สื่อรักหัวใจ4ดวง HANRI WONJESS[snsd&sj]

ตอนที่ 5 : สื่อรักหัวใจ4ดวง4:ความรู้สึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,272
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 ต.ค. 53



 

สื่อรักหัวใจ4ดวง4:ความรู้สึก


ณ ตึกใหญ่

ยูริที่เดินขึ้นมาบนตึกใหญ่ ตั้งแต่ครั้งแรกที่เธอเข้ามาในบ้านหลังนี้ เธอก็ตั้งมั่นว่าจะไม่มีใจให้กับผู้ชายคนไหนแล้วรวมกับผู้ชายคนนี้ที่ทำร้ายความบริสุทธิ์ของเธอแน่นอน เธออยู่ในบ้านหลังนี้ในฐานะคนเลี้ยงเด็กแฝดที่น่าสงสารทั้ง4และเมียเก็บ ยูริที่เดินเข้ามาในห้องของฮันคยอง เธอเคาะประตูแล้วแต่ก็ไร้เสียงตอบรับ เธอเลยตัดสินใจเปิดเข้าไปเลย ในห้องมีมืดมีแค่ดวงไฟตรงหัวเตียงสีส้มอ่อนๆสาดส่องไปทั่วห้องแค่นั้น ยูริที่เดินไปดูรอบๆก็ไม่เห็น เธอเลยเดินไปเก็บแก้วเหล้าที่ฮันคยองนั้นดื่มทิ้งไว้แต่ว่า เธอเก็บเสร็จหันมาจึงพบกับ

“คุณ!”ยูริที่ตกใจไม่น้อยที่อยู่ๆฮันคยองมายืนด้านหลัง

“ตกใจมากเลยหรือไง”ฮันคยองที่ใช้มือรวบเอวยูริเอาไว้ก่อนจะใช้มืออีกข้างลูบไปตามใบหน้าของเธอ

“ปล่อยเถอะค่ะ ชั้นขอเอาพวกแก้วไปเก็บก่อน”ยูริที่ไม่อยากจะต่อปากต่อคำกับฮันคยองมากนัก

“วางไว้แล้วตามชั้นไปที่เตียง”ฮันคยองที่สั่งยูริ คำสั่งเจ้านายลูกน้องอย่างเธอต้องทำตามอยู่แล้ว ยูริที่วางของลงก่อนจะเดินตามฮันคยองไป

“เด็กๆ?”ฮันคยองที่ถาม แต่มันทำให้ยูริที่ถึงกับงงเพราะคนคนนี้ไม่เคยคิดว่ามีลูกแฝดด้วยซ้ำ

“หลับไปแล้วค่ะ” ยูริที่บอก

“นึกแบบไหนหรอค่ะที่ถามเรื่องเด็กๆ”ยูริที่ถามแต่มันเหมือนจะจี้จุดฮันคยอง

“เธอไม่ต้องยากรู้”

“ขอโทษนะคะ มีไหมที่สักวันคนอย่างคุณจะไม่ดุเด็กๆ”ยูริที่ถาม สายตาที่บอกได้ว่างเธอปล่อยผู้ชายคนนี้ไปแล้ว

“เพราะใครที่ทำให้ซูยองจากไป”ฮันคยองที่จับไหล่ของยูริ มันทำให้ยูริถึงกับเจ็บ

“คุณเลยโทษเด็กๆที่ไม่รู้เรื่องว่าเป็นคนที่ทำให้คนรักของคุณต้องจากไป แบบนี้เหรอที่เรียกว่า ลูกผู้ชาย คนอะไรไม่มีแม้แต่เหตุผล”ยูริที่พูดอย่างเหลืออด มันทำให้ฮันคยองถึงกับผลักยูริไปที่เตียงพร้อมกับคร่อมแล้วกดไปที่ซอกคอขาว ยูริที่พยายามจะขัดแต่ฮันคยองที่จับแขนเธอไว้แน่น

“ฮือ อ คนอย่างคุณ แม้แต่หัวใจ สัตว์ชั้นต่ำยังดูดีกว่าอีก”ยูริที่พูดพร้อมน้ำตา แต่ฮันคยองกับไม่ฟัง เขายังคงทำต่อไป มือที่ถอดเสื้อยูริ บาร์ตัวเล็กๆ และตอนนี้ทั้ง2ที่ไม่มีเสื้อผ้าอาภรณ์อีกแล้ว ฮันคยองยังเป็นฝ่ายลุกต่อไป ยูริที่แม้จะเจ็บปวด เธอโดนการกระทำแบบนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า เหมือนเธอจะชินชาแต่พอถึงเวลาแบบนี้ เธอกับกลัวตลอด เธอปล่อยให้ฮันคยองเสวยสุขในร่างกายของเธอให้พอ ถึงจะขัดขื่นไปเช่นไร คนอย่างฮันคยองก็ไม่มีวันหยุด

เวลาร่วงเลยไปฮันคยองที่ทำกิจกรรมจนเหนื่อย เขาปลดปล่อยคราบรักเข้าไปในตัวของยูริ ยูริที่เหนื่อย เธอปวดไปหมด น้ำตาก็ไม่ช่วยอะไรเธอได้ คำข้อร้องก็ไม่สามารถช่วยเธอได้ ไม่มีอะไรที่จะช่วยเธอได้ทั้งนั้น นอกจาก เวลา เวลาเท่านั้นเป็นตัวกำหนดเมื่อไรเธอจะหลุดออกไปจากบ้านหลังนี้  ยูริที่หลับตาลงช้าๆด้วยความเพลีย ฮันคยองที่นอนข้างๆเขาจับยูริเข้ามาสวมกอด ยูริที่ไม่รู้เรื่องอะไรแล้วเพราะเธอหลับ ฮันคยองที่พิจารณาใบหน้าสวยๆของยูริ

“เธอต้องอยู่กับชั้นตลอดไป ควอนยูริ”


ตอนเช้า

ฮันคยองกับยูริยังคงหลับ ยูริที่เป็นคนตื่นเช้าอยู่แล้วเธอตื่นปกติ สะโพกของเธอที่เจ็บแต่เธอก็ต้องพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด เธอพยุงตัวเองก่อนจะเข้าไปในห้องน้ำ ผ่านไปไม่นานยูริที่ออกมาเธอเห็นฮันคยองนอนผิงหัวเตียงอย่างสบายใจ

“ชั้นขอตัวไปดูเด็กๆก่อนนะคะ”ยูริที่ไม่อยากจะพูดอะไรมาก เดี๋ยวก็ทะเลาะกันจึงเลือกที่จะไป

“เดี๋ยว!

“ค่ะ ถ้าเรื่องชุด ชั้นเตรียมไว้ให้แล้วในห้อง วันนี้คุณใส่ชุดเสื้อขาวเนกไทสีเทา หวังว่าชั้นคงจะเตรียมถูกน่ะค่ะ”ยูริที่บอกแต่มันกับไม่ใช่เรื่องที่ฮันคยองจะพูด

“เปล่าเรื่องนั้นสักหน่อย”ฮันคยองที่ใส่เสื้อคลุมก่อนจะเดินเข้ามาหา

“แล้วเรื่องอะไรค่ะ”ยูริที่ถาม

“นี่ฝากให้เด็กๆ”ฮันคยองที่ยื่นกล่องสีน้ำเงินใบใหญ่ข้างในบรรจุกล่องเล็กๆอีก4กล่อง

“ค่ะ?”

“ของขวัญที่พวกแกสอบได้ที่1”ฮันคยองที่บอกก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป แต่มันกลับทำให้ยูริถึงกับยิ้มออกมาเล็กน้อย

“ขอบคุณนะคะ ที่ยังนึกถึงพวกเด็กๆ”ยูริที่เดินกลับไปที่เรือนเล็ก วันนี้วันเสาร์เด็กๆที่เอาการบ้านมาทำที่สวนเล็กๆ คุณนมที่นั่งดู ยูริที่เดินมาทำให้เด็กๆที่นึกถึงคุณแม่กับวิ่งเข้าไปกอด

“คุณท่านทำอะไรคุณแม่เปล่าค่ะ”ฮันมีโซที่ถาม

“ไม่จ้ะ แม่มีของมาให้ด้วยนะ”ยูริที่บอกพร้อมกับหอมแก้มลูกๆทุกคน

“อะไรหรอค่ะ”ฮันคงจูที่ถาม

“งั้นยื่นมือมาให้คุณแม่สิค่ะ^^”ยูริที่บอกกับทำให้เด็กๆที่ยื่นเรียงกันก็ยื่นมือให้ ยูริที่หยิบกล่องเล็กๆให้คนละกล่อง

“เปิดดูสิ”ยูริที่บอกทำให้เด็กๆที่งงก็เปิดดูช้าๆก่อนจะตาโตทันทีเพราะในกล่องมันคือสร้อยเงินแท้จี้ที่สลักคำว่าฮันเด็กๆที่พูดออกมาพร้อมกันว่า “ฮัน” ทำให้ยูริพยักหน้าก่อนจะสวมใสให้ลูกๆที่ละคน

“จำไว้นะคะ สร้อยเส้นนี้ลูกๆห้ามทำหายและจำไว้ว่าเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดจงรักษาไว้ให้ดีนะคะ”ยูริที่บอกทำให้เด็กๆพยักหน้าพร้อมกับก้มมองที่สร้อยที่ตรงกลางจี้มีเพชรแท้กันด้วย ยูริเลือกที่จะไม่บอกว่าฮันคยองให้มาเป็นของขวัญที่พวกเด็กสอบได้ที่1 ถ้าเด็กๆรู้คงจะไม่รับมีหนำซ้ำจะเอาไปทิ้งด้วย


 

อีกด้าน

ซีวอนที่ตื่นขึ้นมา เขามองไปรอบๆก็ไม่เห็นเจสสิก้า เขาลุกเดินไปรอบๆก็ไม่เจอก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

เจสสิก้าที่นั่งอยู่ในห้องเธอนั่งคิดถึงเรื่องเมื่อคืน น้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงตาคู่สวย เธอเสียความบริสุทธิ์ให้กับคนที่เธอรักงั้นแล้วหรอ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“นายหญิงค่ะ คุณหญิงใหญ่มาค่ะ”แม่นมที่ขึ้นมาเรียกทำให้เจสสิก้าที่ขานรับก่อนรีบเช็ดน้ำตาแล้วลงไปทันที

“คุณแม่”เจสสิก้าที่ทำตัวปกติ ใบหน้าที่ตอนแรกมีคราบน้ำตา ตอนนี้กับมีรอยยิ้มขึ้นมาแทน

“ไงจ้ะ สบายดีไหม แม่ไปเที่ยวจีนมา เลยซื้อของมาฝากหนูกับตาวอนด้วยนะ”คุณหญิงชเวที่บอกด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแต่เธอจะรู้ไหมว่าลูกสะใภ้กับลูกชายของเธอไม่ได้รักกันอย่างที่เธอคิด

“หรอค่ะ”

“จ้ะ แม่ซื้อยาบำรุงมาด้วยนะ”

“บำรุงอะไรค่ะ”

“อ่าๆๆ แม่อยากมีหลานแล้วนะ เมื่อไรหนูเจสจะท้องล่ะหื้ม นอนห้องเดียวกับตาวอนคิดจะไม่มีลูกกันเลยหรือไง”คุณหญิงชเวที่เอยปากอยากได้หลาน ทำให้ซีวอนที่ลงมาถึงกับได้ยิน

“งั้นคุณแม่ก็รอไปก่อนแล้วกันนะครับ”ซีวอนที่เดินลงมานั่งตรงข้ามทำให้เจสสิก้าที่สะดุ้งเล็กน้อย

“นี่ตาวอน ปากเราเนี่ยนะ จริงๆเลย เอาเถอะ แม่อยากได้หลานอุ้มแล้วรีบมีกันซะล่ะ ตระกูลชเวจะได้มีองค์ชายหรือเจ้าหญิงน้อยสักที”คุณหญิงที่พูดทำให้เจสสิก้าที่นั่งฟังถึงกับนิ่ง แต่ซีวอนกับนั่งสบายใจ

“งั้นแม่กลับก่อนดีกว่า คุณหญิงจองนัดแม่ไว้ด้วย แม่กลับก่อนนะจ้ะ ตาวอนดูแลน้องดีดีล่ะ”คุณหญิงชเวที่เดินออกไปทำให้เจสสิก้าที่โค้งให้เล็กน้อย

“..................”เจสสิก้าที่กำลังจะเดินขึ้นห้องอีกครั้งแต่กับมีเสียงเรียก

“ไม่อยากจะลูกหรือไงถึงได้ทำหน้าแบบนั้น” ซีวอนที่ไม่วายแอบที่จะกัด

“.....................”เจสสิก้าที่หันมามองด้วยสายตาที่นิ่งเธอไม่พูดอะไรกับเดินขึ้นห้องไปโดยไม่หันหันกับมามองมันทำให้ซีวอนหงุดหงิดก่อนจะขับรถออกไปข้างนอกทันที

“ถึงชั้นจะท้องลูกของคุณจริงๆ คุณก็ไม่มีวันที่จะได้อยู่กับเขาแน่นอน ชเวซีวอน”

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

จบไปอีก1ตอนนะคะ อ่านให้สนุกนะคะ 1เม้น1กำลังใจ ถ้าไม่เม้นก็แล้วแต่คิดค่ะ ตะวันไงก็ได้แล้วแต่...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

681 ความคิดเห็น

  1. #659 อัจฉรียา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2555 / 18:24
    ทำไมแต่ละคนช่างน่าสงสารเช่นนี้T^T
    #659
    0
  2. #651 loveyul (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 19:05
    สงสารยูลจัง Y_Y
    #651
    0
  3. #632 moko-cheese (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2555 / 15:50
     ยูลกับเจสน่าสงสารที่สุดแล้ว T T
    #632
    0
  4. #593 moderate (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2554 / 15:01
     สงสารยูลกับเจส
    #593
    0
  5. #582 dream (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2554 / 14:50
    สงสารยูลเจส ที่สุด
    #582
    0
  6. #547 ing260639 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 13:45
    ยูลสิกสู้ๆนะคะ
    ยูลน่าสงสารคงโดนมาเยอะ
    สิกก็น่าสงสาร
    ป๋า วอน นิสัยอะ เดี๋ยวเหอะ
    #547
    0
  7. #447 0849135505 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มีนาคม 2554 / 14:57

    อ๊ายยยยยยยย
    ป๋าค้า บอกรักยูริเถอะนะๆๆๆ
    สงสารรรรรรร
    แต่แค่นี้ก็ดีแล้วเนาะ อิอิ
    มันต้องดีขึ้นทุกวันๆ

    #447
    0
  8. #439 tunwa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 18:30
    เจสจะพาหนีล่ะสิ 
    #439
    0
  9. #398 beamtwo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2554 / 11:00
    สุดยอด สนุกมากก
    #398
    0
  10. #377 kimchiyun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 21:40
    สารยูลกับเจสอ่า
    เจสหนีวอนออกมาเลย
    #377
    0
  11. #332 snowypink6 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2554 / 16:33
    หมั่นไส้วอน ~~~~ ป๋ารักยูลใช่ม้า
    #332
    0
  12. #188 mikmikjung (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2553 / 12:08
    เจสสู้ๆๆ


    #188
    0
  13. #137 pummii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 13:03
    เจสสู้ไปมั่ง
    #137
    0
  14. #91 p-pern (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2553 / 21:30
     เอาเลยเจสให้รู้สำนึกซะบ้าง เริ่มเกลียดวอนแหล่ะ
    ฮันปัตตะนาขึ้นนิดนึง สงสารยูล เด็กๆ ซูๆอ่ะ
    ไรท์เตอร์สู้ๆ
    #91
    0
  15. #86 ohan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 21:28
    วอนทำไมทำอย่างนี้ สงสารเจสจัง
    #86
    0
  16. #85 devillove581 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 20:23
    ว้าวๆๆๆๆๆๆ ฮันเริ่มอ่อนโยนแว้วววววว>< ความสัมพันธ์ดีขึ้นมาหน่อยนะฮัน><(หน่อยจิงๆ เพราะเมื่อฮันไปทำไรไว้กะยูล-__-")
    ส่วนวอนเจส แงๆๆๆT____T ทำไมวอนทำแบบนี้อ่ะ >< สู้ๆนะคะพี่ตะวัน สอบได้มหาลัยดีๆเด้อค่า^_______^
    #85
    0
  17. #84 werewolf-vampire (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 20:21

    ทุกเม้นต่างให้หนี - -+

    แต่เราก็เห็นด้วย 

    หนี่ไปเล้ย สู้ๆค่า

    #84
    0
  18. #83 bn-girls (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 11:32
    ฮัน!!!นายต้องชอบยูลนะ!!!!(สั่งได้ด้วยหรอเนี่ย? เหอๆ
    ท่าทางเรื่องนี้จะเศร้าอีกนานTT^TT
    #83
    0
  19. #82 KIRA40 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 11:24
    ฮันเอ้ย ถ้าไม่มียูลจะรู้สึกน่ะ

    วอนด้วยถ้าไม่เจสน่ะ

    มาอัพอีกน่ะคร้าบ สู้ๆ
    #82
    0
  20. #81 khunpeeh (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 10:54
    ยูลหนีไปๆ พาเด็กๆไปด้วย สุ้ๆนะคะ
    #81
    0
  21. #80 patparita (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2553 / 23:45
    วอนใจร้ายกับเจสเกินไปเเล้ว

    ป๋ารักยูลเเล้วหรอ ><
    ยูลหนีไปเลย เเล้วป๋าจะได้เสียใจ หึหึ
    #80
    0
  22. #79 aomatcc (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2553 / 23:38

    สิก้ากะยูลหนีอออกมาเลย

    #79
    0
  23. #78 รักพี่สาว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2553 / 23:02
    ยูริรีบๆหนีไปนะมันทำกับเราอย่างนี้ทนได้ไง (อินจัด)
    #78
    0
  24. #76 incrazy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2553 / 21:27
    หมั่นไส้ป๋าอย่างแรงอ่ะตอนนี้

    สิก้าอดทนไว้ กระซิกๆ
    วอนหนอวอนช่างกล้าทำกับสิก้าได้
    #76
    0
  25. #74 Bam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2553 / 20:13
    สนุกมากเลย

    มาอัพต่อนะ สู้ๆคะ

    รออ่านอยู่
    #74
    0