กล้วยไม้ล้อมตะวัน + E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 58,352 Views

  • 96 Comments

  • 234 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    304

    Overall
    58,352

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 3 นกน้อยไร้รัง [อัป 70%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1806
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    27 ธ.ค. 61

 

ตอนที่ 3 นกน้อยไร้รัง (ต่อ)

 

ใกล้ค่ำ เศรษฐีหนุ่มนั่งจิบบรั่นดีตรงมุมส่วนตัวบนชั้นสองของบ้านที่เขาตกแต่งใหม่ ติดกระจกรอบด้านเพื่อจะมองทิวทัศน์สวยงามของเมืองเชียงราช หากมีภาพหนึ่งซึ่งเป็นภาพซ้ำเดิมที่ไม่ต่างกับทิวเขาไกลๆ รวมถึงต้นไม้ใหญ่ที่ออกดอกชูช่อตลอดแนวรั้ว

กลางสนามหญ้าหลังบ้าน ใกล้กับซุ้มกล้วยไม้ ปรากฏร่างของสาวสวยในชุดเสื้อโปโลสีขาวและกางเกงเข้ารูปสีดำอย่างง่ายๆ ที่เขาเพิ่งกราดสายตามองเมื่อช่วงเย็นตอนพบเธอหน้าบ้าน เขาพิมพ์ภาพนั้นไว้ในสมองส่วนความทรงจำอย่างพอใจ เรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นทว่ากลมกลึง มีน้ำมีนวล ผิวกายนวลเนียนชวนให้สัมผัส...แค่นึกถึง กายเขาก็ร้อนผ่าวอย่างน่าโมโห

ที่ตรงนั้นเป็นที่ประจำของเธอ ณิชามักนั่งอ่านหนังสือหรือทำบางสิ่งบางอย่างอยู่ได้นิ่งนาน และไม่อาจบอกใครว่ามุมนั่งเล่นบนชั้นสองตรงนี้เขาใช้ประโยชน์จากมันเต็มที่ก็ช่วงเวลานี้แหละ

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขัดจังหวะสายตาและความคิด ไรวินทร์ยกมาดูเห็นเป็นสายของหญิงสาวที่เคยร่วมงานกันช่วงหนึ่งที่เมืองเพิร์ธ ประเทศออสเตรเลีย

มีอะไรหรือครับคุณแหวว

แหววโทร.มาบอกว่าจะไปออสเตรเลียในวันมะรืน คุณวินทร์จะฝากอะไรถึงใครไหมคะ

ขอบคุณครับ แต่คราวนี้ไม่มีให้รบกวน ผมเพิ่งจัดการงานเสร็จเมื่อสองวันก่อน

งั้นก็โอเคค่ะ แหววคงอยู่เพิร์ธเป็นเดือน เพราะคุณเล็กจะดูงานของเขาด้วย แล้วคงท่องเที่ยวต่ออีกระยะ ถ้ามีธุระในช่วงนั้นก็ติดต่อได้ค่ะ

คุณแหววทิ้งร้านได้แล้วหรือครับ ถึงไปนานขนาดนี้

ไรวินทร์กระเซ้าถามแล้วได้ยินสาวสวยพ้อ ด้วยก่อนนี้พราวพิชชาหรือคุณแหววมักจะเป็นห่วงร้านเสื้อผ้าที่มาเปิดในห้างใหญ่ นัยว่าเจ้าตัวทุ่มเทแรงใจแรงกายเต็มที่ หลังจากที่ต้องเลิกทำงานที่ออสเตรเลียแล้วมาแต่งงานกับรัชภาคย์ เจ้าของเหมืองทองคำในเชียงราช ซึ่งไม่ใช่คนอื่นไกล เป็นน้องชายฝาแฝดของรัชตะ เพื่อนรุ่นพี่ที่นับถือของเขาเอง

มันเหมือนกันเสียทีไหนล่ะคะ นี่ร้านเปิดมาเป็นปี ตอนนี้อยู่ตัวแล้ว พนักงานก็รู้งานดี อีกอย่างแหววเพิ่งสั่งสินค้า เคลียร์สต็อกเสร็จ มีเวลาให้เที่ยวพักผ่อนถมไปค่ะ แถมเมื่อวานยังได้พนักงานใหม่หน้าใสกิ๊กมาช่วยอีกแรง สัมภาษณ์ดูแล้ว ความรู้ความสามารถพร้อมเลยรับไว้ ถือว่ามาถูกจังหวะที่แหววต้องการคนด้วย จะได้คอยช่วยติดต่อร้านค้าและลูกค้าต่างประเทศ เธอพูดภาษาได้คล่องมากค่ะ ทั้งภาษาอังกฤษและภาษาจีน ภูมิความรู้ค่อนข้างแน่น จนต้องรีบตะครุบ นอกจากนี้แหววก็ยังติดตามดูแลร้าน ไม่ได้ทิ้งทุ่นไปเที่ยวเลยสักหน่อย

ครับ เข้าใจแล้วครับ ไรวินทร์ตอบรับกลั้วหัวเราะว่ากระจ่างทุกสิ่งที่สาวสวยโอดมายาวเหยียดแล้ว คุยกันต่อพักเดียวสองคนก็วางสายจากกัน

พราวพิชชาเป็นคนน่ารัก อัธยาศัยดี แถมยังเป็นผู้หญิงที่ฉลาดและคล่องแคล่ว รัชภาคย์ได้เป็นคู่ครองย่อมภาคภูมิใจแน่นอน

แล้วอดนึกไม่ได้ว่าเขารู้จักเธอมาก่อนตั้งหลายปี ตลอดเวลาก็นึกชื่นชอบเพราะเธอสวย ทำงานเก่ง เรียกว่าดีพร้อม เป็นทุกอย่างที่ผู้หญิงสักคนควรเป็น แต่ทำไมถึงไม่เกิดความรู้สึกพิเศษในแง่หนุ่มสาวล่ะ

พลันสมองก็วนไปถึงอรุณวดี หญิงสาวที่รู้จักกันโดยบังเอิญเมื่อเย็นนี้ในห้องอาหารของโรงแรมบิดาเธอ เมื่อนั่งร่วมโต๊ะพูดคุยก็ถูกคอกันอย่างรวดเร็ว แถมพอเธอรู้ว่าเขาแวะไปนั่งดื่มกินในห้องอาหาร หลังจากนำรถไปตรวจสภาพและทิ้งไว้ที่ศูนย์ จึงอาสามาส่งถึงบ้าน แทนที่เขาจะเรียกแท็กซี่กลับเอง

อรุณวดีบอกว่าอยากทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดีให้ถึงที่สุด นั่นคือในฐานะเจ้าของโรงแรม รวมถึงการเป็นคนเชียงราชแต่ดั้งเดิมซึ่งพร้อมต้อนรับเขาที่เพิ่งย้ายมาอยู่เมืองนี้

แต่ภาพของอรุณวดีก็อยู่ในหัวของไรวินทร์ไม่นาน ภาพนั้นเลือนหาย แล้วเกิดภาพใหม่ขึ้นมาแทน ดวงหน้าอ่อนใสของหญิงสาวคนหนึ่งซ้อนทับเข้ามา อย่างที่ทำให้ไรวินทร์ต้องเบิกตากว้างด้วยไม่ทันตั้งตัว สะบัดศีรษะแรงๆ

เป็นอะไรไปวะเรา

ถ้อยคำสบถคล้ายไม่สบอารมณ์ เหตุเพราะตนไม่อาจควบคุมความคิดและความรู้สึกได้

ชายหนุ่มวางแก้วบรั่นดีลงกับโต๊ะ แล้วยืดกายแกร่งที่มีเพียงกางเกงยีนส์เกาะเกี่ยวสะโพกเพรียว ท่อนบนเปลือยเปล่า แล้วเดินเข้าห้องนอน จงใจไม่เหลือบแลไปยังทิศทางที่หญิงสาวคนนั้นนั่งอยู่...คนที่จู่ๆ ก็โฉบเข้ามาในหัวของเขา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

0 ความคิดเห็น