ย.ยักษ์เขี้ยวใหญ่

ตอนที่ 2 : พบเจอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    6 ก.ย. 61

     วันเร่งรีบของชาวกรุงไม่ได้มีเเค่วันทำงาน เเต่กลับมีตั้งเเต่วันจันทร์จนถึงวันอาทิตย์เลยต่างหาก รถติดทุกเช้า ควันก็เหม็น มีเรียน 9 โมงเป๊ะ ซึ่งตอนนี้ 8:50 เเล้ว...

     ถ้าคาบเเรกไม่ใช่ของ อ.สมศรีเขาจะไม่รีบเลย ไอรถเมย์นี่ก็ช้าเหลือเกิน ถ้าป็นตอนที่เขายังเป็นพระรามนะ เเค่เเว็บเดียวเพื่อนก็คงได้เห็นเขานั่งอยู่ในห้องเลยล่ะ ไม่สิ คิดเเบบนี้ไม่ดี สัญญากับตัวเองไว้เเล้วว่าจะไม่นึกเสียดายที่ตัดสินใจลงมาเกิด

     หลังลงจากรถก็ใส่เกียร์หมาออกกำลังกายเเต่เช้า จนไม่ชนกับใครสักคนเข้าทั้งชีทเรียนทั้งสมุดปากกาต่างๆนานาของคนโดนชนตกกระจัดกระจายไปทั้ว

"ขอโทษๆๆๆๆ"

     รามาวิ่งไปตะโกนส่งเสียงดังไปด้วย เวลามันกระชั้นชิดเกินกว่าที่เขาจะหันไปขอโทษดีๆเเล้วช่วยเก็บของได้เพราะงั้น...อย่าโกธรกันเลยนะ เห็นใจคนหล่อหน่อย


"แฮ่ก..แฮ่ก"

      เสียงเหนื่อยหอบดังออกมาเป็นระยะๆ รีบวิ่งเข้าคลาสที่...ไม่มีคน

     เหลือเพียงเพื่อนสนิทของเขาอยู่เพียงเท่านั้น เเถมดูท่ากำลังเก็บของจะกลับเเล้วด้วย ไหงเป็นงี้วะ

"เฮ้ย ไอคุณพระราม"

"กูชื่อ รามาครับ"

"อะๆ คุณรามาครับ คุณมาทำไมครับ"

"มา ม. ก็มาเรียนดิ ถามเเปลกๆ เเล้วเขาหายไปไหนกันหมดวะ"

"ไม่ได้อ่านเเชทกลุ่มหรอ จารย์ยกคลาสเว้ย"

     จากนั้นก็มีเสียงหัวเราะของ 'กังหัน' หรือก็คือ หนุมานในชาติก่อนหัวเราะไม่ยอมหยุด ถึงเเม้ก่อนหน้านี้จะเป็นความสัมพันธ์คล้ายๆกับเจ้านายเเละลูกน้อง เเต่ในชาตินี้ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกัน เเถมสนิทมากด้วย เรื่องที่น่าเเปลกคือเราทั้งคู่ระลึกชาติได้ เเต่เจ้าลิงเผือกเกิดมาก็รู้เรื่องราวทั้งหมดเเล้ว กลับกันเขาพึ่งรู้เมื่อไม่กี่ปีมานี้นี่เอง

"ไอลิงเผือก"

"ไอต้มยำลิง"

"ไอผัดผักลิงรวมมิตร"

"มึงหิวหรอสัสราม พอๆกูไม่หัวเราะเเล้วก็ได้"

     ถึงจะพูดเเบบนั้นเเต่มันกลับหัวเราะไม่ยอมหยุดเเถมไม่มีท่าทีจะหยุดด้วย...

     ได้หนุมานได้ มึงหัวเราะให้ตายไปเลย!

     ว่าเเล้วเขาก็จิ้มลงไปที่เอวของคนตรงหน้า ละเล่นกันเป็นเด็กๆไม่รู้จักโต โดยไม่รู้ว่ามีคนมายืนมองอยู่ครูหนึ่งเเล้ว

"อะเเฮ่ม"

"ข้าพึ่งรู้ว่ามีคนมาเล่นจ้ำจี้กันในเพลานี้ที่มหาวิทยาลัย...เเถมยังเป็นตัวผู้ทั้งคู่อีก"

"บัดสีบัดเถลิงยิ่งนักเจ้าค่ะ!"

"หลุดมาจากอดีตรึไง ถึงพูดเเบบนั้น หรือมาจากวรรณคดีไทยเรื่องไหน"

"เรื่องเดียวกับพวกมึงนั่นเเหละ"

     เสียงเเสบเเก้วหูเเถมพูดจาเจ็บเเสบเเบบนี้ไม่มีทางเป็นใครได้นอกจาก นางสีดา หรืออีกชื่อคือ สีดาศมา เรียกสั้นๆว่า สีดา หรือ ศมา ในชาตินี้

     ในวรรณคดีที่บอกว่านางสีดาเป็นคนเรียบร้อย น่ารัก สุภาพอ่อนหวานน่ะ ไม่จริงเลยสักนิด ยัยนี่ทั้งกวนโอ๊ย ทั้งขี้เเกล้ง เเถมคำพูดนางเเต่ละคำนะ บอกเลยว่าถ้าไม่เจ็บไม่ใช่สีดา

"เอาเรื่องนั้นไว้ก่อน"

"มีคนมาถามว่าเห็นมึงมั๊ยอะราม"

"กูชื่อรามา"

"เออ รามาก็รามา คนที่มาถามบอกว่ามึงอะไปชนเขาเเล้วของเขาหาย ตาไวเห็นป้ายชื่อมึงเลยเดินถามไปทั่วเลย"

"เเล้วอยู่ไหน พอดีเลยกูกะจะไปขอโทษ"

"น้องเขาบอกว่าขอเเค่หาของให้เจอก็พอ"

"ของอะไรวะ"

"จี้ห้อยคอ...ข้างในเป็นรูป...นนทก"

     พอได้ยินเเบบนั้นเเล้ว กังหันกับรามาก็หันหน้ามามองกันโดยไม่ได้นัดหมาย พร้อมกับยิ้มใส่กันเจือๆ

"ไอราม หรือว่าจะใช่วะ ไม่มีคนที่ไหนเขาห้อยจี้เเบบนั้นกันหรอกนอกจากเจ้าตัวเองหรือคนสำคัญ"

"กูก็คิดเหมือนพวกมึงนั่นเเหละ กังหัน รามา เเต่หน้าน้องเขาไม่ได้คล้ายเลยนะ"

"เเถมน่ารักมาด้วย ไม่ใช่น้องนนทกของมึงหรอกราม"

"อย่าว่านนทกเเบบนั้น นนทกออกจะตัวเล็กน่ารัก น่าบีบ น่ากอด น่า..."

"พอๆๆ ไม่อยากฟัง เอาเป็นว่ามึงก็ลองไปดูน้องเขาเเล้วกัน เมื่อกี้กูเจอเเถวๆที่ม้านั่งล่างตึกนี้อะ"

"เเต้งมากจะน้องสีดาที่รักของพรี่"

"เก็บไว้พูดกับน้องนนทกมึงเถอะ"


Talkกับไรท์
     ไม่ใช่ทุกคนในเรื่องนะคะที่สามารถจำเรื่องในอดีตได้ จำได้เเค่บางคนเท่านั้น ตอนนี้ตัวละครโพล่ชื่อมาให้รู้จัก 4 คนเเล้ว รอดูกันนะคะว่าคนที่ 5 จะเป็นใคร จะเซอร์ไพร์มั๊ย จะดีหรือร้าย อันนี้ไม่รู้ค่ะ555


     ตอนต่อไปจะลงภายในวันอาทิตย์หน้านะคะ ถ้าขยันอาจจะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลย


Lady_In_Black

30/08/61



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #6 ผมไม่เคะนะคร้าบ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 17:10

    สีดากวนตีน????????

    #6
    0