กำเนิดเทพเจ้าสวรรค์

ตอนที่ 17 : บทที่ 16 ชั้น 30

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 177
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    14 เม.ย. 62

บทที่ 16 ชั้น 30 


 หลังจากที่เอ็มเมอร์กับฮาเวนเดินไปทางประตูชั้นที่สองก็เปิดขึ้น



  เอ็มเมอร์และฮาเวนได้ก้าวเข้ามาในชั้นที่สองในหอคอยแห่งนี้ก็มีสัตว์อสูรระดับ 1 อยู่เต็มไปหมดตลอดทาง



  เอ็มเมอร์แค่สะบัดมือเล็กน้อยก่อนที่สัตว์อสูรทั้งหลายจะกระเด็นและตายในที่สุด



  เอ็มเมอร์ไม่สนใจอะไรนักก่อนที่จะเดินไปข้างหน้า



  "อ่า...แข็งแกร่งจริงๆ"



   ฮาเวนมองเอ็มเมอร์ด้วยสายตาที่ประทับใจในตัวอีกฝ่ายก่อนที่จะเดินตามเอ็มเมอร์ไปอย่างอารมณ์ดี



  เอ็มเมอร์ที่เดินเข้าสู่ชั้น 3 และ 4 อย่างรวดเร็วก็มาถึงชั้นที่ 5 อย่างรวดเร็ว



  เอ็มเมอร์ที่เบื่อหน่ายเต็มที่ก็ได้ใช้วิชาวารีคำรามเพียงครั้งเดียวสัตว์อสูรหลายตัวที่อยู่รอบๆประตูก็ได้ตายลง



 ประตูด่านที่ 5 เปิดออกอย่างรวดเร็วเอ็มเมอร์ที่ไม่ใส่ใจอะไรหนักก็เดินเข้าไปในห้องถัดไปทันที



  "เจ้านี้แข็งแกร่งจริงๆ"



  "อืม..."



  เอ็มเมอร์ที่ตอบรับคำชมของอีกฝ่ายก่อนที่จะเดินหน้าต่อไป



  หลังจากนั้นเขาก็ได้ผ่านชั้นต่างๆอย่างง่ายดายจนไปถึงชั้นที่ 10 



 เอ็มเมอร์ที่ขมวดคิ้วเข้าหากันและพยายามที่จะคิดทบทวนว่าแรงกดดันมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ



  "เจ้าว่าไหมว่าหอคอยนี้ไม่ธรรมดา"



  เอ็มเมอร์พยักหนึ่งที่ก็ที่จะตอบออกไป



  "มันมีแรงกดดันอยู่การที่เราขึ้นไปในชั้นที่สูงขึ้นถึงเราจะกำจัดบอสเฝ้าประตูแล้วก็ตามแต่ยังไงการที่ขึ้นไปถึงชั้นบนสุดได้นั้นจะต้องผ่านแรงกดดันพวกนี้ไปให้ได้ด้วย"



  ฮาเวนพยักหน้าอย่างเข้าใจเพราะเขาก็สังเกตเหมือนกันว่าแต่ล่ะชั้นที่ผ่านเขามามันทำให้ตัวเขาเองนั้นเคลื่อนไวได้ช้าลงเล็กน้อย



  "แล้วเจ้าจะถึงชั้นที่เท่าไรล่ะ"



  "ข้าไม่แน่ใจไม่แน่ก็ชั้นบนสุด"



  "ชั้นบนสุดเรอะถึงเจ้าจะเก่งแค่ไหนแต่ชั้นบนสุดมันก็...."



   "ไม่ลองก็ไม่รู้"



    ฮาเวนที่ตะลึงเล็กน้อยก่อนจะยิ้มนิดๆให้อีกฝ่ายเจ้านี้มันสุดยอดจริงๆ



   "งั้นข้าจะไปกับเจ้าเท่าที่ข้าจะไปไหวล่ะกัน"



   เอ็มเมอร์หันมาหาฮาเวนเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปหาสัตว์อสูร



   "ตามใจเจ้าอย่ามาถ่วงข้าก็พอ"



   ฮาเวนนั้นยิ้มกว้างก่อนจะเดินตามเอ็มเมอร์ไป



    ตูม!



    โฮกกกกก



    "ฝ่ามือเดียวอีกแล้ว..."



    ฮาเวนบ่นพึมพำกับตัวเองเขาอยากรู้จริงๆว่าเอ็มเมอร์นั้นแข็งแกร่งแค่ไหนเขาเห็นเอ็มเมอร์ที่ตบพวกสัตว์อสูรด้วยฝ่ามือเดียวมาหลายครั้งแล้วแต่ยังไม่มีครั้งไหนที่เอ็มเมอร์เอาจริงสักที



  "เอาเถอะตามไปเรื่อยๆเดียวก็เห็นเอง"



  และฮาเวนก็เดินผ่านประตูชั้นถัดไป



 เอ็มเมอร์กับฮาเวนมาถึงชั้นที่ 15 และเจอสัตว์อสูรเฝ้าประตูเอ็มเมอร์ที่จะใช้วิชาวารีคำรามอีกครั้งก็ต้องหยุดเพราะฮาเวนนั้นห้ามไว้



  "นี้ๆให้ข้าออกแรงมั้งสิเจ้าออกแรงอยู่คนเดียวไม่ได้นะเดียวข้าขอออกแรงมั้ง"



  เอ็มเมอร์จ้องอีกฝ่ายก่อนที่จะถอยออกให้



  "เชิญ"



  ฮาเวนยิ้มสนุกและค่อยๆเดินไปหาสัตว์อสูรก่อนจะหันมาถามเอ็มเมอร์ว่า



  "ให้ทายว่าข้าสามารถกำจัดอสูรได้ภายในกี่นาที"



   เอ็มเมอร์มองอีกฝ่ายก่อนจะตอบกับไปว่า



  "2 วินาที"



  ตูม!



  โฮกกกกกกก



  ฮาเวนยิ้มอย่างเยือกเย็นและหันหลังกลับวิ่งไปหาเอ็มเมอร์ด้วยรอยยิ้มที่ดูสนุกสนาน



  "แม้...ทายถูกซะด้วยฮ่าๆทำไหมเจ้าถึงทายถูกล่ะเนี่ยอ่าไม่สนุกเลย"



  คนอย่างเจ้าแค่แวบเดียวก็ดูออกแล้ว



  ฮาเวนตะลึงเล็กน้อยก็จะยิ้มจนตายี้และวิ่งเข้ามาโอบที่คอของเอ็มเมอร์



  "นั้นสิน้าพวกเราไปกันเถอะดูเหมือนพวกที่เหลือจะมาถึงที่นี้แล้วอ่าสบายจังเลยนะพวกนั้นไม่ต้องทำอะไรเลยเนี่ย"



  "ข้าไม่สนใจหรอก ไปเถอะ"



  "อืม!"



  และทั้งสองก็ก้าวไปในชั้นถัดไปจนไปถึงชั้นที่ 20 



  "ว้าวสัตว์อสูรระดับ 3 ที่มีพลังใกล้เคียง 4 แหละ!"



   "เจ้าไม่เคยเห็นรึ?"



  "เคยและเคยสู้ด้วยข้าว้าวไปงั้นแหละยังไงซะมันก็แค่สัตว์อสูรไม่แกร่งด้วยล่ะนะหื้มข้าควรจัดการกี่นาทีดีล่ะ...."



  เอ็มเมอร์ที่ไม่สนใจว่าฮาเวนจะพูดอะไอีกก่อนที่จะใช้วิชาวารีคำรามเปลี่ยนเป็นดาบและแทงเข้าที่คอของมันและผ่ามันออกเป็นสองซีก



  เอ็มเมอร์ที่มองซากอสูรอย่างเย็นชาก่อนที่จะเหยียบซากศพและก้าวเข้าชั้นต่อไป



  ฮาเวนที่ยังงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตอนแรกเขากะว่าจะฆ่าสัตว์อสูรด้วยตัวเองก็ไม่ทันได้สังเกตว่าเอ็มเมอร์ได้จัดการสัตว์อสูรที่อยู่ตรงหน้าแล้ว



  "เดียวรอข้าด้วย!"



  เมื่อฮาเวนที่ได้สติก็ได้เดินตามเอ็มเมอร์ไป



  พวกเขานั้นจัดการอสูรระดับ 4 อย่างง่ายดายเพราะเอ็มเมอร์รู้สึกเริ่มจะหงุดหงิดเล็กน้อยและด้วยความกดดันที่เพิ่มขึ้นทำให้เขาไม่อยากเสียเวลาเลยตัดสินใจให้มันจบๆไป



  และเขาก็มาถึงชั้นที่ 25 อย่างรวดเร็วภายใน 7 วันเขาและฮาเวนนั้นมาหยุดที่หน้าประตูก็เจอสัตว์อสูรระดับ 4 ตั้งท่ารอพวกเขาอยู่



  "อ่า...เจ้าคิดว่าพวกเราจะไหวหรือไม่ข้าคงจะไม่ไหวแล้วล่ะมั้ง"


 

  เอ็มเมอร์เหลือบมองฮาเวนที่เหงื่อเต็มตัวและหอบหายใจเป็นระยะๆด้วยเขาคงรับแรงกดดันกว่านี้ไม่ไหว



  "เจ้าเอาหินเวทย์ชั้นนี้แล้วกลับไปเถอะ"



   "ไม่ข้าอยากเห็นเจ้าต่อสู้อยู่นี้หน่า"



  เอ็มเมอร์ที่ทำหน้างุนงงเล็กน้อยก่อนที่จะพูดออกไปว่า



  "งั้นก็รับนี้ไปซะดูจบแล้วก็กลับไปได้ซะ"



  เอ็มเมอร์เตะหินเวทย์ที่เก็บได้จากชั้นที่ 25 ได้ให้ฮาเวนทันที



  ฮาเวนเห็นดังนั้นก็พยักหน้ารับและเฝ้าสังเกตการต่อสู้ของเอ็มเมอร์



  เอ็มเมอร์ได้ใช้วิชาวารีคำรามเปลี่ยนเป็นธนูและยิงออกไปเมื่อสัตว์อสูรรู้ตัวว่าถูกโจมตีมันก็หลบการโจมตีของเอ็มเมอร์ก่อนที่จะวิ่งกระโจนเข้ามาหาเอ็มเมอร์



  เอ็มเมอร์หักหลบและคว้าเท้าของสัตว์อสูรได้เขาก็เขวี้ยงสัตว์อสูรลงพื้นอย่างแรงและหักเท้าของอสูร



  กร๊อบ!



  โฮกกกก

 


  สัตว์อสูรที่ถูกหักขาไปข้างหนึ่งร้องอย่างเจ็บปวดก่อนจะกระโดดกลับไปตั้งหลักแต่เอ็มเมอร์ได้ปล่อยมืออีกข้างที่จับเท้าสัตว์อสูรก่อนที่จับเท้าอีกข้างของสัตว์อสูรมาหักอีกข้าง


  กร๊อบ!



  โฮกกกกกก



  คราวนี้สัตร์อสูรที่ไม่สามารถใช้เท้าหน้าทั้งสองได้แล้วก็ไม่สามารถกระโดดหลบได้อีกมันจึงได้แค่คลานกับพื้นเพื่อตั้งหลักเท่านั้น



  เอ็มเมอร์ที่ได้ใช้วิชาวารีเปลี่ยนรูปร่างเป็นกระบี่ก่อนที่จะยิ้มออกมาและฟันเข้ากลางหลังของสัตว์อสูรจนขาดเป็นสองท่อน



  เลือดของสัตว์อสูรได้ค่อยๆไหลออกมาเต็มพื้นก่อนที่เอ็มเมอร์จะผลักอีกครึ่งหนึ่งของสัตว์อสูรออกไปและเขาได้ก้าวไปยังชั้นถัดไป



  เครื่องในของสัตว์อสูรกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นเอ็มเมอร์เหยียบมันโดนไม่สนใจอะไรก่อนที่จะเดินไปชั้นถัดไปเขาก็หันไปหาฮาเวนที่นั่งดูอยู่



  "ดูเสร็จแล้วก็ไปซะ"



  ฮาเวนที่ตะลึงพลังของเอ็มเมอร์เขาไม่คิดเลยว่าเอ็มเมอร์จะมีพลังมากมายถึงเพียงนี้และเขาก็รู้สึกประทับใจในตัวของเอ็มเมอร์ขึ้นไปอีก



  'แข็งแกร่ง แข็งแกร่งจริงๆด้วย!'



  ฮาเวนที่พึมพำกับตัวเองเขาพึ่งนึกอะไรขึ้นได้ก็วิ่งๆปหาเแ็มเมอร์ก่อนที่เอ็มเมอร์จะก้าวไปชั้นถัดไป



  "เดี๋ยวก่อน!"



  เอ็มเมอร์หยุดก็ที่จะหันไปหาฮาเวนที่ดึงมือของตนไว้



  "นี้ของขวัญเล็กๆน้อยๆจากข้าข้าไม่รู้ว่าพลังภูติของเจ้าจะตื่นเมื่อไรแต่อันนี้พลังมายาไว้ใช่ปลอมตัวเป็นพลังเฉพาะเผ่าภูติเท่านั้นที่ใช้ได้และอีกพลังหนึ่งคือพลังแห่งการเยียวยาเป็นพลังฟื้นฟูบาดแผลให้หายได้ภายในไม่กี่วินาทีแต่จะใช้ได้ต่อเมื่อพลังภูติเจ้าตื่นแล้วเท่านั้นส่วนพลังมายาใช้ได้เลย"



  เอ็มเมอร์มองที่ข้อมือซ้ายของตัวเองที่มีรอยศักดิ์เถาวัลย์รอบแขนของเขาไว้และมองไปทางฮาเวน


  

  "ขอบคุณ"



 "ไม่เป็นไรตอบแทนที่เจ้าช่วยข้ารอยศักดิ์นี้มีแค่เผ่าภูติเท่านั้นที่มีที่มันปรากฏเพราะสายเลือดเจ้าต้องมีสายเลือดของภูติอยู่แน่ๆข้าแค่กระตุ้นให้มันตื่นขึ้นก็เท่านั้นแต่เจ้าต้องพยายามทำให้มันตื่นขึ้นเองดีกว่านะข้าแค่ช่วยนิดหน่อยเท่านั้นอีกไม่นานมันคงตื่นล่ะนะที่ข้าช่วยพลังมายาเจ้าใช้ได้เลยแต่พลังเยียวยานั้นคงต้องใช้พลังภูติของเจ้าตื่นก่อนคงใช้ได้พยายามเข้าล่ะ!"



  เอ็มเมอร์พยักหน้าอย่างเข้าใจและฮาเวนก็กำลังหายตัวไปก่อนจะตะโกนบอกครั้งสุดท้าย

 


   "มาหาข้าที่เกาะภูติด้วยล่ะแล้วข้าจะรอนะ!"



   วูบ!



   เอ็มเมอร์หันกลับไปที่ประตูชั้นต่อไปและเขาก็พยายามผ่านชั้นไปเรื่อยๆจนกระทั่งมาถึงชั้นที่ 30 



  เขามาถึงก็เห็นสัตว์อสูรระดับ 5 รอเขาอยู่



 "เข้ามาเลยมาดูสิว่าเจ้ากับข้าใครแข็งแกร่งกว่ากัน!"


*****


  ก็ไม่พูดอะไรมากสุขสันต์วันสงกรานต์นะค่าทุกคนขอให้มีความสุขกับวันสงกรานต์น้าาาาาา



  







  


  



  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #17 กินนมอร่อยดี (@Beelzebubzz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 20:59

    วันสงกรานต์ต้องลงอีก1000ตอน
    #17
    1
    • #17-1 kyuya25 (@kyuya25) (จากตอนที่ 17)
      14 เมษายน 2562 / 21:03

      เดียวๆไรท์จะตายก่อนนะ5555555555
      #17-1