รักร้ายพ่ายกลรัก + โปรโมชั่นอีบุ๊ก

  • 77% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 378,091 Views

  • 283 Comments

  • 1,756 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,756

    Overall
    378,091

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 แก้วตาดวงใจ สายใจแห่งรัก (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20061
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    20 มิ.ย. 62

 

ตอนที่ 1 แก้วตาดวงใจ สายใจแห่งรัก

 

ร่างสูงใหญ่ของชายวัยสามสิบต้นเดินเร่งฝีเท้าเข้ามาในร้านอาหารบรรยากาศดีที่ตกแต่งอย่างมีสไตล์ เขาสามารถเรียกสายตาหลายคู่ให้หันมอง คงเพราะรูปร่างสูงใหญ่เกินมาตรฐานชายไทย รวมถึงบุคลิกโดดเด่นเป็นตัวของตัวเอง ชายหนุ่มก้าวไปข้างในแล้วส่ายสายตาหาใครสักคน พลันนั้นนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มก็ฉายความยินดี ก่อนตรงรี่ไปหาหญิงสาวซึ่งนั่งกอดอกมองพร้อมรอยยิ้ม

มาถึงนานหรือยังเขาถามพลางทรุดกายนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงกันข้าม

รุตมาสายอีกแล้วนะ คราวนี้ติดงานหรือว่าติดอะไร

หญิงสาวไม่ตอบ หากกระเซ้าถามอย่างที่ทำให้ใบหน้าคมสันปรากฏรอยยิ้มเก้อเขิน ก่อนจะเมินไปอีกทางพลางยกมือขึ้นลูบปลายผมที่เปียกชื้นจากละอองฝนซึ่งวิ่งฝ่าเข้ามา ท่าทางนั้นทำให้คนมองอดที่จะหัวเราะไม่ได้ ก่อนเรียกเด็กเสิร์ฟเพื่อสั่งกาแฟร้อนให้เขาอย่างใส่ใจ

ชายหนุ่มกลับมาเป็นตัวของตัวเองในนาทีต่อมา แล้วเริ่มสนทนากับหญิงสาว

คราวนี้จะเดินทางกันเมื่อไหร่ล่ะ

สัปดาห์หน้าคุณภูมิจะเดินทางไปก่อน ส่วนแอ้จะตามไปในราวสิ้นเดือน

ชมพู่ล่ะ ตอนนี้ชมพู่เป็นไงบ้างเสียงทุ้มนุ่มมีกระแสความอ่อนโยนเมื่อเอ่ยไปถึงใครคนนั้น ก่อนถามต่ออย่างใคร่รู้

ชมพู่วิ่งได้หรือยัง คงพูดได้คล่องแล้วใช่ไหม

ชมพู่สองขวบกว่า แกโตแล้วนะรุต เด็กวัยนี้พูดได้วิ่งได้จนคล่อง

หล่อนมองคนตรงหน้าด้วยสายตาประเมิน ทำให้ชายหนุ่มนิ่งอึ้ง ยอมรับถึงความไม่ใคร่ใส่ใจของตนที่ผ่านมา

ผมเป็นพ่อที่แย่นะ

แอ้ก็มัวแต่ทำงานจนไม่มีเวลา ส่วนใหญ่คุณแม่จะเป็นคนดูแลชมพู่ ถ้ารุตรับแกไปอยู่ด้วย แอ้ก็หวังว่ารุตจะดูแลได้ดีกว่าแอ้

รานีพูดจบก็ถอนหายใจ ตวัดสายตามองใบหน้าคมสัน นึกย้อนถึงวันเวลาที่ผ่านเลยมา จนตอนนี้ที่เหลือเพียงความเป็นเพื่อน หากสองคนยังเกี่ยวพันกัน เพราะมีบางอย่างที่ต้องรับผิดชอบร่วมกันอยู่

เราคงเป็นพ่อและแม่ที่แย่พอกันเสียงแผ่วเบาของหญิงสาวดังต่อมา

มรุตนิ่งเงียบ เบือนหน้ามองฝ่าผนังกระจกออกไป เห็นสายฝนตกโปรยหนาตาขึ้น มือหนายกถ้วยกาแฟขึ้นจิบอย่างใจเย็น นาทีต่อมาจึงถอนความสนใจแล้วหันมายังคู่สนทนา

ต่อไปผมจะมีเวลามากขึ้น เพราะงานรีสอร์ตเริ่มอยู่ตัว ก่อนนี้ที่หายไปนานเพราะงานอยู่ในช่วงบุกเบิก ผมต้องเร่งทำหลายทาง”

รุตหายไปแค่หกเดือน ชมพู่ก็โตขึ้นมาก ถ้าหากรุตหายไปเป็นปี มันก็เป็นเวลานานพอจะให้แกลืมหน้ารุตเลยทีเดียว

ไม่หรอกแอ้ ต่อไปผมไม่หายไปอีก ผมกับชมพู่จะอยู่ด้วยกันทุกวันชายหนุ่มบอกเสียงหนักแน่น สบตาอดีตภรรยาอย่างยืนยันคำสัญญา

แอ้เชื่อรุต เพราะถ้าไม่มั่นใจว่าทำได้ คนอย่างรุตคงไม่รับปากหญิงสาวบอกพร้อมรอยยิ้มอย่างให้รู้ว่าตนเชื่อใจเขา

แล้วแอ้เป็นยังไงบ้าง เห็นว่าไปแคนาดาครั้งนี้ได้ทุนวิจัยไปด้วย

ใช่ แอ้ได้ทุนจากสถาบันวิจัยที่เคยไปทำ พอดีส่งงานวิจัยทิ้งไว้ให้สถาบันพิจารณาก่อนย้ายกลับเมืองไทย แต่เพิ่งได้รับการตอบรับ เป็นจังหวะเดียวกับที่คุณภูมิทำเรื่องย้ายไปด้วยกันได้”

รานีนึกถึงการย้ายกลับไปแคนาดา สถานที่เคยพบกับมรุตในฐานะนักเรียนไทย กระทั่งสองคนได้คบหาและตัดสินใจร่วมชีวิตกันในเวลาต่อมา ช่วงนั้นชายหนุ่มได้ทำงานในบริษัทเดินเรือขนาดใหญ่ และเธอก็เข้าศึกษาต่อระดับปริญญาเอกในมหาวิทยาลัยเดิม ต่อเมื่อมีนางฟ้าน้อยมาเป็นพยาน กลับกลายเป็นว่าทั้งสองคนยิ่งห่างกัน ด้วยวิถีชีวิตที่ต่างกันและความเหมือนที่มีน้อยเต็มที จากที่เคยคิดว่าจะเข้ามาเติมเต็ม แต่พอได้อยู่ร่วมกัน จึงรู้ว่าไม่มีทางที่จะเป็นอย่างนั้นได้เลย

ต่อเมื่อรานีจบการศึกษาได้ดีกรีดอกเตอร์มาครอง ทั้งสองคนจึงตกลงใจหยุดสถานะของสามีภรรยาให้เหลือเพียงความเป็นเพื่อน หญิงสาวตัดสินใจย้ายกลับเมืองไทยพร้อมลูกน้อยในวัยหกเดือน ทว่าหลายอย่างกลับเปลี่ยนไปอีกครั้ง ทำให้เธอต้องตัดสินใจทำในสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน

ตอนนี้เด็กหญิงชมพู่อยู่ในวัยสองขวบครึ่งซึ่งเป็นที่รักดั่งแก้วตาดวงใจของเธอ ถึงแม้จะอยู่บ้านเดียวกัน แต่เธอกลับไม่มีเวลาดูแลนัก หน้าที่หลักจึงตกเป็นของมารดาวัยชรา ต่อเมื่อต้องย้ายไปแคนาดาพร้อมคู่ชีวิตคนใหม่ เธอจึงคิดว่า มรุตจะดูแลและให้ความรักแก่เด็กหญิงได้ดี บางทีอาจจะดียิ่งกว่าเธอซึ่งเป็นแม่แท้ๆ

ไม่ต้องห่วงนะ ผมให้ความสำคัญกับชมพู่เป็นอันดับหนึ่งเสมอ มรุตยืนยันให้คลายกังวล ก่อนเบือนมองด้านนอก แล้วบอกกับหญิงสาว ฝนตกหนัก แอ้คงจะกลับลำบาก วันนี้มีธุระต้องไปทำอีกหรือเปล่า

ไม่มีจ้ะ วันนี้แอ้ออกมาเตรียมเอกสารเดินทางให้คุณภูมิ เสร็จก็มานั่งรอรุตที่นี่ ต่อจากนี้ก็กลับบ้านเลย

มรุตพยักหน้า มองนัยน์ตาเรียวรีที่อยู่หลังเลนส์ใสซึ่งยังคงทอความอบอุ่นมาให้เห็นอย่างเจนตา

แอ้อยู่ที่โน่นก็ดูแลสุขภาพด้วยนะ ทำงานให้มีความสุข ไม่ต้องห่วงชมพู่ที่อยู่ทางนี้ ถ้ากลับเมืองไทยก็แวะไปพักที่รีสอร์ตได้เสมอ

ได้สิ แต่แอ้ยังไม่รู้นะว่าไปโตรอนโตครั้งนี้ จะได้กลับอีกทีเมื่อไหร่ เพราะงานถูกเตรียมรอไว้หลายชิ้น พอไปถึงคงต้องเร่งกันเลยรานีพูดพลางปรายตามองคนตรงหน้า แล้วถามอย่างสนใจ เห็นว่ารุตเริ่มโครงการสร้างศูนย์การค้าอยู่ใช่ไหม

ใช่ แอ้รู้ได้ยังไง

ข่าวนักธุรกิจใหญ่มีคนสนใจเสมอรานีแย้มรอยยิ้ม เธอยินดีกับความสำเร็จของเขา

โครงการนี้ผมทำร่วมกับวิศรุต เพื่อนที่รู้จักกันตั้งแต่อยู่อเมริกา

เป็นเพื่อนวัยเด็กกันเลยสิหญิงสาวถามย้ำ รู้ว่ามรุตเคยใช้ชีวิตช่วงวัยรุ่นอยู่ในเมืองใหญ่ของอเมริกา หลายสิ่งที่เข้ามาในชีวิตเขา ทำให้เธอทึ่งว่าช่างเป็นนักสู้ที่น่าชื่นชม

คงอย่างงั้น

ทั้งสองคนสนทนากันสักพัก เสียงโทรศัพท์ของมรุตก็ดังขัดจังหวะ ชายหนุ่มพยักหน้าเชิงขออนุญาตก่อนกดรับสาย เมื่อพูดคุยกับคนปลายสายจบลง เขาก็เอ่ยคำลากับหญิงสาว

ผมต้องไปแล้วนะ พอดีมีธุระ

จ้ะ อาทิตย์หน้ารุตไปที่บ้านสายหน่อยนะ แอ้ไม่อยากให้ชมพู่ต้องตื่นเช้ามากไป เดี๋ยวแกจะงอแง

รานีบอกถึงนัดหมายเพื่อเตรียมการย้ายบ้านหลังใหม่ให้กับคนสำคัญของพวกเขา มรุตรับปากก่อนเร่งฝีเท้าออกจากร้านอาหารไม่ต่างจากเข้ามา


กำลังมีโปรโมชั่นอีบุ๊กบนเว็บเมพค่ะ


 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

0 ความคิดเห็น