Desire of Niran ปริศนาข้ามมิติ

ตอนที่ 8 : ปริศนาที่ 8 ถ้ำที่ถูกซ่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 ม.ค. 54


ปริศนาที่ 8

ถ้ำที่ถูกซ่อน

 

            ร่างบางลุกขึ้นตื่นในช่วงเช้ามืด  มือเรียวยกขึ้นจับศีรษะของตนเองแล้วมองออกไปทางด้านที่มีสัตว์ในตำนานอยู่ก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำแล้วหยิบสมุดเล่มหนึ่งขึ้นมาเขียนตามปกติ

            วันนี้ด้านนอกดูวุ่นวายเป็นพิเศษ  สาเหตุคงไม่พ้นเรื่องการเตรียมการบูชายัน  แน่นอนว่านี้เป็นอีกครั้งที่เซเวียร์ได้เห็นชายในชุดผ้าคลุมสีแดงเพลิงเด่นต่างจากผู้อื่น  หากสังเกตดีๆจะเห็นว่าที่ข้อมือของเขามีกำไลสีทองอยู่ด้วย  เซเวียร์เดินไปหาลัสเซลเพื่อที่จะถามว่าเธอต้องทำอะไร  สิ่งที่ลัสเซลให้เซเวียร์ทำคือฝึกซ้อมสิ่งที่เขาสอนไปเมื่อวานตอนบ่าย  ทำให้เด็กสาวมองคนอื่นตาละห้อยเพราะทุกคนต่างมีงานทำกันหมด 

            ฉึก! ฉึก!  ลูกศรปักพร้อมกันสองดอก  ดอกหนึ่งปักลงกลางเป้าแต่อีกดอกหนึ่งกลับปักห่างออกไปเล็กน้อย  แม้จะไม่ได้เลยออกไปนอกวงกลมสีแดงแต่มันก็ไม่กลางเป้า  สร้างความหงุดหงิดใจให้แก่เด็กสาวได้ไม่น้อย  ดวงตาสีนิลทอดมองไปทางที่ผู้คนทำงานกันแล้วถอนหายใจ  ตอนนี้เธอเริ่มเครียดขึ้นมาบ้างแล้วละเพราะเธอยังหาทางช่วยเจ้าหญิงฟีนิกส์ตัวนั้นไม่ได้เลย

            ร่างบางทรุดตัวลงกับต้นไม้แล้วนั่งกอดเข่า  มันต้องมีทางออกสักทางสิ  โอ้ย!  คิดเซ่คิดเซเวียร์  ใช่หัวสมอของเธอหน่อย!!! 

            เหนื่อยแล้วเหรอ?  อยู่ๆเสียงทุ้มของเซลัสก็ดังขึ้น  เซเวียร์ลุกขึ้นยืนโดยอัตโนมัติ

            เปล่า....ค่ะ..พี่เซลัสมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?  เซลัสส่ายหน้าก่อนมองลงพื้น  เซเวียร์ขมวดคิ้วก่อนมองตาม  พื้นดินไม่แม้แต่จะเหลือหญ้าไว้สักต้น  ทั้งๆที่ตอนเซเวียร์มาแรกๆมันกลับมีขึ้นเต็มไปหมดราวกับเป็นเรื่องปกติ

            ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าการบูชายันจะก่อให้เกิดผลดีตามมาหรือเปล่า  แต่ในเมื่อท่านนักบวชพูดแบบนั้นมันก็น่าจะให้ผลดีจริงๆนั้นแหละ  ขนาดเขาบอกว่าถ้าเอาก้อนหินมากระทบกันจะทำให้เกิดไฟ  มันก็ยังเกิดไฟขึ้นมาจริงๆเลยเซเวียร์หันมาจ้องหน้าเซลัสแล้วส่งสายตาที่เป็นคนถามให้

            ที่เธอถามฉันเมื่อวานไง  เซเวียร์พยักหน้าก่อนเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว

            ฉันไปช่วยพี่ทำงานได้ไหม?  เซลัสส่ายหน้าเล็กน้อย

            ไม่รู้เหมือนกัน  รู้สึกจะเป็นเพราะท่านนักบวชบอกว่าเธอเป็นคนนอกหมู่บ้าน  มายุ่งงานจะจะทำให้เสียพิธิ  เซเวียร์หางคิ้วกระตุกครั้งหนึ่งทั้งๆที่ยังยิ้มหน้าตายอยู่  นั้นทำให้เซลัสที่หันมาเห็นพอดีถึงกับเสียวสันหลังวาบ  คนนะไม่ใช่วัวกระทิงจะได้วิ่งชนข้าวของเสียหาย! ฉันฟังภาษาแล้วก็แยกแยะออกหรอกน่ามีวิจารณญาณพอ!!!  ถึงแม้ว่าจะคิดในใจแล้วตีหน้าสดใสภายนอก  แต่เซลัสก็อดเสียวสันหลังวาบไม่ได้อยู่ดี  เซเวียร์ลุกขึ้นยืนแล้วปัดดินออกจากกระโปรง  เมื่อหันมาเห็นเซลัสส่งสายตาเป็นคนถามมาก็ยิ้มหวานให้

            ไปช่วยคนในหมู่บ้านทำงานก่อนนะคะ  เกียร์หมาถูกเข้ามาใส่แล้ววิ่งออกไปด้วยความเร็วเกือบเท่าตอนที่เธอทำสถิต 100  เมตร  ต่อ  4นาที  55วินาที

            งานงอกแล้วไงละเซลัสเอ๊ย!”  เซลัสสบถก่อนลุกขึ้นวิ่งตามเซเวียร์ออกไป...แม้ว่าเซเวียร์จะออกไปไกลแล้วตอนที่เซลัสพึ่งลุกขึ้นก็ตาม...

 

            เซเวียร์เดินเข้ามาในตัวหมู่บ้านเธอวิ่งไปตามทางน้ำไหลเพื่อไปให้ถึงน้ำตก  ที่ตรงนั้นด้านข้างเป็นที่ๆเขาจะตั้งแท่นบูชายันกัน  เธอเดินตรงเข้ามาหาลัสเซลทันที  ส่วนลัสเซลเมื่อเห็นเซเวียร์ก็หันมาทักเสียงหลง  เซเวียร์ส่งยิ้มเป็นหน้าทัพไปก่อนในตอนแรกแล้วก็ตามด้วยคำขอที่ทำให้ลัสเซลหน้าซีด

            หนูขอช่วยคนในหมู่บ้านทำงานนะคะ  แต่ไม่ทันที่ลัสเซลจะได้ตอบ  เสียงทรงอำนาจมากกว่าก็ตะคอกแทรก

            ไม่ได้เด็ดขาด!!!  เธอไม่ใช่คนในหมู่บ้านนี้จะให้ยุ่งงานภายในได้อย่างไรละ!!!”  เส้นอารมณ์ของเซเวียร์ขาดลงทันทีที่ได้ยิน  เธอไม่อยากทำตัวเป็นเด็กเรียบร้อยแล้วละตอนนี้

            คุณก็ไม่ใช่คนในหมู่บ้านนี้เหมือนกันไม่ใช่เหรอค่ะ?!  แล้วฉันก็ขอถามหน่อยเถอะคะว่าคุณมีสิทธิ์มายุ่งกับชีวิตของคนอื่นด้วยรึไง?!  คุณจับนกฟีนิกส์ตัวนั้นมาแล้วใช้ชีวิตมันเป็นเครื่องบูชายันคุณคิดว่ามันยอมตายตั้งแต่แรกแล้วหรือไง!  คุณคิดว่ามันเป็นของเล่นเหรอ?  ....หรือว่า  คุณต้องการจะกำจัดมันอยู่แล้ว  ฉันเห็นนะตอนที่คุณจับมันได้แรกๆคุณพูดอะไรกับมันด้วย  เซเวียร์ร่ายยาวในตอนท้าย  และนั้นก็เป็นจุดสังเกตให้คนในหมู่บ้านที่เห็นเหตุการณ์ตอนนั้นถึงกับมารื้อฟื้นความจำกัน  เสียงเซ็งแซ่ดังเต็มไปหมดเมื่อเซเวียร์พูดจบ

            เงียบ!!!  บังอาจนัก! เจ้ากล้าเถียงข้าเหรอ!!!”  เซเวียร์เลิกคิ้วส่งให้อย่างกวนๆ

            นั่นไม่ใช่การเถียงคะ  แต่มันเป็นการถามและให้ข้อสังเกต  เขาเรียกว่าการคิดวิเคราะห์แบบใช้สมอง  แล้วไม่ทราบว่าคุณอยู่ในยุคไหนเหรอคะถึงใช้คำเรียกแทนตัวเองและผู้อื่นว่า ข้า และ เจ้า ?  เซเวียร์เน้นคำพูดแบบลอยหน้าลอยตา  ก่อนจะปรายตามามองชายในชุดคลุมสีแดงอย่างเหยียดหยาม  นั้นถึงกับทำให้ชายหนุ่มเลือดขึ้นหน้า  

            เก็บปากของเจ้าไว้ใช้เถียงในยมโลกเถอะนังเด็กไม่สิ้นกลิ่นปากน้ำนม!!!”  ลูกไฟไม่ทราบที่มาพุ่งเข้ามาเซเวียร์อย่างรวดเร็ว  นัยน์ตาสีนิลเบิกกว้างแล้วเบี่ยงตัวหลบไปอย่างเส้นยาแดงผ่าแปด

            พอดีว่าฉันเลิกกินนมตอนประมาณสิบสี่ปีเองนะคะ  ตอนนี้ก็สิบห้าปีแล้วผ่านมาตั้งหนึ่งปีไม่นึกนะคะเนี่ยว่าจะยังมีกลิ่นนมติดอยู่   ไว้จะกลับไปแปรงฟันมาใหม่ให้ดีกว่าเดิมก็แล้วกันนะคะ  เซเวียร์ยังคงพูดกวนประสาทไม่เลิก  และนั้นทำให้คนในหมู่บ้านถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นชายหนุ่มในชุดแดงเพลิงถือลูกไฟขนาดใหญ่ไว้ในมือ  เซเวียร์ตะลึงค้าง

            ไม่น่าเชื่อ!  อย่างนี้หรือเปล่านะที่เขาเรียกว่าเวทย์มนต์!!!  แฟนตาซีเกินไปแล้วนะโว้ย!!!  ลูกไฟยักษ์ลอยออกจากมือของชายหนุ่ม  มันลอยค้างอยู่สักพักก่อนจะมีลูกไฟขนาดเล็กพุ่งออกมา  แน่นอนว่ามันต้องพุ่งเป้ามาทางเซเวียร์  เด็กสาวกระโดดหลบได้อย่างรวดเร็ว  แต่ลูกใหม่จะตามมาติดๆทุกครั้งที่ไม่โดนเช่นกัน

            ...เป็นไฟ...ก็ต้องแพ้น้ำ...  จบความคิดเด็กสาวกระโดดลงไปในแม่น้ำด้านข้าง  ถึงแม้ว่าไฟนั้นจะแพ้น้ำแต่ถ้าหากเป็นไฟที่มีอุณหภูมิสูงมากก็ไม่แน่เช่นกันเพราะถึงแม้ว่าไฟจะหายไปเพราะน้ำ  แต่น้ำในบริเวณนั้นก็กลายเป็นน้ำเดือดชนิดที่ว่าสามารถทำให้เนื้อเธอเปื่อยยุ่ยได้เลยเมื่อโดน

            ไม่มีเวลาให้คิดนานว่าต้องหนีไปทางไหน  มีแต่ว่าต้องทำอย่างไรถึงจะหลบพ้น  เซเวียร์ต้องการจะหลบขึ้นพื้นดินแต่ด้วยกระแสน้ำที่ไหลแรงมากทำให้เด็กสาวทำไม่ได้แม้แต่จะยกขาขึ้นจากน้ำ  สุดท้ายร่างของเซเวียร์ก็ไหลไปตามทางน้ำแม้ว่ามันจะทำให้เธอหลบทันลูกไฟก็ตาม  ตอนนี้ที่เธอต้องคิดหนักอีกครั้งก็คือ...น้ำตกข้างหน้า!!! 

            สงสัยจะไม่รอดแฮะ... 

            ตูม!  และแล้วร่างของเด็กสาวผมดำออกน้ำตาลก็ร่างลงสู่พื้นน้ำด้านล่าง...  ชายในชุดสีแดงเพลิงมอตามลงไปแล้วยิ้มเหยียดๆ  เขาหันมาหาพูดกับทุกคนที่ยังตกใจไม่หายเมื่อเห็นว่าเซเวียร์ตกลงไปด้านล่างพร้อมกับฟันธงว่าไม่รอดแน่

            จำไว้!!!  ใครขัดข้าจะต้องเป็นแบบมัน!”  ชายหนุ่มเดินผละออกไปอีกทางพร้อมๆกับที่คนอื่นๆตัวสั่นด้วยกลัว  ไม่นานทุกคนก็แยกย้ายกันออกงานทั้งๆที่ยังติดตาและใจหายกับภาพที่เซเวียร์ตกลงไปอยู่

 

            ร่างบางที่นึกในใจไว้แล้วว่าต้องตกลงมา  ได้พยายามหายใจเอาอากาศเข้าปอดให้ได้มากที่สุดก่อนจะดำดิ่งลงสู่ใต้ผืนน้ำ  อย่างน้อยเธอก็เคยเป็น(แชมป์)นักกีฬาว่ายน้ำถ้าให้มาตกน้ำตายมันก็อนาถจิตใช่ย่อยนะ...  เด็กสาวพยายามจะว่ายขึ้นไปด้านบนถึงแม้กระแสน้ำที่แรงกว่าปกติที่เธอเคยเจอก็จะพยายามกดตัวเธอลงมาด้านล่าง  แต่เด็กสาวก็ยังว่ายขึ้นไปได้อย่างไม่มีปัญหา  รอบด้านมีแต่หินโสโครกเต็มไปหมดดีนะที่ตอนเธอตกลงมาไม่ได้โดนก้อนใดก้อนหนึ่งกระแทกตายไปก่อน

            ขณะที่ร่างบางกำลังจะว่ายโผล่ขึ้นพ้นน้ำดวงตาสีดำก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างจากทางด้านข้างซะก่อนทำให้ต้องว่ายหลบอย่างรวดเร็ว  ทำให้หินโสโครกที่อยู่ด้านหลังเธอต้องรับเคราะห์กรรมไปแทน

            ตูม!!! เศษหินแตกกระจายไม่มีชิ้นดี  เซเวียร์รีบว่ายโผล่ขึ้นไปด้านบนเพราะต้องการเอาอากาศหายใจและยังต้องหลบเศษหินที่แตกกระจายออกมาด้วย  เด็กสาวขึ้นไปนั่งบนหินโสโครกก่อนหนึ่งแล้วก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าใต้พื้นน้ำมีเงาดำอะไรบางอย่างซึ่งมุ่งตรงมาทางหินโสโครกที่เธอนั่งอยู่

            กร๊าซ!!!  ตัวอะไรบางอย่างพุ่งขึ้นมาเหนือพื้นน้ำ  เซเวียร์ตะลึงค้างพร้อมหน้าที่ซีดลงพอๆกับสีของกระดาษ  ตรงหน้าเธอคือสัตว์ที่เหมือนงูห้าหัว  เมือกสีดำสนิทเคลือบอยู่ทั้งตัวของมัน  ดวงตาสีแดงฉานมองเซเวียร์อย่างกระหายพอๆกับตาของเสือโคร่งที่เซเวียร์เจอครั้งล่าสุด  ปากของหัวตรงกลางอ้าออกพร้อมกับไฟที่พ่นตรงมาหาเซเวียร์   ร่างบางกระโดดหลบลงไปที่หินด้านข้างได้อย่างหวุดหวิด

            ซวยซ้ำซวยซ้อน!  หนีนกฟีนิกส์ปะไฮดราห้าหัวหรือไงวะ!!!  แล้วไอ้ตัวนี้ก็ดันเป็นพวกประหลาดอีกต่างหากอยู่ในน้ำแต่ดันพ่นไฟ! นี่ตูหลุดมาอยู่ในนิยายแฟนตาซีเรื่องไหนฟะเนี่ย!!!  เด็กสาวสบถในใจก่อนจะกระโดดหลบไปที่หินก้อนอื่น  จากการมองคร่าวๆดีนะที่ไฟของไอ้ตัวนี้มันไม่ได้แรงเท่ากับของผู้ชายที่ชื่อฟรายเลอร์  ไม่งั้นก้อนหินละลายหมดก่อนแหงๆ

            ตูม! ตูม!  หัวริมสองข้างกระแทงขนาบปิดทางออกของเซเวียร์   หินสองด้านแตกกระจายตกลงน้ำ หัวตรงกลางแลบลิ้นสองแฉกของมันออกมา  เซเวียร์กลืนน้ำลายเอื้อกอย่างเสียวไส้  และแล้วสามหัวตรงกลางก็พุ่งตรงเข้าหาเด็กสาวทันที 

            โธ่!~  ขอร้องละ!  อาวุธอะไรก็ได้ขอสักอย่างหนึ่งเถอะ!  จะดาบจะทวนจะหน้าไม้จะธนูจะโล่หรืออะไรก็ได้ช่วยๆออกๆมาสักอย่างได้ไหมเนี่ย!!!  เซเวียร์ค่ำครวญในใจพร้อมหลับตาปี๋แบบกลัวสุดขีด  และเหมือนตอบสนองต่อความคิด  สร้อยคอรูปจันทร์เสี้ยวสีดำก็ส่องแสงก่อนจะตามมาด้วยโล่เหล็กขนาดใหญ่ในมือบางข้างซ้าย  ทวนยาวในมือขวา  ส่วนที่เหลือที่เป็นสารพัดของที่เธอคิดกองที่พื้นหิน  หัวทั้งสามพุ่งตรงมากระทบกับโล่จนโล่บุบลงมาเล็กน้อย  สองหัวที่เหลือสงเคราะห์เซเวียร์ต่อด้วยการพ่นไฟอย่างไม่ยั้งใส่เด็กสาว  เหลือเชื่อที่ว่าโล่นี้สามารถกันไฟได้โดยไม่ละลาย 

เซเวียร์มองอย่างทึ่งๆ  และไม่ทันให้ได้ตั้งตัวอีกครั้งหัวตรงกลางก็พุ่งโฉบลงมา  เซเวียร์ตวัดทวนในมือทำให้หัวมันขาดฉับ!  แต่แล้วหัวนั้นก็กลายเป็นงูยักษ์ตัวใหม่แทน  ถึงมันจะไม่ได้มีห้าหัวก็เถอะ  แต่พิษสงมันก็ไม่ได้ต่างจากเดิมเลยสักนิด  แถมยังมา  ร่วมด้วยช่วยกันฉก  ใส่เด็กสาวอีกต่างหาก  โล่ในมือก็เริ่มบุบมากขึ้นเรื่อยๆจนเกือบจะทะลุอยู่แล้วด้วย  เซเวียร์ทิ้งทวนในมือแล้วหันมาจับโล่สองมือแทน  หัวงูด้านซ้ายพุ่งชนหินที่เซเวียร์อยู่ทางด้านล่างใต้น้ำเป็นผลทำให้เด็กสาวที่ไม่ทันได้ตั้งตัวกระโดดหนีไปหินก้อนอื่นตกน้ำอีกครั้ง

ซวยแล้ว!!!  เซเวียร์พยายามลืมตาหลังจากเผลอกลืนน้ำไปอึกหนึ่ง 

อั่ก!  และโดยไม่ทันตั้งตัวไฮดราตัวที่มีหัวเดียวก็ว่ายเข้ามาฉกเธอจากทางด้านหลัง  แต่เซเวียร์เบี่ยงตัวออกเล็กน้อยทำให้โดนสีข้างแทน  สีแดงของเลือดกระจายตัวออกอย่างรวดเร็ว  เซเวียร์เห็นเงาดำลางๆจึงเผลอตวัดมือข้างที่มีโล่อยู่ออกไปข้างๆ  ความเหลือเชื่อเกิดขึ้นเมื่อไฮดราว่ายถอยหนี  เด็กสาวใช้จังหวะนี้ว่ายขึ้นข้างบนอย่างรวดเร็ว

ข้างหลังของเซเวียร์คือน้ำตกนั้นทำให้เด็กสาวปิ๊งไอเดียบางอย่างออก  แต่จะหาอุปกรณ์นี้สิจะเอาอะไรดี  ภาพปังตอขนาดยักษ์แวบเข้ามาในหัว  ยังไม่ทันทำอะไรสร้อยคอของเธอก็เปล่งแสงอีกครั้ง  ปังตอขนาดใหญ่ยักษ์ปรากฏอยู่ในมือเด็กสาว  แล้วอยู่ๆคมมีดก็ปักลงพื้นหินอย่างแรง

หนัก!  เด็กสาวคิดแต่เมื่อกลับมาสู่สถานการณ์เดิมคือเห็นเงาใต้ผิวน้ำ  เซเวียร์รวบรวมแรงของตัวเองก่อนกัดฟันดึงปังตอขึ้นมาแล้วหันใบมีดขนานกับพื้นทำให้น้ำแหวกออกเป็นทางเล็กๆตามขนาดความกว้างของใบมีด  เด็กสาวสอดตัวของตัวเองเข้าไปหลังน้ำตก  แต่มือข้างที่ถือปังตอไว้ข้างหนึ่งยังอยู่ด้านนอก

 เพียงเสี้ยววินาทีที่เซเวียร์กำลังจะเอาแขนอีกข้างเข้ามา  ไฮดราหัวเดียวก็ตรงเข้ามาฉกแขนข้างนั้น  เด็กสาวพลิกมือเล็กน้อยทำให้ใบมือคว่ำลงตัดหัวของไฮดราอีกครั้ง  ไฮดราขาดเป็นสองท่อนทำให้แขนของเซเวียร์หลุดออกมาจากเขี้ยวได้  ร่างของเด็กสาวหลุดเข้ามาในถ้ำหลังน้ำตกที่ตอนแรกคิดจะเอาไว้หลบเฉยๆแต่กลับมีถ้ำเสียอย่างนั้น  ดวงตาสีดำมองทางผืนน้ำตรงหน้า  เธอรู้ว่าตัวของไฮดราต้องเพิ่มเป็นสามแล้วแน่นอนแต่ตอนนี้ขอพักก่อนแล้วกัน  ปังตอขนาดยักษ์ที่มีความสูงเลยตัวเซเวียร์หายไปราวอากาศธาตุเหมือนกับมันจะรู้ว่าตนเองหมดหน้าที่แล้ว

มองเข้าไปในถ้ำก็มีแต่หินงอกหินย้อย  นัยน์ตาสีดำปรือลง  เสียงหายใจหอบเริ่มแรงมากขึ้น  แขนข้างที่ถูกกัดออกสีม่วงคล้ำๆทำให้รู้ว่าเขี้ยวของมันมีพิษด้วย  และแล้วร่างบางก็ล้มลงอยู่ตรงปากทางเข้าถ้ำน้ำตก

แสงสีขาวเล็กๆหนึ่งเดียวประกายอยู่ในถ้ำอันมืดมิดนี้  ลอยตรงไปทางเด็กสาวที่นอนสลบอยู่  แสงนั้นหยุดค้างอยู่เหนือตัวของเซเวียร์  ไม่นานก็มีเสียงแหลมเล็กๆอุทานออกมาอย่างตกใจ

            ตายแล้ว!!!  มีคนบาดเจ็บ!”

 

            เปลือกตาบางค่อยๆเผยอขึ้นช้าๆ  สิ่งแรกที่เข้าสู่สายตาคือทุ่งดอกไม้กว้างใหญ่  ร่างบางยันตัวขึ้นจากพื้นแล้วมองไปรอบๆอย่างงงงวย  แต่ก่อนจะได้ทำอะไรเสียงแหลมเล็กๆก็ดังขึ้นข้างตัวแล้วร่างของเด็กสาวก็ล้มลงไปอีกรอบ

            นี่!!!  อย่างพึ่งขยับตัวสิ!  เดี๋ยวแผลก็ฉีกอีกหรอกพึ่งจะปิดไปเมื่อกี้นี้เองนะ!!!”  เซเวียร์ก็พริบตาถี่ๆ  นี่เธอมาเจอกับพวกภูตอีกแล้วเหรอ?  ตรงหน้าเป็นร่างเด็ก(มั้ง?)ผมน้ำตาล  ตาสีเขียว  กลางหลังมีปีกผีเสื้อขนาดใหญ่พร้อมกับละอองแสงสีทองที่ร่วงออกมาอย่างไม่ขาดสาย  เหมือนกับผีเสื้อตัวที่พาเธอไปหาผู้หญิง(รึเปล่า?)ผมฟ้า  สักพักร่างแบบเดียวกับภูตตรงหน้าเธอก็โผล่ออกมาจากพงหญ้าอีก 4-5 ตน

            ว้าว!  ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงก็ฟื้นแล้ว  เก่งจังเลย  ภูตผมสีเขียวใสตาสีฟ้าบินเข้ามาตรงหน้าของเซเวียร์

            พอเถอะน่า  เห็นไหมว่าเขางงไปหมดแล้ว  สวรรค์ทรงโปรดที่ยังคงมีตนที่เห็นใจเธอ  คราวนี้เป็นตนที่มีผมสีเหลือง  ตาสีม่วงเข้ม

            จ้าๆ  เอาละสาวน้อย!  พวกเราเป็นพิกซี่นะ  ยินดีที่ได้รู้จัก!!!” ศัพท์ใหม่มาอีกแล้ว  เคยได้ยินแต่แฟรี่คราวนี้มาพิกซี่  เป็นตนที่ผมดำตาสีเทาพูด

            พวกเราต่างจากพวกแฟรี่นะจ๊ะ  พวกเรามีละอองแสงต่างจากพวกแฟรี่ที่ไม่มี  เวทย์มนต์ของเราสูงกว่าพวกนั้นมากด้วย  อีกอย่างปีกของเราก็ใหญ่กว่าด้วยนะราวกับล่วงรู้ความในใจ  คราวนี้เป็นตนที่ผมเงินพูด  ดวงตาสีฟ้าฉายแววอ่อนโยน  แต่แล้วตัวสุดท้ายก็บินติดหน้าเธอพร้อมพูดตะคอกเล็กน้อย

            นี่คิดว่าพวกเราเหมือนพวกแฟรี่หรือเด็กน้อย?  รูปไหมว่าอัตราการเกิดของฉันต่างจากพวกแฟรี่เป็นล้านเท่านะ!  เอาแฟรี่มาสักล้านตนถึงจะได้พวกเราหนึ่งตนนะรู้ไหม!  สำนึกบุญคุณซะบ้างสิว่าที่รอดนี่เพราะพวกเราช่วยถอนพิษกับรักษาแผลให้นะ!!!”  ตนสุดท้ายที่มีผมและตาเป็นสีแดงเพลิงสะบัดหน้าหนี  ทำให้ตนแรกที่เข้ามาคุยกับเธอเข้ามากอดแขนเธอเบาๆ

            นี่คนไข้ฉันเธอไม่เกี่ยว!”  ตนผมแดงปัดมือเป็นเชิงว่า เอาไปเลยยกให้

            เซเวียร์ค่อยๆลุกขึ้นมาอีกครั้งตนที่กอดแขนของเธออยู่จึงบินมาที่หน้าผากเธอ  มือเล็กๆอังที่บริเวณที่บินอยู่ก่อนเกิดแสงสีเขียวอ่อนขึ้น  เด็กสาวรู้สึกสบายตัวอย่างบอกไม่ถูกแต่แล้วก็ต้องสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงบางอย่าง

            ...ได้..โปรดมา...นายแห่งข้า...  เซเวียร์มองไปรอบๆทำให้พิกซี่น้อยทั้ง 5  มองหน้ากันแล้วอมยิ้มอย่างมีเลศนัย  ลมพัดแรงขึ้นจนเซเวียร์ต้องเอามือปิดตาเมื่อลมสงบก็เจออยู่แค่พิกซี่ผมสีน้ำตาลตาสีเขียวบนส่งยิ้มให้

            สาวน้อย  เรามาเล่นเกมกันดีกว่า  เซเวียร์เริ่มขมวดคิ้ว  พิกซี่พวกนี้เหมือนจะรู้อะไรบางอย่าง

            มีของบางอย่างซ่อนอยู่ในสถานที่แห่งนี้  หากเจ้าหาเจอเจ้าจะได้ออกไป  แต่หากเจ้าหาไม่เจอเจ้าจะต้องอยู่ในนี้ตลอดไปเช่นกัน...และเมื่อเป็นเช่นนั้น  เจ้าก็จะไม่สามารถหาปริศนาของเจ้าเจอนะนักเดินทางน้อย  ดวงตาสีดำเบิกกว้าง

            ..พวกท่านรู้!!!”  พิกซี่น้อยยิ้ม

            แน่น้อยสาวน้อย  ไม่มีสิ่งประหลาดที่ไหนในโลกที่ไม่รู้จักคำนี้หากมันมีภาษาที่ถ่ายทอดได้  เจ้าจะไม่พบปลายทางเมื่อหาปริศนาไม่เจอไม่ใช่หรือ?  อีกอย่างในสถานที่นี้ไม่มีอาหารสำหรับมนุษย์หรอกนะ  เซเวียร์ทำหน้าครุ่นคิด  แต่ไม่ทันได้ทำอะไรต่อพิกซี่น้อยตัวนั้นก็หายไปแล้วหลงเหลือเพียงคำพูดที่ลอยมาตามสายลม

            จงฟังเสียงที่ร้องเรียก  สัมผัสตัวตนของเขาด้วยจิตใจของเจ้า

 

            กรี๊ซ!!!  เสียงร้องแปลกประหลาดดังมาแต่ไกลทำให้ทุกคนในหมู่บ้านสะดุ้งกันเป็นแถบ  ยามบ่ายนี้เป็นเวลาที่หมู่บ้านเงียบมากทำให้เสียงร้องนั้นดังกว่าปกติ  เสียงตีปีกนับล้านที่แว่วมาทำให้ทุกคนในหมู่บ้านเริ่มใจไม่ดี  ไม่นานสิ่งนั้นก็ปรากฏแก่ตาของทุกคน

            ฝูงนกฟีนิกส์!!!

            ชาวบ้านทุกคนแทบจะละการทำกิจกรรมของตนเองแล้ววิ่งหนีกันอุตลุด  ลูกไฟทั้งสีแดงสีฟ้าสีเขียวของแต่ละตัวต่างส่งเข้ามาในหมู่บ้านอย่างไม่ปราณี  แต่ทุกลูกกลับหยุดด้วยกำแพงสีขาวใสที่ครอบคลุมทั้งหมู่คน  ทุกคนหันมามองชายในชุดคลุมสีแดงเพลิงที่ก้าวออกมาจากคนอื่น  ฟีนิกส์สีทองประกายแดงส้มตัวหนึ่งก็บินออกมาเหนือตัวอื่นเช่นกัน

            ฟรายเลอร์! ส่งตัวลูกข้าและกำไลสุริยะมาซะ!!!” เสียงกรีดร้องแหลมทำเอาทุกคนยกมือขึ้นมาปิดหู  ชายในชุดคลุมสีแดงเพลิงเหยียดยิ้มเย้ยหยัน

            ตัวท่านในตอนนี้สามารถทำอะไรข้าได้ด้วยเหรอ? 

            บังอาจนัก!!!”  ลูกไฟสีทองขนาดย่อมลูกส่งเข้ามาฟรายเลอร์  แต่ทันทีที่มันกระทบกับกระจกแก้วด้านนอกมันก็สะท้อนกลับมาไปตัวผู้ส่งเอง

            กรี๊ซ!!!  ชายในชุดคลุมสีแดงเพลิงไม่แม้แต่จะสนใจเสียงแสบแก้วหู  เขาเพียงหันไปสั่งคนในหมู่บ้านด้วยภาษามนุษย์

            จงทำงานของพวกเจ้าต่อไปให้เสร็จเราที่สุด  เมื่อเราบูชายันเสร็จพวกมันจะกลับไปเอง  นกเพลิงทุกตัวต่างพยายามทำลายกำแพงใสที่ล้อมรอบหมู่บ้านนี้ไว้อยู่  แต่พวกมันก็ทำไม่ได้แม้แต่รอยขีดข่วนเลย  เมื่อรู้ความจริงจากนกเพลิงสีฟ้าพวกเขาก็มาช่วยองค์หญิงของตนเองทันที  ไม่นึกเลยจริงๆว่าศัตรูจะเป็นคนใกล้ตัวขนาดนี้....

           

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น