Desires of my Heart....ปรารถนา.....หัวใจแห่งรัก

ตอนที่ 2 : ปรารถนา.....หัวใจแห่งรัก # สนามบิน หรือ สนามรบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 ส.ค. 54

***ห้องทำงาน*****



"ครับพ่อ......ครับ"

วางสายโทรศัพท์ที่พุดคุยเสร็จ ก็ก้มหน้าลงบนโต๊ะทำงาน หัวใจของคนที่ก้มหน้านั้นตอนนี้ เต้นเป็นจังหวะอะไรไม่รู้ รู้แต่ว่ามันเต้นแรงมากแทบกระโจนออกมา น้ำตาไหลออกมาอัตโนมัติหลงจากก้มหน้าลง เหมือนคลายว่าจะหายใจไม่ออก เสียงสะอื้น เล็ก ๆ ลอดออกมา หลังจากที่เจ้าตัวกลั่นเอาไว้ไม่ไอยู่ กำมือไว้แน่น เค้นเสียงออกลอดมาจากปากบางของเจ้าตัวว่า

"ฮึก ฮึก ฮึก"

"กลับมาทำไม จะมาฆ่ากันให้ตายใช่ไหม เชว ซีวอน"



หลังจาก ฮยอกแจ ร้องไห้เก็บเสียงอยู่นานก็ออกมาจากห้อง เพื่อไปรับ คนที่ชื่อ เชว ซีวอนที่สนามบินอินชอน ประธานคนสำคัญของบริษัท  Aphrodite GROUP ภาษากรีกโบราณที่มัน แปลว่า เทพเจ้าแห่งความรักที่สุขสมหวัง เมื่อก่อนฮยอกแจอาจจะคิดว่ามันใช่ สำหรับชื่อนี้ แต่ตอนนี้ฮยอกแจคิดว่าน่าจะเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็นอย่าอื่นดีกว่า มันไม่เหมาะกับฮยอกแจตอนนี้เลย เดินออกมาจากห้อง เลขาคนสวยเห็นเจ้านายหน้าหวานออกจากห้องก็ตกใจ พลันถามขึ้นมาจนคนเดินออกมาหันมองด้วยสายตาสงสัยงุนงง

"นายน้อยไปไหนค่ะ" (เสียงดังมาก ประมาณว่าตกใจ)

"ไปสนามบินฮะ ชอลลี่เอาอะไรหรือเปล่า"

"เปล่าค่ะ ....เออ ไปรับใครหรือเปล่า..เอ้ย...ไปรับใครหรือค่ะ" ถามออกไปทั้งที่ตัวเองก็แอบฟังเจ้านายคนดีคุยกับพ่ออยู่

"ไปรับประธานคนใหม่นะฮะ"

"ที่มาจากอเมริกาเหรอค่ะ มาคนเดียวเหรอค่ะ ให้ชอลลี่ไปเป็นเพื่อดีกว่าไหม"เลขาคนสวยถามยาวพืดและขอไปด้วยด้วยความเป็นห่วงนายน้อย และคิดว่าน่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเจ้านายตัวบางนี้แน่นอน

 "เขามากับแฟนเขานะ และก็ผมไปคนเดียวได้ฮะ ขอบคุณชอลลี่นะฮะ" ตอบออกมาอย่าแผ่วเบากับประโยคเมื่อกี้

"ชอลลี่ไปด้วยค่ะ เอากระเป๋าก่อนนะค่ะ" ตอบเสร็จลุกขึ้นพร้อมกับเดินมาดึงแขนนายน้อยน่ารักที่ทำท่าเหมือนจะร้องไห้ไปที่หน้าลิฟท์ และไปสนามบินทันที



--คิดในใจของชอลลี่--

"ไอ้คุณชาย เชว ซีวอน กลับมาทำแป๊ะอะไรว่ะ ถ้ากลับมาทำให้นายน้อยของฉันมีน้ำตาละก็ คราวนี้ฉันไม่ปล่อยก่แน่ คอยดู"

ฮยอกแจได้แต่มองหน้าเลขาแล้วก็ทำหน้าเหมือนกับว่าหายใจไม่ออกพยายามกลั่นน้ำตาเอาไว้ มองไปนอกหน้าต่างรถ

"ฉันจะทำหน้าอย่างไงดีเวลาเจอนาย ซีวอน"

"ฉันกลัวว่าฉัน จะทำหน้าไม่ถูก จริง ๆ "





**********


นักธุรกิจนามว่า เชว ซีวอน ที่มีหน้าตาและรูปร่างเป็นอาวุธ ไม่แปลกใจกับสายที่ตาที่มองมาสักเท่าไหร่เพราะ เขาต้องเจอเรื่องแบบนี้อยู่ตลอกเวลา แต่มันเป็นเป้าสายตาของคนอื่นที่มีหญิงสาวแสนสวยเดินเคียงข้าง และโอบแขนไว้ในอ้อมกอด มาร์ธา หญิงสาวนางแบบชาว อิตาเลียน ที่ ซีวอนชวนมาเกาหลีด้วยเพราะว่าอยากมาเที่ยวและอยู่ใกล้ซีวอน แต่ซีวอนก็ไม่ได้ยี่หระอะไร เพราะเขาเจอแบบนี้มาทุกราย เพราะเขาหล่อ มีเงิน หาผลประโยชน์เหมือนแค่นั้นก็จบ

"ซีวอนค่ะ คนมารับอยู่ไหนล่ะค่ะ" พรางสอดสายตาหาป้ายชื่อที่ทางเดินผู้มารับ

ก่อนที่ซีวอนจะเอ่ยตอบ สายตาก็ไปเจอกับร่างที่แสนจะคุ้นเคย และแน่ใจว่าต้องใช่ฮยอกแจแน่นอน พรึมพร่ำในลำคอ

"คิดถึงฉันจนต้องรีบมาขนาดนั้นเลยเหรอ ฮยอกแจ... ฉันจะทำให้นาย ตายด้วยมือฉัน เลยคอยดู" และเอ่ยบอกหญิงสาวที่มาด้วยว่า

"มาร์ธา ผมว่าเราไปทานอาหารรอก่อนก็ได้นะครับผมหิวแล้ว"

"O.K ค่ะ มาร์ธาก็หิวเหมือนกัน เอาอาหารเกาหลีนะค่ะ"

"ได้ครับ ตามใจคุณ"

"ขอบคุณนะค่ะ ซีวอนน่ารักที่สุดเลย" พูดเสร็จก็หอมแก้มคนหล่อไปฟอดใหญ่พร้อมกับกอดแขนแกร่งนั้นไว้แน่น จนคนที่ถูกกอดต้องโอบเอวและยิ้มออกมาเดินไปด้วยกัน คนรอบข้างต่างอิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว






*********************



"นายน้อยค่ะ นานแล้วนะ ตกเครื่องบินตายไปแล้วมั้ง"

"ชอลลี่ฮะ อย่าพูดอย่างนี้นะฮะมันเป็นบาป"

"บาปอะไร คนที่บาปกว่า ชอลลี่ยังมีนะค่ะ"

สะอึกคำพูดของตัวเองและก็มองหน้านายน้อยที่น้ำตาคลอเบ้า อยากตบปากตัวเองสักสองสามที นึกในใจว่า ปากนี้ไวกว่าสมองจริง ๆชอลลี่เอ้ย...






1....ชั่วโมงผ่านไป

"ผมไปถามพนักงานก่อนนะฮะว่า Flight นี้เครื่อง Delay หรือเปล่า" ฮยอกแจเอ่ยพร้อมชวนชอลลี่ เดินไปถามพนักงาน ระหว่างทางเดินไปถาม ชอลลี่ก็สายตาดีมา ไปเจอ ซีวอนกับมาร์ธาพอดี กำลังจะบอกกับนายน้อยของเขา ก็หันไปเจอสายตาของนายน้อยที่มองอยู่ก่อนแล้ว จนชอลลี่ต้องเกาะแขนนายน้อยไว้แน่นและเอ่ยประโยคคำพูดออกมา จนคนฟังได้ยินก็ยังรับรู้ถึงความรู้สึกที่เป็นห่วงมากมาย

"ถ้ามันจะตายแค่เห็นหน้าตอนนี้  เมื่อ 6 เดิอนที่แล้วไม่น่ารอดมานะนายน้อย" คำพูดของชอลลี่ทำให้ฮยอกแจยิ้มและรู้ว่า เพื่อน ของเขาคนนี้เป็นห่วงเขาแค่ไหน ถึงมันจะไม่ใช้ประโยคซึ้งหรือ ปลอบใจ และมันกํทำให้ฮยอกแจฉุกคิดขึ้นมาได้และทำใจก่อนจะเจอหน้า ผู้ชายที่ไม่เคยลืม

 "คุณซีวอนนะครับ" ฮยอกแจเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยามยามเรียกและสั่นเล็กน้อยเอ่ยออกไปพร้อมกับตา ที่พยามยามกั้นน้ำตาเช่นกัน ซีวอนหันกลับมาด้วยเสียงเรียกที่คุ้น ๆ แต่ว่าทำไมมันฟังแล้วช่างดูห่างเหิน  หันมามองพร้อมกับเอ่ยชื่อคนเรียกออกมา

 



 "ฮยอกแจ"

--ซีวอนนึกขึ้นในใจ-- ฉันจะทำให้นาย ตายคามือฉันตอนนี้เลย ฮยอกแจ




ก่อนที่จะลืมคิดไปว่ามาที่นี้เพื่ออะไร เสียงแห่งนางพญาก็พูดแทรกขึ้นมา

"รู้ไหมว่าเรารอพวกเธอนานแค่ไหนย่ะ ฉันรอนานจนอยากจะกลับไปอเมริกา จริง ๆเลยเชียว"  มาร์ธาเอ่ยขึ้น

"ไม่ได้มีใครขวาง ขาหน้า คุณไว้นิ ...เชิญ"

ชอลลี่พูดเสร็จผายมือเปิดทางให้มาร์ธา หญิงสาวแสนเปรี้ยวปรีเข้าไปกระชากแขนของ ชอลลี่ ชอลลี่ก็แรงเยอะเหมือนกันสะบัดมือออกครั้งเดียว มาร์ธาแทบล้ม มาร์ธาตั้งตัวได้เอ่ยพูดขึ้นมา

"แกว่าฉันเป็น หมาหรือไงอีนี่" ความเป็นผู้ดีหายไปหมด เพราะความโมโหมันมีมากกว่า

" แรด กระซู่ กูปรี หรือ หมีแพนด้า ก็มีขาหน้าค่ะ เลือกเอาแล้วกัน "

ชอลลี่พูดด้วยใบหน้าและสายตาที่หมั่นใส้และเย้ยยันคนตรงหน้า จนมาร์ธาเดินเอามาง้างมือตบ แต่ฮยอกแจก็บัง ชอลลี่เอาไว้จนมือที่ฟาดมาถูกแขนฮยอกแจเต็ม ๆ

"นายน้อย" ชอลลี่ตกใจ โมโหกลับผลักมาร์ธาจน กระเด็นไปชนโต๊ะอาหารเสียงดัง จนคนหันมามอง

"นายน้อยเป็นไงบ้าง เจ็บตรงไหนหรือเปล่า..ขอโทษค่ะ" ชอลลี่เอ่ยถามพร้อมกับตรวจร่างกายนายน้อยสุดรักดู

"นี้แก่ มันจะมากไปแล้วนะ แกเป็นใครถึงมาทำอย่างนี้กับฉัน รู้ไหมฉันเป็นใคร" มาร์ธา เอ่ยถามชอลลี่อย่างเหนือกว่า จนซีวอนปรามเพราะว่าคนมองกันเต็มแล้ว

"พอเถอะมาร์ธา คนมองกันเต็มแล้ว" พูดไปดึงแขนหญิงสาวไป

"ฉันเป็น ว่าที่คู่หมั่นของคุณซีวอนที่พวกแกเรียก และเจ้านายของพวกแกไงล่ะ" จบคำพูดของมาร์ธา ฮยอกแจแทบจะร้องไห้ออกมา ซีวอนมองมายังร่างบางตรงหน้าดูปฏิกิริยาแต่ก็ต้องสะอึกกับคำพูดของผู้หญิงอีกฝ่ายที่ต้องงงและเอ่อรับประทานทั้งคู่

 

"ฉันเป็นเมียของนายฮยอกแจ ที่เป็นเจ้าของ บริษัท Aphrodite GROUP ไงล่ะ ว่าที่คู่หมั่นคุณซีวอน"

****************************





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #2 mor (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2555 / 21:00
    สนามรบ แน่นอนนนนน
    #2
    0