Turn heart to love เปลี่ยนใจให้นายมารักฉัน

ตอนที่ 5 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 81
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 ก.ค. 53

ตอนที่ 5
 
“งานโรงเรียนอะไร/จะเจอนายนั่นไหม
 
  หลังจากที่วันนี้แผนที่สองล่มไม่เป็นท่า ฉันก็เดินมานั่งอยู่หน้าคอมอีกครั้ง วันนี้จะมีเมล์ของนายริวมาไหม เอ๊ะ!! นี่เราจะไปสนใจทำไมว่าจะมีไม่มีเนี่ย บ้าแล้วเรา แต่ยังไงก็ไปเช็คเมล์ดีกว่า เผื่อจะมี ^o^
...ว้าว!!นั่นมีจริงๆด้วย เปิดเลยดีกว่า
“เอ๊าๆ รับโทรศัพท์หน่อยครับ...ถ้าไม่รับมีเรื่องแน่” อะไรอีกล่ะเนี่ย จะเปิดทีไรมีคนโทรมาทุกทีเลย(แต่วันนี้ไม่กรี๊ดแล้วนะ)
“ฮัลโหล” ทำเสียงหวานไว้ก่อนเผื่อจะเป็นหนุ่มๆโทรมา
“แอล พรุ่งนี้แกมาโรงเรียนแต่เช้านะ ฉันมีแผนดีๆให้แกแล้วพรุ่งนี้เหมาะที่จะทำด้วย” มาเป็นชุดเลย
“เดี๋ยวก่อน แป๊บแล้วแผนอะไร แล้วคนที่พูดน่ะใครอ่ะ” ฉันงงจริงๆอ่ะ (-_-)O
“เอ๊ย!! ฉันนัตตี้ไง แกจำเสียงฉันไม่ได้หรอ ฉันเอาเบอร์พี่ฉันโทรหาแกนี่แกจำเสียงเพื่อนไม่ได้หรอไอ้แอล!!!”
“เออๆ จำได้แล้วแค่นี้นะ ตู๊ด....” นึกว่าใครโทรมาไอ้นัตตี้นั้นเอง  ถ้าไม่รีบวางตายแน่ไม่รู้มันจะมีแผลอะไรให้ทำอีก ใครจะไปรู้ว่ามันจะเอาเบอร์พี่โทรมาวะ ไปเปิดดูเมล์ดีกว่า อยากรู้แล้วว่านายริวจะมาไม้ไหนอีก
 
   “หวัดไม่ดีครับ ทำไรอยู่คิดถึงผมล่ะสิ ทำไมแอลไม่ตอบผมกลับเลยล่ะ ผมรู้นะว่าแอลได้อ่านเมล์ก่อนหน้านี้แล้ว ยังไงซะผมก็จะส่งมาเรื่อยๆจนกว่าแอลจะยอมตอบผมกลับ ผมไม่กวนแล้วนะ ไปนอนเถอะครับแล้วพรุ่งนี้เจอกัน ^o^” อะไรอ่ะ = =? พรุ่งนี้เจอกัน มันหมายความว่ายังไง นายนี่จะมาดักรอเราหน้าโรงเรียนหรอ งงอ่ะ เอาเป็นว่าไปนอนดีกว่า เฮ้อ!!! -_-
 
¯บอกว่ารัก รัก รักฉันโกหกทั้งนั้น วันนี้ทุกอย่างฉันรู้ทันเธอกลับเอาถ้อยคำทำร้ายใจ ¯
ฉันเดินฮำเพลงลงมาจากห้องนอนแต่เช้า
“อารมณ์ดีแต่เช้าเชียว จะไปโรงเรียนแล้วหรอลูก” แม่ฉันนี่หว่า
“ค่ะ คุณแม่ เอ๊ะ!! แล้วคุณพ่อไปไหนคะ แอลไม่เห็นเลยตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว”
“พ่อเขาไปสัมมนาที่ภูเก็ตน่ะจ๊ะ ไปแต่ตอนเย็นเมื่อวานแล้ว”
“ทำไมคุณพ่อไม่บอกแอลเลยล่ะ” ตกลงนี่ฉันเป็นลูกพ่อป่าววะเนี่ย
“พ่อเขาคงบอกไม่ทันมั้งจ๊ะ แม่ก็พึ่งรู้นี่เอง พ่อพึ่งโทรมาบอกเมื่อกี้นี้”
“อ๋อ ค่ะ งั้นแอลไปโรงเรียนก่อนนะคะ สายแล้ว”
“อ้าว!! แล้วเจ้าอากีระไปไหนล่ะ ไม่รอไปพร้อมกันหรอ”
“พี่กีระยังไม่ได้ไปโรงเรียนหรอคะ” แปลก!! นี่มันจะสามโมงแล้วนะ โรงเรียนเข้าแล้วด้วย
“ไม่นี่ แม่ยังไม่เห็นเลย คงจะยังไม่ตื่น”
“คงงั้นมั้งคะ เดี๋ยวแอลไปดูเอง” พี่กีระนะพี่กีระแค่นี้ก็สายแล้ว ยังจะให้ได้ตามอีก พี่ตายแน่
ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก... ไม่เคาะแล้วเข้าไปดีกว่าเปิดเข้าไปเลยแล้วกัน ฉันมารยาทดีไหมคะ อิอิ ^_^
ดูสิยังนอนอยู่เลยพี่อากีระนี่ไม่ไหวเลย จะเรียนจบไหมเนี่ย
“พี่กีระตื่นได้แล้ว จะไปไหมโรงเรียนน่ะ มันสายมากแล้วนะ” 
“โอ๊ย!!!จะไปก็ไปสิคนจะนอน มายุ่งอะไรเนี่ย” อ้าว!! พี่กีระพูดหมาๆจังเลยนะ
“ไม่ได้ต้องตื่นไปแต่งตัวเดี๋ยวนี้เลย รีบลุกขึ้นเดี๋ยวนี้” ฉันเข้าไปลากพี่กีระ ทำไมตัวหนักจังวะ
“ไม่ต้องมายุ่ง ก็บอกว่าจะนอน” ดูดู๊ดูมันสะบัดแขนฉ๊าน
“ไม่ได้ต้องลุกเดี๋ยวนี้” ฉันผลักพี่กีระตกจากที่นอน ที่จริงจะถีบแต่มันรุนแรงไป ผลักดีกว่าถือว่ายังมีความกรุณาอยู่บ้าง^^
“โอ๊ย!!! แอลแกทำร้ายพี่หรอ ไปก็ไปวะ โอ๊ย!!เจ็บๆๆ จำไว้นะ ฝากไว้ก่อนเหอะ” 555+ อย่าลืมมาเอาคืนล่ะ ฮึรู้จักแอลน้อยไปซะแล้ว
สุดท้ายเราสองคนก็เดินมาถึงหน้าโรงเรียนซะที นี่ก็ปาไปเก้าโมงครึ่งแล้ว ตายแน่เราสายมากสุดๆ
“แอล แกจะรีบมาทำไมวะ พี่ง่วงนะรู้ป่าว ฮ้าว....” ยังจะหาวอีก น่าเกลียดจริงๆ
“ง่วงอะไรนี่ก็สายมากแล้ว ยังจะนอนอะไรอีกนี่จะโดนด่าหรือเปล่าก็ไม่รู้”
“โดนด่าอะไร OoO? นี่แกไม่รู้หรอว่าวันนี้โรงเรียนเขามีงาน ครูไม่สอนทำไมต้องด่าด้วย”
“ห๊า!!! อะไรนะ งานอะไรครูไม่สอนหรอ แล้วทำไมแอลไม่รู้ล่ะ เขามีงานอะไรกันหรอพี่กีระ OoO”
“นี่แกไม่รู้จริงง่ะ ฉันมีน้องปัญญาอ่อนป่าววะ วันนี้เขาจัดงานสานสัมพันธ์โรงเรียนเรากับTroicen international school” แล้วพี่กีระจะมาผลักหัวฉันทำไมเนี่ย แต่เอ๊ะ!!!สานสัมพันธ์กับโรงเรียน Troicen international school งั้นเรื่องที่นายริวบอกว่า แล้วพรุ่งนี้เจอกัน....ก็เกี่ยวกับงานนี้น่ะสิ เฮ๊ย!!!ตายแล้วเป็นไปได้ไงเนี่ย ฉันจะทำยังไงล่ะที่นี้น่ะ
“แอล!เป็นอะไรไป เหม่ออะไรเนี่ย” พี่อากีระตะโกนใส่ฉัน
“ห๊า!! อะไร อะไรหรอพี่กีระ ตะโกนทำไมเนี่ย”
“ก็พี่เรียกตั้งหลายรอบแล้ว ไม่ได้ยินหรอ ไหนบอกให้รีบไงเข้าไปในโรงเรียนสิ”
“อือ อือ” ฉันทำใจเดินตามพี่อากีระเข้าไป ทีแรกก็รีบนะแต่พอรู้จะได้ไปเจอนายริวเปลี่ยนใจไม่ไปได้ป่าว ฮือ...ฮือ TT_TT ตายแน่ฉัน ยังไม่พร้อมเลย ทำไงดี
  
    สุดท้ายฉันก็ต้องเข้ามาในโรงเรียนตามแรงลากของพี่อากีระหลังจากที่ฉันยืนทำหน้าจะเป็นจะตายอยู่หน้าโรงเรียนนานสองนาน ฮือT^T จะรอดไหมเรา ไปหานัตตี้กับเฟรสดีกว่า แล้วจะไปหาที่ซ่อนที่ไหน นั่นไงมันมาพอดีเลย
“หวัดดีเฟรส นัตตี้ จะไปไหนกันน่ะ” ฉันทักทั้งสองคนก่อน
“ไปหาครูน่ะสิ” นัตตี้ตอบ
“เออ แอลมาพอดีเลย ครูนิดาเขาจะให้แกไปช่วยต้อนรับนักเรียนTroicen international school อ่ะ เห็นตามหาแกให้ทั่วเลย แกเจอครูยัง” อันนี้ยัยเฟรสบอกฉัน แต่เอ๊ะ!! ให้ไปต้อนรับนักเรียนTroicen international school งั้นฉันก็ต้องไปเจอนายริวสิ ไม่เอาอ่ะ ยิ่งอยากหลบหน้า ยิ่งจะได้เจอหรือเนี่ย
“ไม่ไปไม่ได้หรอเฟรส พวกแกไปสองคนก็คงพอแล้วมั้ง”
“ไม่ได้ แกจะมาอาศัยกินแรงพวกฉันสองคนได้ไง ไปเลยไปช่วยกันเลย” นัตมันขู่
“เฮ๊ย!!!น่าแกไปสองคน เดี๋ยวฉันไปช่วยงานครูคนอื่นก็ได้ ยังไงฉันก็เหนื่อยเหมือนกันนั่นแหละ ไม่ใช่แค่แกสองคนซักหน่อย”
“ไม่ได้ ไปด้วยกันแหละดีแล้ว เราต้องอยู่ครบกันทั้งสามคน ใช่ไหมเฟรส”
“ใช่ ใช่ ไปเถอะแอลแค่ไปช่วยกันแค่นี้ไม่ได้หรอ” เฟรสออกความคิดเห็น แล้วจะให้ไม่ไปได้ไงก็แกทั้งสองทั้งพูด ทั้งลาก ทั้งดึงขนาดนี้ เอ้า!! ไปก็ไปวะ
  
    ตอนนี้เราทั้งสามคนก็มายืนพร้อมกับครูนิดาเพื่อต้อนรับนักเรียนจากTroicen international school เรียบร้อยแล้ว และในขณะนี้นักเรียนก็ได้ทยอยกันเข้ามาเรื่อยๆ ฉันมองไปเรื่อยๆ เผื่อจะเห็นหน้าคุ้นๆหล่อๆ ของนายริว แต่ก็ไม่เห็นเลย นี่นายนั่นหายไปไหนของเขานะ แต่เอ๊ะ!!! เราไม่อยากเจอนายนั่นไม่ใช่หรอ แล้วจะไปมองหาเขาทำไมเนี่ย
“แอลลล!!!”
“โอ๊ย!! นี่จะตะโกนทำไม คนหันมามองหมดแล้วนัต”
“ก็แกน่ะเงียบ ฉันเรียกตั้งนานแล้ว แล้วเป็นไรมากป่าวเนี่ย เห็นเหม่อลอยตลอดเลย”
“ป่าวๆ ไม่ได้เป็นอะไร ไปต้อนรับนักเรียนจากTroicen international school ต่อเหอะป่ะ เดี๋ยวครูนิดาด่า” ฉันสังเกตเห็นหนุ่มหล่อๆ และไม่หล่อหลายคนมองมาและยิ้มให้ฉัน ฉันก็ยิ้มตอบ พอนักเรียนเข้าไปหมดแล้วฉันก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของนายริวอะไรนั่นเลยนี่นา หลอกฉันใช่ไหมเนี่ย
.........................................................................................

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายเรื่องนี้นะค่ะ
ขอบคุณทั้งคนที่ได้ให้กำลัง ได้เม้นให้ออัพต่อเร็วๆ^^
และคนที่เงียบ(อ่านแล้วไม่เม้น)
ช่วงนี้จะพยายามอัพให้บ่อยๆนร๊า ทั้งที่ยังติดสอบอยู่ก็ตาม
และก็อย่าลมืติดตามอ่านกันไปตลอดจนจบนร๊า
ไรเตอร์ขอแค่นี้แหล่ะค่ะ^____^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11 ความคิดเห็น