด้วยคน...ด้วยความลืมตัว

ส่วนรัชภาคย์เพิ่งได้นึกระแวงตามคำขู่ของธนัท ว่าการมายุ่งกับมินตรา เดี๋ยวก็ถูกพันเลื้อยจนแกะไม่หลุดอย่างที่เคยได้ยินกิตติศัพท์อยู่หรอก

แล้วคุณ เอ่อ...คืนนี้ว่างใช่ไหมคะ หนูจะขอแก้ตัวจากเมื่อคืน” หล่อนเชิญชวน แต่น้ำเสียงร้อนรน...คนลอบฟังสังเกตได้

ไม่เป็นไร เรื่องมันแล้วก็แล้วไป”

แต่หนูรู้สึกไม่ดี ให้หนูแก้ตัวคืนนี้นะคะ นะคะ”

ไม่ครับ ผมไม่สะดวก”

รัชภาคย์กำลังทำตัวลำบาก แต่ก็ยังหาเหตุผลไม่ได้ว่าทำไม เขาเคยปฏิเสธผู้หญิงอย่างเด็ดขาดมาไม่รู้สักกี่สิบครั้งถ้าไม่สะดวกจริงๆ แต่คราวนี้ทำไมถึงอัดอัดชอบกล...พอมองหาธนัท ก็ขัดใจเจ้านั่นเหลือเกิน ถึงคราวฉุกเฉินมันมัวแต่มุดหัวอยู่ที่ไหน

คุณมากับลูกน้องนี่คะ ไม่ได้มีคนอื่น ให้หนูไปกับคุณนะ หนูอยากแก้ตัว หลายๆ วันก็ได้ หนูอยากอยู่กับคุณ นะคะ”

มินตราเร่งเร้า แล้วยังเหลียวมองรอบเหมือนกำลังระวังตัวเองอยู่ ทำให้คนที่สังเกตการณ์อยู่ใกล้จนแทบจะหายใจรดต้นคออยู่นั้นต้องกระแอมเสียงดังอย่างต้องการขัดจังหวะ...

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

0 ความคิดเห็น