มายาสีฝุ่น + E-book พร้อมโหลดจ้า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 20,361 Views

  • 27 Comments

  • 164 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    251

    Overall
    20,361

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 3 ตกบันไดพลอยโจน (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1055
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    20 มี.ค. 62

 

ตอนที่ 3 ตกบันไดพลอยโจน

 

คุณพราวพิชชานั่งรถสองแถวรับจ้างไปพบผู้ชายคนนี้ที่รีสอร์ตแสงตะวันครับ”

เพราะภาพในจอมือถือที่ถูกวางบนโต๊ะของลูกน้องคนสนิทที่ถูกสั่งให้คอยจับตามองพราวพิชชาตั้งแต่เมื่อวาน ทำให้รัชภาคย์ต้องหยิบมาดูใกล้ๆ

ผู้ชายในจอภาพที่นั่งคุยอยู่กับพราวพิชชานั้นคุ้นตาชะมัด...เขาแตะปลายนิ้วเลื่อนดูไปเรื่อยๆ จนเห็นภาพซูมเต็มหน้าชัดๆ รัชภาคย์ถึงกับหันมองลูกน้องเต็มตา

มีใครเห็นพวกนายหรือเปล่า”

ไม่มีครับ ผมระวังตัวอย่างดีครับนาย”

เข้าไปใกล้ผู้ชายคนนี้แค่ไหน”

ไม่ถึงสิบเมตรครับ แต่คนค่อนข้างหนาตา เพราะลูกเห็บลงพอดี คนเลยเข้าไปนั่งในร้านของรีสอร์ตเต็มทุกโต๊ะ พวกผมอยู่เยื้องไปทางด้านหลังโต๊ะเป้าหมายครับ”

ฟังคำตอบ สีหน้าของรัชภาคย์ก็ยังดูแคลงใจในบางอย่าง จนลูกน้องต้องถาม

แล้วผู้ชายคนนี้เป็นใครหรือครับนาย”

ไรวินทร์ เจ้าของบริษัทซอฟต์แวร์ที่กำลังย้ายฐานจากเพิร์ทมาตั้งที่เชียงราช” เขาหลุบตามองภาพในมือถือ ปลายนิ้วยังแตะหน้าจอ เลื่อนดูต่อไปเรื่อยๆ “พวกนายเข้าใกล้จนได้ภาพชัดเจนหลายช็อต ยากที่นายไรวินทร์จะไม่รู้ตัว”

ผมสังเกตอยู่ตลอด เขานั่งคุยกับคุณพราวพิชชา ไม่มีท่าทีผิดปกติเลยนะครับ”

นายจับสังเกตไรวินทร์คนเดียวใช่ไหม”

ครับ เอ่อ...ใช่ครับ”

นายพลาด” รัชภาคย์ว่าเสียงเรียบเรื่อย เหลือบมองลูกน้องนิดเดียว แล้วยกมือลูบปลายคางที่มีเคราสั้นๆ ปกคลุมขณะใช้ความคิด “นายไรวินทร์พักอยู่ในโรงแรมของนายใหญ่ ถ้ามาถึงรีสอร์ตแสงตะวัน ไม่มีทางออกมาคนเดียว ถึงจะมาตามนัดผู้หญิงก็เถอะ เพราะเขากำลังมีเรื่องอยู่กับนายตำรวจใหญ่อยู่ มีคนคอยประกบคุ้มกันตลอดเวลา”

แสดงว่า...เขาอาจรู้ตัวว่าพวกผมคอยดูอยู่ใช่ไหมครับ”

ใช่”

ลูกน้องคนสนิทสองคนหันสบตากัน แม้จะไม่ได้ยินคำตำหนิจากนาย แต่รู้ตัวว่าทำงานพลาดเพราะความประมาทไปแล้ว

คุณไรวินทร์คงบอกคุณพราวพิชชาให้รู้ตัว...”

เรื่องนี้ฉันจัดการเอง ส่วนพวกนายจับตามองพราวพิชชา ถ้ามีใครมาพบเธอหรือเธอออกไปข้างนอกอีก ก็ให้คนคอยติดตามไว้”

ครับนาย”

ลูกน้องสองคนออกไปแล้ว รัชภาคย์จึงเดินมาทิ้งกายลงบนเก้าอี้ผ้าใบที่วางริมสระน้ำด้านข้างของบ้านโมเดิร์นสไตล์หลังใหญ่ โอบล้อมด้วยแนวเขาที่มองเห็นรำไร จากฝั่งไทยจดฝั่งพม่า เมื่ออดีตพื้นที่ตรงนี้เคยเป็นเขตอันตราย ด้วยเป็นเส้นทางขนส่งไม้ที่ลอบมาจากฝั่งพม่า จนกระทั่งสองประเทศได้จับมือกันกวาดล้างพวกลักลอบเหล่านั้นจนสิ้น แล้วพัฒนาพื้นที่รอยต่อให้เป็นศูนย์กลางการค้า กำหนดให้เป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษ พื้นที่บริเวณนี้จึงได้รับการพัฒนาและคุ้มครองดูแลไปด้วย ระบบสาธารณูปโภคถูกวางโครงข่ายมาถึง แต่ธรรมชาติ ป่าไม้ ทิวเขายังคงอยู่ในสภาพเดิม

ดังนั้นจากพื้นที่ที่เมื่อก่อนไม่มีใครอยากผ่านมาถึง แต่ในปัจจุบันกลับกลายเป็นสถานที่ที่เศรษฐีหลายรายเล็งสร้างเป็นบ้านพักตากอากาศแทน

 รัชภาคย์นิ่งคิดต่อไปถึงเรื่องที่พี่ชายฝาแฝดพูดในช่วงเช้า แล้วจึงกดโทร.หาด้วยไม่อยากให้คาใจ

มีอะไรหรือนายเล็ก”

ประชุมเสร็จหรือยัง”

เสร็จแล้ว กำลังนั่งรถกลับบ้าน”

เมียนายนัดพี่สาวไว้กี่โมง”

สี่โมงเย็น แต่เห็นว่าจะไปก่อน รายนี้เขาตื่นเต้น คิดอยู่แล้วว่าคงไปนั่งเฝ้าพี่สาวเขาก่อนเวลานัดแน่นอน”

สี่โมงเย็นงั้นหรือ แล้วลดาเจอพี่สาวของเขาหรือเปล่า”

ช่วงออกไปหาพี่สาว ฉันให้ลดาส่งข้อความมาหาทุกครึ่งชั่วโมง เขาก็ส่งมาแต่ไม่เห็นว่าอะไร...ทำไม มีอะไรหรือนายเล็ก”

คนของฉันตามดูพราวพิชชา ช่วงเย็นเธอไปหาผู้ชายคนหนึ่งที่รีสอร์ตแสงตะวัน ไม่มีทางกลับไปทันนัดลดา ลดาไม่ได้บอกหรือ”

เปล่า” เสียงปฏิเสธสั้นๆ ไม่กี่วินาทีเหมือนเจ้าตัวจะทบทวนความจำแล้วพูดต่อ “ลดาบอกว่าถึงที่พักคุณแหววแล้ว ลดาคงตั้งใจเลี่ยงเพราะกลัวฉันห่วง ไม่อยากให้ฉันรู้ว่ายังไม่เจอพี่สาว...แล้วเกิดอะไรกับคุณแหวว นายรู้อะไรอีก”

พราวพิชชาบอกลดาใช่ไหมว่าจะอยู่เชียงราชไม่นาน รอเพื่อนมาสมทบแล้วจะไปเที่ยวที่อื่นต่อ”

ใช่ ลดาบอกฉันว่าอย่างนั้น และตอนเธอโทร.คุยกับคุณแหวว ฉันก็อยู่ด้วย”

งั้นคงไม่มีอะไร เธอคงรอเพื่อนของเธอ”

รัชภาคย์บอก...แต่อีกฝ่ายคงไม่เชื่อตามง่ายๆ

แล้วแต่นาย ตามใจนาย แต่ถ้าคิดจะทำอะไร อย่าลืมว่าคุณแหววเป็นพี่สาวของลดา ไม่ว่าจะเกิดอะไรกับเธอ มันกระทบถึงฉันด้วยแน่นอน”

รู้น่า นายไม่คิดว่าสิ่งที่ฉันกำลังจะทำ เป็นการทำเพื่อนายกับลดาบ้างหรือไง”

เพราะคิดไง ฉันถึงบอกว่าตามใจนาย แต่ระวังอย่าให้บานปลายแล้วกัน ฉันไม่ว่างพอที่จะเข้าไปมีส่วนร่วมกับเรื่องวุ่นวายอะไรทั้งนั้น เพราะอีกไม่นานลดาก็จะคลอด ฉันตั้งใจจะอยู่เป็นเพื่อนเธอให้มากที่สุด ช่วงนี้พยายามเคลียร์งานอยู่”

คนพูดตัดสายไปแล้ว รัชภาคย์ดึงมือถือมามอง หรี่ตาลงอย่างครุ่นคิด ประเมินคำพูดและน้ำเสียงของพี่ชายฝาแฝด

นายไม่ยุ่ง...ไม่ยุ่งให้ตลอดรอดฝั่งแหละดี เพราะทีตอนเรื่องของนาย ฉันก็ไม่แตะเหมือนกัน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

0 ความคิดเห็น