คัดลอกลิงก์เเล้ว

「RP」Hogwarts is no longer safe

โดย Something.-

ในอนาคตอันแสนไกลที่แฮร์รี่ พอตเตอร์กลายเป็นเพียงเรื่องเล่า ความกังขาในการมีตัวตนของเขา นำพามาซึ่งปัญหาที่ค่อยๆทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เทศกาล Beltane จึงได้ถูกจัดขึ้นเพื่อยุติความขัดแย้งทั้งหลาย

ยอดวิวรวม

1,444

ยอดวิวเดือนนี้

44

ยอดวิวรวม


1,444

ความคิดเห็น


458

คนติดตาม


31
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 17 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  13 ส.ค. 62 / 23:12 น.
นิยาย 「RP」Hogwarts is no longer safe 「RP」Hogwarts is no longer safe | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


 
 
 



- - - - - - - - - - - - - - - - - - -


ในอนาคตอันแสนไกลที่แฮร์รี่ พอตเตอร์กลายเป็นเพียงเรื่องเล่า 
ความกังขาในการมีตัวตนของเขา นำพามาซึ่งปัญหาที่ค่อยๆทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ 
เทศกาล Beltane จึงได้ถูกจัดขึ้นเพื่อยุติความขัดแย้งทั้งหลาย

เปิดรับสมัครเมื่อ วันอาทิตย์ 21 กรกฎาคม เวลา 00:00 น. (คืนวันเสาร์) เท่านั้น

ใครส่งก่อนหน้านั้นจะขออนุญาตไม่รับ


(อนุโลมให้ส่งแทนกันได้ค่ะ)


- - - - - - - - - - - - - - - - - - -



  


- - - - - - - - - - - - - - - - - - -

กึ่งนิยายกึ่งโรลเพลย์ ; โลเคชั่น:ประเทศอังกฤษ:ฮอกวอตส์ ; ยุคปัจจุบัน




h a s h

สารบัญ อัปเดต 13 ส.ค. 62 / 23:12

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Something.- จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

458 ความคิดเห็น

  1. #458 dsencb (@dsencb) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 00:17


    To: All

    _____________Culbert B. Wade _____________

    เด็กหนุ่มจิ๊ปากอย่างไม่พอใจกับที่โดนรั้งแขนเอาไว้
    จนอีกอึดใจหนึ่งที่เซนิธเผยบทลงโทษออกมาในที่สุด
    ที่ทำเอาใบหน้าจากที่ขาวอยู่แล้วซีดเผือกจนสังเกตได้

    คัลเบิร์ตลงนั่งคุกเข่า อ้าแขนทั้งสองอย่างเก้ ๆ กัง ๆ
    พร้อมกับสีหน้าย่นเหงื่อตกที่ทำเอาบรรยายความรู้สึก
    ไม่ถูก ราว ๆ ว่างุนงงพร้อมขมขื่นไปด้วยก็คงจะไม่ผิด


    ขนแมวแมวแมวแมวแมวแมวแมวแมวแมว
    แมวแมวแมวแมวแมวแมวแมวรมดพาำเาจ


    ในหัวของเด็กหนุ่มมีแต่คำว่าขนแมวจนรวนไปหมด
    เพราะตัวเขาเองก็ไม่ค่อยชื่นชอบสัตว์ประเภทนี้
    เสียเท่าไหร่ยกเว้นแค่เพียงในบางกรณีจริง ๆ
    (อะไรนะ แมวป่าไม่เหมือนแมวปกติหรอ—)

    แถมเรื่องการขจัดขนสัตว์ออกจากเนื้อสูทก็เป็นฝันร้ายชัด ๆ
    แต่บทลงโทษก็คือบทลงโทษ และแล้วคัลเบิร์ตก็รวบตัว
    มาเจอร์รี่ในรูปแบบใหม่ขึ้นมากอด (??) และฟัด (???)
    ในสภาพที่งุ่มง่ามจนดูขัดกับสีหน้าคอขาดบาดตายนั่น

    จนกระทั่งเสื้อผ้าของเขาที่ควรจะดำสนิททั้งตัวโดนกลบ
    ด้วยเส้นขนของแมวป่าเต็มที่แล้วจึงค่อย ๆ วางเธอลง
    ด้วยจิตใจที่บอบช้ำราวกับว่าเพิ่งผ่านสมรภูมิรบ
    มายังไงยังงั้น…

    ✖✖✖✖



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 21 สิงหาคม 2562 / 00:44
    #458
    1
    • #458-1 ☆( AIWENN )☆ (@aiwenn) (จากตอนที่ 17)
      21 สิงหาคม 2562 / 07:23
      สงสารรรรรรรรรร555555555555
      #458-1
  2. #457 ☆( AIWENN )☆ (@aiwenn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 21:01

    to. all

    ■ ■ ■ ■

    คำตอบของแลมเบิร์ตไม่ได้ต่างไปจากที่คิดสักเท่าไร
    เธอค่อนข้างเงียบ และคนที่ดูจะได้ปฏิสัมพันธ์ด้วยก็มีแต่
    พ่อมดร่วมบ้านอย่างเคเนดี้กับคู่เต้นรำอย่างเร็กซ์รอธ

    ว่ากันตามตรง เซนิธก็แค่อยากได้ข่าวขำขันเล็กๆ น้อยๆ
    เอาไปเขียนลงคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ยามเช้าสักหน่อย
    แต่กลับกลายเป็นว่าได้ข้อมูลที่ไม่เคยรู้มาก่อนซะอย่างนั้น

    มิสบัลสโตรด์เป็นอนิเมจัส

    นั่นเป็นสิ่งที่เขาเพิ่งรู้ ในฐานะของคนที่มีร่างอนิเมจัสเช่นกัน
    จึงรู้สึกตื่นเต้นเล็กๆ เหมือนเจอพวกเดียวกันทั้งที่ก็เปล่า

    ก่อนจะหันกลับไปทางเด็กสาวจากโบซ์บาตง

    “โอ้ จริงด้วย ผมขอโทษที ทำที่คุณสบายใจเถอะ”

    เซนิธกล่าวขึ้นกับเธอเมื่อลองนึกตามดู
    แล้วเขาก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้วหากไม่สะดวกใจ

    ■ ■ ■ ■



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 สิงหาคม 2562 / 23:10
    #457
    0
  3. #456 ー CHIANTI . (@yeolvip) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 20:24
    to all

    Magery Bulstrode

    ร่างเล็กหันไปมองทางต้นเสียงประกาศ เมื่อได้ยินชื่อของตัวเองก็ยิ้มแห้งออกมา
    เล็กน้อยก่อนจะหันไปขยับปากบอกคัลเบิร์ตว่าไม่เป็นไร แค่บทลงโทษเล็กๆน้อยๆ
    จากทีมผู้ชนะเท่านั้นเอง -

    เท่านั้นเอง

    เซนิธเป็นผู้ออกคำสั่งลงโทษของภารกิจนี้ ซึ่งมาเจอร์รี่ขมวดคิ้วเล็กๆให้กับคำสั่ง
    ของเขา การเสกให้เธอเป็นแมวน่ะไม่จำเป็นเลย (อันที่จริงอีกฝ่ายจะใช้คำว่าสาป
    ซึ่งเธอรู้หรอกนะ!)

    พ่นลมหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนที่ สาวร่างน้อยจะกลายเป็นแมวป่าภายในระยะ
    เวลาอันรวดเร็ว เจ้าแมวป่าเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกระโดดก้าวเดินไปด้านหน้า
    ด้วยอุ้งเท้าที่แผ่วเบาไปหยุดอยู่ตรงหน้าคัลเบิร์ต

    เอาเถอะ(...)




    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 สิงหาคม 2562 / 20:29
    #456
    0
  4. #455 The Darkness Sky (@noofasai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 20:23
    ปักใหม่ให้ถูกที่จ้า ;____;
    #455
    0
  5. วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 19:41
    ปักฉึกฉึก
    #454
    0
  6. #453 (๑╹ᆺ╹) (@lilinlane) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 19:15

    To. All


    โจเซฟีนถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเมื่อรายชื่อของผู้แพ้ไม่มีตนเอง
    แม้จะเบาใจนิดหน่อยที่ไม่ต้องถูกลงโทษ แต่ก็อดกังวลแทนลูกพี่ลูกน้องไม่ได้
    ดวงตาสีอำพันจ้องมองเซนิธผู้ชนะของภารกิจนี้ ตัวแทนของฮัฟเฟิลพัฟเป็นคนที่คาดเดาได้ยาก
    เธอไม่อาจเดาได้เลยว่าบทลงโทษที่เขาคิดนั้นจะเป็นเช่นไร
     
    สาวน้อยได้แต่พยายามส่งกระแสจิตไปหาเซนิธ ว่าอย่ารังแกญาติของเธอนัก
    แต่ถ้าเซนิธไม่ได้ใช้คาถาพินิจใจ ยังไงก็คงจะไม่สามารถเดาใจเธอได้...
    และคำสั่งของเด็กหนุ่มก็ทำให้เธอยิ้มค้าง
     
    ให้โจเซฟีนขี่คอจนกว่าจะจบงานคืนนี้
     
    โจเซฟีนก้มมองกระโปรงยาวกรอมเท้าของเธอ
    ถ้าจะให้ขึ้นไปขี่คอของเร็กซ์รอธท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมาย
    มันก็ดูจะเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสมสักเท่าไรนัก
    มือเรียวของเด็กสาวยกขึ้นเหนือศีรษะ ก่อนโจเซฟีนจะกล่าวอย่างขัดเขิน
     
    “เอ่อ...ถ้ายังไงขอเปลี่ยนจากขี่คอเป็นนั่งบนไหล่แทนจะได้ไหมคะ?
    จากชุดที่ฉันสวมอยู่ตอนนี้ คิดว่าถ้าต้องขึ้นไปขี่คอของเร็กซ์รอธคงจะเป็นภาพที่ไม่น่าดูเท่าไหร่”



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 สิงหาคม 2562 / 20:23
    #453
    0
  7. #452 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 19:00

    To . All

    แค่ได้ยินประกาศเชอริลก็ถอนหายใจออกมา
    ไม่ผิดจากที่คิดเท่าไรแต่เกมลงโทษนี่สิ

    เธอยกบัตเตอร์เบียร์ที่เหลือไม่มากดื่มรวดเดียวหมด
    วางแก้วลง
    ตาคมเฉี่ยวตวัดมองคนสั่ง
    หากสายตาของเธอเป็นคมมีดอีกฝ่ายคงจมกองเลือดเป็นแน่

    ดูเหมือนคืนนี้โชคจะไม่เข้าข้างเธอ
    ตั้งแต่ที่ซ่อนพาร์ทเนอร์ แล้วยังบทลงโทษอีก
     

    จากคำสั่งที่ได้รับก็อยากถามนะ
    ว่าเธอไปทำอะไรให้ไม่พอใจตอนไหนหรือไง

    คำสั่งของเธอถึงได้ยาก ต่างจากคนอื่นขนาดนั้น 

    ตัวแทนแต่ล่ะคน ต่างคนต่างไม่ได้รู้จักกันดีไปกว่ากัน
    คุยจริงจังยังไม่เคย
    จะให้มนุษย์สันโดษแบบเธอเอาอะไรมารู้สึกดีอะไรล่ะ 
    ดีในความหมายไหนก็ตอบไม่ถูกอีก

    แต่กฎก็ต้องเป็นกฎ
    ชื่อถูกเลือกขึ้นมาในใจ พร้อมนึกขอโทษเจ้าของชื่อไปด้วย 

    เชอริลลุกขึ้นยืนไม่สบตาใครทั้งสิ้น
    ร่างบอบบางเดินออกจากห้องโถงไปยังลานกว้างตามคำสั่ง
    ไม้กายสิทธิ์แตะที่ลำคอ

    โซโรนัส

    เพราะรู้ว่าเสียงตะโกนคงไม่ดังพอ ซึ่งอาจถูกสั่งให้ทำซ้ำๆ
    จึงใช้คาถาขยายเสียงช่วย
    ถ้าจะอายก็อายครั้งเดียวให้มันจบไป

    โนอาห์ เคเนดี้ และ เร็กซ์รอธ เดอ วิลลิเยร์” 

    ชื่อผู้ร่วมทำภารกิจถูกเอ่ยออกมา
    เชอริลขยายความต่ออย่างรวบรัด
    อย่างน้อยก็เพื่อไม่ให้เจ้าของชื่อรู้สึกตระหนกตกใจ
    เพราะคำว่ารู้สึกดีนั้นตีความหมายได้หลายทาง
    และเธอก็ไม่อาจรู้ได้ว่าแต่ล่ะคนจะตีความไปในทิศทางไหนกันบ้าง

    ฉันรู้สึกดีที่ได้จับคู่ทำภารกิจร่วมกับคุณทั้งสองคน
    ขอบคุณสำหรับความร่วมมือที่ดี

    พูดจบเชอริลก็บอกไม่ถูกว่าเธอควรรู้สึกอย่างไร
    ความรู้สึกมากมายตีกันในหัว จนรู้สึกชาไปทั้งตัว

    ไควเอตตัส

    ร่ายคาถาให้เสียงกลับคืนก่อนหอบหายใจเหมือนใช้พลังงานไปหมดสิ้น

    คืนนี้งานเลี้ยงสำหรับใครหลายคนอาจดำเนินต่อ
    แต่สำหรับเธอ 
    เธอคิดว่าพอแล้ว 

    เชอริลไม่ได้กลับเข้าปราสาท เธอทรุดตัวนั่งลงขอบสระน้ำพุ
    ดื่มด่ำกับบรรยากาศยามค่ำคืน
    ที่มีเธอเพียงคนเดียวในลานแห่งนี้
     

    ความสงบ สายลม แสงดาว เสียงน้ำพุ นี่ต่างหากที่เหมาะกับเธอ




    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 สิงหาคม 2562 / 19:15
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 20 สิงหาคม 2562 / 19:20
    #452
    0
  8. #451 ☆( AIWENN )☆ (@aiwenn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 16:15

    to. all

    ■ ■ ■ ■


    คำประกาศของศาสตราจารย์ใหญ่คัลเลน

    ทำเอาเด็กหนุ่มฮัฟเฟิลพัฟถึงกับสำลักอากาศ

    เมื่อหนึ่งในคนตรงหน้าคือคนที่ต้องถูกลงโทษ, เวดนั่นไง


    "เอ่อ--"


    การออกคำสั่งดูจะไม่ใช่งานถนัดของเซนิธเลย

    เขาหันไปมองทางอาเคียล่าแล้วหันกลับมาทางเดิม


    ทันเห็นว่ามีคนทำท่าจะหนีจึงรีบคว้าแขนเอาไว้

    ส่ายหน้าให้เชิงว่า 'นายไม่รอดหรอกเวด'


    "ผมคิดออกแล้ว" กระแอมนิดหน่อย

    ยอมปล่อยหนุ่มสลิธีรินเป็นอิสระไปก่อน

    ดวงตาคมหลังกรอบแว่นมองไปยังแต่ละคน

    ก่อนจะเริ่มเอ่ยคำสั่งในส่วนของตัวเอง


    เชอริล แลมเบิร์ต : ออกไปที่ลานกลางโรงเรียน

    แล้วตะโกนชื่อตัวแทนฯ ที่คุณรู้สึกดีด้วยที่สุดมาสองชื่อ


    เร็กซ์รอธ เดอ วิลลิเยร์ : ให้โจเซฟีนขี่คอจนกว่าจะจบงานคืนนี้


    มาเจอรี่ บัลสโตรด์ : ผมจะขอสา-- เสกคุณเป็นแมว

    แล้วจบงานจะเสกกลับคืนให้


    คัลเบิร์ด เวด : งานง่ายที่สุดแล้ว ก็แค่กอดฟัดแมว

    ที่ชื่อมาเจอรี่ บัลสโตรด์สักพักหนึ่ง จนกว่า

    ชุดหล่อของนายจะมีแต่ขนแมวนั่นแหละ


    เชื่อเถอะ เขาไม่ถนัดการสั่งใครจริงๆ



    ■ ■ ■ ■



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 สิงหาคม 2562 / 17:21
    #451
    0
  9. #450 dsencb (@dsencb) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 23:07


    To: All

    _____________Culbert B. Wade _____________

    สำหรับตัวเด็กหนุ่มที่กำลังจะอ้าปากตอบเพื่อนสาวของตนไป
    เขาขมวดคิ้วเข้าด้วยกันทันทีที่เสียงอาจารย์คัลเลนโพล่งขึ้นมาอีกครั้ง

    อยากจะเอามือที่ทำอะไรไม่ถูกตอนนี้มานวดขมับนวดกะโหลกตัวเอง
    ถ้าไม่ติดว่ายังอยู่ต่อหน้าคนรอบตัวที่เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ

    ผลบทสรุปของภารกิจในค่ำคืนนี้ทำเอาคัลเบิร์ตถอนหายใจปลง
    เด็กหนุ่มหันมาผงกหัว
    น้อย ๆ ให้มาเจอร์รี่เป็นการขอโทษ
    ก่อนจะสบตาหนุ่มฮัฟเฟิลพัฟเป็นคำตอบสำหรับคำถามเมื่อครู่

    อืม ไม่ไหว

    พลางเท้าก็แอบขยับเขยื้อนเหมือนกำลังจะ
    โกยเถอะโยมออกจากห้องในอีกไม่ช้า

    งั้นขอตัวไปนอนก่อนนะ—

    ✖✖✖✖



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 สิงหาคม 2562 / 23:16
    #450
    0
  10. #449 Something.- (@lalalalit) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 20:13

    “จะเริ่มทำการประกาศผลภารกิจที่ 2 แล้วนะจ๊ะ”
     
    เสียงของอาจารย์ใหญ่คัลเลนดังขึ้นท่ามกลางความวุ่นวายในงานเลี้ยง
    เรียกให้เหล่าคนที่กำลังเอะอะโวยวายทั้งหลายหยุดเสียงของตนเองแล้วหันไปสนใจ
    หญิงวัยกลางคนคลี่ยิ้มก่อนกล่าวต่อด้วยเสียงทรงอำนาจ
     
    “ด้วยความสามารถในการคิดวิเคราะห์และดวงที่ดียิ่งกว่าใคร
    ทำให้คู่ของเซนิธ ดอลเลอร์และอาเคียล่า เช็คสเปนน์เป็นผู้ชนะในภารกิจนี้
    และรางวัลของผู้ชนะก็คือ...การได้มีสิทธิ์ออกคำสั่งลงโทษผู้แพ้
     
    รางวัลของผู้ชนะสร้างความสนใจแก่เหล่าตัวแทนเป็นอย่างดี
    พวกเขาต่างภาวนาให้ตนเองไม่ใช่ผู้แพ้
    เพราะถ้าหากถูกคนอย่างเซนิธ ดอลเลอร์ลงโทษ ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง...
     
    “และผู้แพ้ในครั้งนี้ก็มีด้วยกัน 2 คู่ ได้แก่...
    คู่ของคัลเบิร์ต เบรนแนน เวดกับมาเจอรี่ บัลสโตรด์
    ผู้เป็นคู่สุดท้ายที่สามารถทำภารกิจให้สำเร็จลุล่วง
    และ
    คู่ของเร็กซ์รอธ เดอ วิลลิเยร์กับเชอริล แลมเบิร์ต
    ผู้ซึ่งวิเคราะห์คำใบ้ได้ผิดเยอะที่สุด
    .
    .
    .
    ประกาศมีเพียงเท่านี้
    เริ่มการลงโทษได้ตามอัธยาศัย”



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 สิงหาคม 2562 / 20:14
    #449
    0
  11. #448 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 18:55

    To . โจเซฟีน

    คำตอบสมเป็นโบซ์บาตง
    และไม่แปลกสำหรับคนตระกูลร่ำรวย

    เชอริลเป็นเลือดบริสุทธิ์ก็จริง แต่นามสกุลเธอไม่ได้เก่าแก่
    หรือมีประวัติยาวนานเหมือนหลายคนที่ถูกคัดเลือกมา

    ก็แค่ฐานะดี และพ่อแม่ทำงานมีหน้า มีตา ในสังคม
    ก็เท่านั้น

    ไวน์สินะ

    เชอริลตอบรับเสียงเรียบพร้อมพยักหน้ารับรู้
    เธอยกแก้วบัตเตอร์เบียร์ขึ้นดื่ม และไม่ได้ต่อบทสนทนาเพิ่มเติม

    แม้จะทำทีเหมือนไม่สนใจบรรยากาศวุ่นวายในห้องโถง
    แต่เชอริลก็รับรู้สถานการณ์ที่เกิดขึ้น

    ท่าทางคืนนี้อาจไม่จบง่ายอย่างที่คิด



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 สิงหาคม 2562 / 19:00
    #448
    0
  12. #447 ▪ ℬarkeeper∞ (@Bartenders) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 17:03



    𝐓𝐎 ALL

      
                      blanchefleur  snowmelt                  


    แวบแรกบลันเชฟลอร์สงสัยว่าทำไมทุกคนปฏิกิริยาถึงเชื่องช้าป่านนั้น
    นี้ไม่ใช่มาร์ตินนะ! อาจจะเป็นใครก็ได้ อาจจะเป็นคนที่รู้ว่าใคร อาจจะเป็นคนร้ายคนใหม่
    มาร์ตินไม่รู้เป็นตายร้ายดียังไง หรือว่าเธอพูดไม่เคลียร์

    ดังนั้นเด็กสาวที่ยังไม่หยุดร้องไห้ น้ำตาเม็ดใสร่วงเผาะๆจนเสื้อของคัลเบิร์ตเริ่มเปียกชื่น
    สีหน้านั้นก็เริ่มแตกตื่นขึ้นมาเหมือนหล่อนพูดจริงจังมากขึ้น


    " เจ้านี้มันไม่ใช่มาร์ติน! ตอนที่ฉันเจอมันมันบอกให้ให้ต่อรองเพื่อจะได้เอามาร์ตืนคืนมา "


    วีล่าสาวเริ่มพูดระรัวให้คนที่อยู่ล้อมรอบเธอฟัง ทำท่าทางคอขาดบาดตายเป็นอย่างมาก
    พูดแล้วสีหน้านั้นก็ยิ่งแตกตื่นแล้วใบหน้านั้นก็ไร้ซีดขึ้นเรื่อยๆ
    เธอมองมาร์ตินราวกับมองอะไรบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก
    บลันเชฟลอร์เรือนทึ้งผมสีขาวของตนเองด้วยท่าทางสติแตกอีกครั้ง


    " ม ไม่รู้มาร์ตินเป็นตายร้ายดียังไง ขอแค่ตายแล้วจะไม่มาหลอกกันได้มั้ย
    ใจไม่ดีเลย ขอให้
    เป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย "


    ไม่รู้ว่าบลันเชฟลอร์นับถือศาสนาอะไร หรือเพราะความความจนใจทั้งหมด
    อะไรที่ช่วยเธอได้เธอก็พรั่งพูนออกมาทางปาก เริ่มแพร่เมตตาให้มาร์ตินอย่างจริงจัง
    อีกหนึ่งเธอคงแพร่เมตตาไปด้วยทำมือพระบุตรพระจิตไปด้วยแล้ว

    #คำตอบแต่เซนิธ ไม่ไหวแล้วค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    จากนั้นร่างเพียวบางนั้นก็สะดุ้งเฮือกขึ้นมาและเงยหน้ามองทุกคนสลับกันไปเหมือนนึกอะไรขึ้นได้

    " ร--หรือว่า.. "

    " มาร์ตินยังไม่ตาย? "
    " ไม่สิ ถ้างั้นฉันต้องรีบไปตามหามาร์ตินก่อนน "



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 สิงหาคม 2562 / 17:50
    #447
    0
  13. #446 (เน‘╹ᆺ╹) (@lilinlane) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 17:01

    To. Sheryll


    “อืม...”
     
    ใบหน้างดงามดุจเทพธิดาของเด็กสาวฉายแววครุ่นคิดเมื่อได้ยินคำถามของเชอริล
    โจเซฟีนเป็นชาวฝรั่งเศส และชาวฝรั่งเศสก็มีแนวที่ว่าเบียร์เป็นเครื่องดื่มของคนชนชั้นโรงงาน
    แม้บัตเตอร์เบียร์จะเป็นเครื่องดื่มเด็กน้อยที่มีแอลกอฮอล์อยู่เพียงเล็กน้อยก็ตาม แต่มันก็ยังเป็นเบียร์
    คนที่เกิดมาในตระกูลชนชั้นสูงผู้ร่ำรวยอย่างเธอย่อมคลุกคลีอยู่กับไวน์
    ซึ่งเป็นเครื่องดื่มอันมีชื่อเสียงของฝรั่งเศสเสียมากกว่า
     
    ทว่าโจเซฟีนก็พอจะเข้าใจในเรื่องของความแตกต่างทางวัฒนธรรมของแต่ละประเทศดี
    ในตอนที่รู้ว่าตัวเองจะต้องมาเป็นตัวแทนในเทศกาล Beltane ซึ่งจัดขึ้นที่ฮอกวอตส์แห่งนี้
    เธอได้ลองจิบบัตเตอร์เบียร์ไปครั้งหนึ่ง เพราะได้ยินว่ามันเป็นเครื่องดื่มยอดนิยมของชาวฮอกวอตส์
    แต่สุดท้ายรสชาติของมันก็ค่อนข้างจะไม่ถูกปากคนที่ดื่มแต่ไวน์ราคาแพงมาโดยตลอดอย่างเธอเท่าไรนัก
     
    อย่างไรก็ตาม---การจะพูดแนวคิดของชาวฝรั่งเศสออกไปตรงๆในสถานการณ์เช่นนี้
    ย่อมไม่ใช่แนวทางการผูกมิตรกับชาวอังกฤษที่ดีสักเท่าไรนัก
    โจเซฟีนจึงได้แต่ยิ้มหวานพลางตอบคำถามกลับไปด้วยเสียงใสราวกระดิ่งเงิน
     
    “ถ้าเป็นนักเรียนชาติอื่นอาจจะมีบ้างนะคะ
    แต่ชาวฝรั่งเศสอย่างพวกเราจะค่อนข้างชอบดื่มไวน์มากกว่าน่ะค่ะ”



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 สิงหาคม 2562 / 17:39
    #446
    0
  14. #445 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 10:50

    To : โจเซฟีน



    เชอริลไม่แน่ใจว่าที่โจเซฟีนพูดมา
    เป็นประโยคบอกเล่า 
    หรือคำถาม 

    ถ้าเป็นคำถามก็นับว่าแปลกสำหรับเชอริล

    เพราะเธอเห็นว่าปกติบัตเตอร์เบียร์เป็นเครื่องดื่มพื้นฐาน
    เวลามีงานเลี้ยง 
    เป็นปกติที่ใครๆ ก็ดื่มกัน 
    ยกเว้นกับเอลฟ์ประจำบ้านที่อาจจะแรงไป
    และสำหรับเธอนั้นไม่ได้ชอบหรือเกลียดอะไร 

    ไม่รู้สิ สำหรับฉันก็ดื่มได้

    ไม่อยากใช้ตัวเองเป็นบรรทัดฐานสรุปว่าใครต้องชอบหรือไม่ชอบอะไร
    อีกอย่างเธอสังคมในยามปกติของเธอนั้นเล็กไปที่จะเอามาตัดสิน
    โจเซฟีนถามถึงเด็กฮอกวอตส์รวมๆ ไม่ใช่ถามแค่เธอสักหน่อย
    คนไม่ชอบอาจจะมี แต่เธอไม่เคยเจอ

    เชอริลหันไปสนใจทาร์ตผลไม้ แต่ก็คิดว่าควรคุยอะไรกลับไปบ้าง
    ที่โจเซฟีนถามแบบนี้ บางที
    ที่ฝรั่งเศสอาจมีอะไรที่น่าสนใจกว่าบัตเตอร์เบียร์ล่ะมั้ง

    แล้วที่โบซ์บาตงไม่ดื่มบัตเตอร์เบียร์กันเหรอ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 สิงหาคม 2562 / 10:55
    #445
    0
  15. #444 The Darkness Sky (@noofasai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 10:15

    To All

    -Noah Kenedy-

    หลังจากโนอาห์ตัดสินใจซุ่มดูสถานการณ์
    ในเวลาไล่เลี่ยกัน คู่ของเคิร์ทกับโจเซฟีน
    และคู่ของเชอริลกับเร็กซ์รอธก็มาถึง
    แถมเพื่อนร่วมบ้านเรเวนคลอยังมีสภาพน่าตกใจอยู่ไม่น้อย
    แต่ก็เบาใจได้เพราะหนุ่มสาวจากโบซ์บาตง
    ต่างก็หยิบยื่นน้ำใจให้ จึงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

    ส่วนสถานการณ์อีกด้าน
    เนื่องจากยืนมองอยู่ไกลๆ โนอาห์จึงเห็นเพียงแค่
    มาร์ตินพาบลันเชฟลอร์ไปส่งให้คัลเบิร์ต
    แต่ไม่ได้ยินว่าเขาพูดอะไรกัน
    ดูเหมือนคำสุดท้ายที่บลันเชฟลอร์พูด
    จะเกี่ยวกับผู้เสพความตายใช่ไหมนะ...?
    แต่ดูจากสีหน้ามาร์ตินแล้ว มีความเป็นไปได้สูง
    ที่เรื่องราวจะเกิดจากความเข้าใจผิด

    โนอาห์มองซ้ายมองขวาอย่างลังเล
    เขาไม่คิดว่าตัวเองจะช่วยอะไรได้
    แต่พอคิดๆ ไป ทั้งบลันเชฟลอร์และคัลเบิร์ตก็เคยดีกับเขา
    ดังนั้น... เข้าไปใกล้กว่านี้สักหน่อยคงไม่เป็นไร
    ก็แค่เผื่อว่าจะมีอะไรที่เขาทำได้
    แค่เผื่อนะ แค่เผื่อ

    ดังนั้นเด็กหนุ่มจึงก้าวเข้าไปใกล้กับสถานการณ์ตรงนั้นมากขึ้น
    แล้วหยุดตรงจุดที่ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก 



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 สิงหาคม 2562 / 11:09
    #444
    2
    • #444-1 ☆( AIWENN )☆ (@aiwenn) (จากตอนที่ 17)
      18 สิงหาคม 2562 / 10:22
      ฮึ่ย เกือบได้เลขสวยละเชียว(?)
      #444-1
    • 18 สิงหาคม 2562 / 10:24
      รอสถานีต่อไป 555 นะคะ (?)
      #444-2
  16. #443 ☆( AIWENN )☆ (@aiwenn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 07:52

    to. all

    ■ ■ ■ ■


    สภาพของคนที่ทยอยกันกลับเข้ามาดูแล้ว

    สมกับไปทำภารกิจมากันจริง โดยเฉพาะแลมเบิร์ต

    ที่ดูเหมือนไปบุกน้ำลุยไฟมาก็ไม่ปาน


    เซนิธไม่คิดว่าจะมีสาวสวยคนไหนกล้าเข้างานเลี้ยงมาด้วย

    ชุดรุ่งริ่งวับแวมแบบนั้นเสียอีก คงต้องทำความเข้าใจใหม่กระมัง

    จิตใจหญิงสาวนั้นยากแท้หยั่งถึงเกินไปสำหรับเขาจริงๆ


    แต่อย่างน้อยยังโชคดีที่เธอมีพระเอกขี่ม้าขาวช่วยชีวิตเอาไว้ล่ะนะ


    รวมถึงเหตุการณ์วุ่นวายที่เหมือนจะสงบลงแล้ว(มั้ง)ด้วยการส่ง

    เจ้าของเสียงที่พาเอาคนแตกตื่นไปทั้งงานส่งให้กับเวด


    เด็กหนุ่มไหวไหล่ วางแก้วว่างเปล่าในมือลงแล้วขอตัวจากพาร์ทเนอร์

    และก้าวยาวๆ ไปจนถึงกลุ่มของสลิธีรินกับหนุ่มกริฟฟินดอร์


    "ไหวนะครับ?"


    กล่าวถามรวมๆ กับพวกเขา


    อาจหมายถึงโอเคนะเบิร์ก? จัดการไหวนะเวด?

    หรือไม่ก็ สติกลับมาแล้วใช่ไหมสโนวเมลท์?


    ■ ■ ■ ■



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 สิงหาคม 2562 / 09:31
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 18 สิงหาคม 2562 / 12:14
    #443
    0
  17. #442 (๑╹ᆺ╹) (@lilinlane) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 23:53

    To. Sheryll


    รอยยิ้มของโจเซฟีนดูสดใสมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อได้ยินคำตอบจากเชอริล
    มือเล็กเลื่อนเก้าอี้ออกมาเบาๆ ก่อนนั่งลงข้างคนอายุน้อยกว่า
    ดวงตากลมใสดุจอัญมณีล้ำค่านั่นจ้องมองที่คนข้างตัว
     
    “คุณเองก็เรียกฉันว่าโจเซฟีนก็ได้นะคะ”
     
    โจเซฟีนกล่าวเสียงหวาน
    ใบหน้าจิ้มลิ้มแสดงออกถึงความเป็นมิตรอย่างเปี่ยมล้น
    แม้ความประทับใจแรกกับเชอริล---จะไม่ค่อยดีสักเท่าไรนัก
    แต่จากการที่เธอไม่ได้มีท่าทีปฏิเสธการพูดคุยในครั้งนี้
    ทำให้ภาพลักษณ์ของอีกฝ่ายในสายตาโจเซฟีนดีขึ้นมาบ้าง
     
    ดวงตาสีอำพันเหลือบมองแก้วบัตเตอร์เบียร์ของอีกฝ่าย
    ก่อนเอ่ยสานต่อประเด็นพูดคุย
     
    “รู้สึกว่าเด็กฮอกวอตส์นี่...จะชอบดื่มบัตเตอร์เบียร์กันมากเลยนะคะ”



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 สิงหาคม 2562 / 23:54
    #442
    0
  18. #441 The Darkness Sky (@noofasai) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 22:49

    #ขอโทษที่ดองไว้ซะนานเลยเหมือนกันนะคะ ผิดไปแล้วค่า ;___;

    To Budder & Santa

    -Noah Kenedy-

    "ถึง คุณสโนว์เมลต์

    ยินดีที่ได้รู้ว่าคุณเป็นบัดเดอร์นะครับ
    ตั้งแต่แรกมา ผมก็เดาไม่ออกเลย
    ขอบคุณสำหรับของขวัญทุกชิ้น
    รวมถึงชิ้นสุดท้ายทั้งสามชิ้นด้วย
    ขอย้ำว่าผมชื่นชมความสร้างสรรค์ของคุณจริงๆ
    และจะเก็บรักษาไว้อย่างดีครับ"

    "ถึง คุณเวด
    ขอบคุณสำหรับความเอื้อเฟื้อของคุณในตอนนั้นจริงๆ ครับ
    เป็นประสบการณ์เล่นเกมบัดดี้ที่แปลกใหม่มาก
    ยินดีที่ได้รู้ว่าคุณคือซานต้านะครับ
    ขอบคุณมากๆ อีกครั้ง"

    กระดาษทั้งสองใบลงชื่อโนอาห์ เคเนดี้



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 สิงหาคม 2562 / 23:44
    #441
    0
  19. #440 The Darkness Sky (@noofasai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 22:49

    #ขอโทษที่ดองไว้ซะนานเลยนะคะ ไม่มีข้อแก้ตัวใดๆ ค่า ;___;

    To Buddy; Magery

    -Noah Kenedy-

    "ถึง คุณบัลสโตรด์

    จะว่ายังไงดี... สวัสดีนะครับ
    สวัสดีเป็นครั้งแรกหลังจากที่เล่นเกมนี้มาสักพัก
    หวังว่าของขวัญทุกชิ้นของผม
    จะเป็นประโยชน์ต่อคุณในระยะยาวนะครับ

    ป.ล. ไม่รู้ว่าคุณจะรู้สึกแปลกๆ หรือเปล่าที่มีแต่ของขวัญ
    เกี่ยวกับการพักผ่อน แต่ผมคิดว่าช่วงเวลานอนเป็นช่วงที่สำคัญมาก
    ถึงอย่างนั้นกลับเป็นหลายชั่วโมงที่คนเราดูแลตัวเองไม่ได้เลย
    ก็เลย...ให้ของขวัญอย่างนั้นน่ะครับ
    ป.ล.2 ดังนั้นต่อไปถ้าคุณมีปัญหาเกี่ยวกับการพักผ่อน
    ถามผมได้นะครับ
    ป.ล.3 หรือปัญหาอะไรก็ได้ครับ...
    ป.ล.4 ผมไม่ได้แช่งให้คุณมีปัญหานะ
    ขอให้ชีวิตตลอดเทศกาล Beltane ของคุณ
    ผ่านไปอย่างราบรื่นและมีความสุขครับ

    โนอาห์ เคเนดี้"



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 สิงหาคม 2562 / 23:29
    #440
    0
  20. #439 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 22:30

    To : โจเซฟีน

    การมีคนเข้ามาผูกมิตรไม่ใช่สิ่งที่สาวหน้าคม ตาดุ อย่างเชอริลคุ้นเคยนัก
    โดยเฉพาะเมื่อคนคนนั้นมีลุคที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง 

    เธอพยักหน้ารับการตอบกลับของสาวโบซ์บาตง
    ก่อนชะงักจนเกือบปล่อยส้อมทานสลัดหลุดมือ
    ...เมื่อเจ้าหล่อนขอนั่งข้างๆ
     

    ก็ตอนแรกเห็นว่าจะไปหาคนอื่นหรือยังไงนี่ล่ะ
    แต่จู่ๆ 
    ก็เปลี่ยนใจมาทางนี้
    นึกว่าซ่อมชุดเสร็จจะไปเลยซะอีก

    ประกายตาวิ้งๆ ที่เจ้าหล่อนส่งมา
    ชวนให้เชอริลรู้สึกเห็นภาพหลอน
    เหมือนว่าคนตัวเล็กตรงหน้ามีหูหางกระดิกจนปฏิเสธไม่ลง

    แต่เมื่อคิดถึงเหตุผลที่เธอขอนั่งด้วย
    ก็เข้าใจได้ก็พี่ชายเธออยู่ตรงนี้นี่นะ
     

    ก็... ตามสบายเถอะ คุณวิลลิเยร์

    เชอริลหยิบบัตเตอร์เบียร์ขึ้นจิบ
    และรู้สึกว่าต้องพูดอะไรตอบไปสักหน่อย

    แล้วก็... เรียกฉันว่าเชอริลก็ได้นะ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 สิงหาคม 2562 / 22:45
    #439
    0
  21. #438 dsencb (@dsencb) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 22:28


    To: All

    _____________Culbert B. Wade _____________


    คัลเบิร์ตมองบลันเชฟลอร์ด้วยคิ้วที่เลิกสูง ยิ่งฟังคำกรีดร้องที่เธอใช้
    บอกว่าหนุ่มกริฟนั้นได้กลายเป็นผู้เสพความตายไปแล้วยิ่งไม่ช่วยอะไร

    แน่นอนว่าเด็กหนุ่มปักหลักยืนอยู่ที่เดิมโดยไม่ขยับเขยื้อนจะช่วยอะไรใครแม้แต่นิด
    เขาสบตากับมาร์ตินที่เดินเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ จะเรียกยืนรอรับกรรม (?) เลยก็ว่าได้

    "เอ้า ยัยพิกซี่นี่สติหลุดแล้ว"

    สติหลุด? อื้ม เชื่อครับ

    เขาพยักหน้าพลางที่สายตาเลื่อนไปดูเพื่อนร่วมบ้านของตน
    เห็นสภาพขนาดนั้นแล้วก็ไม่แน่ใจว่าควรจะเริ่มยังไง
    เป็นชั่วครู่ที่ดวงตาเทาเหลือบมองมาร์ตินและ
    มาเจอร์รี่คล้ายจะถามว่ามีใครช่วยอะไรเขาได้ไหม


    “… บลันเชฟลอร์?”

    เสียงเรียบเอ่ยออกมาอย่างลังเล
    ไม่รู้ว่าจะได้ผลตอบรับแบบไหน

    ✖✖✖✖



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 สิงหาคม 2562 / 22:31
    #438
    0
  22. #437 (๑╹ᆺ╹) (@lilinlane) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 22:16

    To. Sheryll


    ดวงตาสีอำพันกวาดมองสภาพชุดราตรีของเชอริลด้วยความพึงพอใจ
    เพราะซ่อมแซมแบบคร่าวๆทำให้ไม่ได้เก็บรายละเอียด แต่อย่างน้อยก็ดูไม่โป๊จนเกินไปแล้ว
    โจเซฟีนยิ้มหวานรับคำขอบคุณจากสาวน้อยบ้านเรเวนคลอ
     
    “ไม่เป็นไรค่ะ พวกเราผู้หญิงเหมือนกันก็ต้องช่วยเหลือกันเป็นธรรมดา
     
    เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเป็นมิตร
    ถ้าเป็นไปได้โจเซฟีนก็อยากผูกมิตรกับตัวแทนหญิงทุกคนเอาไว้
    บรรยากาศในห้องนอนจะได้ไม่อึดอัด นอกจากนี้เวลาจัดปาร์ตี้อะไรแบบสาวๆ ก็จะได้สมาชิกเพิ่มอีกด้วย
    มือขาววางลงบนพนักเก้าอี้ตัวที่อยู่ข้างเชอริล
     
    “ถ้าไม่รังเกียจ...ฉันขอนั่งข้างๆคุณได้ไหมคะ?”
     
    ร่างบางเอียงคอเล็กน้อยขณะเอ่ยถาม
    ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยประกายความคาดหวัง



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 สิงหาคม 2562 / 22:17
    #437
    0
  23. #436 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 21:15

    To : โจเซฟีน

    ออกจะแปลกใจไม่น้อยเมื่อสาวจากโบซ์บาตงจัดการซ่อมชุดให้
    ตาคมเหลือบมองร่างเล็กก่อนเอ่ยปากขอบคุณ

    ขอบคุณ คุณวิลลิเยร์

    เชอริลตอบเสียงเรียบ ริมฝีปากขยับยิ้มนิดๆ ไม่ให้ดูห้วนจนเกินไป
    เหตุผลที่เธอไม่ซ่อมชุดนั่นก็เพราะ
    เธอไม่ได้ชำนาญคาถาซ่อมแซมอะไรนัก
    และไม่ได้คิดว่าสภาพของตนแย่ขนาดนั้น 
    แต่ถ้าคนอื่นจะทนดูไม่ได้ก็อีกเรื่อง
    และชุดนี้ถึงไม่ทิ้งก็ต้องถูกเก็บลืม
    ก็ใครที่ไหนใส่ชุดราตรีซ้ำออกงานกันล่ะ
    เธอไม่เคยเห็น 

    เชอริลหันไปทานอาหารต่อ
    คืนนี้เธอหมดพลังงานไปกับการทำในสิ่งที่ไม่เป็นตัวเองเยอะมาก
    ไม่ว่าจะพยายามชวนคุย พยายามทำความรู้จัก สงสัยสอบถาม
    และไปตะลอนไปทั่วโรงเรียนเพื่อทำภารกิจ
    จนตอนนี้นับว่าพลังงานหมด จนอยากชัทดาวน์ตัวเอง

    อยากรีบฟังประกาศและกลับหอนอนแล้ว



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 สิงหาคม 2562 / 21:20
    #436
    0
  24. #435 ςҺΔՐƘ (@sharkispinkx) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 20:07

                            to : everyone    

         martin burke                    


    มาร์ตินรู้สึกได้ถึงหัวคิ้วที่ขมวดเข้าหา กัดริมฝีปากตัวเอง
    อย่างพยายามหักห้ามใจไม่ให้ทิ้งตัวสโนว์เมลต์ลงพื้น

    นัยน์ตาสีอำพันตวัดไปยังเพื่อนร่วมบ้านของเธอ บอกเขาเป็นนัยๆว่า

    'ฉันจะส่งยัยนี่ให้ แล้วช่วยทำให้เธอเงียบที'

    ร่างสูงเดินไปทางที่คัลเบิร์ตยืนอยู่ มือก็จับตัวบลันเชฟลอร์เอาไว้
    ก่อนจะยัดเยียดส่งเธอไปให้กับคนตรงหน้า
    "เอ้า ยัยพิกซี่นี่สติหลุดแล้ว"

    เขาวางเธอลงตรงหน้า ก่อนจะกอดอกมองไปรอบๆเพื่อสำรวจ
    เหล่าตัวแทนทั้งหลายบางคนก็สภาพมอมแมมดูไม่ได้
    ราวกับว่าไปฟัดกับหมามาเสียอย่างนั้น



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 สิงหาคม 2562 / 20:14
    #435
    0
  25. #434 ▪ ℬarkeeper∞ (@Bartenders) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 19:50



    𝐓𝐎 ALL

      
                      blanchefleur  snowmelt                  


    วีล่าสาวที่ถูกแบนบนไหล่ของมาร์ตินนั้นอ่อนยวบไร้เรี่ยวแรง
    เพราะความกลัวนั้นทำให้ขาของเธอนั้นแข็งทื่อเหมือนเป็นแพะ
    ใบหน้านั้นซีดเซียว แม้จะไม่ได้เลอะด้วยฝุ่นหรือดิน แต่สภาพนั้นก็ดูเหมือนซูบกว่าเดิม
    ราวกับไม่ได้ทานอาหารมาเกือบห้าวัน เพราะความหวาดกลัวเกินขนาด

    สุดท้ายดวงตาคู่สวยสีมาเจนต้าก็มีหยาดน้ำตาเม็ดสวยลงมาทีละเม็ดทีละเม็ด
    เธอพยายามยกตาขึ้นตีแผ่นหลังนั้นไปมา แต่สุดท้ายก็แทบจะยกไม่ขึ้นด้วยซ้ำ
    ดังนั้นจึงได้แต่เบ้ริมฝีปากเสมือนเด็กๆที่ถูกตีโดยไร้เหตุผล


    " เจ้านี้มันไม่ใช่มาร์ติน! มันบอกว่ามันเอามาร์ตินไปซ่อน
    ฉ--ฉันทำภารกิจไม่สำเร็จ! "



    เสียงไพเราะนั้นสะอื้นจนฟังแทบไม่เห็นคำด้วยซ้ำ
    วีล่าสาวเริ่มปล่อยโฮกกลางงานโดยไม่ได้สนใจว่าจะมีคนมองหล่อนว่ายังไง
    ใครก็ได้เอาเจ้านี้ออกไปจากฉันนนน มันจะฆ่าฉันแล้ววววววววววว
    แต่ด้วยความไม่มีแรงทำให้บลันเชฟลอร์นอนแอ้งแม้งอยู่เฉย

    แม้จะพยายามปะหงกหัวขึ้นมามองเป็นะระยะๆเธอก็เห็นแค่คัลเบิร์ตแว่บๆ
    ดังนั้นเธอยื่นพยายามยื่นมือไปทางเพื่อนร่วมบ้านพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงที่
    แหบแห้งจากากรโวยวายมาเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน


    " ช่วยฉันด้วยยย มันเป็นผู้เสพความตายยย- "
    " ช่วยฉันด้วยย แล้วก็หนีไปซะะ "



    โดยไม่ลืมพูดว่าอีกฝ่ายเป็นใครด้วยความคิดที่เออเองของตนเอง
    อยากจะให้ทุกคนหนีไป แต่ก่อนหน้านั้นช่วยเธอด้วย
    อารมณ์เหมือนกับจะบอกว่า จะวิ่งหนีก็ได้ แต่ช่วยเธอก่อน
    แล้วพาเธอวิ่งหนีไปด้วย



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 สิงหาคม 2562 / 20:01
    #434
    0