Desires of my Heart....ปรารถนา.....หัวใจแห่งรัก

ตอนที่ 1 : ปรารถนา.....หัวใจแห่งรัก # หัวใจที่ปวดร้าว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 ส.ค. 54

ในห้องทำงานที่เงียบสงัด นักธุรกิจหนุ่มหน้าหวานกำลังนั่งอ่านแฟ้มงานและเซ้นต์ชื่อลงไปในกระดาษอย่างช้า ๆ เพื่อต้องการให้เวลาที่มีอยู่ผ่านไปอย่างรวดเร็วและจะได้ถึงเวลาที่เขากำลังต้องการมันเสียที

หลังจากที่อ่านอยู่นานก็พลิกนาฬิกาที่ข้อมือดูว่าเวลาเท่าไหร่ หลังจากพอใจกับเวลาที่ต้องการ ก็ลุกจากเก้าอี้ราคาแพงเดินออกไปยังหน้าลิฟท์และกดปุ่มลง เมื่อตัวลิฟท์เปิดออกขาที่กำลังก้าวก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อโทรศัพท์ได้มีสายเข้ามา ทำให้เจ้าตัวได้รับ

“ฮะแม่  อีก ครึ่งชัวโมงถึงฮะ”

“ไม่ต้องรอทานข้าวก็ได้ฮะ”

“ฮะแม่ “

“รักแม่เหมือนกันฮะ”

เสร็จจากการพูดคุยผ่านเครื่องสื่อสารแล้ว เมื่อเข้ามาอยู่ในลิฟท์ น้ำตาก็ผลันไหลออกมาอย่างกลั่นไม่ได้ เป็นแบบนี้ทุกครั้งและทุกวันหลังนับได้ก็มาณ 6 เดือนแล้ว ไม่มีวันไหนที่ไม่เป็นแบบนี้เลย

“เลิกงาน 5 โมงเย็น แต่ออกจากบริษัท 3 ทุ่ม”

“ต้องยืนร้องไห้ในลิฟท์เป็นอย่างนี้ประจำหลังจากที่แม่โทรมาหา”

“ยืนร้องไห้ในลิฟท์ครึ่งชั่วโมงก่อนกลับบ้าน”

ทำอย่างนี้ประจำเหมือนเป็นงานที่ต้องทำซะแล้ว เพื่อต้องการไม่ให้ใครเห็นน้ำตาที่ไหลออกมา เพื่อป้องกันศักดิ์ศรีของตัวเอง เพื่ออะไรอีกอหลายอย่างมากมาย แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ได้แต่นึกถามในใจว่าเพื่ออะไรกันแน่

 

ขับรถออกมาได้สักพักก็ถึงบ้าน ที่ที่อยู่หลับพักผ่อน และเห็นหน้ามารดาที่รักมายืนรอรับ ก็พลันลงจากรถและเดินไปกอด

“กลับดึกอีกล้วนะ แม่เป็นห่วงรู้ไหม”

“รู้ครับ งานมันเยอะนี้นา” บอกยังไม่ทันจบประโยคก็หอมแก้มมารดาที่รักอีกฟอด

“แน่ใจนะว่าเรื่องาน”

คลายออดกอดจากมารดาและมองหน้าบอกกับคนตรงหน้าด้วยท่าทางและสีหน้าจริงจังว่า

“ครับ งานเท่านั้น ที่ทำอยู่ตอนนี้เพื่องานและบริษัทเท่านั้นครับ ไม่มีอย่างอื่นแน่นอน”

และก็เดินหันหลังให้กับมารดาขึ้นห้องไปซะอย่างนั้น ปล่อยให้คนที่มองตามแผ่นหลังที่ใครดูก็รู้ว่าคน ๆ นั้นเจ็บปวดขนาดไหนมองตามมันขึ้นไปจนลับสายตา

“ทนได้นานขนาดนี้เลยเหรอ แม่คิดว่าเราจะตายตั้งแต่ 3 เดือนที่แล้วซะอีก“

“ฮยอกแจ”



อีกซีกหนึ่งของโลก ในห้องทำงานหรูหรา และเจ้าของห้องที่หน้าตาหล่อประหนึ่งเทพเจ้าองค์หนึ่งในกรีกโบราณ จดปลายปากกาที่ลงบนกระดาษและบรรจงเซ้นต์ชื่อลงไปอย่างเรียบร้อย  พร้อมกับก้มลงอ่านทุกบรรทัดที่มีในกระดาษนั้นอย่างละเอียด ยกยิ้มในมุมปากเพื่อบรรเทาความชอบใจออกมา เผยอปากพูดออกมาว่า อย่างลอย

“พรุ่งนี้ได้เจอกันแน่ คนน่ารักของผม”






** จากใจคนเขียนถึงผู้ที่กำลังจะมาอ่านและผู้ที่อ่านแล้ว **

--- Ment ไม่สำคัญสำหรับคนเขียนค่ะ แต่คำแนะนำจะดีที่สุด อ่านแค่คนเดียวก็ยังดีกว่าไม่มีใครมาอ่านเนอะ ฝากด้วยนะค่ะ ---

Jong_Kyuwon


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #1 mor (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2555 / 20:53
    สั้นไปนิด แต่จะติดตามต่อปายยยยย
    #1
    0