มายาสีฝุ่น + E-book พร้อมโหลดจ้า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 20,348 Views

  • 27 Comments

  • 164 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    238

    Overall
    20,348

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 3 ตกบันไดพลอยโจน (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1232
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    22 มี.ค. 62

 

ตอนที่ 3 ตกบันไดพลอยโจน (ต่อ)

 

รัชภาคย์ลงจากรถจี๊ปสปอร์ตแล้วเดินเอื่อยไปยังลานด้านข้างของร้านอาหารประจำรีสอร์ตแสงตะวันที่เปิดเป็นลานเบียร์ หากแววตาคมกริบไม่พลาดที่จะกวาดมองสำรวจทั่ว เขาทรุดนั่งลงที่โต๊ะว่างพร้อมกับผู้ชายที่มาด้วยกันในมุมสลัวซึ่งไม่เป็นจุดสนใจของใครนัก

ทั้งเครื่องดื่มและอาหารถูกนำมาเสิร์ฟให้อย่างรู้ใจ ผู้ชายสองคนดื่มด่ำกับมัน ไม่ต่างจากลูกค้าอื่นๆ

นายวินทร์เปิดห้องพักที่รีสอร์ตแสงตะวันไว้เปลี่ยนบรรยากาศทำงาน และพักผ่อนไปในตัว เรื่องนี้ไม่ถือเป็นความลับ แต่นายวินทร์กำลังมีศัตรู จึงไม่เป็นการดีถ้าจะกระโตกกระตากถึงความเคลื่อนไหวของเขามากไป เพราะศัตรูของนายนั่นก็จ้องเล่นทีเผลออยู่’

เถอะน่า ไว้ใจฉันได้ ที่อยากรู้เรื่องนี้ ฉันก็ไม่ได้สนใจนายไรวินทร์อะไรนั่นหรอก แต่มันโยงถึงเป้าหมายของฉัน ฉันว่า...จะเล่นอะไรสนุกๆ หน่อย ช่วงนี้คันไม้คันมือ อยากปั่นหัวคน’

หยอดไปซะขนาดนั้น แต่รัชตะก็ไม่ได้ถามต่อ ไม่ใช่ว่าไม่อยากรู้ แต่รัชภาคย์รู้ทันว่าพี่ชายฝาแฝดรู้อยู่แก่ใจแล้วว่าเขาหมายถึงใคร

รัชภาคย์นึกแล้วรู้สึกขัน เรียวปากหยักกระตุกยิ้ม ครึกครื้นขึ้นมาอย่างประหลาด ทำให้คนที่นั่งจิบเบียร์ตรงข้ามมองแล้วอดสงสัยไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ปริปากถาม เพราะรู้นิสัยของเจ้านายหนุ่มดีว่าถ้าเมื่อไหร่อยากจะบอกก็คงบอกเอง แต่ถ้าไม่...ให้อย่างไรก็ง้างปากกันไม่ได้แน่นอน

สัญญาณเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือที่ตั้งไว้เป็นระบบสั่น ทำให้ชายหนุ่มหยุดอารมณ์สุนทรีย์ไว้แค่นั้น ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ตแล้วหยิบมันออกมากดรับ ก่อนจะแนบหูฟัง

นายครับ คุณพราวพิชชาออกจากรีสอร์ต ขึ้นรถเก๋งสีดำออกไป พวกผมยังตามไม่ทัน รถออกนอกเมืองไปทางทิศตะวันตก แต่ได้เลขทะเบียนรถจากยามรีสอร์ต เช็กแล้วเป็นของบริษัทซอฟต์แวร์ เจ้าของคือคุณไรวินทร์น่ะครับนาย”

น้ำเสียงที่รายงานมาทางโทรศัพท์มือถือฟังดูร้อนรน แต่คนฟังยังคงนิ่งเฉย...ท่าทีสงบจนเกินปกติ

งั้นหรือ”

รัชภาคย์ลากเสียงเป็นเชิงรับรู้อยู่ในลำคอ ไม่รู้หรอกว่าลูกน้องที่สนทนากับเขาถึงกับหันมองพรรคพวกที่อยู่ในรถคันซึ่งแล่นด้วยความเร็วสูงเพื่อจะตามหญิงสาวที่ถูกกำชับให้จับตามองให้ทันด้วยสายตาแปลกใจกันอยู่ครามครัน แต่ไม่ทันได้ถามอะไรต่อ เสียงของเจ้านายก็ดังตามมา

ทวนทะเบียนรถให้ฟังหน่อยสิ”

ครับ...ครับนาย”

แล้วเลขทะเบียนรถก็ถูกรายงานมาตามสาย รัชภาคย์จับจ้องไปยังรถที่มาจอดใหม่ จากตำแหน่งโต๊ะที่นั่งซึ่งอยู่ใกล้กับลานจอดรถมากที่สุดแล้ว ทำให้เห็นเลขทะเบียนของรถเก๋งคันสีดำคันนั้นชัด...

พวกนายกลับไปได้แล้ว ไม่ต้องตาม”

สั่งแค่นั้นก็ตัดสาย โดยไม่ต้องอธิบายอะไรกันมาก เพราะคำสั่งของเจ้านายอย่างเขาถือเป็นคำเด็ดขาดที่ลูกน้องทุกคนต้องปฏิบัติตาม

รัชภาคย์ยกแก้วเบียร์เย็นเฉียบขึ้นจิบเมื่อเห็นทุกอย่างจนมั่นใจแล้ว ใบหน้าคมสันเกลื่อนด้วยรอยยิ้มกริ่ม จนคนสนิทที่นั่งร่วมโต๊ะต้องเลิกคิ้วแปลกใจ เพราะเห็นทุกอย่างที่ลานจอดพร้อมกัน และรู้ว่าผู้หญิงสาวที่ลงจากรถเก๋งคันสีดำพร้อมกับลากกระเป๋าเดินทางลงมาด้วยนั้นเป็นคนที่นายให้เฝ้าจับตามองความเคลื่อนไหวอยู่นั่นเอง

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

0 ความคิดเห็น