รักร้ายพ่ายกลรัก

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 2 แรกพบ (อีกครั้ง) ไม่สบรัก (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17025
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    21 มิ.ย. 62

 

ตอนที่ 2 แรกพบ (อีกครั้ง) ไม่สบรัก

 

ผ่านไปถึงช่วงใกล้ฤดูฝน อากาศเริ่มหนาวเย็น รีสอร์ตหรูริมทะเลบนชายหาดหัวหินที่เปิดตัวไปเมื่อต้นปียังคงได้รับความสนใจจากนักท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ เพราะความหลากหลายที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อการพักผ่อนที่ไม่เพียงเน้นความเป็นชายหาดหน้าร้อน แต่ยังมีจุดเด่นที่การตกแต่งห้องพักให้มีความแตกต่าง เหมาะสมไปตามฤดูกาล

ในสวนที่ตกแต่งแบบบาหลี ซึ่งเป็นพื้นที่ด้านในของรีสอร์ต ใกล้กับรั้วโปร่งกั้นเขตบ้านหลังใหญ่ที่ปลูกสร้างแยกออกไปอย่างเป็นสัดส่วน ปรากฏร่างของเด็กหญิงวัยสามขวบนั่งเล่นบนเก้าอี้ไม้เนื้อดีที่วางใกล้แท่นหินทราย ร่างเล็กนั้นมีเสื้อแจ็กเก็ตผ้ายีนสีน้ำเงินตัวจิ๋วคลุมกายปกป้องผิวอ่อนบางจากสายลมเย็น ขาป้อมแกว่งไกวอย่างสบายอารมณ์ นัยน์ตากลมทอดไปทางต้นเฮลิโคเนีย ซึ่งออกดอกแซมสีสันเหลืองสดออกจากใบสีเขียวที่ซ้อนหนา จนกลายเป็นร่มเงาทอดยาวในยามเย็น

คุณย่าใหญ่

เสียงเล็กๆ ดังขึ้น เมื่อเจ้าตัวหันไปเห็นคนที่ยืนกอดอกมอง พร้อมเบิกนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มที่ละม้ายบิดาเพียงอย่างเดียวบนดวงหน้าจิ้มลิ้ม ขาสั้นป้อมพยายามหยั่งลงบนพื้นดิน พอยืนได้มั่นคงก็ขยับเดินลัดสวนสวยที่ร่มรื่นด้วยไม้ประดับสีเขียวที่ปลูกไว้ผสมผสานกับเครื่องปั้นแห่งสายน้ำ

เดินลัดสวนอีกแล้ว เดี๋ยวก็ตกลงในบ่อหรอก

หญิงชราทำเสียงดุ เมื่อร่างเล็กจ้อยเดินเลียบขอบบ่อสี่เหลี่ยมตื้นที่ปลูกบัว ต้นกกและกล้าน้ำไว้จนแน่นขนัด

ปาป๊าไม่รู้ ไม่เป็นไรเด็กหญิงยิ้มโชว์ฟันซี่เล็กขาวสะอาด แล้วยกมือให้หญิงชราจูงเดินกลับสู่บ้านหลังใหญ่ที่สร้างเด่นริมหาดทรายใกล้กัน

ถ้าชมพู่ดื้อ ย่าจะบอกปาป๊าตีให้ก้นลายทีเดียวเสียงแหบพร่าตามวัยชราพูดขู่ แต่คงไม่น่ากลัว เพราะมีเสียงหัวเราะคิกคักของเด็กหญิงตามมา ก่อนจะโต้กลับ

ปาป๊าไม่ตีชมพู่

ถ้าอย่างนั้นย่าจะตีเอง

คุณย่าใหญ่ไม่รักชมพู่หรือคะ

คนร่างจ้อยประท้วงโดยการหยุดเดิน แหงนมองด้วยนัยน์ตากลมโต ท่าทางนั้นเรียกลมหายใจจากหญิงชราให้ผ่อนยาวอย่างหนักอก

ไป ไป เข้าบ้าน ย่าไม่ตีชมพู่ก็ได้สิ้นเสียงบอกก็ได้ยินเสียงหัวเราะใสกลับมาดังเดิม

เด็กหญิงเดินตามแรงจูงผ่านประตูรั้วโปร่งกั้นเขต จนมาถึงลานกว้างที่เป็นพื้นทรายหน้าบ้านหลังใหญ่ แล้วหยุดมองเมื่อเห็นรถคันคุ้นตาแล่นมาจอดใกล้ ดวงหน้าเล็กระบายรอยยิ้มเมื่อเห็นว่าใครที่ก้าวลงจากรถ พร้อมโบกมือสะบัดทักทาย ต่อมาร่างน้อยก็ลอยละลิ่วสู่อ้อมแขนของคนมาใหม่

เป็นไงลูก วันนี้เป็นเด็กดีหรือเปล่าครับเจ้าของวงแขนแข็งแรงที่อุ้มร่างเด็กหญิงถามขึ้น

ชมพู่เป็นเด็กดีค่ะ ไม่ดื้อ ไม่ซน

เจ้าของเสียงใสตอบเอาดีใส่ตัว จนหญิงชราต้องส่งค้อนให้อย่างหมั่นไส้ เพราะเมื่อไม่กี่นาที แม่ชมพู่น้อยเพิ่งหนีเข้าไปในเขตรีสอร์ต ทำให้ตนกับเด็กสาวพี่เลี้ยงต้องวิ่งตามหา แล้วมาเจอว่าเจ้าตัวนั่งทอดอารมณ์อยู่ในสวน

สายตาฝ้าฟางมองตามคนร่างสูงที่อุ้มร่างจ้อยเข้าไปในบ้าน ได้ยินเสียงคุยกะหนุงกะหนิงตามประสาพ่อลูกดังแว่วมา นึกดีใจที่ในวันนี้เห็นแต่ความสดใสในดวงตากลมคู่นั้น ต่างจากหกเดือนก่อนที่มีแต่รอยเหงาหม่นเศร้า

 

มรุตเหลือบมองเด็กน้อยที่นั่งซุกอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น ใบหน้าเล็กกลมยู่ขึ้นอย่างขัดใจ ชายหนุ่มทำทีไม่สนใจ เขาก้มหน้าทำงานต่อ จนผ่านไปเกือบสิบนาทีจึงเห็นคนร่างจ้อยขยับลงจากโซฟา แล้วกระเถิบมาหา วางมือป้อมมาเกาะที่ท่อนขากำยำ แล้วถาม

ปาป๊าทำอะไรคะ

ชายหนุ่มกลั้นยิ้มไว้ไม่ไหวเมื่อเห็นลีลาของลูกน้อย เขาวางมือจากโน้ตบุ๊กก่อนพับเก็บหน้าจอ แล้วยกเด็กหญิงขึ้นมานั่งตัก

ปาป๊าทำงานครับ มรุตมองลึกเข้าไปในดวงตาใส แล้วนึกได้ว่าตนยังไม่ได้ข้อสรุปจากการพิพาทเมื่อครู่

สัญญากับปาป๊านะครับ ว่าชมพู่ไม่หนีเข้าไปในรีสอร์ตอีก

ก็ได้ค่ะ ชมพู่ไม่ไปวงหน้าเล็กพยักรับรัวเร็ว เหมือนต้องการยืนยันให้เชื่อใจและเอาใจบิดาให้กลับมาสนใจตนดังเดิม

มรุตมองก็นึกสงสาร ชมพู่เพิ่งเข้าเรียนอนุบาล พอถึงวันหยุดก็คงเหงา ถ้าเป็นวันธรรมดาคงได้เล่นซนกับเพื่อนที่โรงเรียน พลันนึกโทษตัวเองว่าไม่มีเวลาว่างให้ลูกน้อยเพียงพอ ตามที่เคยให้สัญญากับอดีตภรรยา

วันนี้ชมพู่อยากไปเที่ยวหรือเปล่าลูก

ไปค่ะ ชมพู่อยากไปเที่ยว

เราจะไปไหนกันดี

ไปที่นู่นปากเล็กๆ บอกพร้อมนิ้วป้อมชี้ไปทางทิศเดิมที่เพิ่งกลับมา มรุตถึงกับส่ายหน้า ดูท่าชมพู่คงติดใจ ไม่พ้นหาโอกาสหนีเข้าไปในเขตรีสอร์ตอีกแน่นอน

ปาป๊าจะพาชมพู่ไปที่รีสอร์ตสิ้นคำบอก ดวงหน้าจิ้มลิ้มก็ยิ้มแป้นอย่างดีใจ ชมพู่จะไปรีสอร์ตกับปาป๊า กับคุณย่าใหญ่ได้ แต่ชมพู่เข้าไปคนเดียวไม่ได้ เข้าใจไหมครับ

เข้าใจค่ะอีกครั้งที่คนเสียงใสตอบรับหนักแน่น พร้อมส่งแววตามายืนยันอย่างแข็งขัน จนเขานึกเอ็นดู

มรุตช้อนอุ้มร่างจ้อย พาเดินไปทางรั้วโปร่งเข้าไปในเขตรีสอร์ต เขาย่างเท้าตามทางเดินที่ปูเป็นแนวยาว พร้อมมองสำรวจความเรียบร้อยไปในตัว คนร่างสูงเดินผ่านบ้านพักที่ปลูกเรียงกันในพื้นที่หลายไร่ แทรกด้วยสวนสวยหลากหลายพรรณไม้ และงานประติมากรรมที่เลือกสรรเข้ามาตกแต่ง นัยน์ตาคมมองวงหน้าเล็กอย่างเอ็นดูเมื่อเห็นดวงตากลมสีน้ำตาลเปล่งประกายรื่นรมย์ ขณะเดินอย่างเพลิดเพลิน ก็ได้ยินเสียงจากทางด้านหลัง เมื่อหันมองจึงเห็นผู้จัดการรีสอร์ตร่างสันทัดเดินมาหา

คุณมรุตมาตรวจงานหรือครับ

แค่แวะมาดู

มรุตบอกก่อนมองรอบตัวอย่างพอใจ ต่อเมื่อผู้จัดการหนุ่มเห็นว่านายไม่มีธุระเรียกใช้จึงขอตัวจากไป คุณพ่อลูกหนึ่งเบนมามองคนในอ้อมแขน เห็นเพ่งมองรูปสลักผู้หญิงที่ทำจากหินภูเขาไฟ ซึ่งวางอยู่ใกล้แท่นหินที่มีมอสและเฟิร์นขึ้นปกคลุมจนทั่ว

ปาป๊า นั่นอะไรคะชมพู่ชี้หาสิ่งนั้นพร้อมถามอย่างสนใจ

นางอัปสรครับ นางอัปสรเป็นนางฟ้า

มรุตยิ้มอย่างเอ็นดู เมื่อเห็นคิ้วเล็กบางขมวดมุ่นทำท่าครุ่นคิด แต่แล้วก็พยักหน้าหงึกๆ เหมือนว่าเข้าใจดี ก่อนจะถามต่อ

นางฟ้าสวยไหมคะ

สวยมากครับ นางฟ้าเป็นผู้หญิงสวย

อ๋อ ผู้หญิงสวยๆ เป็นนางฟ้า

มรุตหัวเราะกับการตีความหมายตามจินตนาการของเด็กหญิง ก่อนพาเข้าไปในพื้นที่กว้างของรีสอร์ต ผ่านสายตาลูกค้าที่เข้ามาพัก รวมถึงพนักงานที่แอบมอง เมื่อเห็นผู้ชายร่างสูงใหญ่อุ้มเด็กหญิงวัยน่ารักเดินชมสวนในยามเย็น แล้วได้ยินเสียงทุ้มพูดคุยสลับกับเสียงหัวเราะใสของเด็กหญิง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

288 ความคิดเห็น