ชายิกาของซาตาน | รีิอัป

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 67,492 Views

  • 58 Comments

  • 434 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    20

    Overall
    67,492

ตอนที่ 1 : บทนำ [อัป 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    6 มิ.ย. 61

 


บทนำ

 

ป้า อาหารในจานที่ลูกค้าไม่กิน วุ้นขอกลับบ้านไม่ได้หรือจ๊ะ เสียงหวานเอ่ยอย่างอ้อนวอนขอ แต่ก็ไม่ได้ทำให้หญิงวัยกลางคนร่างท้วมเห็นใจแต่อย่างใด

บอกว่าไม่ได้ ก็ไม่ได้สิ ฉันไม่เคยให้ลูกจ้างคนไหนเอาอาหารกลับไปได้สักที” หญิงเจ้าของร้านพูดขึ้นอย่างรำคาญใจ พร้อมทั้งโบกมือไล่ให้ไป แต่ยังไม่วายพูดจาขู่เข็ญให้คนฟังกลัว “ถ้าเรื่องมากนัก เดี๋ยวฉันจะให้ไปหางานที่ร้านไอ้เล้งเสียเลย มันมองเอ็งตาเป็นมันอยู่นานแล้วไม่ใช่เหรอ จะเอาอย่างนั้นหรือเปล่า

ไม่เป็นไรจ้ะ ถ้าอย่างนั้นวุ้นกลับบ้านก่อนนะ” หญิงสาวรีบปฏิเสธ ก่อนจะหันกายผละจากที่แห่งนั้น

ร่างในชุดเสื้อเชิ้ตเข้ารูปที่ดูหลวมเล็กน้อยกับกางเกงยีนสี่ส่วนออกจากห้องครัวในร้านอาหารซึ่งซ่อนตัวอยู่ในใจกลางเมืองใหญ่ ก่อนเดินเลียบมาตามซอย หญิงสาวสะพายกระเป๋าใบใหญ่ที่บรรจุสมุดและหนังสืออย่างละเล่มไว้อ่านยามว่าง

ครั้นเดินมาจนถึงป้ายรถประจำทางที่อยู่ริมถนน จึงเหลือบเห็นรถเข็นขายบะหมี่ พลางนึกว่าซื้อเสียที่นี่ดีกว่าจะไปซื้อที่ร้านเจ้าประจำใกล้บ้าน เพราะใกล้ดึกแบบนี้ร้านคงจะปิดไปแล้ว คิดดังนั้นจึงตรงไปหาแล้วพูดขึ้น

บะหมี่น้ำ ไม่ใส่ถั่วงอกสองถุงจ้ะ

สั่งเสร็จก็ผละไปนั่งรอบนเก้าอี้ที่โต๊ะซึ่งยังว่างจากลูกค้า ไม่กี่นาทีต่อมาก็ได้อาหารตามต้องการ

สี่สิบบาทจ้ะหนู” พ่อค้าวัยชราบอกพลางยื่นถุงพลาสติกใสที่มีบะหมี่อยู่ข้างในครบทั้งสองถุง หลังจากยื่นเงินให้ หญิงสาวก็รับถุงนั้นมา แล้วเร่งฝีเท้าเพื่อให้ทันรถประจำทางที่แล่นเข้ามาเทียบจอด

หากนับระยะทางจากที่นี่ถึงบ้านก็ห่างกันเพียงสามป้าย ถ้าเป็นกลางวันเธอคงเดินกลับบ้านไปแล้ว แต่ในวันนี้กว่าจะเลิกงานก็เลยเวลาจนค่ำมืด เพราะร้านอาหารขาดคนทำงาน นายจ้างจึงขอให้อยู่ต่อ แลกกับค่าแรงที่เพิ่มให้อย่างน่าพอใจ

รถประจำทางแล่นมาจอดตรงป้ายใกล้บ้าน หญิงสาวจึงเดินเบียดผ่านผู้คนที่กำลังโหนรถจนแน่นขนัดก่อนจะก้าวลงมา แล้วเดินเข้าไปในซอย ไม่ถึงห้านาทีก็ถึงทาวน์เฮาส์สองชั้นซึ่งมีพื้นที่ไม่กว้างนัก หล่อนล้วงกุญแจขึ้นมาไขประตูรั้วโปร่ง ก่อนจะเลื่อนให้เปิดกว้าง จากนั้นก็ได้ยินเสียงห้าวของเด็กหนุ่มร้องทักจากข้างใน

พี่วุ้น วันนี้กลับช้าจัง แล้วมีอะไรให้กินบ้างล่ะ

หญิงสาวไม่ตอบ แต่กลับส่งคำถามแทน “ป่านนี้แล้วยังใส่ชุดนักเรียนอยู่อีกหรือ ทำไมไม่อาบน้ำให้เรียบร้อยล่ะว่าน

เด็กหนุ่มเบ้หน้าเมื่อได้ยินเสียงบ่นจากพี่สาวซึ่งกำลังเรียนระดับมหาวิทยาลัยในปีสุดท้าย ยังไม่ทันที่เขาได้พูดแก้ต่างให้ตัวเอง ก็ได้ยินเสียงวิ่งตึงตังดังเข้ามาใกล้ พร้อมเสียงใสของน้องสาวพูดเป็นเชิงฟ้อง

พี่วุ้นรู้หรือเปล่าว่าพี่ว่านไปเตะบอลกับเพื่อนๆ แล้วเพิ่งกลับมาก่อนพี่จะมาถึงไม่นานนี้เอง พอถึงบ้านก็บ่นว่าหิว จะกินโน่นกินนี่ทันทีเลย

ก็วันนี้ว่านคิดว่าพี่วุ้นจะอยู่บ้าน เตรียมอาหารให้อย่างเคย เออ...แล้วนี่พี่วุ้นถืออะไรมาเหรอ” มือใหญ่ของน้องชายดึงถุงอาหารไปจากมือเธอ ก้มมองข้างในถุงใบนั้น “ทำไมมีบะหมี่แค่สองถุง พี่วุ้นกินมาแล้วเหรอ

อืม ว่านกับแวนกินกันเถอะ พอกินเสร็จก็อาบน้ำ ทำการบ้าน แล้วเข้านอนเสีย

เจ้าของถุงอาหารพูดเสียงเจือความอ่อนล้า ก่อนจะผละเดินขึ้นบันได เป้าหมายอยู่ที่ห้องนอนใหญ่บนชั้นสอง ซึ่งเป็นห้องนอนอันอบอุ่นที่พ่อแม่เคยใช้พักพิงครั้งยังมีชีวิตอยู่ ส่วนห้องนอนเล็กอีกสองห้องที่อยู่ติดกัน น้องชายหญิงสองคนก็จองกันอย่างลงตัว

 

ชายิกาทรุดนั่งบนขอบเตียงกว้างแล้วเอนกายลงนอนหวังจะคลายความเหนื่อยล้า แต่พอฉุกคิดถึงบางสิ่งก็สะดุ้งสุดตัว หันมองนาฬิกาบนหัวเตียง เมื่อเห็นเวลาเพียงสามทุ่มกว่า จึงรีบล้วงโทรศัพท์มือถือมากดหาใครคนหนึ่ง

ว่าไงจ๊ะ วุ้น” เสียงจากปลายสายฟังดูสดใส ยังไม่มีวี่แววของความงัวเงีย ก็แน่ล่ะสิตามปกติกว่าฝ่ายนั้นจะเข้านอนก็หลังเที่ยงคืน

วุ้นยังไม่ได้ส่งข้อมูลทำรายงานให้กี้ตามหัวข้อที่แบ่งมาให้เลย” ชายิกาบอก แล้วปลายสายก็ตอบกลับ

ไม่ต้องห่วงจ้ะ กี้ทำให้หมดแล้ว

อะไรนะ กี้ทำรายงานแทนวุ้นอีกแล้วเหรอ

ชายิกาครางเสียงอ่อย ครั้งนี้เป็นเหมือนหลายครั้งที่กวินนามักช่วยเหลือเรื่องการเรียน จนเธอสามารถผ่านไปได้อย่างไม่เคยมีปัญหา แล้วได้ยินอีกฝ่ายถามกลับมาอย่างล้อเลียน

แล้ววุ้นมีปัญหาอะไรหรือจ๊ะ

ก็วุ้นกลัวว่าตัวเองจะได้เกรดเอมาแบบสมองโปร่งใสไม่มีความรู้เลยน่ะสิ” เมื่อกล่าวจบ ปลายสายก็หัวเราะอย่างขบขันตามทันที

กี้อยากจะปิดเล่มเร็วๆ นี่ ช่วงนี้ตั้งใจจะหาเวลาว่างไปช่วยคุณแม่ดูร้านขายผ้าไหมที่เปิดใหม่สักหน่อย

ถ้าอย่างนั้นวุ้นก็ขอบคุณกี้มากนะจ๊ะ

ไม่เป็นไร แต่ถ้าว่างวุ้นก็มาเป็นแม่ครัวทำอาหารให้กี้กินหน่อยสิ กี้คิดถึงฝีมือวุ้นจะแย่แล้วนะแม่ชายิกา

กวินนาบอกเสียงกลั้วหัวเราะ เธอชอบล้อเลียนชื่อของเพื่อนสาว ‘ชายิกา’ ที่หมายถึง ภรรยา เลยเหมาไปว่าระหว่างนี้ ให้เพื่อนรักมาซ้อมเป็นชายิกาให้กับเธอ เช่นว่า ทำกับข้าว ปรนนิบัติพัดวี เพื่อแลกกับการทำรายงานหรือช่วยติววิชาเรียนที่เธอทำได้ดีกว่า

ได้สิ วันเสาร์นี้วุ้นว่างทั้งวัน แล้วจะไปหากี้ที่คอนโดนะจ๊ะ

กี้จะรอนะจ๊ะ ที่รัก จุ๊บ จุ๊บ” เสียงสั่งลาแบบก๋ากั่น ทำให้ชายิกาหัวเราะอย่างขบขัน

เมื่อวางโทรศัพท์ลงจึงเดินเข้าห้องน้ำ จัดการธุระส่วนตัว แล้วเตรียมตัวเข้านอน ชายิกาตั้งใจไว้ว่าจะตื่นมาอ่านหนังสือในช่วงเช้าตรู่ เพราะตอนนี้สมองหล่อนเริ่มจะตื้อ แถมยังเหนื่อยและอ่อนล้าจนอยากพักเสียเต็มที

 

 

 

 
 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #53 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 17:25
    สนุกค่าาา
    #53
    0
  2. #49 อ๋อมแอ๋ม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 22:03
    เรื่องไหนก็ไม่ทำให้ผิดหวังเลยนะคะ
    #49
    0
  3. #48 อ๋อมแอ๋ม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 22:03
    เรื่องไหนก็ไม่ทำให้ผิดหวังเลยนะคะ
    #48
    0
  4. #46 ตากวาง428 (@NettMark) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 21:45
    นางเอกน่ารักค่ะ ชอบมากกกก><
    #46
    0
  5. #10 แมวน้อย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 10:00
    ชอบอ่ะเนืีอเนื้อน่สรักดีแต่น้องชายให้รักพี่สาวบ้างเน้ออิอิ ภาพวิวสวยนะคะ
    #10
    0
  6. #2 ARUNRAM (@ARUNRAM) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 15:26
    ต้องติดตามแล้ว
    #2
    0
  7. #1 วิเวียน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 07:05
    ไรท์สู้ๆ เค้ารอๆๆๆๆๆๆๆ

    เรื่องน่าติดตามมากค่ะคำโปรยก็ค้างเเล้ว55
    #1
    0