กล้วยไม้ล้อมตะวัน + E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 58,342 Views

  • 96 Comments

  • 235 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    294

    Overall
    58,342

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 3 นกน้อยไร้รัง [อัป 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2019
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    28 ธ.ค. 61

 

ตอนที่ 3 นกน้อยไร้รัง (ต่อ)

 

ทั้งที่เป็นหน้าหนาว อุณหภูมิลดต่ำในช่วงเย็นเหลือสิบแปดองศา แต่คนเคลิ้มหลับบนโซฟามุมหนึ่งในห้องทำงานกลับมีเหงื่อซึมทั่ว

ร่างใหญ่พลิกกายหงายเมื่อรู้สึกถึงความไม่สบายตัว เปลือกตาหนาเปิดปรือ มองเพดานห้องที่เห็นจากโคมไฟจากโต๊ะทำงานที่ยังส่องสว่างจ้าอยู่

ไรวินทร์ลุกนั่ง สะบัดศีรษะไล่ความง่วงงุน เมื่อคืนวานเขามีประชุมทางไกลกับทีมงานทางแถบยุโรป ด้วยเวลาที่ต่างกัน เขาจึงต้องอดหลับอดนอนทั้งคืน แถมพอตอนเช้ากลับมีธุระต้องออกข้างนอก กว่าจะกลับก็เย็นแล้ว

ทำไมร้อนอบอ้าวจัง

ร่างสูงยันกายยืนขึ้น เดินไปผลักหน้าต่างให้เปิดกว้าง สายลมหนาวตีกลับเข้ามาวูบใหญ่ พาความสดชื่นคืนให้ร่างกายฟื้นได้อย่างรวดเร็ว เมื่อเหลียวมองด้านในโดยรอบถึงได้รู้ถึงสาเหตุ

ไม่มีใครเปิดแอร์หรือไง

ชายหนุ่มบ่นพลางเดินไปหยิบรีโมตบนหลังตู้หนังสือ กดเปิดให้เครื่องปรับอากาศทำงาน เสร็จก็มานั่งที่เดิม แล้วนึกได้ว่าเดิมหน้าที่นี้เป็นของป้าสดใส แม่ครัวเก่าที่พ่วงตำแหน่งคนดูแลบ้าน ต่อเมื่อนางย้ายออกกะทันหัน จึงยังไม่มีใครเข้ามาจัดการแทน

ไรวินทร์ถอนหายใจ เขาไม่คุ้นชินกับการดูแลบริวารและบริหารบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ ที่ผ่านมาเขาใช้ชีวิตอย่างสันโดษในอพาร์ตเมนต์หรูหราและสะดวกสบายกลางเมืองใหญ่ทั่วทุกมุมโลก รวมถึงโรงแรมหรูที่จะเช่าอยู่เป็นแรมเดือน การปักหลักในที่แบบนี้ ทำให้เขาต้องปรับตัวขนานใหญ่ ผ่านมาจวนจะครบปี แต่ไรวินทร์ก็ยังไม่ชินสักที ถ้าไม่ใช่เพราะแพทริเซียขอร้องให้ซื้อบ้านไว้ และด้วยเหตุผลส่วนตัวบางอย่าง ให้ตายยังไงเขาก็ไม่แล...

การใช้ชีวิตในบ้านที่ยังมีอีกหลายชีวิตอยู่ร่วมด้วย มันไม่ใช่วิถีที่เขาคุ้นเคย

ยังดีที่กลางคืนคนทำงานบ้านมีเรือนพักแยกออกจากตัวบ้าน โดยรวมกันอยู่ทางด้านหลัง ใกล้กับแนวรั้วอีกฝั่ง อีกทั้งหญิงสาวหน้านวลที่เคยอยู่ทางปีกซ้ายก็ระเห็จไปอยู่ชั้นล่าง ซึ่งไรวินทร์ไม่คิดจะห้ามหล่อน คงปล่อยเลยตามเลย

นอกจากไม่มีเหตุให้เขาค้านความต้องการของใคร เขายังได้ความเป็นส่วนตัว ครอบครองชั้นบนคนเดียว

ชายหนุ่มตั้งใจจะเคลียร์งานต่อจากการประชุมเมื่อคืน แต่เมื่อท้องเริ่มหิว ถึงได้ตระหนักว่าอาหารมื้อสุดท้ายของวันก็ตั้งแต่บ่ายโมง ตอนนี้ก็ผ่านมาหลายชั่วโมงแล้ว  

ไรวินทร์ลุกขึ้น ซอยเท้าลงบันไดสู่ชั้นล่าง รอบตัวมืดสลัว คงไม่มีใครอยู่ แต่เมื่อคิดจะเดินเข้าไปในครัวใหม่ที่นานๆ ครั้งถึงจะมีการใช้งาน ท่อนขาแข็งแรงก็ชะงัก

กลิ่นอาหารโชยจากห้องครัวอีกฝั่งซึ่งเป็นครัวเก่า และเป็นห้องครัวที่เขาเพิ่งสั่งคนงานให้มารื้อและปรับปรุงใหม่หลังจากป้าสดใสย้ายออกไป

เมื่อมายืนตรงช่องประตูห้องครัวนั้น หัวใจของไรวินทร์ก็เต้นถี่แรง ภาพตรงหน้าทำให้เขาเกิดภาวะไม่อาจควบคุมตัวเอง

เรือนร่างขาวนวลกลมกลึงของวัยสาวสะพรั่งในชุดอวดสรีระกำลังยืนอยู่หน้าเตา ท่าทางเคลื่อนไหวเนิบช้าทว่าดูคล่องงาน จนเขานึกอยากมองนานๆ หล่อนดูมีความสุข เพลิดเพลินกับโลกส่วนตัว เสียงฮัมเพลงดังเบาๆ ทุกอย่างที่ประกอบกันทำให้เขาไม่อยากขัดจังหวะ

ชายหนุ่มมองภาพนั้นจนเต็มอิ่ม ค่อยๆ ถอยกลับ คนร่างใหญ่ที่ก้าวย่างด้วยปลายเท้าเตะพื้นแผ่วเบาจึงไม่เกิดเสียงดังให้หญิงสาวรู้ตัว หล่อนจึงยังจมอยู่กับโลกส่วนตัว คงมีแต่กลิ่นอาหารที่โชยอยู่ที่ให้รู้ว่าหล่อนกำลังทำอะไรในนั้น

แรกทีเดียวไรวินทร์จะเดินกลับขึ้นชั้นบน คิดจะหาของในตู้เย็นในห้องทำงานรองท้องไปก่อน คงพอประทังความหิวคืนนี้ได้ แต่พอเหลือบมองกลางโถง เรียวคิ้วเข้มก็เลิกสูงอย่างประหลาดใจ

เขามองทางห้องครัวเก่าอย่างให้แน่ใจว่าณิชายังอยู่ในนั้น ก่อนตัดสินใจสืบเท้าไปหาเจ้าสิ่งที่แสนสะดุดตาซึ่งกองอยู่บนโต๊ะกลางหน้าโซฟารับแขก

โน้ตบุ๊กวางกลางโต๊ะ ข้างๆ มีหนังสือเล่มหนา มองใกล้จึงเห็นว่าเป็นหนังสือภาษาอังกฤษ เมื่อทนต่อความอยากรู้ไม่ไหว ไรวินทร์จึงถือวิสาสะหยิบมาดู ต่อเมื่อเห็นว่าเป็นอะไร เรียวปากหยักก็กระตุกยิ้มขัน

ดวงตาคมเหลือบมองทางห้องครัวอีกครั้ง ให้มั่นใจว่าเจ้าของของเหล่านี้จะยังไม่ออกมา เขาตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือในมือ จากหน้าแรกก็พลิกเปิดหน้าถัดไปอีกสองสามหน้า ไม่เว้นแม้แต่โน้ตบุ๊กที่ยังเปิดใช้งานก็ยังไม่รอดจากสายตาของเขา

ความอยากรู้และนึกสนุกทำให้ชายหนุ่มลืมตัวลืมเวลา จนได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น ทำให้เขาสะดุ้ง...อย่างไม่น่าให้อภัยตัวเอง

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

0 ความคิดเห็น