กล้วยไม้ล้อมตะวัน + E-book พร้อมโหลด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 58,353 Views

  • 96 Comments

  • 233 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    305

    Overall
    58,353

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 3 นกน้อยไร้รัง [อัป 20%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1813
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    19 ธ.ค. 61

 

ตอนที่ 3 นกน้อยไร้รัง

 

ณิชาล่ำลาป้าสดใสหลังจากรับประทานอาหารมื้อเช้าเสร็จ แม้จะเตรียมใจมาทั้งคืน แต่น้ำตาก็ยังเอ่อคลอจนได้ ป้าสดใสยังทำหน้าที่แม้วันสุดท้ายในฐานะแม่ครัว ร่างท้วมที่เคลื่อนไหวอย่างแช่มช้อยทว่าคล่องแคล่วในทีนั้นแทบไม่มีสิ่งใดผิดจากเดิม หากไม่สังเกตก็คงไม่เห็น...แต่ณิชารับรู้ได้จากดวงตาแฝงแววปรานีคู่นั้นว่าแดงเรื่ออยู่

ไปทำงานเถอะค่ะ ใกล้เวลาห้างเปิดแล้ว ทำงานวันแรก ไปสายไม่ดี

ดูแลตัวเองนะคะป้า มีอะไรก็โทร.มาหานิดนะ

คุณนิดก็เหมือนกัน อย่าลืมว่ายังมีป้า ถึงเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ป้ายังรักและอยากดูแลคุณนิดเหมือนเดิม

หญิงสาวกอดร่างอวบท้วม แล้วผละออกอย่างรวดเร็ว...กลัวจะตัดใจยาก

ร่างน้อยในชุดเสื้อโปโลสีขาวเข้ารูปกับกางเกงเนื้อผ้าสีดำเดินออกจากห้องครัวไปทางด้านหลังบ้าน ไม่นานเสียงรถสกูตเตอร์ก็ดังขึ้น แล้วเสียงนั้นก็เคลื่อนห่างออกไป

 

มือเรียวแข็งแรงกลัดกระดุมเสื้อเชิ้ตอย่างใจเย็น ดวงตาคมจับจ้องร่างคนที่นั่งบนรถมอเตอร์ไซค์ผ่านผนังกระจกนิรภัยซึ่งแล่นไปทางหน้าบ้าน จนทั้งคนและรถผ่านประตูรั้ว ลับหายจากสายตา

ไรวินทร์หรี่ตา สมองเริ่มครุ่นคิด ปกติณิชาจะอยู่ติดบ้านจนแทบจะขังตัวเองอยู่ในห้องส่วนตัว จนเขาเคยหวั่นว่าหล่อนจะกลายเป็นคนเก็บกด กลัวสังคมเข้าสักวัน แต่สองวันนี้กลับออกข้างนอกตั้งแต่เช้า ออกไปทีละหลายชั่วโมงทำให้อดสงสัยไม่ได้ว่าเธอมีธุระอะไรกัน

ที่แน่ๆ เขารู้ว่างานโรงแรมที่ณิชายื่นใบสมัครทั่วเชียงราชนั้นถูกบางคนสกัดไว้ ให้ตายอย่างไรเธอก็ผ่านด่านหินนั้นยาก

วูบหนึ่งไรวินทร์รู้สึกเสียดายคนหน้านวลขึ้นมาครามครันเมื่อนึกถึงเรื่องที่รู้จากแพทริเซียว่าเป็นสาเหตุให้ต้องตกที่นั่งลำบาก ไม่รู้ว่าเป็นโชคร้ายหรือดวงซวยกันแน่ที่ต้องไปพัวพันกับคนพวกนั้น จนถึงขั้นถูกหมายหัวเป็นศัตรู...หากทั้งหมดนี้เจ้าตัวคงยังไม่รู้

ฉันโล่งใจที่นิดยังไม่ย้ายออกจากบ้าน ออกไปช่วงนี้เขาลำบากแน่ ความจริงไม่ใช่นิสัยของคนอย่างนิดเลยนะที่จะทนอยู่ในฐานะคนอาศัยในบ้านที่เคยเป็นของครอบครัว เธอรู้ไหมว่านั่นน่ะเขามีเลือดเจ้าเข้มข้นเชียวละ แม่สืบเชื้อสายจากเจ้าเมืองเชียงราชเก่า ถึงบางครั้งฉันจะหมั่นไส้กับท่าทางหลังตรงคอแข็งของเขาอยู่บ้าง แต่พอรู้สภาพที่เป็นอยู่ ก็อดเวทนาไม่ได้

ญาติสาวคนสนิทซึ่งเป็นคนแนะนำให้เขาซื้อบ้านหลังนี้ไว้ ก่อนจะถูกธนาคารยึดไปขายทอดตลาดบอก แถมยังทิ้งท้ายว่าห้ามเขากดดันณิชาเพราะกลัวเธอจะเตลิดหายด้วยแรงทิฐิและถือดี

แรกทีเดียวไรวินทร์อดหัวเราะขำนิสัยและพฤติกรรมของณิชาไม่ได้ มันช่างไม่เข้ากับชะตากรรมที่หล่อนประสบอยู่เลย แต่พอนานวัน ได้เห็นหน้าค่าตากันหลายครั้งเข้า เขากลับรู้ถึงแรงบางอย่างว่าคุกคามตัวเองอยู่

บางสิ่งในตัวณิชากำลังแซะเข้ามาในความรู้สึก จนไรวินทร์ต้องกันตัวเองออกห่าง ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ยอมเฉียดใกล้หรือแม้แต่มองหน้าเธอ

จนตอนนี้หนุ่มผู้ครอบครองบ้านคนใหม่ก็ยังบอกตัวเองไม่ได้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร รู้แต่ว่าความเป็นตัวตนของณิชาช่างรบกวนความคิดและจิตวิญญาณเขาอย่างน่ารำคาญ

เศรษฐีหนุ่มไม่เคยพบเจอสิ่งผิดปกตินี้ และไม่ปรารถนาจะรู้จักมันด้วย ให้เป็นอย่างทุกวันนี้ดีที่สุดแล้ว ไม่เคยต้องการให้ ใครหรืออะไรเข้ามามีอิทธิพลเหนือตัวเอง!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

0 ความคิดเห็น