[END / PRE-ORDER] [BTS x Blackpink] Snow white and the idols #KookLis #AllLis

ตอนที่ 9 : Closer

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    16 ม.ค. 60

EP 8

Closer

 

           



ทั่วทั้งห้องนอนมืดสนิท ลิซ่านอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนอุ่นหนา ปลายนิ้วของเธอคอยแต่จะเคลื่อนไปแตะดูที่หน้าจอโทรศัพท์ว่ามีข้อความอะไรเข้ามาใหม่บ้างไหม หน้าจอที่ส่องแสงสว่างจ้าในความมืด ทำให้เธอเริ่มมีอาการปวดล้าตาจนต้องกระพริบตาถี่ๆ


เป็นเวลาพักหนึ่ง ที่เธอจ้องหน้าจอของเครื่องมือสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์เครื่องเล็กอย่างรอคอย ดวงหน้าสวยมุ่นลงก่อนที่เธอจะพลิกตัวไปอีกทาง 


ลิซ่ายกแขนข้างหนึ่งยกขึ้นก่ายหน้าผากนวล เปลือกตาคู่สวยค่อยๆปิดลงช้าๆ ความรู้สึกที่หลากหลายประดังเข้ามาเหมือนกับความคิดที่หยุดแล่นไม่ได้ 


 เขาไม่โทรมา ไม่ส่งเมสเสจมา


เธอนึกว่ามันอาจจะมีอะไรที่เปลี่ยนไป ถ้าดูจากสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขา แต่บางทีเธออาจจะคิดผิดใช่ไหม...?


...หรือไม่ เธอก็อาจจะคิดไปเองแค่คนเดียว


ปลายนิ้วเรียวกดล็อคหน้าจอมือถือ จากนั้นห้องที่มีเพียงแสงสว่างเดียวก็มืดลงในทันที


 “ถ้าไม่ได้คิดอะไร ใครเค้าจะจูบคนอื่นแบบนั้นกัน”


ลิซ่าพึมพำอย่างไม่เข้าใจ ตลอดเวลาที่เธออยู่ที่เกาหลีมา ชีวิตของเธอก็มีเพียงแค่การทำความฝันให้สำเร็จตามเป้าหมายที่จะได้เดบิวท์ ในทุกๆวันเธอคอยแต่จะอยู่สลับกันแต่หอพักกับห้องซ้อม ดังนั้น ไม่จำเป็นต้องพูดถึงเรื่องรักๆใคร่ๆเลย แค่คนมาจีบเธอสักคนยังไม่มี


ใช่... ผลพวงจากสัญญากับทางค่ายที่ห้ามเด็กฝึกทุกคนเดท หรือกระทั่งห้ามเทรนนีชายหญิงทักทายกัน ทำให้ประสบการณ์ทางด้านความรักของเธอเป็นศูนย์ แต่เธอก็ไม่ได้อ่อนต่อโลกขนาดที่จะไม่รู้เลยว่าในสถานการณ์นี้มันดูแย่แค่ไหน


เหมือนกับเธอถูกทิ้งให้เป็นฝ่ายรอเพียงคนเดียว... อย่างไรอย่างนั้น


ลิซ่าถอนหายใจเบา เหลือบมองนาฬิกาดิจิตอลในห้องที่บ่งบอกว่าเวลาตอนนี้ตีสองแล้วตัดสินใจพยายามข่มตาให้หลับลงเสียที แต่ทุกครั้งที่หลับตา เธอก็ต้องนึกถึงใครคนหนึ่งขึ้นมาอยู่จนได้


จะให้ทำยังไง... ในเมื่อทั้งภาพ ทั้งเสียงของเขา ทั้งความรู้สึก ทั้งแขนแข็งแรงของเขาที่รวบตัวเธอเข้าไปกอด และทั้งจูบหวานๆในตอนท้ายนั่น... ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเขามันเหมือนกับจะตีตราจองเธอเอาไว้...


คิดมาได้ถึงตรงนี้ลิซ่าก็ชะงัก น้ำตาที่ซึมออกมานิดๆทำให้เธอนิ่งอึ้งอย่างไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นไปได้ขนาดนี้


หรือว่านี่คือพิษรักที่ใครเขาพูดกัน แต่เธอกำลังเจอเข้ากับตัว  


หรือว่านี่เขาจงใจจะแกล้งเธออีก...?’  


ลิซ่านิ่งคิด เขาอาจจงใจทำให้เธอต้องคิดถึงแต่เรื่องที่เกิดขึ้น รอให้เธอเป็นฝ่ายหมดความอดทน แล้วยอมโอนอ่อนให้กับเขาเหมือนอย่างครั้งที่แล้ว


...ก็ใช่ว่าจะมีความเป็นไปไม่ได้เลย ในเมื่อเขาเคยทำแบบนี้มาก่อนแล้วครั้งหนึ่ง


เรียวปากบางเม้มเข้าหากันนิดๆในความมืด ในห้องของเธอมีเพียงเสียงของเครื่องปรับอากาศที่ดังอย่างเงียบเชียบ แต่ก็ด้วยความเงียบนี้เองที่ทำให้จิตใจเธอไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแบบนี้


เขาหายไปสองวันเต็มๆ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขามาหงุดหงิดใส่เธอด้วยเหตุผลเดียวกัน


ถ้าเป็นแบบที่เธอคิดจริง นายอย่าหวังซะเลย จอนจองกุก มันจะไม่มีเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอีก ลิซ่าคิดในใจ


ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกดีๆกับเขาอยู่ไม่น้อย แต่เธอก็รู้ว่าตัวเองมีศักดิ์ศรีมากพอ เกินกว่าจะยอมเป็นของเล่นให้ใครมาคอยควบคุมกำหนดให้เต้นไปอย่างใจนึกง่ายๆ


ก็ดีเหมือนกัน... จะได้รู้กันไปสักที ว่าเขาคิดอะไรกับเธอมากกว่าแค่ฉกฉวยจากความสัมพันธ์ประหลาด ที่มีคำสาปเข้ามาเกี่ยวข้องนี่ไหม


-ติ๊ง-


เสียงเมสเสจที่ดังขึ้นเบาๆทำให้ลิซ่าหลุดออกจากห้วงความคิดของเธอเอง เธอนิ่งไปขณะเอื้อมไปหยิบมือถือที่วางไว้ที่หัวเตียงมาดู ข้อความจากสร ไอดอลสาวชาวไทยซึ่งเป็นเพื่อนสนิทจากต่างค่าย ทำให้เธอหยุดคิดเรื่องของใครบางคนไปได้ชั่วขณะหนึ่ง


พรุ่งนี้เย็นนัดเจอกันหน่อยมั้ย ฉันมีของฝากจากบาหลีไปให้


เธอนึกขึ้นได้ นั่นสินะ ตอนนี้สรเพิ่งจะเริ่มถ่ายรายการเรียลริตี้เกี่ยวกับครอบครัวสมมุติไปได้ไม่นาน และการไปบาหลีก็เป็นส่วนหนึ่งของทางรายการด้วย


เอาสิ หลังหกโมงสะดวกมั้ย


 ลิซ่าพิมตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว รู้ว่าตัวเองไม่ได้มีตารางงานอะไรพรุ่งนี้นอกจากการซ้อมที่ตึกของค่ายตัวเองอยู่แล้ว เธอรอเพียงไม่นาน ข้อความตอบตกลงจากอีกฝ่ายก็ทำให้เรียวปากบางค่อยขยับยิ้มออกมาได้


ร่างบางยกผ้าห่มขึ้นคลุมโปง ทิ้งมือถือไว้ข้างๆอย่างไม่สนใจมันอีก ใจของเธอจดจ่อกับการไปเจอเพื่อนในวันพรุ่งนี้ จนในที่สุดเธอก็หลับไปโดยไม่รู้ตัว

 

 


 






“ลิส! โอ๊ย โคตรคิดถึงเลย มากอดทีดิ้”


ร่างเล็กป้อมของสรกระโดดเข้ากอดเธอหมับ ทันทีที่เธอเดินเข้าไปในร้านอาหาร ทำให้ลิซ่าเซไปตามแรงของเพื่อนที่โถมตัวเข้าใส่ ข้าวของในมือของเธอเกือบร่วงลงพื้น ทว่าเพื่อนตัวดีกลับหัวเราะร่า ยิ้มยิงฟันให้อย่างตื่นเต้นสุดๆ


“คนอื่นคงใกล้มาถึงกันแล้วนะ อ้าว นั่นไง” เจ้าตัวพูดเองแล้วก็ตกใจเอง สรร้องเสียงดังจนแทบจะเหมือนกับตะโกน


“แบม ทางนี้ๆ!


สรโบกมือเรียกเพื่อนชายร่างผอมสูงที่โบกมือกลับอย่างตื่นเต้นพอๆกัน ลิซ่ายิ้มขำ พยักหน้าให้อีกฝ่ายที่ตามมาสบสมอย่างล้อเลียน


“ไม่คิดว่าจะมาด้วยนะเนี่ย เดี๋ยวนี้เจอตัวยากจะตาย”


ลิซ่าแซว เธอนั่งลงที่เก้าอี้ว่างตัวหนึ่ง มองไปรอบๆร้านด้วยความตื่นเต้น


แบมแบมยักคิ้วให้เธออย่างกวนประสาท เขาไม่รอช้า ก็ลากเก้าอี้ว่างนั่งลงทันที


“ไม่ว่างก็ต้องว่างสิ ฉันกลัวสรมันบ่นอีก รอบก่อนยังหูชาไม่หายเลย” แบมแบมว่า พลางมองไปรอบๆ “ไม่ได้มาที่นี่นานแล้วแฮะ ยังเหมือนเดิมเลย”


ร้านเนื้อย่างนี้มีโต๊ะและที่นั่งอยู่ไม่กี่ตัวภายในร้าน มันเป็นร้านแผงลอยข้างทางที่ลูกค้าส่วนใหญ่มักจะเป็นคุณลุงคุณป้าในที่อาศัยอยู่ในย่านใกล้ๆ เพราะเหตุนี้ พวกเด็กๆแทกุกไลน์จึงชอบนัดเจอกันที่นี่ เพราะได้ความเป็นส่วนตัวมากกว่าไปตามร้านอาหารใหญ่ในเมือง ที่อาจมีโอกาสได้เจอแฟนคลับมากกว่า


“พี่เข้ามาเลย หาร้านเจอแล้วใช่ไหม” แบมแบมที่รับสาย แล้วกรอกเสียงใส่มือถือเสียงดัง จนคนฟังที่ปลายสายหูแทบแตก ทำให้ลิซ่าเก็บสีหน้าสงสัยไว้ไม่มิด เธอต้องสะกดสรเบาๆแล้วถาม


“เดี๋ยวมีใครมาอีกเหรอ ใช่พี่คุณไหม?”


เธอนึกไปถึงไอดอลรุ่นพี่ในวงการ ที่นับเป็นผู้บุกเบิกยุคของไอดอลสัญชาติไทยในเกาหลีที่ยังไม่มีโอกาสได้พบตัวจริงเลยสักที


“ไม่ใช่ๆ” สรส่ายหน้ารัวๆ พลางชี้ไปที่ทางเข้า “พี่เตนล์ต่างหากล่ะ แบมชวนเขามาด้วย”           

         

ลิซ่าเผลอนิ่งไปถนัด เมื่อเห็นใบหน้าคุ้นเคยของใครอีกคนหนึ่งที่โผล่เข้ามาในร้าน แทบจะในเวลาเดียวกันกับที่สิ้นเสียงของสร เขาก็ยิ้มกว้าง พร้อมกับเดินตรงมาทางโต๊ะที่นั่งของพวกเขา รอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ของเขายังคงน่ามองเหมือนเคยจนทำให้ลิซ่าเผลอยิ้มตอบให้เขา


เตนล์ก้าวเข้ามาในร้านแล้วก็ยิ้มให้รุ่นน้องคนอื่นเขินๆ สายตาของเขาหยุดชะงักอยู่ที่ลิซ่าเล็กน้อย ก่อนที่รอยวูบไหวจะจางหายไปโดยที่ไม่มีใครได้ทันสังเกต


“นั่งลงเลยพี่ ตามสบายๆ”


แบมแบมจัดการเลื่อนเก้าอี้ข้างเขาให้ชายหนุ่มที่มาใหม่เสร็จสรรพ คล้ายกับตัวเองเป็นเจ้าของร้านซะเอง เตนล์ขอบคุณเขาแล้วนั่งลงอย่างไม่อิดออด ผิดกับหญิงสาวที่นั่งฝั่งตรงกันข้ามกับเขาที่เป็นฝ่ายทำตัวไม่ถูก


“ไม่เจอกันนานเลย เป็นยังไงบ้าง”


เตนล์เอ่ยทัก เขายกยิ้มนิดๆอย่างน่ารัก ในขณะที่ลิซ่าหัวเราะแหะๆ


“ก็ดีค่ะ ซ้อมหนักเลยช่วงนี้”


ในขณะเดียวกัน แบมแบมกับสรที่จ้องมองทุกการกระทำเหมือนอาจุมม่าที่นั่งตามติดละครหลังข่าวทุกฉาก ก็ส่งสายตาให้กันอย่างมิพิรุธ


“นี่ พวกนายเคยเจอกันมาก่อนเหรอ”


สุดท้ายก็เป็นแบมแบมที่ถามขึ้นด้วยความอยากรู้ขั้นสุด ในขณะที่สรพยักหน้ารับเป็นลูกคู่


“นั่นสิ นี่ฉันยังเพิ่งเคยเจอพี่เตนล์ครั้งแรกเลยนะ พี่เตนล์คะ หนูชื่อสรค่ะ... สรสายย่อ รู้จักไหมคะ”


คำแนะนำตัวที่มาพร้อมกับสโลแกนทำให้เตนล์หน้าเหวอไปอย่างช่วยไม่ได้


“เอ้อ รู้จักๆ” เตนล์กลั้นขำอย่างยากลำบากเมื่อเห็นว่าสีหน้าของสรดูจริงจังมาก เขาเหลือบมองสาวน้อยฝั่งตรงข้ามที่ตัวสั่นหงึกเพราะหยุดหัวเราะไม่ได้


“พี่รู้จักกับลิซ่าก่อนเพราะเราต้องร่วมงานกันน่ะ งานจะมีในอีกไม่กี่วันนี่เอง”


เตนล์อธิบาย เคลียร์ข้อสงสัยให้ทุกฝ่าย ก่อนจะหันไปถามแบมที่นั่งพยักหน้าอย่างเนิบๆพลางร้องอ๋อไปด้วย


“สั่งอาหารกันเลยดีมั้ยล่ะ หิวกันรึยัง” เตนล์ถาม


“สั่งเลยพี เอาโซจูด้วยนะ”


เตนล์เลิกคิ้วนิดๆ


“นายดื่มได้ด้วยเหรอ”


“โห พี่ ผมอ่ะ ระดับไหนแล้ว”


คนเด็กกว่ายกคิ้วขึ้นอย่างกวนประสาท แล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม เจ้าตัวหันไปถามสองสาวที่กำลังนั่งถกเรื่องเมนูประจำที่สั่งบ่อยๆกันอยู่ แล้วพูดแบบมัดมือชก


“ไหนๆก็ไหนๆแล้ว วันนี้มาดื่มกันให้หมดทุกคนเลยละกันนะ พี่เตนล์จะได้สนิทกับพวกเราเร็วๆด้วย”


“เฮ้ย เดี๋ยวสิ” ลิซ่าสะดุ้งโหยง เงยหน้าขึ้นจากเมนูทันควัน “นายก็รู้ว่าฉันไม่ดื่ม ฉันดื่มไม่ได้ มันผิดกฎของวายจี”


“เหย แค่ครั้งเดียวน่าลิส แค่นิดหน่อยเอง นานๆทีเราถึงจะได้เจอกันนะ”


เสียงอ้อนมาจากสรที่ทำตัวเป็นลูกคู่กับแบมแบมได้อย่างถูกจังหวะ ลิซ่าหันไปสบตาที่พึ่งสุดท้ายของเธออย่างตั้งใจจะหาตัวช่วย แต่ยังไม่ทันที่เขาจะอ้าปากเป็นกองทัพเสริมให้เธอ แบมแบมที่รออยู่นานแล้วจนเหมือนจะหมดความอดทนก็สั่งอาหารเสียงดัง


“ป้าฮะ ซัมกยอบซัลสามจาน กับโซจูห้าขวดครับ!


“ได้เลย รอแปปนึงนะจ้ะ”


“ไอ้แบมมม”


ลิซ่าแทบจะกระโดดผึงเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต ยังไม่ทันที่เธอจะมีโอกาสได้แย้ง แก้วโซจูเปล่าพร้อมด้วยโซจูขวดสูงๆห้าขวดก็วางเรียงลงตรงหน้าเป็นแถว ทำให้เธอต้องกลืนน้ำลายเอื้อก หันไปมองเตนล์ก็เห็นว่าเขามีสีหน้าช็อคไม่ต่างกัน


ห้าขวด สั่งมาห้าขวด ไอ้แบมมันบ้าไปแล้ว!


“เอ้า ชนนนน”


เสียงตื่นเต้นเต็มพิกัดของสรกับแบมแบม ที่นานๆทีจะมีโอกาสได้ออกมาเที่ยวตามคำอนุญาตของบริษัท ทำให้มือเรียวที่ถือแก้วที่มีโซจูล้นสั่นด้วยความประหม่า ลิซ่าจ้องมองของเหลวสีใสในแก้วของตัวเองนิ่งอย่างชั่งใจ เธอเหลือบมองเพื่อนที่กระดกแก้วชนกันไปแล้วคนละกรึ๊บสองกรึ๊บด้วยความรวดเร็ว แล้วก็ตัดสินใจได้


เอาก็เอาวะ!


เฮือก!


ร่างบางที่ยกแก้วกระดกขึ้นหมดในคราวเดียวทำให้เตนล์ตาค้าง เขาหันไปมองรุ่นน้องหนุ่มข้างตัว กับสรสายย่อฝั่งตรงข้ามที่ซดโซจูกันเหมือนน้ำเปล่า ก่อนที่จะต้องจำใจกระดกแก้วของตนตาม เมื่อทนแรงกดดันจากคนที่เหลือไม่ไหว


“เธอโอเคนะ ลลิซ”


เตนล์กระซิบถามลิซ่าที่ใบหน้าเริ่มขึ้นสีแดงจางๆ ทั้งที่เธอเพิ่งดื่มไปได้ไม่กี่แก้ว ลิซ่าเหลือบมองเพื่อนอีกสองคนที่เริ่มส่งเสียงดังเอะอะ แล้วเต้นตามเพลงในร้านอย่างครื่นเครงโดยไม่อายสายตาชาวบ้าน ก็พยักหน้าเบาๆ


“ได้อยู่ค่ะ พี่เตนล์”


ลิซ่าตอบเสียงเบาหวิว หัวของเธอมึน ภาพหมุนติ้วขณะที่เธอจ้องมองแก้วเปล่าที่ถูกเติมให้เต็มอีกครั้ง ก่อนจะยิ้มแห้งๆ


“ถ้าไม่ไหวก็บอกพี่เลยนะ เดี๋ยวพี่หาทางช่วยเอง”


เตนล์กำชับ ในขณะที่ลิซ่าพยักหน้า แล้วกระซิบ


“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันว่าฉันน่าจะโอเคอยู่ คงไม่ให้ตัวเองถึงกับเมาหรอกค่ะ ฮ่าๆ”

 

 



ผ่านไปครึ่งไปชัวโมง

 



“งืออออ ไม่ไหวแล้วว”


รอยยิ้มของเตนล์แห้งเหือดลงทุกที ขณะมองรุ่นน้องสาวที่กำลังทำตัวงอแง ใบหน้าสวยหวานแดงจัด ดวงตาปรืออย่างลูกแมวที่พร้อมหลับได้ทุกเมื่อ


ไม่ถึงกับเมาเหรอ เธอน่ะเมาแล้วต่างหากล่ะ!


เตนล์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขาสังเกตสภาพของคนที่เหลือทุกคนที่เวลานี้วงแตกไปแล้วเรียบร้อย แบมแบมนอนคว่ำหน้าอยู่ข้างจานข้าวตัวเอง ซัมกยอบซัลยังถูกคาบไว้อยู่ในปากอย่างน่าขำ ในขณะที่สรก็สลบเหมือดลงกับเก้าอี้ข้างๆตัวไปแล้วเรียบร้อย

 


“เอาไงดี”


ชายหนุ่มผู้ใสซื่อเกาหัวแกรกอย่างไปต่อไม่ถูก เขาตัดสินใจรออีกสักพักให้นายแบมสร่างเมาก่อนแล้วกัน แล้วค่อยหาทางส่งคนที่เหลือแยกย้ายกันกลับไปอีกที


เตนล์จับตะเกียบคีบเนื้อหมูสามชั้นที่ยังเหลืออยู่ลงไปย่างดังฉ่าอย่างเงียบๆ นึกอยากกินเพื่อปลอบใจตัวเองที่บรรดาชาวไอดอลที่ประกาศว่าตัวเองคอแข็งแต่ละคน ต่างก็ล้มพับไปก่อนที่แอลกอฮอล์ในตัวเขาจะเริ่มออกฤทธิ์ซะอีก แต่ย่างเนื้อไปได้ไม่เท่าไหร่ เขาก็ต้องชะงัก เมื่อพบกับสายตางอแงเหมือนเด็กจะเอาของเล่นจากเด็กสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม


“จะกินอะ หิว”


ลิซ่าพูด พลางอ้าปากนิดๆเป็นเชิงรอ ในขณะที่เตนล์ตัวแข็งทื่อเหมือนถูกสาป


หะ... เดี๋ยวก่อนสิ...


“อ้าม”


ลิซ่าส่งเสียงย้ำ ใบหน้าสวยส่งยิ้มให้อย่างน่ารัก ดูน่ามองเป็นที่สุด


ผิดกับสาวเจ้าที่อยู่ๆก็ทำตัวอ้อนเป็นลูกแมว เตนล์กลับต้องหลบตาเธอวูบ หน้าร้อนวาบไปตั้งแต่แก้มไปจนถึงหู


น่ารักเกินไปแล้วว้อยย!


เขาตะโกนในใจ ขณะทำใจกล้ามองตอบคนที่มองเขาตาแป๋วด้วยความไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรอย่างที่สุด ชายหนุ่มหันไปข้างๆอย่างหาตัวช่วย แล้วก็นึกอยากจะถีบนายคนที่เป็นตัวตั้งตัวตี แต่สลบไปด้วยฤทธิ์ประกาศิตของโซจูห้าขวดก่อนเพื่อนอย่างเต็มรัก


“พี่เตนล์ จะกิน!


เสียงงอแงที่ดังขึ้นจากคนที่รออยู่นานแล้ว ทำให้เตนล์ต้องถอนหายใจเฮือก สีหน้าที่ดูหงุดหงิดเหมือนเด็กๆนั้นทำให้เตนล์ต้องใช้ไม้อ่อนเข้าสู้


“จะกินนี่เหรอ”


เขาคีบเนื้อชิ้นที่ย่างจนสุกแล้วขึ้นวางไว้ให้ในจานของหญิงสาว ทว่าลิซ่ากลับส่ายหน้าไปมาอย่างเอาแต่ใจ


“ไม่เอา ไม่กินแบบนี้”


“อ้าว”


เตนล์เลิกคิ้วสงสัย ก่อนที่ใบหูจะต้องเปลี่ยนเป็นสีแดงจัด เมื่อคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามกระเถิบเข้ามาใกล้ 


“ป้อนหน่อยค่ะ”


ถึงเวลานี้ เตนล์ก็ต้องยกมือขึ้นปิดหน้าของตัวเองไว้แล้วหันไปทางอื่นในทันที!


นี่มันชักจะมากไปแล้วนะ ใครสอนให้เธอทำตัวแบบนี้กันเนี่ย!


เขากรีดร้องอยู่ในใจ มือที่เอาตะเกียบคีบเนื้อย่างส่งเข้าให้ปากเธอสั่นนิดๆ เมื่อมันถูกส่งถึงปากของหญิงสาว เขาก็มองภาพของเธอที่เคี้ยวเนื้อตุ๊ยๆ แล้วก็ต้องถอนหายใจอีกรอบ


นี่ถ้าเป็นน้องเป็นนุ่ง จะจับตีซะให้เข็ด ชีวิตนี้เขาจะไม่ให้เธอต้องกินของมึนเมาที่ไหนอีกเป็นอันขาด สาบาน!


“เฮ้อออ”


แล้วเสียงถอนหายใจยาวของอีกฝ่าย ก็ทำให้เตนล์ได้สติ สีหน้าของชายหนุ่มเก็บความประหลาดใจไว้ไม่มิด เมื่ออยู่ๆก็เห็นหญิงสาวเปลี่ยนท่าทีไปเป็นคนละคน เหมือนหน้ามือเป็นหลังมือ


อะไรอีกล่ะทีนี้


ดวงหน้างามที่มีรอยของความเศร้าซึมฉายชัด ทำให้หัวใจของชายหนุ่มกระตุกวูบ


“พี่เตนล์”


น้ำเสียงจริงจังของเธอทำให้เขาเผลอนิ่งฟังโดยไม่รู้ตัว


“ถ้าหากคนสองคนจำเป็นต้องอยู่ด้วยกัน โดยที่ไม่มีความรักให้กัน พี่จะเรียกความสัมพันธ์แบบนี้ว่ายังไงคะ”


คำถามที่กำกวมทำให้ผู้ฟังเจ็บลึกในใจแปลกๆ


เตนล์ซ่อนสีหน้าของตัวเองเอาไว้ เขาไม่ตอบ แต่เลือกที่จะย้อนถามเธอแทน


“แล้วลลิสคิดว่ายังไงล่ะ”


“อืม” ลิซ่านิ่งคิด ก่อนที่เธอจะยิ้มออกมาอ่อนๆ “เขาสองคนก็คงไม่ได้รักกันล่ะมั้ง”


ดวงตาคู่สวยที่มีรอยของความจริงจังฉายชัด ทำให้เตนล์ต้องขยับตัวอย่างอึดอัด เขาสังเกตว่าภายในร้านตอนนี้เหลือเพียงแค่โต๊ะของพวกเขาแล้วเท่านั้น


“นี่เธอจะไปไหนน่ะ”


ลิซ่าขยับตัวลุกขึ้นยืนโดยที่ไม่สนใจเสียงของเขา ร่างผอมสูงของเธอเซเล็กน้อยขณะที่พยายามทรงตัว แล้วในวินาทีนั้นเอง เตนล์ก็จำต้องยื่นมือออกไปจับยึดแขนของเด็กสาวไว้ก่อนที่เธอกำลังจะล้มลง


เหมือนกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านปลายนิ้วมือของเขา สีหน้าของชายหนุ่มงุนงงเมื่ออยู่ๆความรู้สึกบางอย่างก็ก่อตัวขึ้นในความคิด เตนล์รีบปล่อยมือของเขาออกจากแขนเล็กเหมือนต้องของร้อน เบือนหน้าหนีไปอีกทางอย่างรวดเร็วเพื่อปกปิดว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่


เพราะอะไรไม่รู้... เขาถึงรู้สึกว่าเขาจะต้อง...


ความคิดที่แล่นวูบเข้ามาทำให้เขาหน้าร้อนจัด ไม่อยากนึกจินตนาการอะไรต่อ


อีกด้านหนึ่ง ไม่ใช่เพียงแค่เตนล์คนเดียวที่ช็อคกับเหตุการณ์นี้ แม้แต่ลิซ่าเองก็ต้องนิ่งอึ้งไป ความตกใจทำให้เธอค่อยๆรู้สึกสร่างขึ้นเล็กน้อยแม้ว่าจะยังมึนอยู่ ความรู้สึกบางอย่างบอกกับเธอชัดเจน


ว่าจริงๆแล้ว คนที่เธอควรจะขอให้ช่วยตั้งแต่แรก ควรจะเป็นเตนล์ต่างหาก... ไม่ใช่ใครคนอื่น


ความเงียบอันชวนอึดอัดที่กำลังโรยตัวระหว่างทั้งสองคน ทำให้ไม่มีใครได้ทันสังเกตถึงโทรศัพท์มือถือของลิซ่าที่สั่นอยู่ในกระเป๋าถือของเธอถี่ๆ หน้าจอของสายเรียกเข้าที่โทรเข้ามาบ่งบอกชัดเจนว่าเขาคือใคร


“หลับไปแล้วหรือไงนะ”


จองกุกกดตัดสายเมื่อรออยู่นานแล้วแต่ไม่มีใครรับ เขาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงในหอพักที่เด้งรับน้ำหนักตัวของเขา ความเหนื่อยล้าจากงานที่ทำมาตั้งแต่เมื่อคืนวานจนไม่มีเวลาได้แตะโทรศัพท์มือถือหรือทำอย่างอื่น ทำให้เขาผล๊อยหลับไปด้วยความรวดเร็ว


ผิดกับเจ้าของหัวใจอีกสองดวง ที่เวลานี้แบกความหนักอึ้งเอาไว้อย่างที่ไม่มีใครกล้าเป็นฝ่ายทำลายมันลงก่อน ลิซ่าจ้องมองเตนล์อย่างไม่อยากเชื่อ เธอทรุดตัวลงนั่งขณะที่รู้สึกว่าตัวเองตัวร้อนจัดเหมือนคนกำลังจะเป็นไข้ ในขณะที่เตนล์นิ่งเงียบ เขาลอบพิจารณาปฏิกิริยาตอบรับของหญิงสาวด้วยความประหลาดใจในทีแรก แต่แล้วสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นเครียดขรึม เมื่ออะไรบางอย่างมันกระตุ้นให้รู้สึกถึงความบังเอิญอันไม่น่าเชื่อที่เกิดขึ้น


เตนล์ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะตัดสินใจพูดทำลายความเงียบ


“...นี่มันเรื่องอะไรกัน ลิซ่า”




+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Writer's Talk:

วันนี้แวบมาลงดึกเลยค่ะ เพิ่งเขียนเสร็จหมาดๆนี่เอง 

รอบนี้ช้าหน่อยเพราะต้องอาศัยการมโนอย่างแรงกล้าค่ะ ที่สำคัญคือตอนนี้เขียนยาวกว่าตอนอื่นๆด้วย 555

สำหรับทุกคอมเม้น ขอบคุณมากค่ะ อ่านแล้วบันเทิงดีจริงๆรอบนี้ กร๊ากก


สำหรับใครที่ไม่รู้จักน้องสร น้องอยู่วง CLC  ค่ะ เป็นเพื่อนของลิซ่ากับแบมแบม Got7 ทั้งคู่ 

แล้วรายการที่ไรท์พูดถึงก็สนุกดีนะ ชื่อรายการ Idol Party ค่ะ น้องไปออกกับยูตะ NCT น่ารักทีเดียว


เช่นเคย คอมเม้นให้ไรท์อ่านให้ชื่นใจหน่อยนะคะทุกคน กราบบบ<3


ป.ล. ตอนหน้าจะโยงถึงโมเม้นระหว่าง liskook หรือ lisa/ten ในงาน sbs gayo daejun 2016 แล้วนะคะ 

ไปหา fancam  ใน youtube เสพกันไปก่อนล่วงหน้าเพื่อความฟินได้เลย 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

1,718 ความคิดเห็น

  1. #1697 peachy_j (@peachy_j) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 12:33
    วอทแฮปเพิ่นน
    #1697
    0
  2. #1265 Helenbrabra (@koonrambo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 01:12
    นึกว่าจะไม่มีเตนล์ ลิซ ชอบเว้ยยย กุกกกรีบมาทำคะแนนเลย
    #1265
    0
  3. #1203 LoveKimtaetae (@LoveKimtaetae) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 11:57
    เตนลิส จะได้ไหม พลีส
    #1203
    0
  4. #1109 numewy (@myid-irawan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 21:34
    เรื่องมันชักจะไปกันใหญ่แล้วนะค่ะ
    อยากให้ลิซ่ากลับมาจำได้เร็วๆจังอ่ะ
    #1109
    0
  5. #931 tntmujiyd (@tntmujiyd) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 16:12
    แบมศรก็มา
    #931
    0
  6. #723 NDRTN (@NookDirectioner) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 20:58
    เตนล์จะรู้ไม่ด้ายยยย
    #723
    0
  7. #266 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 14:49
    หืมมมมม เกิดอะไรขึ้น ทำไมเตนล์ถึงรู้สึกได้ งื้ออ
    #266
    0
  8. #252 302818 (@302818) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 23:50
    ขอบคุณมากค่ะไรต์ สนุกมากเลยยย ชอบมากกก ถึงจะกรี๊ดเตนล์ขนาดไหน แต่งานนี้ขอเชียร์กุกเนอะ ><
    #252
    0
  9. #243 Kimeyez (@Kimeyez) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 23:41
    แอปเปิ้ลบ้า เรือผีจะแล่นค่ะ 5555
    #243
    0
  10. #188 Noopy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 23:55
    รอไรท์อยู่น้า ยังไงก็เชียร์กุก เตนล์เหมือนเหมาะกับพี่ชายที่แสนดี รอตอนหน้าอยากรู้ว่าจะต่อยังไง ไรท์อย่าดับฟินกุกลิซน้าาา
    #188
    0
  11. #186 somi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 12:52
    เปลี่ยนพระเอกค่ะ โอ้ยฟินนน มาต่อเร็วๆนะไรท์
    #186
    0
  12. #185 Ms.Fueng (@fueng-baborjung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 14:55
    ขนาดเราที่ไม่เคยเจอพี่เตนล์ตัวจริง
    ยังใจเต้นกับพี่เตนล์เลย
    แล้วคนได้ใกล้ชิดอย่างลิซ่า
    จะใจเต้นแรงขนาดไหน
    โอ้ย เปลี่ยนพระเอกทันไหม 555
    #185
    0
  13. #184 Juno_e (@juno_e) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 08:17
    เรื่องอะไรกันนนนน
    #184
    0
  14. #182 miwmm58 (@miwmm58) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 23:02
    รอค่าาา
    #182
    0
  15. #181 ทีนา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 22:57
    กุกรีบมาเลยเนี่ย รีบมาทำคะแนน เร็วๆๆ
    #181
    0
  16. #180 Eyeshadowjb (@Eyeshadowjb) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 22:30
    รอๆๆๆค่ะรอใจจดจ่อมารอไรท์ทุกวันเลย สู้ๆค่ะรีบมาต่อน้าาไรท์
    #180
    0
  17. #179 kamolchatsukket (@kamolchatsukket) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 22:23
    ให้เตนล์เป็นพระเอกเนอะ แลดีอ่ะ

    กุกกี้#ชั้นเป็นกำลังใจให้
    #179
    0
  18. #178 kid1412 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 20:17
    เปลี่ยนเตนล์เป็นพระเอกได้มั้ย55
    #178
    0
  19. #177 RaineYLovelY (@boruhima) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 20:09
    อยากจิสมน้ำหน้ากุกกี้ มัวแต่ชะล่าใจ ทำทีเล่นทีจริง ชิๆๆๆ

    ส่วนเตนล์ น่ารักอ่ะ งื้ออออ เตนล์ถามแล้วด้วย เจ้าลิซก็เริ่มคิดจะให้เตนล์ช่วยแล้ว งื้อออออ #ยังไงก็ยังเชียร์กุกกี้น๊าาา
    #177
    0
  20. #176 Juria_flok (@Luna_good94) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 20:02
    หนุกมากกก
    #176
    0
  21. #175 Leehwasoon (@leehwasoon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 13:15
    ฟินมากชอบบ รีบๆมาต่อเด้อออ
    #175
    0
  22. #174 tnsdjj (@jajathanasuda) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 08:09
    สนุกมากๆเลยยย อยากจิ้นลิซเทนต์แต่ก้จิ้นกุกลิซ 55555
    #174
    0
  23. #173 Parkmint (@Parkmint) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 07:33
    รีบมาต่อเลยน่าาาา
    #173
    0
  24. #172 Pasteal1992 (@Pasteal1992) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 07:21
    รีบมาต่อไวๆค่ะไรท์ ต่อมอยากอ่านคือทำงานหนักมาก ลิซกุกคืออะไรที่เเสนดี ลิซไม่สบายกุกต้องมาช่วยซี้ จูจุ้บๆ
    #172
    0
  25. #171 Panglum_IC (@Panglum_IC) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 06:49
    อุ้ยลิสเตนล์ก็ดีงาม55555555 ตอนนี้อ่านไปเขินไปตามตัวละครเลยอ่ะ ตอนต่อไปน่าอ่านมากๆอยากรู้แล้วว่าลิสกุกจะยังไง แล้งลิสเตนล์จะยังไง สู้ๆนะคะไรท์ เรื่องสนุกมาก
    #171
    0