คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ SMTM ][ GiRiBoY ] Ma Fri st (- - ) *

โดย Kwon's Girl

ออกไปสัมผัสโลกของแร๊ฟเปอร์ใต้ดินกัน"แล้ว...แล้วแกก็ขึ้นไปจูบเขาบนเวที" เกิดจากท้องแม่มายังไม่เคยจูบผู้ชายโชว์ประชาชีมากขนาดนี้มาก่อนเลยนอกจากจะจำอะไรไม่ได้แล้วยังโดนเขาทวงจูบคืนยิกๆอีกบ้าไปแล้ว

ยอดวิวรวม

501

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


501

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


12
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  17 ก.ค. 58 / 12:39 น.
นิยาย [ SMTM ][ GiRiBoY ] Ma Fri st (- - ) * [ SMTM ][ GiRiBoY ] Ma Fri st (- - ) * | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


GiRiBoY คุ้นๆชื่อนี้กันบ้างมั๊ย?

ผู้เข้าแข่งขัน SHOW ME THE MONEY 3 นั้นเอง

แร๊ฟเปอร์ใต้ดินที่ว่ากันว่าแฟนคลับสาวๆเยอะมาก

หนุ่มตัวเล็กแว่นหนาเตอะที่ใครๆก็อยากได้เข้าทีม



นี้เป็นฟิคสั้นเรื่องแรกของเรา
จะพยายามทำให้มันสั้นจริงๆ
ยังไงก็ฝากด้วยนะ...คัมซา

Kwon's Girl
07/07/58

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 ก.ค. 58 / 12:39


[ SMTM ][ GiRiBoY ]  Ma Fri st   (- - ) *


ภาพข่าวการออกเดทของ G-Dragon และ Kiko

YG Ent. ยังไม่ออกมาแถลงข่าวเกี่ยวกับภาพหลุดสุดสวีท

V.I.P หัวใจสลายเมื่อ GD เปิดตัวแฟนสาว

มาทำความรู้จักกับ KiKo เจ้าของหัวใจ GD กันเถอะ




"ฮือ ฮือ นี้จะไม่มีข่าวอื่นเลยรึไง?" โอป้าทำไมทำกับฉันแบบนี้ฉันจงรักภักดีกับโอป้าขนาดไหน 

ทำไมมาทำลายความรักของฉันง่ายๆอย่างนี้ล่ะ อัลบั้มทุกอันฉันก็ซื้อ คอนเสิร์ตก็ไปทุกปีไม่เคยพลาด 

ผลงานทุกอย่างฉันก็ซัพพอร์ตหมด นี้ยังไม่นับข้าวสารที่ฉันบริจาคไปอีกนะ ฮือออออ

"ย่าห์!!! เมื่อไหร่แกจะเลิกคร่ำครวญถึงจีดีสักที เค้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแกน่ะมีตัวตนบนโลกใบนี้" นังเพื่อนบ้าไม่ปลอบ

แล้วยังมาซ้ำเติมอีก

"ใครจะไปเหมือนแกล่ะ เลิกงานก็เข้าผับเข้าบาร์ฟังแต่แร๊ฟใต้ดิน" เคป๊อปอ่ะรู้จักบ้างม่ะ? เชอะ...ฮือๆๆ จีดีโอป้าาาา


"ไปแต่งตัวแล้วกรีดอายไลน์เนอร์คมๆ ฉันจะพาแกไปสัมผัสโลกของแร๊ฟเปอร์ใต้ดินกัน"






ไม่ต้องกังวลไป คืนนี้ก็เป็นครั้งแรกของโอป้าเหมือนกัน

ให้เวลาริมฝีปากเราได้สัมผัสกัน

ขอบคุณที่มอบความรู้สึกใหม่ในชีวิตให้กับฉัน

ตัวฉันกำลังร้อนเป็นไฟ



เนื้อเพลงติดเรทและดนตรีแปลกออกไปจากที่ฉันเคยฟัง ผู้คนทักทายกันตามโต๊ะราวกับรู้จักสนิทกันมานาน

ทั้งที่เพิ่งเคยเจอ เครื่องดื่มมากมายถูกยกมาเสิร์ฟยังกับแจกฟรี ฉันเองดื่มไปแก้วที่เท่าไหร่ก็จำไม่ได้

แต่มันคงมากพอถึงทำให้ฉันฟังแร๊ฟพวกนี้เพราะได้

"กิริบอยยยย กิริบอยยยย" จีมินเอาแต่เรียกชื่อแร๊ฟเปอร์คนนี้ไม่หยุด คงเป็นเพราะฉันนั่งหันหลังให้เวทีจึงไม่ได้สนใจ

จะมองเลยฟังแค่เสียงแร๊ฟของเขาเท่านั้น

"ทำยังกะเค้าได้ยินแกงั้นแหละจีมิน" ฉันส่ายหัวมึนๆแทบจะฟุบคาโต๊ะได้

"แล้วทีแกไปยืนกรี๊ดจีดีล่ะ เค้าก็ไม่ได้ยินแกเหมือนกันนั้นแหละ" ฉึกกกก สะกิดปม ฮือออออ 

ฉันอุตส่าห์ลืมข่าวนั้นไปได้ตั้ง 30 นาทีแล้วนะ

"ฮือๆๆ ฮือๆๆ โอป้าาา"

"ย่าห์ อย่าร้องเชียวนะ" จีมินกัดฟันถลึงตาดุฉัน แล้วแกมาสะกิดปมฉันทำไมยัยเพื่อนบ้า

"อึกกก ฉันไปร้องในห้องน้ำก็ได้" ต้องลากสังขารไปห้องน้ำคนเดียวในสภาพคนเมาที่พร้อมจะหลับตลอดเวลา

มันยังไม่ลำบากเท่าการฝ่าวงล้อมที่มีแต่คนตะโกนเรียก "กิริบอยๆๆๆๆ" 

ขอดูหน้าหน่อยเถอะอะไรจะคลั่งกันขนาดนั้นนะ...








ไม่ต้องกังวลไป คืนนี้ก็เป็นครั้งแรกของโอป้าเหมือนกัน


"โอป้ามาทำอะไรที่นี่" แว่นนั้นหมวกนั้นจีดีโอป้าแน่นอน ต้องเข้าไปให้ใกล้กว่านี้อยู่ตรงนี้มองไม่ชัดเลย

"โอป้า ฮือๆๆ" เค้ายืนอยู่ตรงหน้าฉันแล้วและเค้ากำลังร้องเพลงให้ฉันฟังอยู่ อยากสัมผัสริมฝีปากชมพูนั่นจัง


ห้เวลาริมฝีปากเราได้สัมผัสกัน


"โอป้าน่ารักจัง" ฉันไม่สามารถละสายตาไปได้เลยไม่รู้ว่าพาตัวเองมายืนตรงนี้ได้ยังไง 

เสียงแร๊ฟหายไปชั่วขณะพร้อมๆกับภาพสุดท้ายที่ดับวูบไป






                                                                       --- I'm a loser. Just a loser ---


"ฉันโทร.หาแกจนมือจะหงิกอยู่แล้ว นี่แกจะหลับลงบันทึกกินเนสบุ๊ครึไง?" ฉันหลับไปนานขนาดนั้นเลยหรอเนี่ย

มือถือมีแต่มิสคอลของจีมินเป็นสิบๆสาย

"อ๊าห์ หนวกหูน่ะ" ปวดหัวจะตายอยู่แล้วยังมาบ่นให้ฟังอีก

"มาเปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้นะ ยืนรอขาแข็งแล้ว"

"อืม เออๆ" ฉันมัดผมที่ยุ่งเหยิงไว้ลวกๆ ต๊ายยยย...ฉันนอนเยอะจนหน้าบวมอืดเลยหรอเนี๊ยะ?

"ไง...ก่อวีรกรรมงามหน้าแล้วยังหลับไม่รู้เรื่องอีก" เมื่อเช้าแกไปกินรังผึ้งมารึไงถึงได้มาแผดเสียงแว๊ดๆใส่ฉันเป็นชุด

แถมยังมองยังกะฉันไปทำอะไรให้อีก

"ฉันทำอะไร แกถึงได้มาจิกฉันแต่เช้าฮะ?" 

"นี้จำไม่ได้เลยสักนิด"

"หึ ไม่อ่ะ" ให้เดานะคงเป็นอะไรที่ร้ายแรงมากๆๆๆๆๆเลยล่ะ อ้วกบนแท็กซี่ ทำกระเป๋าตังร่วงชักโครก 

หรือว่าเมื่อคืนทำลิปสติกแท่งโปรดของแกหัก 

"แกจูบกิริบอยของช้านนนนนน จำได้รึยัง!!!!" ห๊ะ ฉันหรอ ไม่มีทาง บ้าไปแล้ว 

กิริบอยของแกหน้าตาเป็นยังไงฉันยังไม่รู้เลย

"ห๊าาาาา O_O" น้ำยาบ้วนปากพุ่งไปชนกระจกอย่างแรง 


จีมินจัดการเล่าให้ฟังอย่างละเอียดตั้งแต่ฉันเดินฝ่าวงล้อมขึ้นไปบนเวทีที่กิริบอยกำลังแร๊ฟอยู่ 

แล้วก็เอาแต่เรียกจีดีโอป้าซ้ำๆ แล้วฉันก็จูบกิริบอย ใช่...ฉันเป็น คนจูบเค้าเองไม่มีใครบังคับแถมยังฟุบคาอก

จนเค้าต้องเป็นคนอุ้มลงจากเวทีอีก T-T อยู่มา 24 ปี ยังไม่เคยอายจนอยากมุดดินเท่านี้เลย












"หึ๊ย!!! ออกไปจากหัวฉันเดี๋ยวนี้นะ" ฉันสะบัดจนคอเกือบเคล็ด ยอมรับว่าตั้งแต่วันนั้นฉันแทบจะไม่ได้คิดถึงข่าว

ของจีดีโอป้าเลยสักกะนิด วันๆเอาแต่จินตการถึงหน้าตาของเขาคนนั้น 

"กิริบอย กิริบอย" มีแต่ชื่อนี้เต็มหัว ฉันเบลอเห็นเค้าเป็นจีดีโอป้าได้ไงนะ

"ลาเต้เย็นยกไปเสิร์ฟที" เสียงเรียกทำให้ฉันมีสติอีกครั้ง

"ลาเต้เย็นได้แล้วค่ะ ^^" ยิ้มสวยๆเอาใจลูกค้าหนุ่ม 1 ที ฉันมักจะทำแบบนี้เป็นประจำเพราะมันทำให้ได้ทิปจาก

พวกเขาบ่อยๆ

"เธอ!!! จำฉันได้มั๊ย?" ฉันไม่เคยรู้จักใครที่ใสแว่นหนาเตอะแบบนี้สักคน มุกจีบสาวเห่ยๆอีกล่ะ

"ไม่หนิคะ เรารู้จักกันด้วยหรอคะ? ^ ^" ฉันแกล้งยิ้มสวยๆอีกครั้ง จะว่าไปเค้าก็หน้าคุ้นๆเหมือนเพิ่งเคยเจอเลยอ่ะ

"ฉันคือคนที่เธอจูบวันนั้นไงจำได้รึยัง!!!" 

"นายคือกิริบอย!!!!" ถาดถูกยกมาบังหน้าโดยอัตโนมัติ หายตัวไปตอนนี้เลยได้มั๊ยหรือจะแกล้งเป็นลม

ให้คนมาลากไปหลังร้านดี

"ตามฉันมา" เขาลุกออกไปนอกร้าน ฉันเดินตามออกไปเหมือนลูกแมวเชื่องๆ ก็ถูกขู่ไว้น่ะสิว่าถ้าไม่ตามมาดีๆ

จะพูดเรื่องจูบนั้นดังๆเอาให้รู้กันทั้งร้านเลยว่าฉันคลั่งเขาจนถึงขั้นกระโดดขึ้นไปจูบเขาบนเวที 

ที่เรียกออกมาก็แค่อยากตกลงอะไรบางอย่างเท่านั้น





"ว่าไง ตกลงมั๊ย?" จะบ้าหรอใครจะไปตกลงให้นายจูบฉันคืนแถมยังต้องเป็นบนเวทีแบบวันนั้นด้วย

ฉันยอมตายดีกว่า กิริบอยโน้มตัวเข้ามาใกล้จะว่าไปเขาก็ตัวพอๆกับจีดีโอป้าเลยนะ ราว 170 กว่าได้ละมั้ง 

"ฉันยอมกัดลิ้นตายดีกว่าให้นายจูบ"

"แน่ใจ?"

"ล้านเปอร์เซ็น"

"งั้นฉันจะแจ้งความว่าถูกเธอลวนลาม" เขาโชว์รูปในมือถือที่ใครเห็นก็ต้องคิดว่าฉันกำลังทำมิดีมิร้ายเขาแน่ๆ โอ้ไม่นะ...บีเย

"นายพอจะมีข้อเสนออื่นมั๊ย?" พยายามปั้นหน้าให้สวยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เผื่อเขาจะสงสารบ้าง

"เอาเบอร์เธอมาแล้วฉันจะบอกอีกที" ด้วยความที่ไม่มีทางเลือกอื่นฉันเลยต้องให้เบอร์กับเขา 

ใครจะไปอยากโดนแจ้งความว่าลวนลามผู้ชายในที่สาธารณะกันล่ะ











ไม่คิดเลยว่านั้นจะกลายเป็นช่องทางให้เขาโทรมาจิกฉันได้ทุกสถานการณ์ หิวข้าว ลืมของ ไม่มีเพื่อนคุย 

สิ่งแรกที่เขาจะทำคือการโทร.จิกฉัน จนฉันแทบจะไม่มีเวลาเป็นส่วนตัวคอยดูนะเผลอเมื่อไหร่จะขโมยมือถือปาทิ้ง

ลงชักโครกให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย 555+

"กินสิ มัวยิ้มอะไร" ฮง ซียองเขี่ยหมูย่างในจานฉัน ฮง ซียองก็คือชื่อจริงของเขานั้นเอง

"เมื่อไหร่นายจะเลิกโทร.จิกฉันแบบนี้สักที?" รู้มั๊ยการที่ฉันออกมากินข้าวกับนายดึกๆแบบนี้มันทำให้ฉันอ้วนน่ะ

"ก็ให้ฉันจูบเธอคืนสิ ว่าไงเธอจะยอมมั๊ยล่ะ?" บอกแล้วไงว่าถ้าต้องทำแบบนั้นให้ฉันกัดลิ้นตายดีกว่า 

ไม่น่าเมาจนเบลอมองเขาเป็นจีดีโอป้าเลย หน้าตาก็ไม่เห็นเหมือนกันสักกะนิ๊ดเดียววว 

ว่าแล้วก็อยากกลับไปฟัง Loser สักร้อยรอบ

"กินเยอะๆ เธอยังมีงานต้องทำอีก"

"ฉันเลิกงานแล้วย่ะ" นี้มันจะสามทุ่มแล้ว เตียงนุ่มๆรอฉันอยู่

"แต่ฉันกำลังจะไปทำงาน"

"เรื่องของนายสิ กินเสร็จแล้วใช่ม่ะจะได้กลับ"

"ฮัลโหล ฮยองวันนี้ผมไม่เข้าร้านนะทะเลาะกับแฟนน่ะ เซงไม่มีอารมณ์" อ่าวจีมิน...กิริบอยของแกมีแฟนแล้ว 

คราวนี้ตาแกร้องไห้ขี้มูกโป่งมั้งล่ะ

"ป่ะ ไปห้องฉัน" O_o ห้องนายหรอ 

ม่ต้องกังวลไป คืนนี้ก็เป็นครั้งแรกของโอป้าเหมือนกัน ให้เวลาริมฝีปากเราได้สัมผัสกัน 

เนื้อเพลงคืนนั้นดังก้องมาในหัวฉันทันที ถ้าจะต้องทำถึงขนาดนั้นฉันยอมให้นายจูบก็ได้....

"อย่าคิดว่าฉันจะทำอะไรบ้าๆ หึ..." ใครคิดฉันไม่ได้คิดอะไรเล๊ยยยย

"........"





                                  




พอจะเข้าใจล่ะว่าเขาพาฉันมาที่ห้องทำไม? นี้มันห้องเก็บของชัดๆคงจะไม่ได้ทำความสะอาดมาเป็นเดือน

ของถึงรกเกะกะเต็มไปหมด เสื้อผ้าที่ยังไม่ได้ใส่กับใส่แล้วก็วางกองรวมกัน กระดาษเขียนเนื้อเพลงขยำทิ้งเรี่ยราด

กับพื้น จีมินถ้าแกเห็นกิริบอยในมุมที่เป็นฮง ซียอง แกอาจจะเลิกกรี๊ดไปเลยก็ได้นะ ยี๊...

"เก็บให้สะอาดให้คุ้มกับค่าเนื้อย่างที่เธอกินไปด้วยนะ" เขาเอาแต่นั่งสั่งอยู่หน้าคอมขยับแว่นหนาเตอะเป็นพักๆ

คงกำลังวุ่นกับการเขียนเพลงอยู่

"ถ้ารู้ว่าต้องมาทำงานชดใช้ฉันก็ไม่กินหรอก" อ้วกออกมาคืนทันมั๊ยเนี่ย ห้องน้ำอยู่ไหนจะได้ไปล้วงคอ

"กว่าจะได้เงินมาฉันต้องแร๊ฟจนเจ็บคอไม่สงสารบ้างรึไง? แล้วดูเธอกินแต่ละอย่างสิ" 

นั่นสินะที่ผ่านมาเขาก็เป็นเจ้ามือเลี้ยงฉันตลอด แถมแต่ละอย่างก็แพงๆทั้งนั้น

"แล้วใครใช้ให้นายชวนฉันล่ะ" เที่ยงคืนจะได้กลับบ้านมั๊ย? รกเป็นบ้าเลย

"ก็คนมันอยากเจอ" ชียองเดินไปยืนที่ระเบียง เหมือนกำลังใช้ความคิด นอกระเบียงยังมีขวดเบียร์

และก้นบุหรี่กองรวมกันอยู่ ฉันเก็บมันใส่ถุงดำมัดปากถุงเรียบร้อย แมนมากค่ะยืนมองเฉยๆไม่คิดจะช่วยสักนิด

"ถ้าฉันยอมให้นายจูบนายจะเลิกโทร.จิกฉันมั๊ย?" 

"ทำไมล่ะ?" ชียองบี้บุหรี่แล้วหันมาจ้องหน้าฉันด้วยสายตาจริงจังอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน

"ฉันอยากกลับไปใช้ชีวิตตามปกติของฉัน เลิกงานกลับห้องนอนไม่ต้องตระเวนไปไหนมาไหนดึกๆกับนาย" 

ขืนยังเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้ว่าฉันจะต้องรับสายซียองไปอีกนานแค่ไหนสู้ยอมทำตามข้อเสนอแรกให้มันจบๆไปจะยังดีกว่า

"แต่ฉันชอบนะที่ได้คุยกับเธอ กินข้าวกับเธอบ่อยๆ" ซียองเดินเข้ามาลูบผมฉันเบาๆ 

อย่า....ฉันไม่เคลิ้มไปตามนายหรอก

"ฉันกลับก่อนนะ เขียนเพลงอยู่ไม่ใช่หรอไปเขียนต่อสิ" ใจเต้นไม่เป็นจังหวะแล้วนึกถึงหน้าจีดีโอป้าไว้จะได้ไม่เคลิ้ม

ไปกับเขา ชียองคว้าแขนฉันไว้ก่อนที่ฉันจะเดินกลับเข้ามาในห้อง

"เดี๋ยวฉันไปส่ง"





                                           




"ซียอง ถอดรองเท้าก่อนสิ" เขาไม่ฟังที่ฉันพูดแถมยังกระโจนลงไปนอนที่เตียงนุ่มๆของฉันอีก 

...เตียงเธอน่านอนจัง... แล้วเขาก็หลับเป็นหมีจำศีลไปเลย ได้ยินเขาบ่นว่าช่วงนี้เหนื่อยนอนเกือบเช้า

มาหลายวันแล้วก็คงจะจริงแหละ 

"ซียองๆ" เขาลืมตางัวเงียความจริงก็ไม่อยากปลุกหรอกนะ แต่ฉันจะต้องออกไปทำงานแล้วนี้สิ

"จะไปทำงานแล้วหรอ?" ซียองควานหาแว่นตาฉันส่งจึงให้ พอไม่ปากเสียนายก็น่ารักเหมือนกันนะ

"อื้ม นายกลับไปได้แล้ว"

"เดี๋ยวฉันแวะไปหาที่ร้านนะ" ซียองล้างหน้าแล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าของฉันไปใช้ดื้อๆ เมื่อกี๊เพิ่งชมว่าน่ารักอยู่เลย

...ขอถอนคำพูดนะ

"ไปทำไม งานการไม่มีทำหรอ?"

"เผื่อว่าคิดถึงไง" ฉันเผลอยิ้มออกมา ซียองเลยได้ทีแซวฉันยกใหญ่

"ไปทำงานซะจะได้มีเงินมาเลี้ยงข้าวฉันเข้าใจ๊" 

"เรื่องกินนี้สำคัญมากเลยนะ" ซียองจิ้มแก้มฉันเล่น 

"อ้วนขึ้นนะเนี่ย ฮ่าๆๆ"

"ก็เพราะนายชอบชวนฉันออกไปกินตอนดึกๆไงเล่า"

"คืนนี้ไปที่ร้านด้วยนะ มีเพลงใหม่อยากให้ฟัง"





                                             




"จีมินไปร้านนั้นกัน" 

"จะไปทำไมแกไม่ชอบฟังแร๊ฟใต้ดินไม่ใช่หรอ?" ตั้งแต่จีมินย้ายไปประจำอยู่ที่สาขาอื่นฉันก็ไม่ได้อัพเดต

เรื่องระหว่างฉันกับกิริบอยให้ฟังเลย ถ้าเล่าตอนนี้แกอาจจะช๊อคก็ได้นะเพื่อนรัก...

"แน่ะ ต้องมีอะไรแน่เลย ขออย่างเดียวอย่าเมาแล้วโดดขึ้นเวทีไปจูบกิริบอยของฉันอีกนะ" 

"ก็ไม่แน่ อิอิ" ฉันลากจีมินมาที่ร้านพอดีกับที่ซียองขึ้นเวที 

"บีเยรึเปล่า?" ใครสักคนเดินเข้ามาทักฉัน ชายหนุ่มผิวขาวร่างท้วมเหมือนจะเคยเห็นในรูปที่ห้องซียองหนิหน่าาา 

ชื่ออะไรนะ?

"Swing ขอถ่ายรูปด้วยได้มั๊ยค่ะ?" จีมินทำให้ฉันนึกออก คนนี้คือฮยองที่ซียองเคยพูดถึงบ่อยๆ

"โบอี บีเย เข๊ากั๊นเข้ากัน ฮ่าๆๆ" Swing แซวชื่อฉันกับซียอง บอย ภาษาเกาหลีจะออกเสียงว่า โบ-อี

"เขาพูดอะไรว่ะแก?" จีมินถามไปงั้นๆ เพราะมัวแต่สนใจอัพไอจีอยู่





           ช่วงเวลาที่แสนยาวนานได้ผ่านพ้นไป ผมเอาแต่มองไปที่ปฏิทิน
       
                               ผมแค่คิดถึงเรื่องของคุณ






กิริบอยของทุกคนเริ่มแร๊ฟเพลงใหม่จนมาถึงท่อนฮุคท่อนสุดท้ายเสียงเพลงหยุดลงตามที่เขาตั้งใจ

คนในร้านรวมถึงสาวๆหน้าเวทีต่างพากันงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้น ส่วนฉันตอนนี้หัวใจเต้นรัวแทบจะหลุดออกมาอยู่แล้ว

ฉันไม่อาจละสายตาไปจากการเคลื่อนไหวของซียองได้ ตั้งแต่ที่เขาเดินลงมาจากเวทีจนมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน 

ซียองหยิบไมค์ขึ้นมาแล้วแร๊ฟต่อท่อนที่หยุดค้างเอาไว้





      เราใช้เวลาในตอนกลางวันและกลางคืนด้วยกันในสถานที่ต่างๆ

                              ผมแค่คิดถึงเรื่องของคุณ




ซียองวางไมค์ลงเขาใช้มือเชยคางฉันขึ้นแล้วบรรจงจูบเบาๆ ท่ามกลางเสียงฮือฮามากมายที่ดังขึ้น

โดยเฉพาะเสียงจากจีมินนอกจากจะบ่นอิจฉาแล้วมันยังแอบด่าฉันเป็นพักๆด้วย ต้องขอบคุณแกนะ

ที่วันนั้นพาฉันมาสัมผัสโลกของแร๊ฟเปอร์ใต้ดิน ฉันคงต้องติดอยู่ที่นี้ไปอีกนานแสนนานเลยล่ะ

"อะไรเนี่ย?" ซียองรู้สึกถึงสิ่งแปลกปลอมที่ฉันดันเข้าไปในปากของเขา

"ยาอมแก้เจ็บคอไง แร๊ฟจนเจ็บคอแล้วไม่ใช่หรอ ^ ^" ฉันเป็นฝ่ายถอนจูบออกมา

"วันหลังป้อนแบบนี้อีกนะฉันชอบ จะได้เจ็บคอทุกวันเลย" ซียองดึงฉันเข้าไปกอดแน่นๆ

ก่อนขึ้นไปโชว์ต่ออีก 2-3 เพลง นอกจากนายจะได้จูบฉันคืนแล้วนายยังได้แฟนเพิ่มไปอีกนะ ฮง ซียอง








บทส่งท้าย



"อย่ายุ่งกับซีดีของฉันน้าาาาา" ซียองวางซีดีลงอย่างหมั่นไส้เขาชักสีหน้างอนๆ ที่ฉันเอาแต่ชื่นชมมัน

"ทีเพลงฉันไม่เห็นเธอจะคลั่งสักกะนิด" แร๊ฟเปอร์ก็งอนเป็นนะ แถมน่ารักด้วย

"แห๊ะๆ ฉันฟังเพลงนายบ่อยกว่าเพลงบิ๊กแบงอีกนะ"

"ตื่นมาก็ฟัง ก่อนนอนก็ฟัง" เพราะซียองแร๊ฟให้ฟังตลอดเวลาแบบนี้เขาเลยเจ็บคอบ่อย

"ชิ.." ยัง...ยังงอนไม่เลิกอีกนะ 

"เจ็บคอมั๊ย?" ฉันหยิบยาอมรสมิ้นต์ขึ้นมา มันเป็นรสโปรดของเขา

"แค๊กๆ แค๊กๆๆๆ" ซียองยิ้มอย่างรู้ทัน

"เจ็บมากเลย ป้อนหน่อยสิครับ" เขาอ้าปากรอ 

วิธีนี้เป็นวิธีเดียวที่จัดการกับอาการขี้งอนของซียองได้ไม่ว่าจะงอนเรื่องอะไร

การป้อนยาอมด้วยปากของฉันก็ทำให้ซียองอารมณ์ดีขึ้นได้ทุกครั้ง

"ขอบคุณนะที่วันนั้นพาฉันลงจากเวที" ถึงมันจะเป็นในสภาพเมาแอ๋ก็เถอะ

"รู้มั๊ยฉันเขินแทบบ้า ก็เล่นเธอเดินเข้ามาจูบแบบไม่ทันตั้งตัว"

"ฉันแอบมองตั้งแต่เธอเดินเข้าร้านแล้ว"

"ห๊ะ ?"  นี่จะบอกว่านายปิ๊งฉันก่อนหรอ? พ่อกิริบอย

"แค่เห็นก็รู้แล้วว่าเธอมาที่นี่ครั้งแรก"

"แต่มันแย่ตรงที่เธอคิดว่าฉันเป็นจีดีโอป้าน่ะสิ ช่างเถอะ...คืนนั้นเธอก็จูบฉันก่อนอยู่ดี ^ ^"


ขอบคุณที่มอบความรู้สึกใหม่ในชีวิตให้กับฉัน









อบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะ

อย่าลืมเม้นให้กำลังใจด้วยน้าา

07/07/58

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Kwon's Girl จากทั้งหมด 8 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. #6 Daragon only
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 11:27
    เฮ้ยยยย น่ารักอะ



    อกหักจากจีดี แล้วได้ผู้ชายเซ่บแบบนี้ก็โอนะ 5555
    #6
    0
  2. #5 BaBBC
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2558 / 22:22
    โอ๊ยตาย

    มันไม่ใช่เราคนเดียวจริงๆด้วยที่คิดว่ากิริหน้าเหมือนจียงง

    อยากกกจิเป็นผู้หญิงคนนั้น

    คนที่ได้โปะโปะกิริ❤❤❤
    #5
    0
  3. #4 vip23 (@soda05) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2558 / 22:09
    ตี๊ลร๊ากกก ขออีกได้ไหม
    #4
    1
    • #4-1 Kwon's Girl (@kwon-eunbee) (จากตอนที่ 1)
      13 กรกฎาคม 2558 / 00:59
      ตามไปที่ All Short Fic Underground เลยจ้าา
      #4-1
  4. #3 JannieJK (@jenniek) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2558 / 23:15
    อ้ายยยอ่านแล้วเขินอ่ะน่ารักจังโบอีอ่าาาา
    #3
    1
    • #3-1 Kwon's Girl (@kwon-eunbee) (จากตอนที่ 1)
      11 กรกฎาคม 2558 / 00:12
      อยากป้อนยาอมบ้าง 555
      #3-1
  5. วันที่ 10 กรกฎาคม 2558 / 10:02
    แต่ความจริงนางเกรียนนะ 😂😂
    #2
    0
  6. #1 *₣ (@afoam) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2558 / 02:41
    น่ารักกกกกกกกก กิริบอยมุ้งมิ้ง > <
    #1
    0