[SF] MARKBAM Got a boner! #ฟิคความกาม

ตอนที่ 10 : [2/5] พี่กันต์ขนมหวาน [แก้บน #GOT71STWIN]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    16 ต.ค. 58


พรึ๊บบ!!


หนังสือพิมพ์รายวันของมหาลัยถูกผมเขวี้ยงลงกับพื้นชมรมทันทีหลังจากที่ทนอ่านข่าวเผือกประจำวันจนจบ ใจนี่อยากจะวิ่งเข้าไปถีบไอ้ยูเพื่อนชั่วที่เสร่อวิ่งสี่ขาคาบข่าวมาประเคนให้ถึงห้องชมรมตั้งแต่เก้าโมงเช้า.. 


“ถึงกับรับไม่ได้เลยหรอวะไอ้แบม” ผมเหลือบมองไอ้ยู อยากจะกระโดดถีบมันจริงๆ สักทีหลังจากเห็นหน้ามันแล้วทนรับไม่ได้ คือนี่กูดูไม่ออกเลยมั้งว่ามึงอยากจะหัวเราะเยาะกูขนาดไหนน่ะอิเหี้ย!! 


พี่กันต์นี่โคตรหงุดหงิด ไม่เข้าใจสักนิดว่าไอ้ชมรมข่าวห่านั่นมันเขียนข่าวแบบนี้มาได้ยังไง ที่คณะลืมสอนจรรยาบรรณกันมาหรือไงไอ้สัด ถึงได้เขียนข่าวออกมาได้มั่วแบบนี้



‘ข่าวท็อคออฟเดอะทาวน์ประจำวันนี้คงเป็นเรื่องอื่นไปไม่ได้ นอกซะจากข่าวด่วนข่าวร้อนของหนุ่มสุดฮอตระดับอดีตเดือนมหาลัยอย่างมาร์คต้วน ที่ทุกคนจะต้องรู้จักกันเป็นอย่างดี หลังจากที่เมื่อวานนี้หนุ่มมาร์คต้วนได้ทำให้เหล่าหนุ่มสาวน้อยใหญ่ถึงกับน้ำตาตกในกันเป็นแถวๆ และสาเหตุที่สำคัญก็คงจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจากเรื่องราวของความรักหรือคนในดวงใจของหนุ่มมาร์ค ที่ในที่สุดก็ยอมลอกคราบถอดลายถึงขั้นยอมสละฉายาพี่มาร์คสามวิมาเปิดตัวแฟนเด็กดีกรีเดือนคณะคหกรรมอย่างน้องชายตัวเล็กประจำมหาวิทยาลัยหรือน้องแบมแบมให้ทุกคนในรั่วมหาวิทยาลัยได้อิจฉากันถ้วนหน้า โดยงานนี้หนุ่มมาร์คต้วนถึงกับโชว์หวานด้วยการอุ้มน้องแบมแบมในท่าเจ้าสาวไปส่งถึงหน้าตึกคณะ เล่นเอาหนุ่มสาวค่อนมหาวิทยาลัยขอบตาร้อนผ่าว เพราะตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงปีสี่แม้จะมีข่าวลือมากมายแต่ก็ยังไม่เคยเห็นหนุ่มมาร์คออกตัวแรงกับใครขนาดนี้..


ไม่รู้ว่าพี่มาร์คติดใจใบหน้าหวานๆ ของน้องแบมแบม หรือว่าน้องแบมแบมจะแอบใช้ฝีมือในการทำอาหารมามัดใจพี่มาร์คกันนะ.. ???’


   ( เผือกต่อหน้า 7 )



หายใจเข้าอีดอก หายใจออกอีเหี้ยยย!!


แม่งเอ๊ย! โคตรหงุดหงิด! พี่กันต์ว่าละว่าทำไมวันนี้บรรยากาศรอบตัวพี่กันต์แปลกๆ ตั้งแต่เดินเข้ามาในมหาวิทยาลัย ที่ไหนได้ เพราะอีข่าวโคตรมั่วของยัยเจ๊มินมินจอมเผือกนี่เอง


พี่กันต์จะไปพังชมรมแม่งให้ได้มึงคอยดูนะ มาน้องบงน้องแบมห่าอะไร ดูไม่ออกเลยหรือไงว่าพี่กันต์น่ะซังนัมจาขนาดไหน เสียเชิงชายฉิบหาย เรียกกูว่าพี่กันต์กูยังเคืองน้อยกว่านี้เลย แต่นี่แม่งเล่นบรรยายซะกูเคะเต็มขั้น ถึงหน้าพี่กันต์จะหวาน ชื่อพี่กันต์จะน่ารักปานเด็กผู้หญิง แต่ไม่ได้หมายความว่าพี่กันต์จะเป็นเคะตัวน้อยๆ ที่ยอมให้พี่มาร์คมันกดนะว้อย! 


ไอ้พี่มาร์คนี่ก็อีกตัว เมื่อวานนี่เล่นซะกูเจ็บทั้งแขนทั้งข้อขา ฟาดหลังพี่มันจนเจ็บมือไปหมด พี่มันก็ไม่ปล่อยให้ผมได้เดินไปเรียนเอง แถมยังอุ้มผมมาส่งซะถึงหน้าตึกคณะอีก


พี่กันต์นี่แทบอยากจะวิ่งเข้าไปขนเอาถ้วยชามรามไหมาปาไล่พี่มันไปให้พ้นๆ หน้า เสร่อฉิบหาย ไม่รู้ไปเอาแรงจากไหนมาอุ้มพี่กันต์ได้ตั้งนานสองนาน ดิ้นก็แล้วทุบแม่งก็แล้ว แต่ไม่ว่าจะทำยังไงพี่กันต์ก็พาตัวเองออกมาจากอ้อมกอดมันไม่ได้ ! 



“เงียบปากไปเลยไอ้เพื่อนชั่ว!!” เมื่อทนเสียงหัวเราะเหี้ยๆ ของไอ้ยูไม่ได้ พี่กันต์ก็เลยต้องหันไปตวาดมันด้วยความหงุดหงิด นี่เมื่อวานกูก็ยังไม่ได้ชำระแค้นมึงเลยนะไอ้สัด แทนที่จะช่วยกูให้หลุดพ้นจากอ้อมแขนไอ้ห่านั่น แต่แม่งเสือกทำมาเป็นห่วงกูแล้วบอกให้พี่มันอุ้มกูไปส่งต่อถึงห้องพยาบาล! 


“น้องแบมแบมหน้าหวาน ฮ่าๆๆ ยัยเจ๊มินมินมันใช้สมองส่วนไหนกลั่นกรองคำพูดออกมาว่ะ ถึงได้เรียกมึงแบบนั้น กูนี่ขนลุก”


สมองส่วนที่ไม่มีรอยหยักไงไอ้ฟาย!!! กูจะไปเผาชมรมแม่ง!!


“บอกให้หุบปากไปไงไอ้ยู!!“ 


แม่มเอ๊ย! พี่กันต์นี่อยากจะโทรกลับไปถามหม่าม๊าที่เมืองไทยจริงๆ ว่าวัดที่เคยไปทำบุญด้วยกันบ่อยๆ ยังพอมีกุฏิว่างให้พี่กันต์ไปอยู่ไหม พี่กันต์จะหนีไปบวชแม่งละ อยู่ไปก็อับอาย ความเป็นชายที่สั่งสมมา 18 ปีต้องพังทลายไปเพราะไอ้มาร์คต้วนภายในวันเดียว ป่านนี้คนทั้งมหาลัยคงเข้าใจผิดพี่กันต์กันไปถึงไหนต่อไหน สาวๆ ที่พี่กันต์เคยจีบเคยเต๊าะไว้คงจะพากันหนีหายกันไปหมดแน่ๆ


ไอ้ฉิบหาย.. คิดไปก็โมโห.. เพราะมันคนเดียว เพราะไอ้มาร์คคนเดียว!!!! 


กูจะฆ่ามันนนนนนนน!!



"ไอ้ยูไปคณะบริหารกัน กูจะไปฆ่าไอ้มาร์ค” ไม่ทันรอฟังคำตอบ พี่กันต์ก็รีบเดินจ้ำอ้าวออกนอกประตูชมรมมาด้วยความแค้นใจ


วันนี้แหละไอ้มาร์คต้วน! พี่กันต์จะเอาเลือดจากปากมึงออกมาล้างความเคะของพี่กันต์ให้จงได้!! 


เดินไปก็ขมวดคิ้วไปด้วยความเจ็บปวด ไอ้ข้อเท้าข้างที่แพลงเมื่อวานก็ยังปวดตุบๆ ทุกครั้งที่ก้าวเดิน ขาแม่งก็ปวดแต่แค้นมันกูก็แค้น แต่เอาวะ! เจ็บแค่นี้มันไกลหัวใจ ลูกผู้ชายเค้าไม่เอามาคิดกันหรอกว้อย!



ทันทีที่ผมลากสังขารตัวเองมาถึงคณะบริหารพร้อมด้วยไอ้ยูที่เดินตามมาห่างๆ เออ..ห่างแบบห่างมาก คือนี่มึงห่วงพี่กันต์มากไหม ถ้าจะห่างขนาดนี้มึงกลับนอนอยู่ที่ชมรมก็ได้


ผมคว้าโทรศัพท์คู่ใจขึ้นมาถือไว้ก่อนใช้มือเล็กไล่เลื่อนหน้าจอเพื่อหาเบอร์โทรของพี่แจ็คสันอย่างเร่งรีบ และเมื่อเจอชื่อเป้าหมายผมก็กดโทรออกทันที

..


.



“ว่าไงแบม” น้ำเสียงงัวเงียถูกหรอกผ่านโทรศัพท์มาอย่างไม่ค่อยเต็มใจ ผมได้แต่ถอนหายใจพรืดใหญ่ให้กับนิสัยชอบแอบหลับในคลาสของพี่แจ็คสัน 


เดี๋ยวพี่กันต์จะโทรไปฟ้องหม่าม๊ามันที่ฮ่องกงมึงคอยดู!


“อยู่ไหน”


“ตึก”


“อย่ามากวนตีนแบมนะพี่แจ็คสัน แบมก็อยู่หน้าตึก บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าพี่แจ็คสันอยู่ชั้นไหนห้องไหน!”


“เฮ้ย.. ใจเย็นๆ ดิแบม เป็นอะไรทำไมถึงได้พูดจาแบบนั้น”


“แบมจะขึ้นไป”


“ไม่ต้องมา รออยู่ใต้ตึกนั่นแหละอีกยี่สิบนาทีเฮียก็เลิกแล้ว”


พูดจบพี่แจ็คสันก็ชิ่งตัดสายกูไปอย่างไร้มารยาท.. 


แต่ก็เอาเหอะ!! อีกแค่ยี่สิบนาที พี่กันต์เอาเวลามาวอร์มร่างกายไว้รอกระทืบพี่มาร์คแม่งก็ได้วะ!!


"นี่มึงจะเอาจริงหรอวะไอ้แบม" 


“เออ”


“แล้วมึงไปโกรธอะไรพี่มันวะ”


“ก็มันทำให้คนเขาเข้าใจผิดกูไง”


"แต่พี่มาร์คมันอุตส่าห์พามึงไปห้องพยาบาลเลยนะเว่ย มึงจะโกรธที่คนเขาเข้าใจผิดเพราะพี่มาร์คช่วยมึงที่เดินไม่ได้เนี่ยนะ"


“นั่นมันก็เสือกเองไหม กูขอหรอ แล้วที่สำคัญอ่ะนะ ถ้าไม่ใช่เพราะพี่มัน อิชมรมเส็งเคร็งนั่นจะเขียนข่าวกูออกมาแบบนั้นได้ไหม เพราะมันคนเดียวที่ทำให้คนเขาเข้าใจผิดกูกันทั้งมหาลัย เพราะฉะนั้น.. ถ้ามึงจะเข้าข้างมัน มึงก็หุบปากไปเลย กูรำคาญ”


"ปากดีแบบนี้ระวังจะเผลอไปชอบพี่มันเข้านะมึง ไม่เคยได้ยินหรือไงเกลียดอะไรมักได้อย่างนั้นน่ะ"


"ทฤษฎีไร้แก่นสารนั่นใช้กับกูไม่ได้หรอกยู"


“เออ.. แล้วกูจะคอยดู ถ้าเกิดมึงเผลอกลืนน้ำลายตัวเองเข้าเมื่อไหร่นะ ไอ้ยูคยอมคนนี้นี่แหละจะยอมปิดร้านเหล้าพี่จินยองเลี้ยงเลย”


เหอะ.. งั้นมึงก็รอไปชาติหน้าเหอะไอ้เพื่อนชั่ว ยังไงมึงก็ไม่มีทางได้ปิดร้านพี่จินยองเพื่อเลี้ยงเหล้าใครแน่ๆ 




.




“เห้ย! แบมแบม” ผมหันไปตามเสียงเรียกของพี่แจ็คสัน คนตัวสูงในชุดสบายๆ ที่ดูจะสบายจนเกินไปจนพี่มันไม่สมควรจะใส่มาเรียนได้กำลังโบกไม้โบกมือให้ผมอยู่ตรงบันใด “มีอะไรกับเฮียหรือเปล่า”


“เปล่า” ผมส่ายหน้า ก่อนจะกวาดสายตามองไปจนทั่วจนไปเจอเป้าหมายของผมคือไอ้พี่มาร์คที่กำลังเดินตามหลังพี่ไบรอั้นลงมาจากบันใด 



หึ.. มึงตายแน่ไอ้มาร์คต้วน!!



สาวเท้าตรงไปยังเป้าหมายแทบจะทันทีก่อนจะยกมือซ้ายขึ้นไปกระชากคอเสื้อพี่มันมากำไว้และในขณะที่พี่มาร์คมันยังไม่ทันได้ตั้งตัวอะไรผมก็จัดการซัดมือขวาเข้าไปที่หน้ามันจนเต็มแรง



พลั๊กกกก  โครมมม..


“เชี่ยแบมมม!”


“แบมแบม!!!”



เหอะ.. มึงไม่ต้องมาเรียกชื่อกูกันหรอกครับ เพราะตอนนี้กูแยกไม่ออกหรือว่าเสียงใครเป็นเสียงใคร นอกเสียจากเสียงในใจที่มีแต่บอกว่าให้ผมตามไปกระทืบกระทืบและกระทืบคนตรงหน้าให้จมตีนและจมดินหายไป โมโหไอ้สัด!! 


กล้าดียังไงมาทำให้ความเป็นชายของพี่กันต์ลดหายลงไปวะ!! 




"เห้ย!!!! ไอ้แบมหยุดเดี๋ยวนี้นะ” 


ยังไม่ทันที่ผมจะตามไปถึงตัวไอ้พี่มาร์คที่ล้มลงไปนั่งอยู่ที่ขั้นบันใด ตัวของผมก็ถูกพี่แจ็คสันกระชากออกไป ก่อนจะตามด้วยไอ้ยูกับพี่ไบรอั้นตามเข้ามาล็อคแขนผมเอาไว้ 


พี่แจ็คสันเข้าไปประคองพี่มาร์คให้ลุกขึ้นก่อนหันมามองหน้าผม 


“นี่มันเรื่องอะไรกันวะแบม เฮียไม่เคยสอนแกให้ทำตัวเป็นนักเลงแบบนี้นะ!!!!”


“เหอะ ไม่กระทืบมันให้ตายก็ดีละ” ผมเบะปากพร้อมกับกรอกตาหนีออกไปที่นอกตึก


“แบมแบมม!!!!” ผมสะดุ้งตัวตรง รีบหันกลับมามองพี่แจ็คหันที่ตวาดผมด้วยเสียงดังลั่นจนคนทั้งคณะที่อยู่ตรงนั้นพากันหยุดมอง  


ใบหน้าพี่แจ็คสันในตอนนี้แทบจะไม่หลงเหลือความใจดีไว้ให้


พี่แจ็คสันกำลังโกรธ.. 


พี่แจ็คสันไม่ชอบให้ใครมาทำตัวไม่มีมารยาทกับรุ่นพี่ พี่แจ็คสันน่ะโคตรถือเรื่องนี้.. เขาบอกว่ามันไม่ดี เพราะอีกหน่อยจะไม่มีใครคอยช่วยเหลือ..



“บะ.. แบม” ผมเอ่ยชื่อตัวเองเสียงแผ่วพลางเหลือบมองหน้าคนรอบกายที่กำลังจับจ้องมาที่ตัวผมเหมือนว่าผมกำลังเป็นนักโทษที่มีความผิด


“ขอโทษพี่มาร์คซะ”


“ไม่!” ตอบออกไปทันควันโดนไม่สนใจเงาหัวที่กำลังจะหายไป 


ก็นี่ล่ะครับนิสัยพี่กันต์ เคยห้ามปากตัวเองได้ที่ไหน คิดห่าอะไรพี่กันต์ก็โผล่งออกไปตามใจซะทุกที 


“แบมแบม!!!” นี่ก็ไม่ต้องมาทำเสียงดุใส่กูขนาดนั้นได้ไหม คือกูรู้ไงว่าเวลาพี่มึงโกรธน่ะน่ากลัวขนาดไหน แค่นี้กูก็กลัวจนฉี่จะราดอยู่แล้ว


“แต่แบมไม่ผิดนะ..”


“ไม่ผิดยังไง อยู่ๆ แบมก็มาต่อยไอ้มาร์คมันแบบนี้ บอกเฮียมาดิว่าไม่ผิดยังไงง!!!!” พี่แจ็คสันขึ้นเสียงใส่ผมหนักกว่าเก่า 


ผมกลัว.. กลัวพี่แจ็คสันโหมดนี้  


“ตอบมาแบมแบม!!”


“คือแบม..” คือใครไม่เป็นพี่กันต์แม่งไม่รู้หรอกครับว่าพี่แจ็คสันโหมดดาร์คนี่แม่งน่ากลัวขนาดไหน กูนี่โคตรกลัวว่าเงาหัวกูจะหายไป ฮืออออ


“ไม่เป็นไรหรอกไอ้แจ็คสัน แบมคงไม่ได้ตั้งใจ” 


ไม่ได้ตั้งใจเหี้ยอะไรล่ะ! พี่กันต์เนี่ยโคตรจะตั้งใจเลย ไม่งั้นพี่กันต์จะลากสังขารตัวเองมาจากคณะคหกรรมท้ายมอมาทำฟวยอะไร โง่หรือไงมึงอ่ะไอ้มาร์คต้วน


ก็ได้แต่ด่าพี่มันอยู่ในใจเท่านั้นแหละครับเพราะขืนพี่กันต์พูดออกไปจริงๆ มีหวังพี่แจ็คสันแม่งได้ลุกขึ้นมาซัดพี่กันต์ร่วงพื้นตรงนี้แน่ๆ


ตัวก็หนา ขาก็ใหญ่ ไหล่ก็กว้าง กล้ามก็โต อิเหี้ยย พี่กันต์กลัวแล้วววว!


“เหอะ” คำเดียวครับผม พี่กันต์ขอแค่เหอะในลำคอ หมั่นไส้แม่ง! เป็นคนดีนักหรือไงมึงอ่ะ โดนต่อยไปขนาดนั้นยังมาบอกว่ากูไม่ได้ตั้งใจ


“ไม่ได้ไอ้มาร์ค กูไม่เคยสอนน้องแบบนี้ ยังไงแบมก็ผิด น้องต้องขอโทษ”


โว้ยย!! แล้วไอ้พี่แจ็คสันนี่ก็จะอะไรกับพี่กันต์นักหนาวะ คือเจ้าตัวมันยังไม่เห็นอยากจะให้พี่กันต์ขอโทษอะไรเลยไง แล้วทำไมพี่แจ็คต้องคะยั้นคะยอให้พี่กันต์ไปขอโทษมันด้วยวะ พี่กันต์ไม่เห็นจะเข้าใจ!


“ทำไมแบมต้องขอโทษอ่ะ.. ก็มันหาเรื่องแบมก่อน”


“พี่ไปทำอะไรแบม” พี่มาร์คหันมาทำหน้างง คือมึงไม่ต้องมาตีหน้าเศร้าเลยครับไอ้สัด ก็มึงนั่นแหละที่เป็นตัวต้นเหตุ!


“ก็ไอ้หนังสือพิมพ์มหาลัยเฮงซวยวันนี้ไง!! เพราะมึง.. เพราะมึงเลยมาทำให้คนเค้าเข้าใจผิดกูกันทั้งมหาลัย แฟนเฟินห่าอะไร มึงไปบอกไอ้ชมรมห่านั่นมันให้แก้ข่าวให้เดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นกูได้ซัดมึงอีกรอบแน่!”


“แบมแบม!!!!”



เฮือกกก!!! 


พี่แจ็คสันแม่งตะคอกพี่กันต์อีกแล้วอ่ะ วันนี้พี่แจ็คสันตะคอกพี่กันต์สองรอบแล้วป่ะวะ ทั้งๆ ที่ปกติพี่แจ็คสันมันโอ๋พี่กันต์จะตาย ฮึกก.. เพราะมึงเลยคนเดียวเลยไอ้มาร์ค


“เฮียไม่ชอบให้แบมพูดจาหยายคายกับรุ่นพี่นะ ถ้ายังไม่ทำตามที่เฮียพูดอีกเฮียจะบอกม่าม๊าแบมว่าแบมทำตัวเกเร!”


เออ.. เอ๊ะอะก็จะให้กูขอโทษ เอ๊ะอะก็ฟ้องหม่าม๊า แล้วพี่แจ็คสันแม่งคิดจะหันไปถามคนข้างๆ มันบ้างไหมว่าทำอะไรกูไว้บ้าง ตั้งแต่ชนกูล้มเมื่อวาน กูก็ยังไม่ได้ยินคำขอโทษจากปากมันเลยสักคำ แล้วหนำซ้ำกูยังต้องมาเป็นขี้ปากชาวบ้านกับมันอีก มันเคยคิดจะขอโทษกูบ้างไหมล่ะ นอกจากยืนนิ่งมองดูพี่ตะคอกพี่กันต์อยู่แบบนั้นอ่ะ


ไอ้สัด.. แล้วไอ้ท่าเอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้มนั่นคืออะไร ทำไมพี่กันต์ถึงได้เห็นเหมือนว่ามันกำลังยิ้มเยอะพี่กันต์อยู่เลยวะ


“มึงยิ้มอะไรไอ้มาร์ค!!”


"เอ๊ะแบมแบม!!"


“ก็มันยิ้มอ่ะ..”


“พี่เปล่านะแบม”


“แต่กูเห็น”


“หยุด!!!!!” 


“พี่เปล่าจริงๆ”


“ตอแหล!! ก็กูเห็นอยู่ว่ามึงยิ้มเยาะกู มึงไม่ต้องมาทำหน้าเศร้ากลบ—”


“เฮียจะเตือนเป็นครั้งสุดท้ายนะแบมแบม!!!”



นั่นไง ชัดเลย! แต่ไม่ใช่รอยยิ้มไอ้พี่มาร์คนะที่ชัด เสียงของพี่แจ็คสันที่ตะคอกกูนี่แหละที่ชัด อีห่าา! ไม่ต้องมาขึ้นเสียงใส่กูแล้วก็ได้ไหม บอกกูดีๆ กูก็ยอมแล้วววว



“เออๆๆ แบมขอโทษก็ได้วะ!”


“ขอโทษดีๆ แบม” พี่แจ็คสันถลึงตาใส่พร้อมกับทำเสียงแข็ง


“ขอโทษเสร็จก็พาพี่มาร์คเค้าไปทำแผลด้วยนะมึง ดูดิปากแตกหมดแล้ว”


“เสือก!!” ผมหันไปมองค้อนใส่อิยู อิเพื่อนชั่วอิเพื่อนเลว นอกจากไม่เคยช่วยกูแล้วยังถีบหัวส่งกูได้ตลอด


“ขอโทษนะไอ้.. พี่มาร์ค” 


“แบมแบม เฮียบอกให้พูดดีๆ” 


ผมถอนหายใจ.. คือก็แค่ขอโทษอ่ะ จะพูดแบบไหนมันก็ขอโทษไหมป่ะวะ!!


“ขอโทษครับพี่มาร์ค!” 


“ไม่เป็นไรครับน้องแบมแบม ^^”


โอ้ยยย! ยิ้มอะไรของเมิงงง ไม่ต้องมายิ้มมมม ไอ้ฟายยยยย พี่กันต์ไม่ได้เต็มใจเลยยย พี่กันต์ตอแหลลลลล


ได้แต่ถลึงตาใส่ไอ้พี่มันกลับไป ก่อนจะหันหลังให้เพื่อหนีกลับคณะตัวเอง แม่ง.. เสียฟอร์มฉิบหาย เดินมาซัดแม่งเต็มที่สุดท้ายกลับก็ต้องมาขอโทษมัน.. ฟวยอะไรวะ!!! นี่ถ้าไม่ติดพี่แจ็คสันนะ มึงตายคาตีนพี่กันต์แน่ๆ


.


“เดี๋ยวแบม!” 


โอ่ยยย.. นี่ก็จะอะไรกับกูอีกครับพี่แจ็คสัน จะให้พี่กันต์ขายหน้าอะไรอีก แค่นี้ยังไม่พออีกหรือไง เดี๋ยวพี่กันต์จะไม่คุยกับพี่มึงสามวันเลยมึงคอยดูนะ พี่กันต์จะงอน พี่กันต์จะร้องไห้ใส่แม่ง!!!


“ครับ?” ถึงปากกูจะพูดครับแต่หน้ากูนี่แบบบอกบุญไม่รับมากอ่ะตอนนี้ หงุดหงิดฉิบหาย แล้วยิ่งต้องหันกลับมาเจอหน้าไอ้พี่มาร์คนี่อีกด้วยนะ พี่กันต์นี่ยิ่งอยากจะเข้าไปต่อยปากอีกสักรอบ


“พาไอ้มาร์คไปทำแผลด้วย”


“ห้ะ?”


“พาไอ้มาร์คไปทำแผลที่ห้องพยาบาลด้วย”


“อะ..”



อิเหี้ยยยยยยยยย!




*



“เบามือหน่อยสิแบม พี่เจ็บนะรู้ไหม"  ผมหันไปกรอกตาใส่พี่มาร์ค.. คือนี่กูก็ยั้งมือสุดๆ แล้วไง ทำมาเป็นสำออย ที่ตอนมึงโดนกูต่อย เสือกบอกไม่เป็นไรๆ 


จ้องหน้าพี่มันกลับไปก่อนจะกดสำลีชุบยาลงบนแผลที่มุมปากพี่มันแรงๆ อีกรอบ


“โอ๊ยย..แบม”



หมั่นไส้.. 



ไม่รู้ว่าพี่แจ็คสันแม่งคิดห่าอะไรอยู่ถึงได้กล้าปล่อยพี่กันต์ให้มากับพี่มันแค่สองคนแบบนี้.. สงสัยแม่งลืมกันไปแล้วมั้งว่าพี่มาร์คมันเคยประกาศต่อหน้าพี่มันไว้ว่าจะงาบผมไว้ 

แต่ว่าไอ้ที่พูดแบบนี้ไม่ใช่ว่าพี่กันต์กลัวมันนะครับ เมื่อกี้พี่กันต์ก็ต่อยมันจนล่วงมาแล้วไง พี่กันต์ก็แค่อยากจะเตือนสติตัวเองไว้ว่าไอ้พี่มาร์คแม่งน่ะไว้ใจไม่ได้.. ก็บอกแล้วไงว่าอยู่ใกล้กับพี่มันทีไรความเป็นชายของพี่กันต์แม่งก็ชอบจะหดหายไปซะทุกที!


ไม่เข้าใจสักนิดว่าเป็นเพราะอะไร ขนาดเมื่อกี้พี่กันต์โมโหแม่งแทบตาย แต่พอได้มาอยู่ใกล้ๆ กับพี่มันสองคนแบบนี้พี่กันต์ก็ลืมไปละว่าก่อนหน้านี้โมโหมันอยู่ ฮอล! พี่กันต์นี่โคตรเกลียดอารมณ์แบบนี้เลยให้ตาย 


คนแมนๆ ที่ไหนเขาเป็นแบบนี้กันวะ แม่ง. 


เอ๊ะ.. แล้วนี่ทำไมกูพูดเหมือนกูไม่แมนเลยวะ แม่งเอ๊ยย!! หงุดหงิด!

 

แต่ก็นะไอ้มาร์คต้วน! ถ้ามึงคิดจะทำจัญไรกับพี่กันต์เมื่อไหร่ล่ะก็ พี่กันต์จะจับพี่มึงพลิกให้ลงมาอยู่ใต้ร่างเอาให้ครางไม่ออกเลยมึงคอยดู.. 



"เสร็จแล้ว! จะไปไหนก็ไป” ผมผลักหัวพี่มาร์คออกทันทีหลังจากที่กดๆ อิสำลีชุบยาลงไปที่แผลพี่มันอยู่สองสามรอบ 


“พูดเพราะๆ สิ เดี๋ยวพี่ฟ้องพี่แจ็คสันนะ” เอาพี่แจ็คสันมาขู่กูอีกละ ไอ้พวกรุ่นพี่ในมอกูนี้มันเป็นห่าอะไรกันวะ ขู่กูกันอยู่ได้ ก่อนหน้านี้ก็พี่แจ็คสันก่อนหน้านั่นก็เจบี.. นึกถึงแล้วกูล่ะขนลุกไม่หาย เวลาพี่แจ็คสันโมโหนี่น่ากลัวสุด นี่ถ้าเกิดกูตายไป กูจะกลับไปบอกหม่าม๊ายังไงว่าโดนลูกพี่ลูกน้องตัวเองฆ่า.. 


“เรื่องของกู เสือก!”


“งั้นฟ้องนะ…”


“อย่ามากวนตีนนะไอ้พี่มาร์ค!! แผลก็ทำให้แล้ว ทำเสร็จก็ออกไปดิวะ” ผมกัดปากแน่น อยากจะซัดหน้าแม่งอีกสักที่จริงๆ ไอ้ห่าเอ้ย


แล้วดูดิ. กูไล่ขนาดนี้นี่มันยังมานั่งอมยิ้มใส่กูอยู่ได้ นี่พี่มึงเป็นห่าอะไรมากไหม ประสาทแดกหรอไง อยากไปเที่ยวไหม เดี๋ยวพี่กันต์จะซื้อตั๋วเครื่องบินบินไปไทยให้พร้อมด้วยแพคเกจบวชฟรีสักสามสี่พรรษาน่ะมึงจะเอาไหมล่ะ เผื่อความบ้าจะได้ลดไปบ้าง


เดินหนีแม่งละ หมดปัญญาจะเถียงด้วย! 


“เฮ้! อย่าเพิ่งไปสิ" 


แต่ก็อีกแหละ ชีวิตพี่กันต์แม่งเหมือนกำลังว่ายน้ำอยู่ในบึง ไม่ว่าจะขยับตัวไปทางไหนอีปลิงควายนี่ก็ตามเกาะกูได้แทบจะตลอดเวลา


"ปล่อยกู” หันได้แต่กรอกตาใส่พี่มาร์คที่คว้าข้อมือผมไปจับไว้ อยากจะถามจริงๆ ว่านี่ตกลงแล้วพี่มึงเป็นปลิงจริงๆ ใช่ไหม เกาะติดกูอยู่ได้ เดี๋ยวกูจับไปตากแห้งขายเลยดีไหม โลตั้งหลายร้อย พักนี้ยิ่งไม่มีจะแเดกอยู่!!


“ฟังพี่ก่อนดิ”


“ฟังอะไรของมึง” 


“พี่ขอโทษนะ...”



กึกกกก


ผมเหลือบมองพี่มาร์คก่อนที่จะชะงัก.. แต่ไอ้ที่ชะงักนี่ไม่ใช่เพราะคำขอโทษของมันหรอกนะครับ แต่พี่กันต์ชะงักเพราะไอ้พี่มาร์คที่อยู่ๆ ก็ลุกขึ้นมาใกล้แล้วใช้มือใหญ่ช้อนใบหน้าของพี่กันต์ให้เงยขึ้นไปสบตากับมัน


พี่มาร์คจ้องตาผม.. จ้องด้วยสายตาที่ดูจริงจังจนทำให้ผมอึดอัดจนอยากจะเมินหน้าหนี คืออยากเมินจริงๆ นะให้ตาย แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงทำแบบนั้นไม่ได้ ผมหลบสายตาคู่นี้ของพี่มาร์คไม่ได้.. 


ตึกตึก…ตึกตึก 


“พี่ขอโทษที่เมื่อวานทำแบมเจ็บตัว แล้วก็ขอโทษที่วันนี้ทำให้แบมหงุดหงิด”


ตึกตึก…ตึกตึก 


“ขอโทษที่ทำให้แบมโดนไอ้แจ็คสันดุ”


“…..”


“แล้วพี่ไม่ได้ตั้งใจจะให้แบมโดนลงข่าวแบบนั้น.. พี่ขอโทษนะ”


ตึกตึก…ตึกตึก…


“อะ..”



..


ไอ้สัด.. แล้วทำไมพี่กันต์ถึงพูดไม่ออก คือรู้ตัวแล้วไงว่ากำลังโดนพี่มันขอโทษ แต่พี่กันต์กลับไม่รู้ว่าควรจะตอบพี่มันกลับไปว่าอะไร พี่กันต์ควรจะปัดมือพี่มันออกแล้วด่ามันกลับไปไหมว่าทำไมถึงเพิ่งจะมาขอโทษเอาตอนนี้? หรือพี่กันต์ควรรับคำขอโทษจากพี่มันแล้วทำให้เรื่องมันจบๆ แล้วเลิกยุ่งกันไปดี


แล้วจะเลิกยุ่งกันได้ใช่ไหม.. 



โว้ยยย!! ก็แค่รับคำขอโทษจากพี่มัน แล้วทำไมอยู่ๆ พี่กันต์ถึงหงุดหงิดขึ้นมาได้วะ



ตึกตึก.. ตึกตึกก ตึกตึก.. 


แล้วไอ้หัวใจห่านี่ก็จะเต้นทำไมนักหนา มึงไม่เคยเต้นหรือไงสัด เต้นอยู่ทุกวันทำไมต้องมาเต้นแรงเอาตอนนี้ด้วย เต้นเสียงดังจนพี่มันจะได้ยินกับพี่กันต์ด้วยอยู่แล้วเนี่ย แล้วนี่ทำไมอยู่ๆ พี่กันตืก็รู้สึกเหมือนจะไม่สบายขึ้นมาเลยวะ หน้ามันร้อนๆ เหมือนจะเป็นไข้เลยเนี่ย!


“เฮ้! ตอบอะไรหน่อยสิ” ไอ้นี่ก็ช่วยใจเย็นได้ไหมล่ะ คือกูเองก็อยากจะตอบนะ แต่ประเด็นคือกูไม่รู้ว่าจะตอบว่าอะไรไงงง!! 


แล้วดูดิอยู่ๆ ก็มาใจเต้นเพราะไอ้ผู้ชายเฮงซวยนี่อีก.. แม่มเอ้ยยย! หงุดหงิดพี่กันต์นี่โคตรหงุดหงิด!!

 


“ทำหน้าแบบนี้ระวังโดนจูบนะ”


เออ..เชิญเลย มึงอยากทำห่าทำเหวอะไรก็เอาที่มึงสบายใจเลย กูไม่รู้ไม่ชี้ด้วยแล้ว กูคิดอะไรไม่ออกทั้งนั้น มึงจะจูบหรือจะห่า.. ห๊าา! ห้ะ! จูบหรอเมื่อกี้มันบอกว่าจะจูบกูหรอ!!


“เหี้ยย!!” ตั้งสติได้ผมก็รีบผลักตัวพี่มันออกไปด้วยความไวแสง ผมเหลือบมองพี่มาร์คที่กำลังยกยิ้มก่อนจะรีบถอยหนีพี่มันจนขาตัวเองไปชนเข้ากับขอบเตียง.. และด้วยความจัญไรหรืออะไรไม่ทราบของไอ้มาร์คต้วน ถึงได้ทำให้พี่มันรีบคว้าต้นแขนผมเอา ก่อนที่มันจะเอนตัวลงมาและล้มทับตัวผมมาติดๆ


กูบอกแล้วว่าไอ้พี่มาร์คมันไว้ใจไม่ได้.. เผลอแปปเดียวกูกับมันก็มานอนอยู่บนเตียงด้วยกันแล้วมึงเห็นไหม..


อิเหี้ย!


“เป็นอะไรไหม” 


เป็น.. เป็นมากด้วย.. และจะเป็นมากกว่านี้ถ้ามึงยังไม่เอาปากออกไปไกลๆ  


“มะ.. ไม่” 


เกลียด.. โคตรเกลียดสถานการณ์แบบนี้ โคตรเกลียดเวลาที่ต้องมาอยู่ใกล้ๆ มันแล้วใจสั่นแบบนี้ เกลียดที่อยู่ๆ ร่างกายก็อ่อนแรง จะด่ามันสักคำยังทำไม่ได้


“จูบนะ." 


"กูต่อยนะ” ผมหลับหูหลับตาพูดออกไป ในใจตอนนี้ก็ได้แต่คิดว่ากูจะทำยังไงกับแม่งดีถึงจะหลุดพ้นจากสายตาของพี่มันไปได้.. คือฉายาพี่มาร์คสามวิของมันไม่เคยมีคำว่าพลาดไง ถ้าจะฟาดคือมันต้องได้ ถึงแม้ปากจะพร่ำบอกว่าตัวเองจะไม่มีทางหลงกลมันง่ายๆ แถมยังเป็นผู้ชายแมนๆ เกินกว่าที่ใครจะเข้าใจ แต่การที่ต้องมาโดนหน้าหล่อๆ กับสายตาคมๆ ของพี่มันจับจ้องมาพร้อมกับน้ำเสียงอ้อนขอจูบแบบนี้ แม่งก็เป็นปัญหากับกูได้ป่ะวะ!!! 


“แค่นี้ก็ต่อยไม่ได้แล้ว..” 


ได้ยินแค่นั้น ข้อมือทั้งสองข้างของพี่กันต์ก็ถูกมือใหญ่รวบไปไว้กดไว้ที่เหนือหัว ผมได้แต่เบิกตากว้างด้วยความตกใจแล้วรีบเบนหน้าหลบดวงหน้าของพี่มาร์คที่กำลังเลื่อนเข้ามาใกล้ 


"ไม่ตอบแสดงว่าให้จูบนะ" 


“อะเหี้.. อื้ออ” ไม่ทันจะได้ด่าจบ พี่มาร์คมันก็อาศัยจังหวะที่ผมกำลังอ้าปากนั้นชิงประกบริมฝีปากลงมาซะก่อน แล้วก็พยายามใช้ริมฝีปากหยักของมันกดซ้ำๆ ย้ำๆ ลงมาอยู่แบบนั้นเพื่อให้ผมเผยอปากออกก่อนจะบังคับสอดลิ้นร้อนเข้ามาจนผมเผลอสะดุ้งกายขึ้นไปเบียดกับตัวพี่มัน


“อื้ออ”

.

.


ตึกตึกก.. ตึกตึกก 


จูบแรกกับผู้ชาย.. 


ตอบพีกันต์มาตรงๆ ได้ไหมคุณหัวใจ.. ว่าไอ้ที่มึงกำลังเต้นรัวจนแทบจะระเบิดอยู่เนี่ย มึงไม่ได้กำลังหวั่นไหว.. บอกพี่กันต์มาได้ไหมว่าไอ้ความรู้สึกที่เป็นอยู่นี่มันไม่ได้เรียกว่ารู้สึกดี.. 


ตึกตึกก.. ตึกตึกก 


อิเหี้ยยยย บอกกูทีว่าความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไร!!


“อื้ออออ…” แล้วนี่กูส่งเสียงเหี้ยอะไรออกไป? 


โอ้ย.. ฮือออ อายมากไอ้สัด อายจนอยากจะตวัดลิ้นพี่มันมากัดให้ตายๆ ไปซะ แต่ก็ทำไม่ได้ไง พี่กันต์จูบใครเป็นซะที่ไหน!! แม้ว่าเด็กๆ ในสต๊อกพี่กันต์จะมีเยอะแค่ไหน แต่พี่กันต์ก็ยังไม่เคยได้ทดลองจูบกับใครเลยสักคนป่ะวะ


ฮรึกก.. คิดแล้วก็อยากจะขอโทษหม่าม๊าที่เมืองไทย… พี่กันต์ขอโทษนะหม่าม๊า ที่พี่กันต์ไม่อาจจะรักษาจูบแรกไว้ให้กับผู้หญิงดีๆ ที่จะมาเป็นลูกสะใภ้ในอนาคตของหม่าม๊าไว้ได้ เพราะว่าบางทีพี่กันต์อาจจะไปเป็นลูกสะใภ้คนอื่นเข้าก็ได้..


เห๊!!  นี่กูกำลังคิดเหี้ยอะไรรรร!!! คนแมนๆ อย่างพี่กันต์ต้องได้เมียเหมือนผู้ชายคนอื่นเขาดิวะไอ้ฟายเอ๊ย!



“อื้ม..”


“อื้อ..ยะ..” 


ไม่รู้ว่าเวลามันผ่านไปนานแค่ไหน..และไม่รู้ว่าพี่กันต์จูบกับพี่มาร์คไปนานเท่าไหร่ พี่กันต์รู้แต่ว่าตอนนี้พี่กันต์กำลังจะไม่ไหว หูอื้อตาหลายไปหมด เหมือนสติพี่กันต์กำลังจะหายไป.. 


พี่กันต์อาจจะกำลังขาดอากาศหายใจตายอยู่แล้วอีเหี้ย!!


“อ่อยยย” 


“..ฮึ”


“อึก…เฮือกก” ผมรีบอ้าปากหอบเอาอากาศหายใจเข้าปอดทันทีที่พี่มาร์คยอมถอนริมฝีปากออกไปให้และหอบโกยเข้าไปจนเห็นแผ่นอกตัวเองกระเพื่อมขึ้นลงราวกับคนจะขาดใจ 


ผมได้แต่นอนหอบหายใจอยู่พักใหญ่ พร้อมกับค่อยๆ โกยสติที่กระเจิงออกไปกลับมาให้ได้มากที่สุด.. 


อาย.. พี่กันต์นี่โคตรอาย พี่กันต์นี่โคตรอยากจะหายตัวได้ฉิบหาย อยากจะหายๆ ไปซะตอนนี้ นี่ถ้าพี่กันต์ขอซื้อวิชาวาปตัวต่อจากคุณโทมินจุนตอนนี้ คุณโทมินจุนเขาจะยอมขายต่อให้พี่กันต์ไหม หรือว่า.. ใครพอจะมีผ้าคลุมล่องหนเก่าๆ ของแฮร์รี่พอตเตอร์เหลืออยู่บ้างไหม เอามาลงขายต่อที่ OLX ให้พี่กันต์ที พี่กันต์รออยู่


ว่าแต่.. OLX นี่เขาเปลี่ยนเป็น ขายดี.คอมแล้วหรือเปล่าวะ


อิเหี้ยย!!! แล้วนี่มันใช่เวลาที่กูจะมาเล่นมุกกากๆ นี่อีกไหม



จุ๊บบ…


ผมเบิกตากว้าง


จุ๊บบ..


อะ.. ไอ้สัด! จูบไปก็ขนาดนั้นแล้ว นี่ยังไม่พออีกหรือไง มึงจะมาจุ๊บหน้าผากกูอีกทำเหี้ยอะไรห้ะตอบบ!!


จุ๊บบ..


“อย่าให้กูลุกไปได้นะ..”


แม่งเอ๊ยย!!! สาบานว่าตอนนี้พี่กันต์นี่โคตรอยากจะลุกขึ้นไปบีบคออีคนบนร่างพี่กันต์ฉิบหายถ้าไม่ติดว่าจูบเมื่อกี้แม่งสูบพลังงานในตัวพี่กันต์ไปแล้วจนหมดแล้วนะ ไอ้พี่มาร์คแม่งโดนพี่กันต์แน่ๆ อ่ะ แต่ตอนนี้คือจะลุกยังแทบทำไม่ได้ไง เลยได้แต่ถลึงตาใส่พี่มันกลับไปอย่างเอาเรื่อง


จุ๊บบ


ดูๆ ดูมัน.. นี่ขนาดกูใช้สายตาระดับที่โหดที่สุดจ้องพี่มันกลับไปแล้วนะ พี่มันยังไม่ยอมเลิกจุ๊บพี่กันต์เลยอ่ะ จุ๊บกูจะทั่วหน้าอยู่แล้วมั้งอิเหี้ย!


“ฮึ.. กินตอนนี้เลยได้ไหมนะ.. ขนาดหวานของพี่มาร์ค”


“อะ...”



อิเหี้ยยยยยยยยยยยยยยย!!




*




ไอ้ฉิบหาย.. 




เผาครับ.. งานนี้พี่กันต์ต้องเผา.. 



พี่กันต์จะไปเผา พี่กันต์จะเอาระเบิดไปปา พี่กันต์จะฆ่าหมกป่าคนในชมรมหนังสือพิมพ์ห่านั่นให้หมดทุกคนเลยอิเหี้ย!!!




“อื้อหือ.. หึงแรง! น้องแบมแบมเดือนคณะคหกรรม บุกเข้าต่อยแฟนหนุ่มถึงใต้ตึกคณะบริหาร..  โดยแหล่งข่าวให้สัมภาษณ์ว่าพี่มาร์คคงจะนอกใจน้องแบมทั้งๆ ที่เพิ่งเปิดตัวว่าคบกันไปได้เพียงแค่วันเดียว”


“มึงจะอ่านออกเสียงทำห่าอะไรฮะไอ้ยองแจ!! หายหัวไปสองวันกลับมาก็กวนส้นตีนพี่กันต์เลยนะ” ผมหันไปด่าไอ้ยองแจเสียงดังลั่น 


แม่งหายหน้าไปสองวันราวกับรู้ว่าพี่กันต์จะมีเรื่อง ทิ้งให้พี่กันต์ต่อสู้ปัญหาอยู่คนเดียวอย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย พอกลับมาได้ก็เสือกมาอิเจอข่าวเด็ดประเด็นฮอตแล้วยังมาเสนอหน้ายืนอ่านออกเสียงให้พี่กันต์ฟังอีก



“งั้นอ่านต่อ..” เออมึงฟังกูมาก รักกูกันมากเลยมั้ง! “จากผู้ที่เห็นเหตุการณ์เล่าว่าเห็นน้องแบมแบมยืนคุยโทรศัพท์ที่ใต้คณะของแฟนหนุ่มด้วยท่าทางเคร่งเครียดก่อนที่หนุ่มมาร์คจะรีบลงมาหาน้องแบมแบมตามจุดที่นัดกันไว้ ทั้งคู่ดูเหมือนจะมีปากเสียงกันชุดใหญ่ก่อนที่น้องแบมแบมจะทนไม่ไหวเลยยกหมัดขึ้นต่อยพี่มาร์คด้วยความน้อยใจ ซึ่งงานนี้ทำเอารุ่นพี่ในคณะต่างพากันตกอกตกใจรีบเข้าไปห้ามกันแทบไม่ทัน”



อิเหี้ยยยย!!!



ไอ้ชมรมส้นตีนนี่แม่งต้องโดนกูจริงๆ ละ เผาแน่ กูต้องเผาชมรมมันให้ได้ ไอ้ชมรมเฮงซวย นอกจากข่าวจะมั่วขั้นเหี้ยสุด แม่งยังเขียนซะยังกับว่าพี่กันต์เป็นเคะตัวน้อยๆ  ที่ตามหึงหวงผู้ชายไปวันๆ มึงไปตายซะอะไรห่าราก! ความแมนของพี่กันต์ถดถอยไปเกือบครึ่ง !!



กร๊าซซซซซซ!!!



“ฮึ.. แต่ก็ใช่ว่าการมีปากเสียงจนถึงขั้นเลือดตกยากออกครั้งนี้จะทำให้ทั้งคู่เลิกรากันไปแต่อย่างใด เพราะมีอีกแหล่งข่าวหนึ่งให้การว่าเห็นพี่มาร์คพาน้องแบมแบมเข้าไปง้อขอคืนดีกันถึงบนเตียงในห้องพยาบาล… โอ้วววว!! แบมแบมนี่มึง…”


“ไม่ใช่นะไอ้ยองแจ!! พี่แจ็คสันแม่งใช้ให้กูพาพี่มันไปทำแผลให้ต่างหาก!” 



เผาครับ กูต้องเผาชมรมห่านั่นให้ได้วันนี้แหละ ตายเป็นตาย ฟวย!!



"อ่านต่อดิแจ กูกำลังสนุก” สนุกพ่องมึงสิไอ้ยู เมื่อวานมึงก็อยู่ในเหตุการณ์เสือกไม่แก้ต่างให้กูสักคำ



คอยดูเหอะ กูจะเลิกคบพวกมึง!!



“ฮ่าๆๆๆ กูอ่านต่อละนะ ถึงไหนละวะ แปปนะ.. อ่อ พี่มาร์คพาน้องแบมแบมเข้าไปง้อขอคืนดีกันถึงบนเตียงในห้องพยาบาล ทั้งคู่หายเข้าไปกันเกือบชั่วโมงก่อนที่แบมแบมจะวิ่งออกมาด้วยอาการหน้าแดงแถมเสื้อผ้ายังหลุดลุ่ย.. ไม่นานพี่มาร์คก็วิ่งตามออกไปด้วยสภาพไม่ต่างจากกันไปซะเท่าไหร่ แต่จะว่าไป… ผ้าปูเตียงในห้องพยาบาลจะยับเหมือนเสื้อผ้าของของพี่มาร์คกับน้องแบมแบมหรือเปล่าน๊าาา~ แต่แต่แต่… ที่ปากพี่มาร์คมีพาสเตอร์ยาแปะมาด้วยนะ เค้าคงแค่เข้าไปทำแผลให้กันแหละเนอะ" 





อิดอกกกกกกกกก!!! ที่เสื้อผ้าพี่กันต์หลุดลุ่ยนั่นเพราะพี่กันต์ดิ้นหนีตอนที่เกือบจะโดนพี่มันจูบซ้ำรอบสองโว้ยย!! กว่ากูจะหนีแม่งออกมาจากห้องพยาบาลได้นี่ก็เกือบจะเสียตัวเลยนะ เตะก็แล้วต่อยก็แล้ว พี่มาร์คแม่งก็ยังหลบกูได้ทุกกระบวนท่า แถมยังกักขังกูไว้ในอ้อมกอดแม่งตั้งนานสองนาน 

ความแมนร้อยแปดล้านวิชาการต่อสู้ที่พี่กันต์เฝ้าเรียนมา นี่เอามาใช่กับมันไม่ได้เลยแม้แต่วิชาเดียว



แม่มเอ๊ย! หงุดหงิด.. 



"จะพังมึงก็ไปพัง จะเผามึงก็ไปเผา แต่มึงอย่าลืมนะว่าถ้ามึงพังหรือเผาชมรมนั่นไปแล้ว ทีนี้ใครที่ไหนเขาจะมาแก้ข่าวให้มึง” ยองแจวางหนังสือพิมพ์ลงบนโต๊ะ มึงหันมามองหน้าผมพลางเลิกคิ้วถาม



ไม่เห็นจะยาก ก็พี่กันต์นี่ไงที่จะแก้ข่าวเอง!!



“แล้วถ้ามึงกำลังคิดอยู่ว่าจะไปป่าวประกาศด้วยตัวเองว่ามึงกับพี่มาร์คไม่ได้เป็นอะไรกัน ก็ช่วยหยุดความคิดนั้นซะเถอะนะ รูปภาพแต่ละรูปในหน้าหนังสือพิมพ์มันชัดเจนออกซะขนาดนั้น หรือไม่มึงก็ลองไปถามพี่มาร์คดูไหมว่าจะเอายังไง” สัดแจ มึงก็อย่าเอ่ยชื่อพี่มันบ่อยๆ จะได้ป่ะวะ ได้ยินชื่อพี่มันที่ไรกูนี่ก็พาลจะนึกไปถึงเหตุการณ์ในห้องพยาบาลเมื่อวานทุกที 


เมื่อคืนกว่าพี่กันต์จะนอนได้นี่ก็ล่อไปเกือบสว่าง หลับตาก็มีแต่หน้ามัน ลืมตาก็ยังมีหน้ามัน อิห่าเอ้ยยย หงุดหงิด



“หรือไม่ มึงก็ยอมๆ เล่นตามน้ำไป เดี๋ยวคนมันก็เลิกพูดกันไปเองแหละ”


“เล่นตามน้ำอะไรของมึงไอ้ยู กูไม่สนุกด้วยหรอกนะ!”


“นั่นดิ.. พี่มาร์คเขายังไม่เห็นจะดิ้นเหมือนมึงเลย มึงก็อยู่เฉยๆ ไปเหอะน่าเดี๋ยวก็เงียบ” ยองแจสมทบ 



เวลาคิดเรื่องเหี้ยๆ  พวกมึงนี่เข้ากันดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยจริงๆ เลยนะไอ้ฉิบหาย คือพวกมึงสองคนไม่ได้โดนคนทั้งมอเขาเข้าใจผิดแบบกูไง  ป่านนี้คนพวกนั้นคงเข้าใจผิดกูไปถึงไหนต่อไหนว่ากูคงมีอะไรต่อมิอะไรกับไอ้พี่มาร์คไปแล้ว!!



แล้วที่สำคัญไอ้พี่มาร์คมันจะไปดิ้นทำห่าอะไรในเมื่อในข่าวมันไม่ได้เป็นฝ่ายเสียหายสักหน่อย.. คาสโนว่าแบบมันใครๆ เขาก็เข้าใจว่ามันเป็นฝ่ายได้ป่ะวะ มีแต่กูนี่แหละที่เสียหายเพราะว่าถูกคนเข้าใจว่าเป็นฝ่ายโดนกด.. 



แต่เอ๊ะ... 



หรือเพราะพี่มันคิดว่ามันเป็นฝ่ายได้กดพี่กันต์ว่ะ พี่มันก็เลยไม่ต้องออกมาดิ้นอะไร??



ถ้าคิดแบบนั้นได้.. ก็แสดงว่าถ้าพี่กันต์เป็นคนได้กดพี่มัน พี่กันต์ก็จะไม่เสียหายเหมือนกันใช่ไหม..


แบบ.. ถ้าสมมุติว่าถ้าตอนจบของข่าวทั้งหมดมันไม่ได้เป็นอย่างที่ทุกคนคิดไว้.. อย่างเช่นจริงๆ แล้วพี่มาร์คต่างหากล่ะที่เป็นถูกพี่กันต์กด จริงๆ แล้วพี่กันต์ต่างหากล่ะที่เป็นฝ่ายได้.. 


คนเค้าจะมองไอ้พี่มาร์คกันยังไง?? ไอ้พี่มาร์คมันจะต้องอับอายขนาดไหน??



แต่ที่แน่ๆ พี่กันต์จะต้องดูแมนขึ้นมาในบัดดล ความแมนของพี่กันต์ที่เสียไปก็จะได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาต่อหน้านักศึกษาทั้งมหาลัย 



แถมบางทีไอ้พี่มาร์คอาจจะอายจัดจนต้องหนีไปแดกน้ำยาล้างห้องน้ำฆ่าตัวตาย.. 

.



.



.



หรือไม่.. ก็อาจจะติดใจจนต้องกลายมาเป็นเบี้ยล่างพี่กันต์










หึ..  ไอ้พี่มาร์ค พี่กันต์รู้แล้วแหละว่าพี่กันต์จะรับมือกับคนอย่างมึงยังไง



พี่กันต์ตัดสินใจแล้ว.. ว่าพี่กันต์จะผลิกมึงให้มึงเป็นเมีย แล้วทำให้คนเค้ารู้กันทั้งบางว่าพี่กันต์น่ะเป็นผัว ให้เค้ารู้กันให้ทั่วว่าพี่กันต์น่ะซังนัมจาขนาดไหน!!



ชายได้ชายคือยอดชายน่ะมึงรู้จักไหมมมมม..









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

506 ความคิดเห็น

  1. #501 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 21:37
    เจริญ...ความคิดลูกนี่เจริญเลย
    #501
    0
  2. วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 13:28
    555 แบมก็คิดได้เนอะจะเป็นฝ่ายกดให้พี่มาร์คอับอาย.

    ชอบฉากจูบมากกกกกกกกก ฟินนนนนน
    #488
    0
  3. #474 BB1a_38 (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 09:22
    พี่กันต์เดี๋ยวโดนพี่มาร์คจูบมาอีกรอบก้ระทวยล่ะมั้งงงคริคริ
    #474
    0
  4. #434 Tangthaii (@naveeganza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 11:43
    จะได้กดเหรอ 55555
    #434
    0
  5. #417 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 12:45
    น้องเกรงว่าพี่กันต์จะโดนเขากดละสิมิว่าคะ นี่ขนาดแค่ในห้องพยาบาลพี่กันต์ยังสู้ไม่ได้ จะเอาแรงที่ไหนไปกดค้าา 5555555555555555 
    #417
    0
  6. #350 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 15:22
    ฝันบ๊ะแบมมมมม ตื่นเหอะะะ
    #350
    0
  7. #309 A. Angkhana Wongsa (@sunghyo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 12:29
    ค่ะ ก็แล้วแต่อบมเนาะ
    #309
    0
  8. #298 PinkuMilku (@kakakokokeke) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 19:51
    อั้ยยยยยยยยย พี่มาร์คคคคคค แบมนี่ก็นะ บ่นแค่ไหนก็ทำอะไรพี่มาร์คไม่ได้555555555 ตลกอะ เรื่องนี้สนุกมากๆเลยค่า
    #298
    0
  9. #295 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 19:16
    โดนเค้าบังคับจูบยังไม่มีปัญญาหนีเลยนะแบม นี่เอาอะไรไปคิดว่าจะกดเค้าห๊า
    #295
    0
  10. #288 Park Ha Jin (@hcorio) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 09:47
    แค่จูบนางก็ไหลตามแล้ว นี่จะไปจับเค้ากด เฮ้อ แบมแบม...
    #288
    0
  11. #279 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 21:31
    โอ๊ยยยยย พ่อคนแมนช่างกล้าคิด เค้าจูบยังหนีไม่รอดเลยลูกจะไปกดเค้า... สมองกะหัวใจก็ไม่ค่อยจะไปในทิศทางเดียวกันเลยนะพ่อคนแมน
    #279
    0
  12. #267 Snwxq (@evesnw) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 05:56
    แบมมมมมมมมมมมมมมม แน่ใจช้ะม้ายยย
    #267
    0
  13. #266 Snwxq (@evesnw) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 05:55
    แบมมมมมมมมมมมมมมม แน่ใจช้ะม้ายยย
    #266
    0
  14. #258 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 01:30
    55555555555555 พี่กันต์คิดจะทำอะไร เดี๋ยวเถอะ ขนาดในห้องพยาบาลยังไม่รอด เจอกันอีกทีเดี๋ยวก็เจอดีอีกหรอก 55555 แต่มาร์คได้กำไรเยอะมาก แบมๆสู้ไม่ได้เลย คนจริงอะมาร์คต้วน ได้จูบ ได้จุ๊บ แถมได้กอด แลกกับหมัดเดียวเอง คือดีอะ 5555
    แจ็คสันก็ดุซะแบมกลัว เป็นอะไรที่แบมๆไม่กล้าขัดเลยจริงๆ
    #258
    0
  15. #251 darkevila (@darkevila) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 23:46
    จะทำอะไร รบกวนพี่กันต์ปรึกษาเพื่อนข้างๆนิสนุงงง พี่มาร์คเตรียทตัวนะเฮ้ย พี่กันต์จะรุกแล้ววว
    #251
    0
  16. #250 malilyy (@malilyy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 23:43
    ตลกอ่ะฮามากกกก ชอบเวลาพี่กันต์คนแมนคุยกับตัวเอง ทั้งด่าทั้งสบถทั้งเล่นมุข คือบรรยายเห็นภาพมาก เข้าใจอารมนางเลย สนุกมาก
    #250
    0
  17. #246 Kimlpond (@pondnaka2556) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 23:21
    แน่จายยที่จะทำแบบนี้หรอพี่กันต์ -....-555
    #246
    0