กล้วยไม้ล้อมตะวัน + E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 58,363 Views

  • 96 Comments

  • 233 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    315

    Overall
    58,363

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 3 นกน้อยไร้รัง [อัป 85%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1842
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    28 ธ.ค. 61

 

ตอนที่ 3 นกน้อยไร้รัง (ต่อ)

 

ใกล้ค่ำเริ่มเงียบสงัดไม่ต่างจากวันเก่าก่อน หากวันนี้ณิชาถูกความเหงาและเดียวดายโจมตีเข้ามา เมื่อตระหนักว่าจากนี้ไปคนที่เคยอยู่ข้างกายอย่างป้าสดใสจะไม่ได้อยู่ร่วมชายคาแล้ว ณิชายื้อเวลานั่งเล่นอยู่ใกล้ซุ้มกล้วยไม้ หลังจากโทรศัพท์หาป้าสดใสซึ่งเพิ่งเดินทางถึงบ้านกำแพงเพชรโดยปลอดภัย จากนั้นจึงใช้เวลาที่เหลือพูดสายกับบัวบูชา เล่าทุกเรื่องราวที่เกิดในวันนี้ให้เพื่อนสาวฟัง

จนเมื่อรอบตัวถูกความมืดเข้ามาปกคลุม ดวงไฟที่ติดตั้งตามแนวกำแพงรั้วสูงเริ่มส่องแสงทอทอด ทำให้มองเห็นสรรพสิ่งรางๆ

 หญิงสาวนึกไปถึงแพทริเซีย ลูกติดของแม่เลี้ยง ซึ่งกลายเป็นแพทย์สาวคนเก่งประจำโรงพยาบาลแห่งเมืองเชียงราช แม้จะอยู่ร่วมบ้านกันนานนับสิบปี แต่ก็ไม่ได้สนิทสนมกัน ถ้าจะถามว่าเกลียดชังกันหรือเปล่า ณิชาบอกได้เลยว่าไม่ใช่ เธอไม่เคยรู้สึกไม่ดีกับแม่ลูกคู่นั้น เพียงแต่ที่ผ่านมาไม่ต้องการให้สองคนเข้ามาใกล้ชิดหรือทำตัวสนิทสนมกับเธอ ด้วยรู้ทันว่าครั้งหนึ่งพวกเขาพยายามจะเป็น เหตุเพราะณิชาไม่อาจทำใจยอมรับได้ อย่างไรเสียเธอก็ไม่สามารถหยุดความคิดที่ว่าแม่ของแพทริเซียได้เข้ามาแทนที่แม่ของเธอ แย่กว่านั้นเมื่อเธอสัมผัสได้อีกว่าได้ถูกพวกเขาแย่งความรักและความเป็นคนสำคัญจากพ่อเธอไปด้วย

ณิชาไม่ได้คิดมากไปเองหรอก เมื่อพยายามตัดทิฐิออกจากใจหลายหน มองสถานการณ์ที่เป็นในตอนนั้น แล้วถึงพบว่าทุกคำตอบยังคงเดิม คำตอบที่ว่าเธอกลายเป็นส่วนเกินของครอบครัวใหม่ของพ่อ แม่เลี้ยงและแพทริเซีย

ณิชาเจ็บปวดหัวใจ พ่อไม่ได้เป็นร่มไทรให้พวกเขาหรอกนะ แต่กลายเป็นว่าพ่อยึดพวกเขาเพื่อจะยืนให้ได้อีกครั้งต่างหาก...แต่ไม่ว่าพ่อจะเป็นอย่างไร ณิชาก็ยังรักและเคารพท่านอยู่เสมอ

พ่อยังเป็นที่หนึ่งในใจของเธอ รวมถึงแม่ที่ไม่เคยเลือนหายจากหัวใจ

หญิงสาวลุกขึ้นยืน ปัดเศษหญ้าและใบไม้ที่เกาะอยู่ตามเสื้อผ้าให้หลุดออก ย่างเท้าเข้ามาในบ้าน เปิดสวิตช์ไฟในห้องครัว แล้วเดินทะลุไปยังโถงใหญ่เพื่อจะเข้าห้องตัวเอง

แล้วความอยากรู้ก็ประดังเข้ามาในหัว พาให้เธอมาหยุดอยู่ตรงหน้าต่างบานสูงด้านข้างของตัวบ้าน หญิงสาวเปิดหน้าต่างออกแล้วชะโงกหน้ามองไปทางโรงรถ

หล่อนจำได้ว่าไรวินทร์มีรถใช้ส่วนตัวอยู่สามคัน คันที่ใช้บ่อยเห็นจะเป็นรถสปอร์ตคันสีดำราคาแพง มูลค่าคงนับสิบล้าน อีกคันเป็นรถยุโรปคันหรูสีตะกั่วที่คงใช้ติดต่องาน ส่วนจะเป็นงานอะไรนั้นยังเป็นปริศนาสำหรับณิชา นี่เป็นอีกสาเหตุที่ทำให้หล่อนแคลงใจเขาตลอดมา...และคันสุดท้าย รถคันใหญ่เทอะทะขับเคลื่อนสี่ล้อซึ่งตอนนี้จอดโดดเดี่ยวอยู่คันเดียว

เมื่อเย็นตอนผู้หญิงมาส่ง เราไม่เห็นรถสปอร์ตจอดอยู่ ส่วนคันสีตะกั่วยังอยู่ แต่ตอนนี้สองคันนั้นหายไป แสดงว่านายไรวินทร์ต้องไม่อยู่บ้านอีกแน่ สงสัยจะมีปาร์ตี้กับสาวๆ ตามเคย อีกสักพักคงพากันมามั่วสุมในบ้านของเราพลันก็หยุดคำพูดตัวเอง นิ่งไปหลายวินาที แล้วแก้ใหม่เสียงเบา ...ในบ้านของเขา

แม้รอบตัวจะเงียบจนความเดียวดายถามหา แต่พอคิดว่าค่ำคืนนี้ไรวินทร์ไม่อยู่อีกคน บ้านหลังใหญ่มีเพียงคนเดียว พลันก็รู้สึกโล่งอย่างประหลาด

ร่างเพรียวบางในเสื้อผ้าชุดเดิมที่สวมมาทั้งวันเดินลิ่วเข้าห้องส่วนตัวอย่างกระปรี้กระเปร่า ผิดจากเมื่อครู่เป็นคนละคน หล่อนอาบน้ำ ทำธุระส่วนตัวอย่างใจเย็น เสียงเพลงฮัมในลำคอบ่งบอกอารมณ์เป็นอย่างดี

ไหนๆ ชีวิตก็ต้องเดินหน้าต่อ จะยึดติดกับความเศร้าให้บั่นทอนกำลังอยู่ทำไม สิ่งดีๆ แม้จะเล็กน้อยลอยอยู่รอบตัว ก็ควรจะคว้ามันไว้สิ อดีตที่ไม่หวนคืนก็ควรหยุดคร่ำครวญถึง มีชีวิตอยู่เพื่อวันนี้ ส่วนพรุ่งนี้ยังมาไม่ถึง อย่าเพิ่งกังวลถึงมัน

เกือบครึ่งชั่วโมงต่อมา ร่างเพรียวบางในชุดสวมนอนตัวเก่ง ประกอบด้วยเสื้อกล้ามกระชับลำตัวกับกางเกงเนื้อผ้าพลิ้วนุ่ม จึงหอบโน้ตบุ๊กคู่ใจออกจากห้อง หล่อนหันมองรอบ แล้วสายตาสะดุดกับโต๊ะกลางหน้าโซฟาที่รู้ว่าเพิ่งถูกเปลี่ยนเพื่อให้เข้ากับบ้านที่ถูกปรับให้เป็นรูปทรงสมัยใหม่ได้ไม่นาน หล่อนไม่เคยคิดจะใช้มันมาก่อน...แต่วันนี้ บ้านทั้งหลังหล่อนอยู่คนเดียว บ้านที่เคยเป็นของครอบครัว ถ้าจะขอทำตามใจสักครั้งคงไม่ผิดอะไร

ดวงหน้านวลใสเกลื่อนรอยยิ้มซุกซนเมื่อขนสัมภาระมาวางตรงที่หมายตา กดเปิดสวิตช์ไฟให้ส่องสว่างกลางโถงเพียงจุดเดียว แล้วเริ่มต้นทำงาน

บรรยากาศดีๆ อย่างนี้ สำหรับคืนนี้ณิชาตั้งเป้าแปลงานให้เสร็จสักหนึ่งตอนทีเดียว!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

0 ความคิดเห็น