Desires of my Heart....ปรารถนา.....หัวใจแห่งรัก

ตอนที่ 3 : ปรารถนา.....หัวใจแห่งรัก # ปัญหาที่ต้องแก้ไข..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 ส.ค. 54

***************************



บรรยากาศระหว่างทางที่มาส่งซีวอน ชอลลี่ เอาใจฮยอกแจตลอดประหนึ่งว่าเป็นสามีภรรยาที่เป็นคู่ข้าวใหม่ปลามันแบบรักกันสุดขาดใจดิ้นตาย

"นายน้อยค่ะ ทานน้ำไหมค่ะชอลลี่ป้อนให้นะ" เพราะฮยอกแจขับรถอยู่ชอลลี่เลยถามออกมา

"ก็ได้ฮะ ... ขอบคุณนะฮะ"

"ทานขนมปังหน่อยนะค่ะ นายน้อยยังไม่ได้ทานอะไรเลย ตั้งแต่มาที่สนามบินเนี้ย" อ้าปากรับขนมจากมือของเลขาที่น่ารักและกล่าว "ขอบคุณ" อีกครั้ง ฮยอกแจรู้ว่าที่ชอลลี่ทำแบบนี้เพราะอะไร เขาไม่อยากขัดจุดประสงค์ของชอลลี่เลยตามใจแบบนี้ จนคนที่นั่งมาด้วยด้านหลังเกิดอาการหมั่นใส้ จิ๊ปากอย่างไม่พอใจและอารมณ์เสียอย่างเห็นได้ชัด


"แหม่ ๆๆๆๆๆ ...น่าอิจจฉาจังเลยนะค่ะคุณฮยอกแจเนี้ย มีภรรยาน่ารัก เอาอกเอาใจเก่งขนาดนี้ มาร์ธาล่ะอิจฉาแทนผู้หญิงทุกคนจริง ๆๆๆเลย" มาร์ธาพูดด้วยน้ำเสียงที่เหน็บแหนมพร้อมกับยื่นหน้ามาทาง ฮยอกแจที่กำลังทำหน้าที่ขับรถอยู่แบบใกล้ ๆ


"ขอบคุณค่ะ ก็คุณฮยอกแจเป็น  คนดี นิสัยดี น่ารัก  ชอลลี่กลัวคุณฮยอกแจ ไปมีคนอื่น เลยต้องเอาใจหน่อยนะค่ะ" ชอลลี่ตอบพร้อมชะโงกไปด้านหลัง ทำให้มาร์ธาหดหัวไปอย่างอัตโนมัติ แต่ตอนนั้นหลือบตาไปมองคนด้านข้างของ มาร์ธา ที่กำลังใช้สายตาเพ่งออกไปทางด้านนอกหน้าต่าง ไม่สนใจบรรยากาศรอบตัวสักนิด ชอลลี่นึกคิดในใจ "หมั่นใส้จริง ๆ เลยไอ้ชี้เก๊ก"


ฮยอกแจเลือบมองกระจกหลังเพื่อดูปฏิกิริยาของคนด้านหลังที่นั่งมองออกไปนอกหน้าต่างรถ ก็พลันถอนหายใจ

"เฮอ...เหมือนเดิมทุกอย่างจริง ๆ" 






ฮยอกแจมาส่งซีวอนถึงคอนโดส่วนตัวที่ซีวอนเคยใช้มันก่อนไปอเมริกาเมื่อ 6 เดิอนก่อน ทำให้นึกถึงบรรยาการศเก่าอย่างเลี่ยงไม่ได้ แอบมองคนตัวสูงเป็นพัก ๆ แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้สนใจอะไร

"ขอบคุณนะค่ะที่มาส่ง พวกเราเราคงได้เจอกันอีกนะค่ะ" มาร์ธากล่าวพร้อมยื่นมือออกไปหวังจับกับฮยอกแจ แต่มือของชอลลี่กลับยื่นมาจับพร้อมกับพูดแทนฮยอกแจเอง

"ไม่เป็นไรค่ะ หวังว่าเราคงได้เจอกันอีกนะค่ะ"

"มาร์ธาก็หวังให้เป็นย่างนั้นค่ะ ใช้ไหมค่ะคุณฮยอกแจ"

ฮยอกแจไม่ตอบอะไรเพียงแต่ยิ้มหวานส่งให้  ^U^


"กลับเถอะค่ะ นายน้อย ชอลลี่ร้อนนะค่ะ" บอกนายน้อยของตนพร้อมเดินไปที่รถ ฮยอกแจกำลังจะเอ่ยปากพูดกับซีวอนเรื่องบริษัทที่จะต้องทำกันในวันพรุ่งนี้ก็ต้องหยุดลง เพราะซีวอนเดินออกไปไม่สนใจ ทำให้ฮยอกแจต้องหันหลังกลับไปที่รถอย่างเสียไม่ได้

 

 

***********************




"คุณฮยอกแจนี้เป็นประธานใหญ่เหรอค่ะ ซีวอน ไม่ใช่คุณเหรอ" มาร์ธาถามซีวอน ขณะที่อยู่ในลิฟท์เพื่อไปห้องพัก

"อืม...เก่งมากเลยที่ทำมาได้นานขนานนี้" ซีวอนตอบแบบไม่ตรงคำถาม มาร์ธาก็เอ่ยลอย ๆ ขึ้นมาอีก

"แต่งงานเร็วจัง อายุยังน้อยอยู่เลย แถมหน้าตาน่ารักอย่างกับผู้หญิง นี้ถ้าไม่มีภรรยามาด้วยนึกว่าเป็นผู้หญิงซะอีก ....อิจจฉาภรรยาคุณฮยอกแจจังเลย  เสียดาย......" มาร์ธา เปรยออกมาและทำหน้าเพ้อ จนซีวอนมองหน้า และทำท่าฮึดฮัดไม่พอใจกับสิ่งที่มาร์ธาพูด

"อะไรมาร์ธา อย่ามาเพ้อฝันกลางวันนะ จะจับหรือไง"

"ทำไมล่ะค่ะ น่ารักจะตาย แต่มาร์ธาไม่ค่อยชอบผู้ชายสไตร์นั้นหรอก สู้คุณก็ไม่ได้เนาะซีวอน" บอกและกอดแขนซีวอนอย่างเอาใจ ซีวอนรู้ทันว่าหญิงสาวคิดอะไรอยู่แกล้งพูดดักให้อีกฝ่ายสะอึกไป

"สไตร์คุณมันต้องมีเงินกระเป๋าหนักด้วยหรือเปล่าล่ะ ถึงจะชอบนะ"


"แต่งงานตอนไหน ไม่เห็นรู้เลย..................นายนี่มัน" ซีวอนนึกคิดในใจขึ้นมาว่าทำไมฮยอกแจทำใจเรื่องเขาเร็วจัง ไหนว่า 6 เดือนที่ผ่านมา คนของเขา บอกกับเขาว่า ฮยอกแจ แทบจะตายเมื่อเขาทิ้งไป อยู่แทบไม่ได้ นี้หนี ไปแต่งงานตอนไหน ไม่เห็นมีใครบอกเขาเลย มันต้องมีอะไรแน่นอน  รำพันอยู่ในใจตนเองเพียงคนเดียว ก่อนจะออกจากลิฟท์เพื่อไปห้องพักของตนเอง





*****************

 





 

หลังจากที่ส่ง ซีวอนและมาร์ธาที่คอนโดเรียบร้อย ฮยอกแจและชอลลี่ก็นั่งรถออกมาเพื่อกลับไปยังบริษัทต่อ ระหว่างทางที่กลับมาฮยอกแจก็เอ่ยถามชอลลี่ออกมาอย่างหวั่นใจ

"แล้วจะทำยังไงต่อไปล่ะฮะชอลลี่ เรายังไม่ได้แต่งงานกันเลยนะ ถ้าพี่ซึงโฮรู้ โดนต่อยหน้าแน่ ๆ เลยนะฮะ" ฮยกแจเอ่ยถามชอลลี่ที่กำลังนั่งคิดอะไรออยู่ทางด้านข้าง

"เอายังไงดีค่ะนายน้อย ชอลลี่ยังไม่ได้คิดต่อนะค่ะ นายน้อย เอาไงดี ชอลลี่ตายแน่ ๆเลย " ชอลลี่บอกพร้อมกับทำหน้าแบบว่ากลุ้มใจสุด ๆ ดันไปบอกว่าเป็นเมีย นายตัวเอง แถมสามีที่รักก็ขี้หึงโคตรพูดออกไปเพราะว่า ปากไวกว่าสมองของชอลลี่  ทำให้ตัวเองมานั่งเครียด ฮยอกแจเห็นแบบนี้ก็อดสงสารเพื่อนเลขาสุดรักไม่ได้ เอ่ยปลอบเพื่อให้อีกฝ่ายบรรเทาความกลุ้มใจ


"เดียวผมบอกพี่ซึงโฮเองว่าชอลลี่ทำไปเพราะอะไร ไม่ต้องห่วงนะฮะ ผมว่าพี่ซึงโฮมีเหตุผลพอนะฮะ" บอกกับเลขาตนเองพรางยิ้มหวานให้เลขาคนสวย ชอลลี่ที่นั่งทำหน้าอมทุกข์อยู่ ก็ยิ้มออกมาบ้างเล็กน้อย ฮยอกแจเองก็รู้ดีว่า ชอลลี่มีสามีและลูกที่น่ารักมากจึงรู้สึกไม่ดีถ้าโกหกครอบครัว สู้พูดความจริงดีกว่าเพื่อให้สบายใจทั้งสองฝ่าย รวมทั้งตัวเขาด้วย เพราะเขารู้ว่าสามีชอลลี่ โหดยิ่งกว่า นักมวยแชมป์โลกเสียอีก ถ้าถูกจับได้ว่าโกหกละก็ เขานี้แหละที่จะถูกฆ่าตายไม่ใช่ชอลลี่ นึกแล้วก็ขนหลังลุกขึ้นมาซะอย่างงั้น







หลังจากเลิกงาน ฮยอกแจก็พา ชอลลี่มาส่งที่บ้านและได้บอกกับสามีชอลลี่ถึงเรื่องที่เกิดวันนี้และเหตุผลที่ชอลลี่ทำไปเพราะอะไร เล่าทุกสิ่งทุกอย่างจนหมด ซึงโอเองก็เข้าใจ และเกิดอาการไม่พอใจเหมือนกันจะไปจัดการกับ ซีวอนและแม่ผู้หญิงคนนั้นเสียให้ได้ ที่มาทำร้ายและพูดจาไม่ดีกับนายน้อยของภรรยาและภรรยาของเขาเอง


"มันน่าจะโดนต่อยสักหมัดเนอะที่รัก อย่างนี้ผมไม่ปล่อยหรอก"ซึงโฮพูดออกมาหลังจากที่หยุดอารมณ์ไปได้สักพัก


"นายน้อยบอกว่าว่าทำอย่างนี้นะ มันบาป" ชอลลี่บอกกับสามีตัวเองอย่างออดอ้อน


"ปล่อยไปเถอะฮะพี่ซึงโฮ ผมไม่เป็นไร" ฮยอกแจบอกออกมาอย่างเขิน ๆ >//< ที่เห็นคู่สามีภรรยาอยู่ดี ๆ ก็เลิฟซีนให้ดูซะงั้น


"ไม่น่าจะเป็นชอลลี่เลย น่าจะเป็นพี่ที่ออกโรงซะเอง คนอะไร เลวชะมัด มันจะได้สำนักซะบ้าง"


"อืม...ชอลลี่ก็ว่ายังงั้นแหละค่ะ แต่ว่าตอนนั้นใครจะไปนึกทันหล่ะ ออกตัวแรงขนาดนั้น"


"เขาเกียจผมจะตาย...จะมาสำนึกอะไรล่ะฮะพี่ซึงโฮ" เจอประโยคนี้เข้าไปอึ้งทั้งคู่ ลืมไปเลียว่าคนของตัวเองรักเขามากขนาดไหน จนชอลลี่ต้องเอ่ยถามคนตรงหน้า และรู้ดีในสิ่งที่ตนเองก็รู้ดีว่าคำตอบเป็นเช่นไร



"นายน้อยค่ะ ลืมเขาได้หรือยังค่ะ"



"........................................"





ทำใจได้มากแค่ไหนแล้วค่ะนายน้อย"





"......................................."

ถามออกไปพร้อมกับมองหน้าและจับมือคนตรงหน้าไว้เพื่อเป็นการส่งกำลังใจให้ เพราะรู้ว่าคนตรงหน้าไม่เคยโกหกเขาแม้สักครั้งเดียว




" ผมไม่เคยลืม และทำใจไม่ได้เลยชอลลี่ฮะ ผมจะทำยังไงดี ผม......กลัว" พูดพร้อมร้องไห้ออกมา จนคนฟังอีกคนยังต้องเบี่ยงหน้าหนีเพราะทนเห็นน้ำตานายน้อยของภรรยาที่น่ารักไม่ได้ ขนาดชอลลี่เองยังกอดปลอบไป ร้องไห้ไปด้วยเลย





"นายใจร้ายกับคนที่แสนจะดีขนาดนี้ได้ไงซีวอน" ซึงโฮพูดพรึมพรำคนเดียวออกมาหลังจากที่สถานการณ์ไม่ดีขึ้น


 

***********************
^V^ ถ้าไม่เป็นการรบกวน Ments กับ Writer บ้างไรบ้างนะค่ะ จะได้รู้ว่ามีคนเข้ามาอ่านและเป็นกำลังใจให้ ^V^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #3 mor (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2555 / 21:07
    รออ่านอยู่น้า เมื่อไหร่จะมาต่อจ๊ะ
    #3
    0