Turn heart to love เปลี่ยนใจให้นายมารักฉัน

ตอนที่ 2 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 84
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 ก.ค. 53

บทที่ 2
“แผนที่ 1….ทำความรู้จัก”
 
 “เดี๋ยวก่อนสิแอล!! จะไปไหนมาคุยกับพี่ก่อน” พี่อากีระมาเรียกไว้ทำไมเนี่ย คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่    -_- พี่อากีระพี่ชายฉันค่ะ เราสองคนไม่ได้เป็นลูกครึ่งอะไรหรอก พ่อก็ไทยแท้ แม่ก็ไทย100% แต่แม่บอกว่าอยากตั้งชื่อลูกให้มันอินเตอร์ซักหน่อย พอดีแม่ได้อ่านการ์ตูน Death note (มันมีมานานขนาดนั้นเลยอ่ะ) ก็เลยตั้งชื่อตามตัวละครเลย ดีช่วงนั้นไม่มีขำกลิ้งลิงกับหมา ไม่งั้นเราคงได้ชื่อ เจมส์กับปังคุงไปแล้ว ToT ไปคุยกับพี่อากีระต่อดีกว่า
 
“พี่อากีระมีอะไรกับแอลหรอคะ”
“วันนี้ไปทำอะไรไว้ในโรงอาหารล่ะ”
“ทำไรแอลก็คุยกับเพื่อนเฉยๆ”
“คุยแล้วทำไมต้องเสียงดังด้วยเขาได้ยินทั้งโรงอาหารเลย”
“ก็พอดีคุยกันเพลินไปหน่อย ไม่มีไรแล้วใช่ไหม แอลขึ้นห้องก่อนแล้วกัน”
“ยังไปไม่ได้ มาพูดกันให้รู้เรื่องก่อน”  ฉันเริ่มหงุดหงิด อะไรอีกล่ะเนี่ย
“ทีหลังจะทำอะไรก็ระวังหน่อย แอลก็รู้นี่ว่าคนเขารู้จักแอลทั้งโรงเรียน และรู้ด้วยว่าแอลเป็นน้องพี่ แอลไปทำแบบนั้นทำให้ชื่อเสียงพี่เสียหายหมด คนอื่นเขาจะมองยังไง”
“อ๋อ!! ที่พูดเนี่ยห่วงชื่อเสียงตัวเองว่างั้นเหอะ แอลก็ไม่อยากเป็นเท่าไหร่หรอกน้องพี่น่ะทำอะไรก็มีคนรู้จัก ทีหลังก็ไม่ต้องไปเป็นเลยนักกีฬาดังน่ะ เป็นแล้วมันลำบากหรือจะไปบอกคนอื่นว่าแอลไม่ได้เป็นน้องสาวพี่เลยก็ได้ จะได้หมดเรื่อง พี่กีระจะได้ไม่ต้องมาหนักใจอย่างนี้”
>O< หน้าพี่อากีระตอนนี้ค่ะ ทำไงได้ คนกำลังอารมณ์เสียอยู่ ระบายออกไปหมดเลย T_T
“แอล โกรธพี่หรอ” เมื่อเห็นฉันเริ่มอารมณ์เสีย พี่อากีระก็เริ่มเปลี่ยนท่าทีมาง้อฉัน
“พี่ขอโทษนะ ยกโทษให้พี่ด้วยนะๆ”   ฉันยืนนิ่ง ฝันไปเหอะ คิดจะตบหัวแล้วลูบหลังเหรอ ไม่มีทาง
“เอางี้ พี่เลี้ยง ไอติม MK ด้วย เค้กด้วยอ่ะ” ^O^
“แอลหายตั้งแต่ไอติมแล้วค่ะ”  แหะๆนี่แหละตัวจริงของฉัน
“งั้นพี่ไปถอยรถเลยนะ”  55++ MK ไอติม เค้ก ของโปรดเรา กินฟรีด้วยมีความสุข ^_^ ^o^
 
            …………………………………………………………...........................
 
 วันนี้ไม่อยากจะไปเจอหน้าใครเลย โดยเฉพาะยัยเพื่อนตัวดีทั้งสองคน ไม่รู้มันจะให้ทำอะไรบ้าง คงไม่คิดให้เราไปแก้ผ้ายั่วเพทายหรอกนะ ความคิดมันยิ่งพิเรนทร์ๆ อยู่ด้วย
“แอล เราสองคนไปคิดแผนช่วยแกมาเรียบร้อยแล้ว แผนนี้ชื่อว่าแผน ทำความรู้จัก จะเริ่มยังไงไปฟังที่นัตตี้อธิบายได้เลย”  เอาแล้วไงเริ่มที่เฟรสเลย ฟังก็ฟังวะ
“อันดับแรก แกต้องไปทำให้เขารู้จักแกให้ได้ ฉันไปรู้มาว่าวันนี้เพื่อนของเพทายไปซ้อมกีฬาเพื่องานโรงเรียนหมด เหลือแต่เพทายที่เจ็บขาไปไม่ได้ แสดงว่าเขาต้องอยู่คนเดียว นี่เป็นโอกาสดีที่แกจะไปทำความรู้จักโดยที่ไม่น่าจะมีคนมาขัดขวาง 55++ เป็นไงแผนฉันสุดยอดเลยล่ะสิ เริ่มแผนตอนเที่ยงเลยนะ เอาเป็นว่าตอนนี้ไปเรียนก่อน เตรียมตัวดีๆแล้วกัน” เฮ๊ย!! มันมาแบบไม่ถามกันเลยว่าจะเต็มใจไหม เฮ้อ!! สุดท้ายก็ต้องทำใช่ไหมเนี่ย T_T
 เวลาเที่ยงตรงสามคนเดินมากินข้าวที่โรงอาหารและเห็นเพทายนั่งกินข้าวอยู่คนเดียว
“เวลานี้แหละแกไปเลยแอล เพทายอยู่คนเดียว พอดีเลยไปเร็วๆสิ เดี๋ยวคนอื่นก็มาแย่งหรอก”
“เฮ๊ย!!! ไม่ต้องผลัก ไปก็ไป ปล่อยได้แล้ว”  ไปก็ไปวะ สู้สู้ >_<
 
            ........................................................................................................
 “เอ่อ.... มานั่งกินข้าวคนเดียวหรอ นั่งด้วยคนได้ไหม”  พูดจบฉันก็เริ่มใจเต้นแรงเพราะเพทายหันมาทางนี้แล้ว
“อ้าว!! แอลมากินข้าวคนเดียวหรอ มานั่งกับพี่สิ” เสียงหนึ่งดังขึ้นแต่นั่นไม่ใช่เสียงเพทายนี่ใครมาขัดหว่า
“พี่ประธานเขาเรียกเธอไม่ใช่หรอ ไปสิ ฉันนั่งคนเดียวได้” เพทายหันมาพูดกับฉันแล้วก้มหน้ากินข้าวต่อ-_-;;; ไปก็ได้วะโดนไล่แล้วนิน่าเสียดายชะมัดเลย
“พี่เจคะ พี่กีระไปไหนหรอ ทำไมพี่เจได้มานั่งคนเดียวล่ะ” ฉันย้ายมานั่งโต๊ะข้างๆแทนแล้วเอ่ยถามพี่เจเพื่อนสนิทของพี่อากีระ
“อืม... ไอ้กีระมันไปซ้อมกีฬาแล้วน่ะครับ ไม่รู้จะรีบไปทำไมของมัน”
“อ๋อ!! ค่ะ อุ๊ย!!! พอดีเลยเพื่อนแอลเดินมาพอดี แอลขอตัวก่อนนะคะ ^o^”  ฉันรีบวิ่งไปหาเพื่อนทั้งสองทันที
“ทำไมแกไปนั่งกับพี่ประธานได้ล่ะแอล ฉันบอกให้แกไปหาเพทายนะ โอ๊ย!!! พังหมดเลยแผนฉัน” นัตตี้โวยวายทันทีที่ฉันมาถึงโต๊ะที่มันนั่ง
“ฉันไม่ได้อยากไปนั่งกับพี่เขาซักหน่อย เฟรสแกพูดอะไรบ้างสิเงียบอยู่ได้”
“ไม่ล่ะ ขี้เกียจ” เออ..ให้มันได้อย่างนี้สิเพื่อนฉันแต่ละคน
“แล้วอย่างนี้แกจะเอายังไงต่อน่ะแอล” นัตหันมาถามฉันอีก
“ไม่รู้สิ แผนแรกยังล่มไม่เป็นท่าแล้วนี่แกล่ะว่าไงนัตตี้”
“แกไม่รู้ ฉันก็ไม่รู้โว๊ย โอ๊ย!!! ปวดหัว!!! >3<” ว๊าก!! มันเป็นเอามาก ฮึ!! กินข้าวดีกว่า
 
................................................................................................................
 
 หมดชั่วโมงเรียนแล้ว เย้!!! จะได้กลับบ้านซะที ฉันรีบเก็บของใส่กระเป๋านักเรียน
“แอลจัง พี่มารับกลับบ้านนะ มาเร็วๆ” โผล่มาจากไหนเนี่ย
“ไปทำไรมาหรือเปล่า วันนี้มาแปลก” ฉันทักพี่ชายอย่างจับผิด ก็นะ นานๆทีพี่กีระจะมาหาฉันถึงห้อง มันน่าแปลกไหมล่ะ
“ไม่มีอะไรหรอก แค่พี่ชายจะมารับน้องสาวแค่นี้แปลกหรอ ^O^”
“แปลก” พี่กีระทำหน้าย่น นึกว่าหล่อนักหรือไง ชิ ไอ้พวกสาวหน้าห้องก็กรี๊ดอยู่ได้น่ารำคาญ
“ไปก็ไป นัตตี้ เฟรส ฉันกลับก่อนนะ” ฉันหันไปลาเพื่อนๆแต่แปลก เฟรสมันเป็นอะไรนะ แค่เห็นพี่อากีระเข้ามาก็หน้าแดงเฉยเลย
“เสร็จรึยัง เก็บของแคนี้ช้าจัง พี่รีบนะ” (-///-)”
“รีบแล้วจะมารับทำไมเนี่ย T^T”
“ไม่ต้องมาบ่นเลย ไปเร็ว”
 พอเราสองคนเดินมาหน้าโรงเรียน ฉันเห็นนะที่เราเดินผ่านมาสายตาผู้หญิงทุกคนจะหันมาทางเรา ไม่ได้หันมามองฉันหรอก มองพี่กีระต่างหาก พวกนี้มันตาถั่วหรือไงวะ มองอยู่ได้ ไม่เห็นว่าพี่กีระจะหล่อตรงไหนเลย (แกแหละตาถั่ว _ ผู้เขียนค่ะ)
ตอนนี้นักเรียนกำลังทยอยกลับบ้านเลยมีนักเรียนเยอะ ฉันเหลือบไปเห็นเพทายด้วย เขาเดินผ่านฉันกับพี่กีระออกไป เฮ้อ!!เขาคงจำฉันไม่ได้หรอก คงหมดหวังแล้วล่ะ
“เฮ้อ!! –()-!!”
“ถอนใจอะไรน่ะ”
“เปล่า ไม่มีอะไรหรอก พี่กีระรีบไม่ใช่หรอ ไปสิ”
 
...........................................................................................................................

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11 ความคิดเห็น

  1. #3 The_Secrecy.nook (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2553 / 14:32

    โหยย ชื่อเพราะทุกคนเลยอ่ะ

    ปลื้ม  พระเอกตัวหล่อมากๆแน่เลย  หุหุ

    #3
    0