Turn heart to love เปลี่ยนใจให้นายมารักฉัน

ตอนที่ 1 : ตอนที่1:เกิดเหตุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    31 ก.ค. 53

         ตอนที่ 1
           “ เกิดเหตุ”
 
ฉันเป็นนักเรียนมัธยมธรรมดาทั่วไป ที่ชอบความสนุกสนานใช้ชีวิตเรียบง่ายไปวันๆ แต่ต่อจากนี้ ชีวิตฉันคงจะเปลี่ยนไป เพราะยัยนัตตี้ เพื่อนฉันนี่สิ หาเรื่องมาให้ฉันจนได้ T_T อยากรู้ล่ะสิเรื่องอะไร    เรื่องมันเกิดจาก.......
 
“แอล แกเลิกกับพี่แบงค์แล้วหรอ”  เฟรสพูดขึ้น แต่แกจะพูดเสียงดังไปทำไมวะ นั่งอยู่ในโรงอาหารนะ คนหันมามองหมดเลย _O_
“แกรู้ได้ไงอ่ะ”  อันนี้ฉันตอบเอง แต่หมั่นไส้มัน ก็เลยตอบแรงไปหน่อย คนเลยหันมามองพวกเรามากขึ้นกว่าเดิม (ชักจะอายแล้วนะ)
“แกเลิกกับมันนานแล้วใช่ไหม แล้วทำไมแกยังไม่มีแฟนใหม่อีกล่ะ แกหาไม่ได้ใช่ป่าววะ 555++” อ๊าก!!!! ดูไอ้นัตตี้เพื่อนอีกคนของฉันพูดดูถูกกันเกินไปแล้ว(แต่มันก็จริงง่ะ) ขอบอกว่าตอนนี้คนทั้งโรงอาหารหันมามองพวกเราทั้งสามคนหมดเลย ก็ไอ้นัตตี้สิมันพูดครั้งเดียวดังกว่าฉันกับเฟรสตะโกนซอีก
“ฉันว่าเราไปคุยที่อื่นดีกว่าว่ะ”  อันนี้ฉันเองทนไม่ไหวแล้ว มันอายนะเหอะๆ ^O^
พอเราสามคนมานั่งที่ม้าหินอ่อนหน้าอาคารที่เรานั่งประจำ นัตตี้ก็ถามต่อในเรื่องที่ค้างเมื่อกี้ทันที
“ว่าไงแอล หน้าตาแกก็ออกจะดี น่ารัก หุ่นก็ใช้ได้ ผู้ชายก็มีเข้ามาจีบไม่ขาด แต่แกกลับไม่สนใจ เอาแต่เพ้อฝันกลับรักแรกอย่างเพทายอยู่อะแหล่ะ พอจะมีแฟนกับคนอื่นเขาซักที ดันไปเลือกเอาผู้ชายเฮงซวยอย่างไอ้พี่แบงค์นั่นอีก ตอนไหนแกจะคบผู้ชายดีๆกลับเขาบ้างว่ะ อย่างพี่ประธานไง เขาตามจีบแกอยู่ไม่ใช่หรอ ”
“มันเรื่องของฉัน แกมายุ่งทำไมเนี่ยนัต แล้วพี่เจนะ ก็เพื่อนพี่กีระ เข้าคงไม่ชอบฉันหรอกย่ะ” >O<
“แกจะขึ้นเสียงทำไมแอล นัตมันก็ห่วงแกหรอกนะถึงได้ถามไปน่ะ” เฟรสพูดขึ้นบ้างหลังจากที่นั่งเงียบมานาน
“เอ่อ...ฉันขอโทษ ฉันอารมณ์เสียมากเกินไปหน่อย”  
แล้วฉันก็เดินออกมาจากกลุ่มเพื่อนทั้งสองคน ทำไมพวกนั้นต้องพูดถึงเพทายด้วยนะ มันผิดหรอที่ฝังใจอะไรมาตั้งแต่เด็ก.......
 ตอนฉันอายุเจ็ดขวบ ฉันได้รู้จักกับเด็กผู้ชายคนหนึ่ง เขาอายุเท่ากับฉันเลย เขาเป็นลูกคุณลุง และคุณลุงก็เป็นเพื่อนของคุณพ่อ คุณลุงจะมาหาคุณพ่อที่บ้าน แล้วเพทายก็จะตามคุณลุงมาทุกครั้ง เราจึงสนิทกันมาก แต่วันหนึ่ง เขากลับเดินมาบอกว่าเขาต้องตามพ่อไปอยู่ที่ต่างประทศ ฉันถามเขาว่าไกลไหม เขาตอบฉันว่าไกล ฉันไม่อยากจะให้เขาไปเลย แต่ฉันห้ามเขาไม่ได้
“เพทายจะไปทำไม เพทายไม่อยากอยู่กับแอลหรอ”
“อยากสิ แต่จำเป็นต้องไป”
“เพทาย สัญญาสิว่าจะกลับมาหาแอล”
“ได้ เราสัญญาว่าจะกลับมาหาแอลให้ได้”
แล้วเขาก็จากฉันไป พอถึงอายุสิบหกปี ฉันสอบเข้าโรงเรียน Tranch internstionnal school ได้ ฉันจึงได้เจอกับเขาอีกครั้ง เด็กผู้ชายที่เขาสัญญาว่าจะกลับมาหาฉัน แต่เขากลับจำฉันไม่ได้หรอก เขาผิดสัญญา เขาลืมฉันไปแล้ว เฮ้อ!!! เลิกคิดดีกว่า อ้าว!!! เราเดินมาถึงห้องเรียนแล้วหรอเนี่ย ช่างเหอะ ไปนั่งโต๊ะดีกว่า
“เธอเลิกกับพี่แบงค์แล้วใช่ไหม สมน้ำหน้า ฉันว่าแล้วพี่เขาคงไม่จริงจังกับคนอย่างเธอหรอก” อะไรอีกล่ะทีนี้ พอเข้าห้องมาเรื่องก็มาหาเลย
“น้ำตาล ชื่อเธอหวานมากเลยนะ หน้าก็หวาน แต่ปากนี่โคตรจัดเลยอ่ะไม่เข้ากับชื่อเลยซักนิด”  ฉันส่ายหัวเบาๆ
“กรี๊ดดดด..... เธอว่าให้ฉันหรอแอล”  ฉันยืนมองน้ำหวานที่เริ่มโวยวาย ก็ใช่สิ ปัญญาอ่อนป่าวนิ
“นี่เธอร้ายมากเลยนะ แอลมาว่าน้ำตาลแบบนี้ได้ไง” หว้าเพื่อนสนิทของยัยน้ำตาลพูดขึ้น
“ทำไมจะว่าไม่ได้ น้ำตาลยังว่าให้แอลก่อนเลย”  เสียงหนึ่งดังขึ้นจากหน้าห้อง นัตตี้นั่นเองมาได้จังหวะพอดีเลย
“นี่เธอกล้าด่าฉันหรอ นัตตี้ แอลมันมีดีอะไรนักหนา ถึงมีแต่คนคอยปกป้องมัน”
“ยังไงแอลก็ดีกว่าเธอแล้วกัน” ซึ้งจังอ่ะนัตตี้ เพื่อนฉันรักแกว่ะ
“ดียังไง ถ้าดีจริงคงไม่ต้องมานั่งเสียใจ เพราะหาแฟนไม่ได้หรอกย่ะ” ปากแกหรอน่ะน้ำตาล น่าจับตัดไปให้ปลากินให้สิ้นเรื่องไปเลย ชักจะทนไม่ไหวแล้วนะ
“ใครบอกว่าฉันไม่มีใครคบ ฉันกำลังคบอยู่กับคนคนหนึ่งต่างหาก แต่เธอไม่รู้” ฉันขยิบตาให้นัตตี้มันจะเข้าใจไหมวะ ^O^
“ใช่ ตอนนี้คนที่แอลคบอยู่ คือ เพทายห้อง D น่ะ เธอก็รู้จักนี่”
“^O^” หน้าฉันก่อนจะได้ยิน”
O[]O” หลังจากที่ได้ยินแล้ว”
O[]O” หว้าอึ้ง
O[]O” หน้าเฟรส
O[]O” น้ำตาลค่ะ อึ้งไม่ต่างกับคนอื่น
แกทำอะไรลงไปนัตตี้ ตายฉันตายแน่ๆหาเรื่องให้ฉันแล้ว
“ไม่จริง ฉันไม่มีทางเชื่อเธอหรอก เพทายไม่สนใจคนอย่างเธอหรอก”  ฉันเลือดขึ้นหน้าแล้วค่ะผู้อ่านขา
“จริงสิ ถ้าเธอไม่เชื่อฉันจะพิสูจน์ให้เธอดูว่าฉันกำลังคบกับเพทายจริงๆ”  T^T ฉันพูดอะไรออกไปเนี่ย
“ถ้างั้นฉันจะคอยดู!!!! ตอนนี้เราไปนั่งโต๊ะกันดีกว่าหว้า ไม่ต้องไปสนใจไอ้พวกฝันกลางวันหรอก” ว่าแล้วน้ำตาลกับหว้าก็เดินไปนั่งเก้าอี้ของตัวเอง ตอนนี้ฉันคงต้องหันไปจัดการกับยัยเพื่อนตัวดีก่อนแล้วล่ะ
“แกพูดไปแบบนั้นได้ไงนัตตี้ แล้วฉันจะทำยังไงต่อไปล่ะแม้แต่หน้าฉันเพทายเขายังจำไม่ได้เลย แล้วฉันจะพิสูจน์ได้ยังไงเนี่ย”  ฉันหันไปกระซิบเบาๆ กลัวคนอื่นได้ยิน
“ไม่เห็นจะยากเลย แกก็เริ่มตอนนี้เลยสิทำให้เขาหันมาชอบแกให้ได้” ^O^
 “เฟรสพูดถูก พวกราจะช่วยเองรับรองมีเราสองคนอยู่ ไม่มีปัญหาอะไรทั้งสิ้น”
เห็นสีหน้าที่จริงจังของเพื่อนตัวดีทั้งสองแล้วยิ่งหนักใจเข้าไปใหญ่ ต่อไปคงต้องเตรียมใจรับเรื่องที่จะเกิดขึ้นซะแล้ว (_O_)
…………………………………………………………………………..

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11 ความคิดเห็น

  1. #7 Monda (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2553 / 21:08
    สนุกดีนะค่ะ ชอบมากๆเลย
    #7
    0
  2. #5 noon_lp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2553 / 20:45
    หนุกดีค่ะ
    อัพ
    ต่อเร็วๆนะค่ะ
    #5
    0
  3. #2 The_Secrecy.nook (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2553 / 14:31

    พี่สาวหนุกมากมาย  แต่น่าจะมีแนะนำตัวละครอ่ะ

    อยากเหนน่าตาจ่าได้จิ้นออก

    (พี่สาวน่าจ่าแต่งคิเฮเนอะ  อิอิ)

    #2
    0
  4. #1 tiwlipcolorping (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2553 / 13:32
    หนุกอ่า อัพต่อเร็วๆนะ พรีสส

    จะมาอ่านทุกวัน
    #1
    0