ตอนที่ 7 : ตอนที่ 2 ผู้ชายปริศนา [อัป 65%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3482
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    22 ก.ค. 61

 

ตอนที่ 2 ผู้ชายปริศนา (ต่อ)

 

ชายหนุ่มร่างสูงเดินเข้ามาในห้องรับรองด้านล่างที่กรุกระจกรอบด้านของตึกสูงสิบหกชั้น ซึ่งเป็นที่ทำการของบริษัทค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ที่ครองตลาดในเมืองไทย และในปีนี้ก็ทำท่าว่าจะส่งศิลปินในค่ายไปเปิดตลาดในต่างประเทศแถบภูมิภาคเอเชีย เสียงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีของเขาทำให้ชายหนุ่มที่นั่งรอลดหนังสือพิมพ์ธุรกิจลงมองแล้วเลิกคิ้วทักทาย

โอ้ มายก็อด! พี่ชาย จะมาจะไปทำไมไม่ส่งข่าวให้รู้ล่วงหน้ากันบ้างล่ะ ทำอย่างนี้มีหวังหัวใจวาย

เสียงอุทานอย่างตื่นเต้นเกินจริงของเขาเรียกเสียงหัวเราะในลำคอของแขกหนุ่มในทันที

ว่างหรือเปล่า ออกไปหาอะไรกินกันหน่อยไหมเสียงห้าวกล่าวถามพร้อมกับวางหนังสือพิมพ์ในมือลงบนโต๊ะรับแขก

พี่มาร์คชวนทั้งที ผมจะไม่ว่างได้ยังไง เฮ้อ!

ตกลงเอายังไง บอกว่าว่างแล้วทำไมต้องถอนหายใจ

ว่างจากงานครับพี่ ตอนแรกผมก็มีแผนจะไปหาสาวเพื่อชวนเขาออกมากินข้าว

สาวที่ไหน ในตึกนี้หรือ เดี๋ยวนี้ริอ่านทำตัวเป็นสมภารกินไก่วัดแล้วหรือ ไหนบอกไม่ยุ่งกับคนใกล้ตัวไงล่ะ

พี่พูดอย่างนี้หาเรื่องกันชัดๆ ผมไม่ยุ่งให้เสียการปกครองหรอก อีกอย่างเฮียเขาห้ามไว้ ทำเมื่อไรคงโดนด่าเปิง โทษฐานทำให้ศิลปินใจแตกโปรดิวเซอร์กิตติมศักดิ์ที่พ่วงตำแหน่งน้องชายเจ้าของค่ายเพลงบ่น ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนเป็นอารมณ์ดีแบบฉับพลัน สาวที่ว่านี้เป็นน้องที่อยู่คอนโดเดียวกันครับ วันนี้เขาสอบเสร็จ ผมก็ตั้งใจจะไปเคาะประตูห้องเขาแล้วทำเป็นว่าบังเอิญว่างจะชวนไปกินข้าวด้วยกัน

อ๋อ...สมภารไม่กินไก่วัด แต่หันไปคบเด็กนักศึกษาแทนแขกหนุ่มพูดก่อนที่จะก้าวเท้าออกไปจากห้องนั้นพร้อมกับเจ้าของสถานที่

ไม่ใช่แล้วครับพี่ วันนี้เขาสอบเสร็จก็ถือว่าเรียนจบ พ้นจากความเป็นนักศึกษาพอดีโปรดิวเซอร์หนุ่มโต้ แล้วเอ่ยถาม ว่าแต่พี่จะให้ผมติดรถไปได้หรือเปล่า รถผมจอดอยู่ชั้นบน ขี้เกียจขึ้นไป แล้วตอนกลับก็มาส่งผมที่นี่ด้วย

ก็เอาสิคนถูกร้องขอบอกพลางยกไหล่หนาอย่างไม่มีปัญหา

ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มทั้งสองคนเดินไปที่รถสปอร์ตสีเทาคันหรู ซึ่งจอดอยู่ตรงลานจอดรถด้านหน้าที่กันไว้สำหรับผู้มาติดต่อ พอเข้ามานั่งข้างใน โปรดิวเซอร์หนุ่มก็เหล่มองเสี้ยวหน้าคมของสารถีอย่างนึกแปลกใจที่จู่ๆ ก็โผล่มาให้เห็นกัน ทั้งที่ไม่กี่วันก่อนตอนพูดคุยทางโทรศัพท์ข้ามทวีปก็ไม่เห็นบอกว่าจะกลับมาเมืองไทย

จะถามอะไรหรือเปล่าศาสตราถามหนุ่มรุ่นน้องที่เหลือบมองเขาหลายครั้งตั้งแต่มานั่งอยู่ในรถคันนี้ด้วยกัน

แปลกใจนิดหน่อย ผมเพิ่งอ่านข่าวหนังสือพิมพ์ว่าพี่จะกลับเมืองไทย แต่จู่ๆ วันนี้พี่ก็โผล่มาให้เห็นถึงที่นี่

พี่กลับมาตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว

แล้วไปอยู่ที่ไหนมา รอดสายตานักข่าวไปได้ยังไง ทั้งนักข่าวสายบันเทิงและสายการเมืองตามกันให้วุ่น

ก็อยู่แถวนี้แหละ

แล้วมาเมืองไทยคราวนี้ พี่จะกลับไปอีกหรือเปล่า

ไม่แล้วล่ะ ที่โน่นไม่มีใครให้ห่วงแล้วนี่

ผมเสียใจด้วยเรื่องคุณป้า

อืม พี่ทำใจนานแล้ว เพราะคุณแม่ก็ป่วยมานานศาสตรากล่าวราบเรียบ ขณะบังคับรถเคลื่อนออกสู่ถนน

แล้วไม่มีใครตามมาด้วยหรือพี่เสียงเลียบเคียงถามจากหนุ่มรุ่นน้องทำให้คนฟังต้องส่ายหน้ากับความอยากรู้อยากเห็นไม่จบสิ้น

นายน่าจะเป็นนักข่าวมากกว่าโปรดิวเซอร์นะ

ผมไม่ซอกแซกเรื่องของใครนักหรอก อย่างพี่ถือว่าเป็นกรณีพิเศษ ยกเว้นคนหนึ่ง

ศาสตราหัวเราะเมื่อได้ยินคำตอบที่แสนจะกะล่อนลื่นไหลของภวันต์ ผู้เป็นเพื่อนซึ่งเป็นเพียงไม่กี่คนที่เขายังคงคบหาได้อย่างสนิทใจ

อยากถามก็ถามไป

ผมถามแต่พี่ก็ไม่ตอบ เพราะอย่างนี้ไงเล่าใครต่อใครก็เลยอยากรู้เรื่องของพี่ไม่มีที่สิ้นสุด ก็เพราะพี่มันชอบทำตัวลึกลับ

ตอนนี้ยังจะมีใครอยากรู้อยู่อีกหรือเขาเปรยคำถามขึ้นมาลอยๆ อย่างไม่ต้องการคำตอบจริงจัง

เยอะแยะไป ผมเห็นมีข่าวหนังสือพิมพ์เสียบอยู่หลายคอลัมน์เรื่องที่พี่จะกลับมาเมืองไทยในฐานะนักธุรกิจใหญ่

ไร้สาระกันจริงๆศาสตราพูดพร้อมส่ายหน้า

เอาเถอะพี่ ทำใจเหอะ ไหนๆ เขาอยากรู้เรื่องของพี่ดีนัก ก็ถือโอกาสโปรโมตธุรกิจไปด้วยเลย ดีจะตายไป ไม่เหนื่อยแรง ไม่เปลืองงบภวันต์พูดแล้วหัวเราะอย่างชอบใจตามประสาหนุ่มอารมณ์ดี ซึ่งก็ทำให้ชายหนุ่มมาดขรึมอีกคนแค่ยกมุมปากยิ้มตามอย่างเห็นขัน

แล้วงานของนายเป็นไงบ้าง ได้ข่าวว่ากำลังจะเปิดตลาดต่างประเทศด้วยนี่

แค่ลองตลาดครับ เราส่งนักร้องไปออกเพลงร่วมกับเจ้าถิ่นเขาดูก่อน ถ้าได้รับการตอบรับดีก็ค่อยมาว่ากันอีกที เดี๋ยวนี้การแข่งขันสูงมาก แค่ขั้นตอนการผลิตก็ต้องนำเทคโนโลยีใหม่ๆ เข้ามาเสริมเพื่อให้งานเราดีที่สุด การตลาดก็ต้องทุ่มงบกันอย่างเต็มที่ ค่ายจะโปรโมตนักร้องขึ้นมาสักคนก็ต้องใช้งบมหาศาล ภวันต์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังลบภาพลักษณ์ของหนุ่มขี้เล่นที่เห็นเมื่อครู่นี้จนหมดสิ้น ถึงแม้จะเป็นโปรดิวเซอร์ด้วยใจรัก แต่เขาก็ต้องทำหน้าที่บริหารอีกตำแหน่งอย่างเลี่ยงไม่ได้

แต่นายก็ทำได้ดีนี่

แสดงว่าติดตามผลงานผมอยู่ล่ะสิภวันต์ไม่ปฏิเสธ กลับตอบรับด้วยอารมณ์ครึกครื้น จนอีกฝ่ายอดหัวเราะตามในความอารมณ์ดีและเปิดเผยของเขาไม่ได้

ก็คงอย่างนั้น

แล้วพี่จะไปรับงานเมื่อไรล่ะ ถ้ามีงานเปิดตัวรถหรูก็อย่าลืมใช้บริการนักร้องในค่ายของผมนะครับ ผมจะจัดให้แบบไม่คิดเงินภวันต์ถามถึงธุรกิจนำเข้ารถยนต์หรูซึ่งเป็นงานใหม่ที่หลายคนจับตามอง

คงอีกสักพักศาสตราบอก พลันนึกถึงตอนเช้าที่ไปเฝ้ามองหน้าบ้านหลังใหญ่ที่เขาเคยอาศัยในช่วงสั้นๆ เมื่อเกือบสิบปีก่อน ต่อเมื่อมีวิกฤตบางอย่างเกิดขึ้น จนเขาและมารดาต้องหนีหน้าไปจากบ้านเกิดเมืองนอน ตลอดเวลาศาสตราเฝ้าถามตัวเองว่าเหตุใดที่คนพวกนั้นถึงได้เจาะจงให้เขาและแม่เป็นคนแบกรับปัญหากันตามลำพัง ทั้งที่คนต้นเหตุยังคงลอยหน้าลอยตาอยู่ในสังคม แต่มารดาของเขาเล่าที่เฝ้ารอคอยให้ทุกอย่างคลี่คลาย จนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตหวังเพียงกลับสู่มาตุภูมิ แต่โอกาสนั้นก็ไม่ได้มาถึง

 

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #52 saifon2014in (@saifon2014in) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 05:58

    ????​????​????​ ติดตามอ่านอยู่นะคะ

    #52
    0