[END / PRE-ORDER] [BTS x Blackpink] Snow white and the idols #KookLis #AllLis

ตอนที่ 3 : Their First Deal [rw]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,763
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 138 ครั้ง
    14 มี.ค. 60

EP 02

Their First Deal

 

 


“สรุปว่าเธอกินแอปเปิ้ลมีพิษเข้าไป ก็เลยจำเป็นต้องทำแบบนี้ ก่อนที่เธอจะกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราสินะ”


ลิซ่าพยักหน้าหงึก ยืนมือประสานกันอย่างสำรวมอยู่ด้านหน้า ใบหน้าหวานเผยรอยยิ้มแห้งๆออกมาเล็กน้อย เมื่ออีกฝ่ายดูเหมือนจะเข้าใจสถานการณ์ของเธอ


“ฉันไม่มีทางเลือกจริงๆค่ะ ฉันเจอคุณพอดีตอนที่ฉันกำลังแย่ ฉันเลยต้องทำแบบนั้นลงไป ขอโทษจริงๆนะคะ”


ลิซ่าพูดขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆในขณะที่เธอโค้งขอโทษเก้าสิบองศา น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด แม้แต่กระทั่งตอนนี้เธอก็ยังไม่กล้าสบตาจองกุกที่จ้องมองเธอ แทบจะไม่ละสายตาในตลอดห้านาทีที่ผ่านมา


...นี่ถ้าตาของเขาเป็นลำแสงเลเซอร์หรือกระสุนปืนล่ะก็ ป่านนี้เธอคงจะพรุนไปทั้งตัวแล้ว


เธอลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอ ขณะที่เงยหน้าขึ้น เธอก็ลอบมองร่างสูงของอีกฝ่ายที่นั่งแผ่รังสีออร่าไม่น่าเข้าใกล้มาจากบนโซฟา ท่าทางของเขาดูเหมือนกับบอสใหญ่ที่จับได้ว่าลูกน้องทำอะไรมาไม่มีผิด


“นี่ เธอน่ะ อายุเท่าฉันใช่มั้ย”


ในที่สุด น้ำเสียงทุ้มที่ดังขึ้นทำลายความกดดันในอากาศ ก็ทำให้ลิซ่าใจชื้นขึ้น


“ฉันเกิดปี 97 ค่ะ”


“งั้นเราก็อายุเท่ากัน ฉันก็เกิดปี 97


จองกุกว่าแล้วก็ขยับลุกขึ้นยืน เขาจัดเสื้อเชิ๊ตที่ยับนิดหน่อยให้เข้าที่ ก่อนจะก้าวเท้าฉับๆเดินไปที่ประตู ทว่าก่อนที่มือของเขาจะจับหมุนลูกบิดประตูเปิดออก เขาก็หันกลับมามองร่างบางที่มีสีหน้าโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด


จองกุกขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจออกมาดังเฮือก


“ฉันจะไม่เอาเรื่องที่เกิดขึ้นไปบอกใครหรอกนะ แต่ฉันยังไม่สนใจเรื่องอื่นนอกจากงานตอนนี้ ขอโทษด้วยละกัน”


เขาพูดขณะส่งยิ้มให้ตามมารยาท ในขณะที่ลิซ่าอ้าปากค้าง


เดี๋ยวนะ นี่เขาคิดว่าเธอ...


ความเป็นไปได้ของคำตอบเดียวที่แล่นเข้ามาให้หัวทำให้ลิซ่าค่อยๆรู้สึกว่าหน้าตัวเองร้อนจัด เธอรีบพูดแก้ตัวอย่างละล่ำละลัก


“เดี๋ยวก่อนค่ะ! ที่ฉันอธิบายไปน่ะ...”


เธอหมายถึงเรื่องแอปเปิ้ลอาถรรพ์น่ะเหรอ”


จองกุกพูดตัดบท สีหน้าของเขาดูลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด เขาเดินกลับมาหยุดอยู่ตรงหน้าเด็กสาวที่ตัวสูงเกือบจะพอๆกับเขา


แล้ววินาทีนั้นเอง จองกุกก็ยกมือขึ้นเขกหัวเธอดังป๊อก


“โอ๊ย”


ลิซ่าร้องเบาๆ ดวงตาที่ยาวรีฉายรอยสับสน ในขณะที่จองกุกมองการกระทำของเธอก็กระตุกยิ้มเย็น


“ฉันว่าจะไม่พูดแล้วนะ แต่ถ้าเธอจะหาข้ออ้างอะไรสักอย่างไปจูบใคร เธอก็ควรคิดให้มันดีกว่านี้หน่อยสิ...”


เขาส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ


“แอปเปิ้ลมีพิษเนี่ยนะ เจ้าหญิงนิทราเนี่ยนะ เธอคิดว่าฉันปัญญาอ่อนเหรอไง ยัยบ๊อง”


ลิซ่าหลับตาปี๋เมื่อจงกุกทำท่ายกมือเหมือนจะเดินมาเขกหัวเธออีกรอบ แต่แล้วเธอก็ต้องประหลาดใจเมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้น ลิซ่าลืมตาก็พบว่าจองกุกลดมือที่เงื้อขึ้นลง เขากลับก้าวถอยหลังออกไปยืนห่างจากเธอ แล้วขยับยิ้มขำ


 “ไม่ดีกว่า” จองกุกกล่าว พลางกระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย “ฉันไปล่ะ เธอเองก็เก็บเรื่องนี้ให้เงียบละกัน อย่าให้ข่าวหลุดเด็ดขาดล่ะ เข้าใจมั้ย”


 “ฉันไม่อยากต้องมาปวดหัวกับพวกนักข่าวทีหลัง”


จองกุกกำชับเสียงทีเล่นทีจริง ก่อนจะก้าวออกไปจากห้องพร้อมกับเสียงประตูที่ปิดลง ในขณะที่ลิซ่ากลับอ้าปากค้าง


“...นะ... นายคนนี้”


ลิซ่าทรุดร่างของตนเองลงนั่งกับพื้นอย่างหมดแรง เธอกรี้ดเบาๆในลำคออย่างนึกสรรหาคำพูดมาใช้อธิบายความรู้สึกตอนนี้ไม่ได้


“บ้าที่สุด นี่ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย”


เด็กสาวร้องฮือ คอตกเหมือนลูกแมวที่เปียกฝน เวลานี้อาการง่วงงุนที่มีมาตั้งแต่สามวันก่อน ได้หายเป็นปลิดทิ้งเหมือนไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนแล้วก็จริง แต่พอนึกถึงหน้าของคู่กรณีขึ้นมา เธอก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ซ้ำแล้วซ้ำอีกอย่างปลงๆ


“เอาเถอะ ก็แค่ครั้งเดียวและเป็นครั้งสุดท้าย มันจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก”


ลิซ่าพยายามปลอบใจตัวเองให้คิดในแง่ดี จนในที่สุดเธอก็ยิ้มออกมาได้


อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครรู้ว่าพิษของแอปเปิ้ลลูกนั้น มันมีมากเกินกว่าคิด แม้กระทั่งตัวของลิซ่าเองก็เช่นกัน เธอคงไม่รู้ว่าอีกไม่นานเธอกำลังจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายหนักกว่าเก่า และเธอกับเขาก็จะโคจรมาเจอกันอีกครั้ง ในสถานะที่ต่างจากเดิม ...มาก

 

 




สามวันถัดมา


“ลิซ่า ไหวมั้ย”


น้ำเสียงที่เจอความไม่แน่ใจนักจากโรเซ่หรือแชยอง ทำให้ลิซ่าต้องผงกหัวขึ้นมามองเธอเล็กน้อย


เวลานี้ใบหน้าสะสวยนั้นซีดขาวแทบจะไม่มีสีเลือดฝาดให้เห็นอย่างเคย ลิซ่านอนอยู่บนเตียงนอนของเธอในหอพักของทางค่าย ร่างกายของเธอหนักอึ้งจนไม่สามารถขยับตัวทำอะไรมาได้กว่าสามวันแล้ว


...ทำไม ต้องเป็นวันนี้ด้วย ฉันนึกว่าอาการบ้าๆนี่จะหายไปแล้วซะอีก


นิ้วเรียวขยี้ตาเบาๆเพื่อปลุกตัวเองให้ตื่น ลิซ่าพยายามใช้แขนดันตัวเองให้ลุกขึ้นจากเตียง ในขณะที่แชยองเข้ามาประคองเธอเอาไว้ ในมือเธอถือผ้าชุบน้ำอุ่นเอาไว้ด้วย


“ลิซ่า... ถ้าเธอไม่ไหว เธอจะเลื่อนซ้อมไปก่อนมั้ย”


“ไม่ได้หรอก… วันนี้ฉันต้องไปซ้อมรวมกับพวกคนอื่นน่ะ คงไม่ไปไม่ได้... ฉันไม่อยากทำให้ชื่อของวงเราต้องพลอยแย่ไปด้วย”


ลิซ่ายิ้มให้เพื่อนสาวอย่างเนือยๆ ในขณะที่โรเซ่เมื่อได้ฟังก็มีสีหน้าสลดลงในทันที


“ลิซ่า... ฉันขอโทษนะ ฮึก... ฉันไม่น่าให้เธอกินแอปเปิ้ลนั่นเลย”


โรเซ่งอแง ในขณะที่กุลีกุจอเอาผ้าเช็ดตามใบหน้าและช่วงแขนให้ลิซ่าที่ยอมให้เธอทำโดยไม่อิดออด เธอยื่นมือไปรับแก้วใส่น้ำที่โรเซ่ยื่นให้มาดื่มคลายลำคอที่แห้งผาก


“ว่าแต่ครั้งก่อนเธอหายจากอาการนี้ไปแล้วรอบนึงนี่ ทำไมกลับมาเป็นอีกล่ะ”


ระหว่างเช็ดตัวไปด้วย เธอมีสีหน้าสงสัย ขณะที่บิดผ้าขนหนูหลังจากชุบน้ำอีกครั้ง


“รอบก่อนเธอทำยังไงถึงหายได้ พอเธอกลับมาที่ห้องพัก จำได้มั้ยว่าพวกเราตกใจกันใหญ่เลย”


ลิซ่าฟังแล้วนึกภาพตาม ทันใดนั้นภาพของใครคนหนึ่งลอยแวบเข้ามาในความคิด เพียงเท่านั้นเอง เด็กสาวก็สำลักน้ำที่ดื่มอยู่จนหน้าแดง


“ว๊าย!


โรซ่ากรี้ดเบาๆเมื่ออยู่ๆเพื่อนก็สำลักน้ำจนไอค่อกแค่ก เธอรีบยกมือตบหลังของร่างที่กำลังไอจนตัวโยน


“ดีขึ้นมั้ย”


ลิซ่าพยักหน้ารับคำถามของเพื่อน เธอใช้หลังมือเช็ดปากเบาๆ พลางนึกในใจ


ใครจะไปให้นายคนนั้นช่วยอีกกันล่ะ แค่รอบก่อนเขาก็คิดเตลิดไปไกลซะขนาดนั้น นายคนหลงตัวเอง


ลิซ่าเผลอทำหน้าบู้อย่างหมั่นไส้ แต่แล้วความง่วงที่โถมเข้าใส่เธออีกรอบก็ทำให้เธอหลับตาลงอีกรอบอย่างคนที่เพลียจัด จนโรเซ่พาลต้องพยายามปลุกเธอให้ลุกขึ้นมาอีกรอบ



 

 

 

ในตอนดึกของวันนั้นเอง จองกุกมาถึงตึกของสถานีโทรทัศน์ SBS ที่ใช้เป็นสถานที่ซ้อมการแสดงสำหรับงานดนตรีที่กำลังจะมาถึง เขาแอบมาเซอร์ไพรซ์ให้กำลังใจจีมินฮยอง พี่ที่เขารักและเคารพในวง ที่ได้เข้าร่วมการแสดงพิเศษที่มีซ้อมในวันนี้ด้วย เวลานี้เขาอยู่คนเดียว เพราะเมมเบอร์คนอื่นๆกำลังติดภารกิจและจะตามมาทีหลัง


“ฮยองอยู่ชั้นไหนนะ”


จองกุกพึมพำ ขณะยืนอ่านป้ายที่บอกข้อมูลห้องซ้อมของแต่ละการแสดง แล้วในตอนนั้นเอง หางตาของเขาก็เหลือบเห็นด้านหลังไวๆของร่างบางเจ้าของผมสีบลอนด์ยาวที่ใครเห็นเพียงครั้งเดียวก็จำได้ เธอเดินผ่านไปที่ทางขึ้นบันไดหนีไฟที่ไม่ค่อยมีใครใช้ ใบหน้าของเธอซีดขาว และดูร้อนใจอย่างบอกไม่ถูก


“ยัยนั่นนี่”


จองกุกเลิกคิ้ว ละสายตาออกจากป้ายแปปหนึ่ง แล้วหันไปมองตามร่างบางที่ผลุบหายเข้าไปหลังประตูหนีไฟด้วยท่าทางลับๆล่อๆ สีหน้าของเขามีความแปลกใจเล็กน้อย


“ยังดูเหมือนคนนอนไม่พอเหมือนรอบก่อนเลยแฮะ แล้วนี่จะไปทำอะไรที่บันไดหนีไฟล่ะน่ะ”


เขาพึมพำกับตัวเอง พลางยักไหล่เมื่อนึกขึ้นได้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องอะไรของเขา แต่แล้วคำพูดของเด็กสาวเกี่ยวกับต้นเหตุอาการของเธอ ที่มาจากแอปเปิ้ลอะไรสักอย่างก็ทำให้จองกุกหลุดหัวเราะออกมาดังพรืด


“บ้าน่า ดันนึกถึงเรื่องนั้นขึ้นมาได้”


จองกุกส่ายหัวอย่างปลงๆ แล้วหันกลับมามองป้ายอันใหญ่ หาห้องซ้อมของจีมินต่อ แต่แล้ว ความรู้สึกพิกลบางอย่างก็ทำให้เขาต้องเผลอหันกลับไปมองตามทางซึ่งเด็กสาวเพิ่งเดินผ่านไปอีกครั้ง


“หรือว่า... ที่ยัยนั่นพูด จะเป็นเรื่องจริง”


จองกุกพึมพำกับตัวเอง ดวงตาสีเข้มมีรอยเหมือนชั่งใจอะไรบางอย่าง ก่อนที่จะตัดสินใจลืมๆมันไปเสีย


“บ้าชะมัด”


แต่แล้ว จองกุกก็ต้องขยี้ผมของเขานิดๆจนมันยุ่งเหยิง เขาละจากป้ายของห้องซ้อมการแสดง


...ก็แค่ไปดูให้แน่ใจเท่านั้นล่ะน่า


จองกุกกล่อมให้ตัวเขาเองเชื่ออย่างนั้น ในขณะที่เร่งฝีเท้าออกเดินตามหลังทิศทางเดียวกันกับที่ร่างของลิซ่าหายไป

 

 




 

...ฉันจะทำยังไงดี


ลิซ่านั่งลงพิงหลังของตนเองเข้ากับกำแพงข้างบันไดหนีไฟอย่างเหนื่อยอ่อน สีหน้าเธอคงดูแย่มากจนเตนล์ รุ่นพี่ชาวไทยที่สังกัดอยู่ในวง NCT ซึ่งเป็นคู่เต้นของเธอในงานนี้ถึงกับต้องออกปากทัก นี่จึงเป็นเหตุให้เธอหนีมาหาที่สงบสติในช่วงเวลาที่พักซ้อม


“จะไปขอให้ใครเค้าช่วยได้ล่ะ นี่มันน่าอายชัดๆ ทำไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้เนี่ย”


ลิซ่าสะบัดหน้าไปมาทั้งๆที่ง่วงจัด พอดีกับที่ประตูหนีไฟเปิดออกอย่างเงียบๆ


“มาอยู่ที่นี่เองเหรอ”


เสียงทุ้มที่ดังขึ้นฟังคุ้นหูอย่างอย่างประหลาดทำให้เธอต้องชะงัก เสียงก้าวขึ้นบันไดมาทีละขั้นทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงแปลกๆ และเมื่อร่างสูงของจองกุกโผล่พ้นบันไดชั้นแรกขึ้นมา สีหน้าของลิซ่าก็เก็บความประหลาดใจไว้ไม่มิด


“ทำไม... นายถึง... นี่นายรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่”


โดยที่ไม่ได้รับคำตอบ ลิซ่ากลับนึกหาคำพูดไม่ออกเมื่อจองกุกก้าวขึ้นบันไดมาหาเธอเงียบๆ เวลาเหมือนเดินช้าลงอย่างน่าแปลก เมื่อในที่สุดเขาก็หยุดอยู่ตรงหน้าเธอ


“ใจคอจะให้ฉันยืนคุยกับเธออย่างนี้น่ะเหรอ ขยับไปหน่อยสิ”


จองกุกส่งสายตาตำหนิให้เธอเล็กน้อย ในขณะที่ลิซ่าแม้จะยังงงงวยอยู่ เธอก็ยอมขยับที่ให้เขาได้นั่งลงข้างๆ ตัวของเธอเกร็งจัดอย่างพยายามไม่ให้แม้แต่ปลายผมโดนตัวเขา


นี่เขามีอะไรหรือเปล่า ตอนนี้เธอยังไม่มีแรงจะมาต่อล้อต่อเถียงกับเขาได้หรอกนะ


ลิซ่าคิดในใจไปถึงเหตุผลร้อยแปด เธอพยายามต่อสู้กับความง่วงจัดที่กำลังทำให้เปลือกตาของเธอหนักอึ้ง


“เฮ้อ ใครจะไปคิดว่ามันจะมีเรื่องแบบนี้อยู่จริงในโลกด้วย”


จองกุกเปรยขึ้นมา แล้วท่ามกลางความเงียบอัดชวนอึดอัด เขาก็หันมามองเธอนิ่ง สายตาประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นเธอนั่งเกร็งอย่างกับรูปปั้น ในขณะที่ลิซ่าอยู่ๆก็รู้สึกว่าเธอทำอะไรไม่ถูกขึ้นมาดื้อๆ


“ฉันมาช่วย”


ลิซ่าที่เป็นฝ่ายละสายตาออกก่อนชะงัก ดวงตากลมโตเผลอสบตาเข้ากับแววตาที่ไม่มีรอยล้อเล่นของเขา จองกุกเท้าแขนของเขาเลยไปทางด้านหลังของเธอ ดวงตาสีเข้มมองสบเธอนิ่ง... รอคอย


ไม่ต้องอธิบายให้มากความ วินาทีนั้น เธอรู้ดีว่าเขาตั้งใจจะหมายถึงอะไร...


...จอนจองกุก ...นี่นายคิดอะไรอยู่กันแน่


แพขนตายาวค่อยๆหลุบลงช้าๆ เมื่อใบหน้าของจอนจองกุกค่อยๆเคลื่อนขยับเข้ามาใกล้ สัมผัสอุ่นที่แตะลงเหนือริมฝีปากอย่างแผ่วเบา ปราศจากซึ่งเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังการกระทำทุกสิ่งอย่าง แต่ไม่รู้เพราะอะไร ลิซ่าถึงได้รู้สึกว่าจูบของเขาคล้ายกับจะเตือนใจให้เธอให้นึกถึงสัมผัสที่หอมหวานในกลางค่ำคืนของฤดูร้อนนัก...




++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Writer's Talk:

เขียนเองเขินเองกับตอนนี้ 55555 

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นน้า ไรท์อ่านแล้วชื่นใจมากๆเลย  

ขอบคุณทุกคนที่กดแอดไว้เป็น favorite ด้วยนะคะ 

พบกันตอนหน้าค่ะ <3


ป.ล.  ขอให้เรารวมพลังมาร่วมชูป้ายไฟลิซกุกกันต่อไปนะ กราบบ



รีไรท์ 14 มี.ค. 2560


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 138 ครั้ง

1,718 ความคิดเห็น

  1. #1692 peachy_j (@peachy_j) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 03:51
    แงงง เขินนนนน
    #1692
    0
  2. #1673 เจ้าญิ่งชานม (@joylovedan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 13:06
    งื้อออฟินนนน
    #1673
    0
  3. #1621 nuchnapa_ss (@byuntaengoo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 07:57
    อ่านแล้วเขิลลลลล
    #1621
    0
  4. #1619 Dearkarapak (@Dearkarapak) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 10:49
    ดีมากๆเลยคะ เขียนได้น่ารักมาก พึ่งมาเห็น สนุกมากๆ
    #1619
    0
  5. #1551 wapawin (@po2kie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:35
    ถึงจะเพิ่งอ่าน แต่ฟินมากเว่อร์ อ้ายยยย
    #1551
    0
  6. #1355 แม่กาตุ่ย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 22:56
    ชอขมากเลยเขียนได้น่ารักดีค่ะ
    #1355
    0
  7. #1257 Helenbrabra (@koonrambo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 00:16
    เขิงงงงงง
    #1257
    0
  8. #1201 LoveKimtaetae (@LoveKimtaetae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 11:01
    น้อววว
    #1201
    0
  9. #1105 numewy (@myid-irawan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 23:08
    ฟินนนนน วู้
    #1105
    0
  10. #925 tntmujiyd (@tntmujiyd) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 14:14
    เตนล์ก็มา ฮิ้วววว
    #925
    0
  11. #718 NDRTN (@NookDirectioner) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 19:49
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด จองกุกลูกไหนว่าไม่เขื่อเรื่องพรรนี้ไง ถ่อออวว
    #718
    0
  12. #545 nooparnkiss (@nooparnsj) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:44
    ตอนแรก งืออออ
    ตอนที่สอง ฮูวว ลลิซจ๋า รุกมักๆ
    ตอนที่สาม Lisa are you sleepy?
    น้าร้ากกกกมากเลย ชอบๆๆๆๆๆๆๆค่า
    #545
    0
  13. #528 fairy (@game_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:41
    อร้ายยยย ละมุนอ่าาา
    #528
    0
  14. #472 Baek Light (@spipe65) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:18
    กรี๊ดดดดด ทำไมเพิ่งมาอ่านนน ฮือรส.พลาดมากกกก ไรท์สู้ๆนะฮ้าาา สนุกมากเบย
    #472
    0
  15. #260 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 14:20
    กรี๊ดดดดดดด มาช่วยแล้ววว > < นึกว่าหนูลลิสจะต้องไปขอให้คนอื่นมาช่วย ถ้าเป็นพวกพี่ ๆ ในวงละ จะหายเหมือนกันไหม แบบถ้าเป็นคนอื่นมาจูบงี้
    #260
    0
  16. #246 ตากวาง428 (@NettMark) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 23:48
    ฮืออออออออออ ฟินนนนนนนนน
    #246
    0
  17. #237 Kimeyez (@Kimeyez) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 23:12
    อร๊ายยยย จูบอีกแล้ววว
    #237
    0
  18. #69 Mina_Chu+Chu (@lovelyztk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 22:10
    ขึ้นเรือนี้ค่ะ อยากพับตัวให้เป็นเรืออฟช.จริงๆ น่ารัก ฮือ ฟินไม่ไหวแล้ว/ปาดกำเดา
    #69
    0
  19. #46 Benzbenzpp (@Benzbenzpp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 17:35
    สนุกมากกกรอค่าาา
    #46
    0
  20. #45 kumamon123 (@kumamon123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 11:26
    รอค่าาาาา กรี๊ดรัวๆๆๆ~~~~><
    #45
    0
  21. #44 miwmm58 (@miwmm58) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 22:13
    รอค่าาา
    #44
    0
  22. #43 wanwaidk (@wanwaidk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 20:41
    fin รอค่า
    #43
    0
  23. #41 ~๋฿eat๛ (@olloziiok1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 15:11
    กรี๊ดดดดด เขิน รอค่าาาาา 
    #41
    0
  24. #40 thanyarat chomcare (@seethanyarat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 09:11
    อร้ายยยย!!ฟินเวอร์
    มาต่อแล้วๆนะ
    #40
    0
  25. #39 Juno_e (@juno_e) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 07:23
    ตัลล๊ากกกก ไรท์สู้ๆน่าสา
    #39
    0