กำเนิดเทพเจ้าสวรรค์

ตอนที่ 6 : บทที่ 6 ปะทะสัตว์อสูรระดับ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 391
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    9 มี.ค. 62

ตุบ!

เอ็มเมอร์ได้มาถึงที่หมายและเกาะที่ต้นไม้ที่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากสัตว์อสูรขนาดใหญ่เพื่อสังเกตการเคลื่อนไหวของมัน

"วิชาไร้เงา"

พรึบ!

เอ็มเมอร์ได้ใช้วิชาไร้เงาเพื่อพลางกลิ่นอายพลังและซ่อนตัวอยู่ในเงามืดเพื่อสังเกตการคงอยู่ของสัตว์อสูรขนาดใหญ่นี้

วิชาไร้เงานั้นคือวิชาพลางกลิ่นอายพลังและพลางตัวเพื่อหลบซ่อนศัตรูและสามารถเข้าประชิดตัวเป้าหมายได้อย่างเงียบเชียบและสามารถสังหารศัตรูได้อย่างแนบเนียน

เอ็มเมอร์ได้ซุ้มดูสัตว์อสูรตนนั้นอย่างไม่วางตาและกำลังวิเคราะห์สัตว์อสูรตนนี้

มู่ซื่อ ได้เห็นเจ้านายของมันทำอย่างนั้นมันเลยจ้องเอ็มเมอร์อย่างงุนงงมันมองตาที่กลมโตสีเขียมมรกตของมันได้จ้องเอ็มเมอร์อย่างไม่วางตาและพยายามเข้าใจในสิ่งที่เจ้านายกำลังคิด

มันนั่งที่ไหล่ของเอ็มเมอร์โยกหัวไปมาและพยายามเรียนรู้กับสิ่งต่างๆรอบตัว

เอ็มเมอร์ชำเลืองตามองเจ้าภูติน้อยที่กำลังอยู่ที่ไหล่ของเขาด้วยความสนุกสนานเอ็มเมอร์ก็อดยิ้มขึ้นมาไม่ได้เพียงแค่เสี้ยววิรอยยิ้มนั้นก็หายไปเหมือนมันไม่เคยมีในใบหน้าของเด็กน้อย

เอ็มเมอร์ได้สังเกตเห็นว่าสัตว์อสูรใหญ่ตัวนี้มีลักษณะเหมือนหมาป่าตัวใหญ่ยักษ์มีเขาออกมาตรงหน้าผากของมันและพวกมันตอนนี้มีอยู่ด้วยกันสามตัว

"เหมือนมันจะเป็นอสูรระดับสองและอยู่กันเป็นกลุ่มถึงมันจะดูอ่อนแอแต่การรวมกลุ่มของมันทำให้มันแข็งแกร่งขึ้น"

เอ็มเมอร์ทำท่าทางคิดประมวลผลในหัวและพูดออกมาอย่างแผ่วเบา

มู่ซื่อเห็นเจ้านายของมันทำท่าทางเหมือนคิดอะไรสักอย่างมันเลยทำตามอย่างน่าเอ็นดู

"ทำล้อเลียนท่าทางข้าหรือ? มู่ซื่อ"

เอ็มเมอร์ได้พูดหยอกล้อมู่ซื่อเล็กน้อยและเหลือบตาไปมองมู่ซื่อตัวน้อยที่เกาะอยู่บนไหล่ของเขา

มู่ซื่อได้ยินดังนั้น มันถึงกับสะดุ้งตกใจและทำท่ากระวนกระวายเพื่อปฏิเสธว่าไม่ใช่อย่างที่เจ้านายพูด

มันทำท่าเหมือนจะร้องไห้ออกมาและไปเกาะที่คอของเอ็มเมอร์พลางถูไถไปมาเพื่อไม่อยากให้เจ้านายของมันโกรธ

เมื่อเอ็มเมอร์เห็นดังนั้นก็ขำออกมาเล็กน้อยและยกมือไปลูบตัวเจ้าภูติตัวน้อยของเขาอย่างเอ็นดูและพูดกับมู่ซื่อด้วน้ำเสียงอ่อนโยนว่า


"ข้าไม่ได้โกรธเจ้า มู่ซื่อ"

มู่ซื่อที่น้ำตาคลอเมื่อได้ยินเสียงที่อ่อนโยนของเอ็มเมอร์ดังนั้นก็เงยหน้าขึ้น มู่ซื่อยิ้มออกมาและก็ถูไถไปมาตรงคอของเอ็มเมอร์

"อืม พอแล้วมู่ซื่อเดียวเจ้าต้องช่วยข้ากำจัดสัตว์อสูรพวกนั้นด้วย"

มู่ซื่อที่ได้ยินคำสั่งของเจ้านายมันก็เช็ดน้ำตาออกอย่างลวกๆ มันก็พยักหน้ารับอย่างรวดเร็วและตั้งท่าพร้อมที่จะรับคำสั่งจากเอ็มเมอร์

เอ็มเมอร์มองสัตว์อสูรที่อยู่ข้างหน้าและคิดแผนที่จะเข้าไปจัดการสัตว์อสูรพวกนั้น

มู่ซื่อเป็นภูติต้นไม้ที่ช่วยในการปรุงยาก็จริงแต่ดูเหมือนมันจะสามารถพ่นพิษและทำให้คนที่โดนพิษเป็นอัมพาตได้ในระยะหนึ่ง

"อืม ข้าลืมดูว่ามู่ซื่อมีพลังเท่าไร"

เอ็มเมอร์ให้มู่ซื่อกระโดดมาที่มือของเขา

"มานี้สิ มู่ซื่อ"

มู่ซื่อทำตามคำสั่งอย่างทันที มู่ซื่อนั้นไม่กล้าที่จะกระโดดมันเลยพยายามที่จะไต่ไปที่มือของเอ็มเมอร์แทน

เอ็มเมอร์เห็นหลายครั้งว่ามู่ซื่อจะกำลังจะตกลงไปข้างล่างแต่มันก็พยายามที่จะไต่ไปหามือเขาอย่างไม่ยอมแพ้เอ็มเมอร์นั้นมองด้วยสายตาชื่นชม

ไม่นานมู่ซื่อก็มาถึงที่หมาย มันได้ทิ้งตัวลงบนฝ่ามือของเอ็มเมอร์อย่าหมดแรงและจ้องเอ็มเมอร์ด้วยตากลมโตของมัน

"อืม ไม่เลวเจ้าอยู่นิ่งๆข้าจะดูว่าเจ้าอยู่พลังระดับไหน"


มู่ซื่อนั่งนิ่งไม่ขยับตัวไปไหนและนั่งรอเอ็มเมอร์สำรวจพลังของมู่ซื่อเสร็จ

"นักเวทย์วงแหวน 3 วงรึ!"

เอ็มเมอร์ตกใจเล็กน้อยและคิดทบทวนอยู่ในหัวของเขา

"พลังเท่าข้าเลยหรือว่าภูติต้นไม้มีพลังเทียบเท่าเจ้าของพันธะสัญญาถ้าเจ้าของมีพลังมากเท่าไรภูติน้อยตนนี้ก็มีพลังเพิ่มขึ้นตามไปด้วย"

"แต่พลังเวทย์ของข้ายังอยู่ที่ผู้ฝึกเวทย์วงแหวน 1 เลย"

เอ็มเมอร์คิด

"หรือว่ามันยึดหลักตามพลังปราณของข้าด้วยงั้นรึ"

เอ็มเมอร์สงสัยและใช้ความคิดอย่างรวดเร็ว

"อืม มีภูติไว้เป็นตัวช่วยก็ดีเหมือนกันข้าจะได้จัดการอะไรง่ายขึ้น"

เอ็มเมอร์ก็เตรียมตัวที่จะปะทะกับสัตว์อสูรสามตัวที่อยู่ตรงนั้น

"พร้อมรึยัง มู่ซื่อ"

มู่ซื่อพยักหน้ามันทำหน้าตาจริงจังและตั้งท่าพร้อมสู้

เอ็มเมอร์ได้ใช้วิชาล่องนภาออกมาจากที่ซ่อนตัวและกระโดดไปที่สัตว์อสูรตัวที่ยืนอยู่ห่างไกลจากเพื่อนของมัน

"วารีคำราม!!"

ตูม!!

คลื่นน้ำก่อตัวเป็นรูปร่างเป็นเส้นตรงและพุ่งไปที่สัตว์อสูรเข้าอย่างเต็มแรง

สัตว์อสูรที่ไม่ได้ระวังตัวได้โดนวิชาวารีคำรามเข้าอย่างเต็มแรงตัวมันกระเด็นไปไกลได้หลายร้อยเมตรและไปชนกับก้อนหินก้อนใหญ่

ตูม!!

เสียงชนของสัตว์อสูรดังสนั่นทั่วทั้งพื้นป่าสัตว์บริเวณนั้นต่างพากันวิ่งหนีไปคนล่ะทิศล่ะทางเพื่อเอาชีวิตรอด

สัตว์อสูรที่โดนเอ็มเมอร์โจมตีไปเมื่อกี้ได้นอนสลบไป

"นี้ข้าแค่ใช้พลังแค่หนึ่งส่วนเอง ทำไหมสัตว์อสูรตอนนี้ถึงได้อ่อนแอเพียงนี้"

เอ็มเมอร์ส่ายหน้า อย่างไม่สบอารมณ์

"ข้าควรหาสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งกว่าข้าสินะ"

"แต่ก่อนอื่น"

ฉัวะ!

หัวของสัตว์สูรที่ถูกตัดออกมาและเอ็มเมอร์ก็เดินเข้าไปที่ร่างของสัตว์อสูรตัวนั้นและใช้พลังในการผ่าร่างของสัตว์ป่าออกเป็นครึ่งหนึ่ง

เอ็มเมอร์มองด้วยสายตาที่เย็นชารอบๆตัวของเขารู้สึกหนาวเย็นเขาใช้พลังจิตของเขาเพื่อทำให้หินลอยมาอยู่ในมือของเขาอย่างง่ายดายผลึกก้อนหนึ่งที่อยู่ในอกของสัตว์อสูรนั้นออกมาและเก็บใส่กระเป๋า

"เหลืออีกสองตัว"

เอ็มเมอร์พูดด้วยน้ำเสียงเย็นช้าและแพร่จิตสังหารเล็กน้อยและใช้วิชาล่องนภาและวิชาไร้เงาไปหาสัตว์อสูรทั้งสองอย่างว่องไว
เอ็มเมอร์ได้กระโดดลงอย่างสง่างามและมาประจันหน้ากับสัตว์อสูรทั้งสองตนด้วยท่าทางราวกับเทพลงมา

พวกสัตว์อสูรทั้งสองตัวได้เห็นเอ็มเมอร์มันก็คำรามอย่างกึกก้องทั่วทั้งป่าและวิ่งเข้าหาเอ็มเมอร์อย่างรวดเร็ว

เอ็มเมอร์ยังยืนนิ่งและสังเกตการการเคลื่อนไหวของสองสัตว์อสูรอย่างใจเย็น

สัตว์อสูรโจมตีเอ็มเมอร์พร้อมกัน

แต่นั้นมันก็ไม่ได้สร้างบาดแผลให้เอ็มเมอร์แม้แต่น้อยเอ็มเมอร์ก็ยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

พวกสัตว์อสูรเห็นว่าการโจมตีนี้มันทำอะไรเอ็มเมอร์ไม่ได้มันจึงถอยหลายสิบก้าวเพื่อมาตั้งหลักในการโจมตีอีกครั้ง

"ทำไมพวกเจ้าถึงโจมตีได้แค่นี้? หรือว่าการโจมตีม่ะกี้คือการโจมตีทั้งหมดของพวกเจ้าแล้ว"

เอ็มเมอร์ได้พูดยั่วยุให้พวกหมาป่านั้นโกรธเพื่อดึงพลังออกมา

และเมื่อหมาป่าได้ยินคำยุยงของเอ็มเมอร์มันก็โมโหสีดวงตากลายเป็นสีแดงก่ำมันทะยานขึ้นท้องฟ้าและพุ่งโจมตีหาเด็กน้อยอย่างบ้าคลั่ง

หมาป่าทั้งสองตัวต่างโจมตีต่างกันอีกตัวหนึ่งมันทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าและพุ่งลงมาส่วนอีกตัวมันทะยานลงสู่ดินและเมื่อถึงตัวเด็กน้อยมันก็พุ่งเข้าหาเด็กน้อยอย่างบ้าคลั่ง

"หึ!"


เอ็มเมอร์ส่งเสียงในลำคอเล็กน้อยและรับการโจมตีด้วยมือเปล่ามือทั้งสองสะบัดขึ้นลงเล็กน้อยเพื่อรับการโจมตี

พลัก!

ตูม!

สัตว์อสูรทั้งสองตัวพยายามโจมตีเอ็มเมอร์อีกครั้งแต่มันไม่ได้ผลและทำให้หมาป่าสองตัวนั้นได้รับบาดเจ็บอีกด้วย

"ข้ารู้สึกว่าเจ้ายังมีของดีอีกสิ ข้าอยากเห็นมันแต่ทำไมพวกเจ้าถึงไม่ใช้?"

เอ็มเมอร์พูดอย่างเย็นชาภายในตาสีทองสว่างนั้นกำลังส่งสายตาท้าทายไปให้สัตว์อสูรทั้งสอง

"หรือว่าพวกเจ้าไม่มีแรงจูงใจมากพอ?"

พอเอ็มเมอร์พูดจบก็ได้ถือสิ่งๆหนึ่งอยู่ในมือ

นั้นก็คือหัวของสัตว์อสูรที่เอ็มเมอร์พึ่งได้ฆ่าไป

"ข้าควรจะกระตุ้นพวกเจ้าสักหน่อย"

เอ็มเมอร์ยิ้มอย่างเยือกเย็นมือเล็กๆได้ปล่อยหัวของสัตว์อสูรลงไปที่พื้นหญ้า

หลังจากนั้นเอ็มเมอร์ก็ได้ใช้เท้าของเขากระทืบหัวของสัตว์อสูรนั้นเละทั่วพื้น

เมื่อพวกสัตว์อสูรได้เห็นดังนั้นมันก็โมโหและบ้าคลั่งถึงขีดสุดพวกมันได้ทำบางอย่างเพื่อต่อสู้กับเอ็มเมอร์

"นี้แหละคือสิ่งที่ข้าอยากเห็น"

พวกสัตว์อสูรรวมตัวกันและได้รวมกันเป็นหนึ่งรูปร่างของมันเปลี่ยนไปพวกมันตัวใหญ่เพิ่มอีกหนึ่งเท่าสีตัวของมันเปลี่ยนเป็นสีเท่าเข้มและก็มีเขางอกออกมาอีกหนึ่งเขามันคำรามอย่างบ้าคลั่งมันจ้องมองเอ็มเมอร์อย่างอาฆาตแค้นและอยากที่จะฆ่าเอ็มเมอร์ทิ้ง

ตอนนี้สัตว์อสูรที่อยู่ตรงหน้านี้เป็นพลังเทียบเท่าอสูรระดับที่ 3

"ดี ข้าจะได้ยืดเส้นยืดสายสักที"

เอ็มเมอร์พูดพลางทำหน้าท้าทายสัตว์อสูรตรงหน้าอีกครั้ง

พอสัตว์อสูรเห็นดังนั้นมันก็กระโดดข้าไปหาเอ็มเมอร์อย่างเต็มกำลัง

"ถล่มปฐมพี!!"

พรึบ!

วิ้ง!

"ตอนนี้ข้ามีพลังปราณเซียนระดับที่ 3 แล้วข้าจึงสามารถเพิ่มขนาดและระยะขอบเขตการป้องกันของข้าได้"

แสงสีทองสว่างปกคลุมร่างกายของเอ็มเมอร์ในทันที

ตูม!

การปะทะกันของสัตว์อสูรและเอ็มเมอร์นั้นทำให้บริเวณรอบๆนั้นถูกทำลายอย่างมาก

ตูม!

พรึบ!

เอ็มเมอร์ยังยืนอยู่ที่เดิมเพียงแค่เขาขยับตัวหลบการโจมตีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

"หึ!"

ปึก!

โฮกกกกกก!!!

เอ็มเมอร์ได้พลักร่างของมนุษย์หมาป่าออกไปทำให้มันถอยออกไปไกลหลายร้อยก้าว
เสียงร้องได้โหยหวนของมันดังไปทั่วบริเวณป่ามันร้องออกมาอย่างเจ็บปวดแต่มันก็ยังจ้องเด็กน้อยอย่างไม่ยอมแพ้

"ดี เข้ามา!!"

มันลุกขึ้นพร้อมกระโจนไปข้างหน้าอีกครั้ง ครั้งนี้มันดูเหมือนจะใช้เวทย์มนต์สายฟ้าในการโจมตีไปหาเอ็มเมอร์

กระแสไฟฟ้าพุ่งตรงไปหาเอ็มเมอร์อย่างรวดเร็ว ดุดัน และส่งพลังอย่างมาก

พรึบ!

ตูม!

เอ็มเมอร์ใช้มือของเขาปัดเวทย์สายฟ้าของสัตว์อสูรไปอย่างไม่อยากเย็นหนัก

"เจ้าคิดรึว่าแค่นี้จะกำจัดข้าได้!"

เอ็มเมอร์ได้ยั่วยุหมาป่านี้อีกครั้ง และในครั้งนี้มันได้ใช้พลังแปลเปลี่ยนเป็นเวทย์มนต์ที่รุนแรงมาก

เวทย์ที่สัตว์อสูรปล่อยออกมานั้นเหมือนเป็นพายุที่มีสายฟ้าอยู่ล้อมรอบมันทั้งรุนแรงและดุดันมันเหมือนที่จะพยายามกลืนกลิ่นทุกสิ่งอย่างที่อยู่ระยะขอบเขของมันอย่างบ้างคลั่ง

สัตว์อสูรได้ใช่พลังเวทย์ที่มหาศาลพุ่งตรงไปที่เอ็มเมอร์อย่างบ้าคลั่งมันเคลื่อนที่ไปใกล้ตัวเอ็มเมอร์อย่างรวดเร็ว

ตูม!


.....................................................................


สวัสดีค่าตอนนี้ สอบเสร็จแล้วน้า จะกลับมาอัพเหมือนเดิมน้าขอบคุณทุกคนที่ติดตามกันนะค่า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #8 aminidecor (@aminidecor) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 22:31

    สนุกมากค่า รอนะคะ
    #8
    1
    • #8-1 kyuya25 (@kyuya25) (จากตอนที่ 6)
      11 มีนาคม 2562 / 21:54
      ขอบคุณมากๆค่าจะอัพเรื่อยตามเวลาที่บอกหน้าาาขอโทดที่ตอบช้าน้าา ~T_T~
      #8-1