[Love Projects] บังคับรัก Forced love {Singto×Krist}

ตอนที่ 7 : Get revenge...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,109
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 136 ครั้ง
    19 เม.ย. 61

ตอนที่ 7 Get revenge...


"ค คุยเรื่องงานกันเถอะครับ" คริสแทบจะถอยห่างออกไปอยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง สิงโตมองท่าทางตื่นๆ นั้นแล้วหัวเราะ จนคนโดนแกล้งมองตาขวาง 

"หัวเราะอะไรครับพ่อเลี้ยง"

"เปล่า" สิงโตปฏิเสธยิ้มๆ คริสหน้างอ ก่อนจะหันไปมองโต๊ะทำงานที่จัดไว้อีกมุมหนึ่งของห้อง

"นั่นโต๊ะทำงานผมเหรอ" เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้ารับจึงถามต่อ "ทำไมถึงให้ผมมาอยู่ห้องนี้ล่ะ"

"ก็นายจะมาช่วยงานฉันไม่ใช่หรือไง อยู่นี่แหละดีแล้ว ฉันจะได้เรียกใช้สะดวกๆ" คริสมองหน้าอีกฝ่ายอย่างไม่ไว้ใจ

"พ่อเลี้ยงโลกส่วนตัวสูงไม่ใช่เหรอครับ? ไม่คิดจะหวงพื้นที่ส่วนตัวหน่อยหรือไง" เขาเอ่ยถามไปตามข้อมูลที่รู้มาจากพี่ไลท์ "แล้วผมก็เห็นงานเลขาที่อื่น เขาก็มีโต๊ะทำงานอยู่นอกห้องเจ้านายทั้งนั้นด้วย ตรรกะพ่อเลี้ยงดูแปลกๆ หรือเปล่า"

"ฉันก็ไม่ได้ให้นายมาเป็นเลขาสักหน่อย"

"อ้าว?" คริสเหวอ ถอยหลังกรูดเมื่ออีกฝ่ายขยับเข้ามาประชิดตัว

"ก็บอกแล้วไงว่าให้มาเป็นคนสำคัญ"

"พ่อเลี้ยง!" คริสร้องเสียงหลงเมื่อโดนหมัดฮุกเข้าอีกรอบ หมุนตัวกลับทันที "งั้นผมกลับล่ะ"

"เฮ้ยเดี๋ยว ใจเย็น" สิงโตรีบวิ่งไปดักหน้า คริสชะงักกึก เงยหน้ามองพ่อเลี้ยงหนุ่มตาเขียวปั๊ด

"แค่ล้อเล่นหน่อยเดียวเอง" ชายหนุ่มยิ้มกว้าง คริสถอนหายใจก่อนจะถอยห่างร่างสูงตรงหน้าอีกนิด "สรุปพ่อเลี้ยงจะให้ผมทำงานอะไรครับ ขอแบบจริงจัง แบบซีเรียสอ่ะ"

"โอเคๆ" สิงโตเดินกลับไปที่โต๊ะเป็นเชิงยอมแพ้ "ก็งานเลขานั่นแหละ ส่วนเหตุผลที่ฉันให้นายมาทำงานในห้องนี้ก็เพราะนายไม่ได้แค่มาช่วยงานอย่างเดียว นายจะมาเรียนรู้งานด้วยไม่ใช่เหรอ อยู่ใกล้ๆ ฉันไว้นั่นแหละดีแล้ว เพราะเรื่องบางอย่างฉันอาจจะไม่ได้บอก นายต้องสังเกตเอาเอง" คริสพยักหน้าหงึกหงัก เดินไปสำรวจโต๊ะตัวเองอย่างตื่นเต้น

"แล้วงานแรกของผมคืออะไรครับ" สิงโตมองคนที่เอ่ยถามเขาตาแป๋วแล้วอมยิ้ม

"ไปกินข้าวกัน"

"หะ?" คริสมองเจ้าของห้องที่เดินตรงไปที่ประตูอย่างงงสุดขีด

"ไปเร็วสิ" ชายหนุ่มหันมาเร่ง เมื่อเห็นว่าคริสยังยืนงงอยู่ที่เดิม

"นี่พ่อเลี้ยงจริงจัง?"

"ก็ใช่สิ เป็นเลขาที่ดีจะปล่อยให้เจ้านายหิวหรือไง" ขายหนุ่มย้อน

"งั้นพ่อเลี้ยงไปเถอะครับ ผมยังไม่หิว" คริสปฏิเสธ หย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ประจำตำแหน่ง

"ไม่ได้ อาหารมื้อเช้าสำคัญ ไม่เคยมีใครบอกเหรอว่าถ้าไม่ได้กินมื้อเช้าจะเป็นยังไง นายอาจเสี่ยงเป็นโรคกระเพาะ หงุดหงิดงุ่นง่านเพราะความหิว หรือไม่ก็..."

"โอเคครับ โอเค" คริสรีบแทรกขึ้นก่อนที่อีกฝ่ายจะร่ายยาวไปมากกว่านี้ "ไปกินข้าวกันครับ" สิงโตยิ้มกว้าง

"เชิญครับคุณเลขา" คริสส่ายหน้าอย่างระอา ยอมเดินไปสวนอาหารพร้อมอีกฝ่ายอย่างไม่มีทางเลี่ยง

"จะกินอะไร?"

"พ่อเลี้ยงทานเถอะครับ บอกแล้วไงว่าผมไม่หิว" คริสปฏิเสธอีกครั้ง เขาไม่ค่อยกินอาหารเช้าเท่าไหร่ ปกติก็ดื่มกาแฟแค่แก้วเดียว แล้วเมื่อเช้าเขาก็ดื่มไปแล้วด้วย รู้อยู่หรอกว่ามันไม่ดี แต่ทำไงได้ล่ะ มันติดเป็นนิสัยไปแล้วนี่นา

"ข้าวต้มกุ้ง 2 ที่" สิงโตหันไปสั่งอาหารเสียงเรียบ ไม่นานข้าวต้มร้อนๆ ส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายก็มาเสิร์ฟ สิงโตเลื่อนชามข้าวต้มไปตรงหน้าเลขาหมาดๆ ของตัวเอง คริสเลิกคิ้วมองงงๆ

"พ่อเลี้ยงครับ ผมบอกแล้วไงว่า..."

"กิน... หรือจะให้ป้อน?" คริสหุบปากฉับ ตักข้าวต้มเข้าปากทันที สิงโตมองอย่างพอใจก่อนจะเริ่มกินของตัวเองบ้าง

"เผด็จการ..." คริสพึมพำ พ่อเลี้ยงหนุ่มอมยิ้ม ได้ยินเต็มสองหู

"ถ้ากินหมด ฉันจะพานายไปเที่ยวในไร่" คนเจ้าเล่ห์เริ่มหาวิธีหลอกล่อ

"ผมไปมาแล้วเถอะ" คริสแย้งอย่างไม่สนใจ ตักข้าวต้มเข้าปากแล้วเคี้ยวแก้มตุ้ย ที่จริงได้กินมื้อเช้าแบบนี้ก็ไม่เลวเท่าไหร่แฮะ

"ก็ตามใจ ฉันว่าจะพาไปดูโรงงานแปรรูปสักหน่อย เห็นว่าเพิ่งจะปรับสูตรไอศกรีมส้มรสใหม่.... แต่ถ้านายไม่อยากไปก็ไม่เป็นไร" คนพูดว่าอย่างสบายๆ แต่คนฟังตาวาว ตกหลุมที่คนเจ้าเล่ห์ขุดดักไว้ทันที

"แต่พ่อเลี้ยงต้องไปดูงานไม่ใช่หรือครับ งั้น... ผมไปด้วยก็ได้"

"ไม่เป็นไรหรอก ฉันไปคนเดียวได้ ไม่อยากฝืนใจใคร" พ่อเลี้ยงหนุ่มพูดหน้าตาย คริสมองอย่างหมั่นไส้ เรื่องอื่นล่ะบังคับได้บังคับดี พอเรื่องแบบนี้ทำเป็นไม่อยากฝืนใจใครขึ้นมา... โว้ยยยย

"อย่ามาเล่นตัวนะพ่อเลี้ยง ตกลงจะพาไปไหม" สิงโตมองท่าทางหาเรื่องของคนตรงหน้าอย่างนึกขำ

"กินให้หมดสิ แล้วเดี๋ยวจะพาไป" คริสหน้างอ แต่ก็ยอมกินข้าวต่อแต่โดยดี... ทำไมรู้สึกเหมือนตอนเด็กๆ ที่ถูกนมจันทร์บังคับให้กินข้าวเลยวะ!?

......................................................................................................................................................................

"อ้าว สวัสดีครับพ่อเลี้ยง ผมกำลังจะเอาตัวอย่างไอศกรีมรสใหม่ไปให้พ่อเลี้ยงชิมที่รีสอร์ทพอดีพอดีเลย" ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งเอ่ยทักสิงโตทันทีที่เขาเดินเข้าไปในโรงงาน คริสมองสำรวจรอบๆ ตัวอย่างตื่นเต้น ก่อนจะโดนลากไปแนะนำตัว

"ไม่เป็นไรครับ ผมกะจะมาดูด้วยตัวเองอยู่แล้ว" สิงโตยิ้ม ก่อนจะแตะแขนคนข้างตัวแล้วแนะนำ

"คริส นี่คุณนนท์ ผู้จัดการโรงงานแปรรูปผลผลิตของไร่ธาราริน... คุณนนท์ครับ นี่คริส เลขาส่วนตัวของผมเอง"

"เลขา... ส่วนตัว?" นนท์มองร่างขาวข้างๆ เจ้านายอย่างแปลกใจ เขาทำงานที่นี่มานานพอที่จะรู้นิสัยเจ้านายดีไม่น้อย คนอย่างพ่อเลี้ยงก็มีเลขากับเขาเป็นเหมือนกันแฮะ

"ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณนนท์" คริสส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร นนท์ยิ้มตอบ

"ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับคุณคริส เรียกผมนนท์เฉยๆ ก็ได้ครับ ผมไม่ซีเรียส"

"เรียกพี่นนท์ดีกว่าครับ ผมคงอายุน้อยกว่า ไม่ต้องเรียกผมว่าคุณนะครับ ฟังแล้วมันเขินๆ ยังไงไม่รู้" คริสเกาแก้มอย่างเก้อๆ

"ครับคริส"

"ไปดูไอศกรีมรสใหม่ของคุณดีกว่าครับ... คุณนนท์" ไอเย็นที่แผ่ออกมาจากร่างพ่อเลี้ยงอย่างฉับพลันทำให้ผู้จัดการหนุ่มชะงัก มองคุณเลขาที่ไม่รับรู้ถึงสัญญาณอันตรายใดๆ แล้วยิ้มเจื่อน ร้องตะโกนในใจ  

โอยๆ นี่เขาต้องเจอกับสถานการณ์แบบนี้อีกแล้วเหรอเนี่ยยย

"เอ่อ... ไอศกรีมรสใหม่เป็นไงบ้างครับพ่อเลี้ยง" นนท์เอ่ยถามหลังจากอีกฝ่ายตักไอศกรีมเข้าปาก ใบหน้าหล่อไม่บอกอารมณ์ใดๆ จนเขาชักหวั่น

"อร่อยมากเลยครับพี่นนท์! ผมชอบ" คริสส่งเสียงตอบอย่างร่าเริง ในมือถือถ้วยไอศกรีมที่ว่างเปล่าอย่างรวดเร็ว ตากลมโตเริ่มมองถ้วยไอศกรีมในมือพ่อเลี้ยงหนุ่มตาวาว

"จะเติมอีกไหมครับ" คนโดนถามพยักหน้ารัวๆ ยื่นถ้วยไอศกรีมตัวเองให้อย่างยินดี

"เอาครับๆ ...พี่นนท์เก่งจัง อร่อยแบบนี้ไอศกรีมของธารารินต้องขายดีแน่ๆ เลย"

"เอ่อ... ครับ" คนโดนชมยิ้มเจื่อนลงเรื่อยๆ ส่งไอศกรีมถ้วยใหม่ให้คริส ก่อนจะสะดุ้งเมื่อพ่อเลี้ยงหนุ่มวางถ้วยไอศกรีมลงบนโต๊ะแบบไม่ออมแรง คริสหันไปมองอย่างงงๆ

"เป็นอะไรอ่ะพ่อเลี้ยง ไม่อร่อยเหรอ"

"คุณนนท์ วางขายไอศกรีมรสใหม่ได้ทันที ผมอนุมัติ... ขอตัวก่อน"

"ครับพ่อเลี้ยง" นนท์รับคำ สิงโตพยักหน้าก่อนจะคว้าแขนคริสที่ยังกินไอศกรีมอยู่อย่างเอร็ดอร่อยให้เดินตาม คริสตาเหลือก วางถ้วยไอศกรีมลงเกือบไม่ทัน

"เฮ้ยๆๆ เดี๋ยวก่อนดิพ่อเลี้ยง อย่าลาก ผมยังกินไม่เสร็จเลย พ่อเลี้ยงงงง" คริสร้องโวยวาย พยายามยื้อตัวเองสุดฤทธิ์ แต่สุดท้ายก็สู้แรงอีกฝ่ายไม่ได้ โดนลากออกจากโรงงานไปในที่สุด นนท์มองตามแล้วถอนหายใจเฮือก... เกือบซวยแล้วไหมล่ะ 

......................................................................................................................................................................

"โรงงานแปรรูปของธารารินมีผลผลิตทั้งหมดสี่รูปแบบ ไอศกรีม แยม น้ำส้มคั้นสด แล้วก็น้ำส้มชนิดผง ผลผลิตจะถูกส่งมาขายที่รีสอร์ทและสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ในจังหวัด ฉันกำลังวางแผนที่จะส่งไปขายที่ต่างประเทศ... ฟังอยู่หรือเปล่าน่ะคริส?" คนที่กำลังพูดอยู่อย่างน้ำไหลไฟดับเคาะปากกาลงกับโต๊ะทำงานเบาๆ เป็นการเรียกสติ

"ฟัง" คนฟังตอบสั้นๆ ตายังมองออกไปนอกกระจก

"ฉันพูดอะไรไปบ้าง?" คริสเลื่อนสายตากลับมามองคนถาม

"ที่โรงงานมีผลผลิตสี่รูปแบบ ไอศกรีม แยม น้ำส้มคั้นสด น้ำส้มชนิดผง พ่อเลี้ยงกำลังวางแผนตีตลาดในต่างประเทศ... ครบถ้วนไหมครับ!?" ประโยคท้ายกระแทกเสียงใส่อย่างขัดเคืองใจ

"ดี งั้นต่อ" ร่างสูงกว่าไม่สนใจท่าทางหงุดหงิดของคนตรงหน้า

"เดี๋ยวครับ" คริสขัด สิงโตมองคนที่นั่งทำหน้าไม่สบอารมณ์นิ่ง "ทำไมอยู่ๆ ถึงได้ลากผมออกมาจากโรงงานล่ะ เพิ่งเข้าไปได้แป๊ปเดียวเอง"

"ฉันมีธุระ" สิงโตตอบเสียงเรียบ

"นั่งเลกเชอร์ผมเนี่ยนะ ธุระของพ่อเลี้ยง" อีกฝ่ายพยักหน้า คริสถอนหายใจพรืด "เดินไป อธิบายไปก็ได้ไหมครับ แบบนั้นมันจะทำให้ผมมองเห็นภาพได้มากกว่าไม่ใช่หรือไง"

"ฉันสะดวกแบบนี้ หรือนายมีปัญหา?"

"ปัญหาอ่ะมีแน่ครับ ถ้าพ่อเลี้ยงยังคุ้มดีคุ้มร้ายอยู่แบบนี้... ผมคงเป็นบ้าเข้าสักวันอ่ะ" คริสว่าอย่างหงุดหงิด สูดหายใจเข้าลึกๆ เป็นการสงบสติอารมณ์ก่อนจะเริ่มคุยใหม่

"ผมถามจริงๆ นะ พ่อเลี้ยงเป็นไบโพล่าร์ป่ะเนี่ย อารมณ์เปลี่ยนไวเกิน หรือกำลังเข้าสู่ช่วงวัยทอง? อธิบายมาชัดๆ ก่อนที่ผมจะหงุดหงิดไปมากกว่านี้แล้วเผลอฆ่าพ่อเลี้ยงไปทำปุ๋ยให้ต้นส้ม!"

"ทำไมถึงไม่เรียกฉันว่าพี่"

"หะ?" คริสงง คำถามนี้อีกแล้วเหรอวะ

"เดี๋ยวก่อนนะครับพ่อเลี้ยง นี่เรากำลังคุยเรื่องเดียวกันอยู่แน่นะ?"

"ตอบ" อีกฝ่ายทำหน้าจริงจังจนคริสไม่กล้าขัด

"ก็อย่างที่บอก ผมเรียกแบบนี้มาตั้งแต่แรก แล้วก็ไม่เห็นว่ามันจะแปลกตรงไหน จะเปลี่ยนทำไมล่ะครับ"

"แล้วทำไมกับนนท์ถึงเรียกได้?"

"พี่นนท์อายุมากกว่า เรียกพี่ก็ถูกแล้วนี่ครับ"

"ฉันก็อายุมากกว่า" คริสกุมขมับ สุดท้ายมันก็วกมาที่คำถามเดิมไม่ใช่เหรอวะ?

"พ่อเลี้ยงครับ ฟังนะ... มันไม่เหมือนกัน ผมกับพี่นนท์เป็นลูกน้องพ่อเลี้ยงเหมือนกัน เรียกพี่เรียกน้องมันไม่แปลกหรอก กับพี่ทัตผมยังเรียกเลย แต่พ่อเลี้ยงกับผมคือเจ้านายลูกน้อง ผมก็เรียกพ่อเลี้ยงว่าพ่อเลี้ยงเหมือนกับคนอื่นๆ ในไร่ แล้วพ่อเลี้ยงจะมาหงุดหงิดอะไรเนี่ย"

"นายเรียกฉันแบบนั้นเพราะฉันเป็นเจ้านาย?"

"ครับ" คริสพยักหน้ารับ มองสีหน้าครุ่นคิดของอีกฝ่ายอย่างลุ้นๆ อธิบายไปตั้งยาว หวังว่าจะเข้าใจนะ

"งั้นฉันไม่ให้นายทำงานแล้ว"

"เฮ้ย ได้ไงอ่ะ!" คริสร้องเสียงหลง โดนไล่ออกตั้งแต่ทำงานวันแรก แถมยังไม่ได้ทำงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยเนี่ยนะ

"ตามนั้น"

"เดี๋ยวๆ พ่อเลี้ยง ขอเหตุผลหน่อย แค่ผมไม่เรียกพ่อเลี้ยงว่าพี่นี่มีความผิดขนาดนั้นเลยเหรอ" คริสคว้าแขนคนที่จะหนีออกจากห้องไว้ แต่อีกฝ่ายก็ยังเมินหน้าหนี

"ไม่มี แต่ไม่ชอบ" ฟังเหตุผลแล้วคริสอยากกรีดร้องให้ลั่นโลก นี่เขากำลังคุยกับเด็กชายสิงโตอยู่ถูกไหม?

"พ่อเลี้ยงงงง อายุก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้วนะครับ ทำไมถึงทำตัวเป็นเด็กๆ ไปได้"

"ก็แค่เรียกฉันว่าพี่เหมือนที่นายเรียกคนอื่นๆ มันยากตรงไหน! ทำไมต้องอ้างโน่นอ้างนี่ ลำบากใจมากนักหรือไง" พ่อเลี้ยงแห่งธารารินดูไม่สบอารมณ์เอามากๆ จนคริสชะงัก...นี่โกรธจริงจังเหรอวะ

"เอ่อ... โอเคครับ เรียกก็เรียก... พ พี่สิงโต... อะ โอเคไหม" เสียงที่เรียกตะกุกตะกักจนคนเรียกเองก็ขัดใจ ส่วนคนโดนเรียกก็เงียบเสียงไปจนผิดสังเกต

"นี่... พี่สิงโต" คริสเดินอ้อมมาด้านหน้า เอียงคอมองคนที่นิ่งไปอย่างสงสัย

"ใจลอยไปถึงไหนน่ะพ่อเลี้ยง" สิงโตทำหน้าเซ็งเมื่อสรรพนามเดิมกลับมาอีกรอบ คริสยิ้มเจื่อน

"ขอเวลาหน่อยดิ มันไม่ชินปากอ่ะ ก็เรียกแบบนี้มาตลอดนี่หว่า"

"จะเรียกอะไรก็เรื่องของนายเถอะ ถ้าไม่เต็มใจจะเรียกก็ไม่ต้อง" คนพูดเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะ ยังคงมีอารมณ์หงุดหงิดอยู่หน่อยๆ คริสถอนหายใจเฮือก เดินไปนั่งแปะที่เก้าอี้ตัวเดิมเช่นกัน

"แล้วเรื่องงานล่ะ ตกลงจะให้ผมทำอยู่อีกไหม" สิงโตเหลือบตามองนิดหน่อย ก่อนจะเมินหน้าหนี

"อยากทำก็ทำ บอกแล้วไงว่าไม่บังคับ"

"โอเค งั้นคุณเจ้านายได้โปรดกรุณามอบหมายงานให้เลขาคนนี้ด้วยครับ" สิงโตหยิบแฟ้มเอกสารข้างตัวส่งให้โดยไม่อิดออด 

"รายละเอียดทุกอย่างเกี่ยวกับรีสอร์ทและไร่ส้ม ไปอ่านแล้วก็ทำความเข้าใจมาอย่างละเอียด ฉันกำลังหาแผนโปรโมตรีสอร์ทในช่วงไลว์ซีซั่น ถ้ามีไอเดียอะไรก็ค่อยเสนอมาแล้วกัน" คริสรับเอกสารมาอ่านคร่าวๆ ก่อนจะพยักหน้ารับ

"ครับพ่อเลี้ยง" คริสยิ้มแห้งเมื่อโดนตวัดสายตามอง รีบเดินกลับไปที่โต๊ะตัวเองอย่างไว... ก็ไหนบอกว่าเรียกอะไรก็ได้ไงวะ ไหงพอเรียกแบบเดิมถึงได้โดนมองอย่างหงุดหงิดอีกแล้วล่ะ ...เอาใจคนแก่นี่มันยากจริงๆ เล้ยยย... 

......................................................................................................................................................................

"หืม? พี่สิงโกรธพี่คริสเหรอคะ" ลีนทำตาโตเมื่อคริสเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ให้ฟังระหว่างทานมื้อเย็นกันสองคน เพราะพ่อเลี้ยงต้องไปร่วมงานเลี้ยงในตัวเมือง

"ใช่ แถมเป็นเรื่องไร้สาระสุดๆ เลยด้วย" ลีนยิ้มขำ ตรงข้ามกับคริสที่เริ่มอารมณ์เสียอีกรอบ

"ทำใจเถอะค่ะ ลีนบอกพี่คริสแล้วว่าพี่สิงน่ะไร้เหตุผลที่สุดในโลก"

"ในฐานะน้องสาวพ่อเลี้ยง มีอะไรจะแนะนำพี่ไหม" คริสถอนหายใจเฮือก มองเด็กสาวอย่างหาที่พึ่ง

"ตามใจพี่สิงไว้เป็นดีค่ะ" ลีนบอกยิ้มๆ เคี้ยวอาหารแก้มตุ้ย

"พี่สิงของลีนไม่ใช่เด็กนะ จะตามใจทุกเรื่องได้ไง" คริสแย้ง ตักอาหารเข้าปากอย่างหงุดหงิด

"ไม่ได้บอกให้ตามใจทุกเรื่องสักหน่อยค่ะ เรื่องไหนยอมได้ก็ยอมไง"

"เหอะ! พอเรื่องไหนไม่ยอมเดี๋ยวก็ได้หงุดหงิดอีก"

"งั้นพี่คริสก็ต้องทำให้พี่สิงเป็นฝ่ายยอมพี่คริสแทน" เด็กสาวเสนอ คริสส่ายหน้า

"ยาก! อย่าทำเหมือนไม่รู้จักนิสัยพี่ชายตัวเองสิครับน้องลีน"

"เพราะลีนรู้ดีไง พี่คริสต้องเชื่อลีนสิ" เด็กสาวทำหน้ามุ่ย

"อ่ะๆ ว่ามาครับ"

"พี่สิงน่ะ เห็นดื้อๆ เอาแต่ใจแบบนั้น แต่ความจริงขี้ใจอ่อนสุดๆ เลยล่ะค่ะ"

"แล้วไงต่อ?" คริสงง ขี้ใจอ่อนแล้วไง ไม่เห็นจะเกี่ยวกับเขาตรงไหน

"พี่คริสก็ต้องอ้อนเข้าไว้สิคะ พอพี่สิงใจอ่อนก็ยอมพี่คริสหมดแหละ"

"อ้อน?" ชายหนุ่มทวนคำอย่างงงๆ

"ใช่ค่ะ ทำตัวน่ารักๆ เหมือนลูกแมวอ้อนเจ้าของ" เด็กสาวไม่พูดเปล่า คว้ามือคริสมาแนบหน้าก่อนจะถูไปถูมาเป็นท่าทางประกอบ 

"ไม่เอาอ่ะ พี่ทำไม่เป็นหรอก" คริสส่ายหน้าพรืด ดึงมือออก นึกสภาพตัวเองแล้วขนลุกทันที จะให้ผู้ชายร่างควายๆ? อย่างเขาเนี่ยนะไปทำอะไรบ้องแบ้วแบบนั้น

"โธ่พี่คริส ไม่เชื่อลีนหรือไง วิธีนี้ใช้กับพี่สิงได้เวิร์กสุดแล้ว ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรแน่นอน" คริสกระพริบตาปริบ

"เดี๋ยวนะครับน้องลีน พี่ว่ามันเริ่มทะแม่งละ พี่ต้องการวิธีทำงานร่วมกับพ่อเลี้ยงอย่างสันติสุข ไม่ใช่วิธีการใช้ชีวิตคู่ให้ราบรื่นครับ!" 

"มันก็คล้ายๆ กันนั่นแหละค่ะ เชื่อลีน รับรองพี่สิงจะกลายเป็นแมวตัวน้อยๆ ให้พี่คริสจูงไปจูงมาแน่นอน" คริสมองอย่างไม่ไว้ใจ แต่เมื่อมองไม่เห็นวิธีอื่นก็พยักหน้ารับอย่างปลงๆ ...หวังว่าจะได้ผลล่ะนะ 

......................................................................................................................................................................

"พ่อเลี้ยงครับ ผมขอคุยด้วยหน่อย" คริสพูดขึ้นทันทีเมื่อร่างสูงของอีกฝ่ายเปิดประตูเข้ามาในห้อง วันนี้เขาตื่นแต่เช้า จึงมาถึงห้องทำงานก่อนอีกฝ่าย

"ว่ามาสิ" คนเล่นตัวมองอย่างไว้เชิง

"ผมจะเรียกพ่อเลี้ยงว่าพี่อย่างที่พ่อเลี้ยงต้องการ แต่ต้องไม่ใช่ในเวลางาน ตกลงไหมครับ"

"ทำไมอยู่ๆ ถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ" สิงโตมองหน้าคริสอย่างงงๆ ภาพน้องสาวตัวแสบลอยเข้ามาทันที แต่คริสไม่สนใจ

"ตกลงไหมครับ"

"ฉันเคยบอกไปแล้วว่าตามใจนาย" สิงโตไหวไหล่ หยิบเอกสารมาอ่าน คริสเม้มปาก แผนการณ์ที่คิดไว้ลอยวุ่นในหัว ก่อนจะเดินไปหยุดที่โต๊ะทำงานของอีกฝ่าย โน้มตัวไปใกล้ๆ แล้วฉีกยิ้มกว้าง

"ผมจะถือว่าเป็นคำตกลง งั้น... ไปกินข้าวกันเถอะครับ พี่สิงโต" พ่อเลี้ยงหนุ่มกลอกตาไปมา ใบหูเริ่มเปลี่ยนสี ปิดแฟ้มเอกสารฉับ

"เอ่อ... เรียกฉันเหมือนเดิมก็ได้ ฉัน... ไม่ว่า"

"หืม?" คริสยิ้มใส่ตาใส ก่อนจะส่ายหน้า "ไม่ล่ะครับ แบบนี้ก็ดีแล้ว" แล้วก็เดินไปเก็บของบนโต๊ะต่อ แอบมองคนที่นั่งทำหน้าไม่ถูกอยู่ที่เดิมแล้วลอบยิ้ม 

'ลีนลืมบอกไปค่ะพี่คริส พี่สิงน่ะเขินง่ายมาก พอเขินแล้วหูจะแดง แถมป้ำๆ เป๋อๆ ทำตัวไม่ถูกไปพักใหญ่เลยค่ะ' 

...เป็นฝ่ายโดนแกล้งอยู่ตั้งนาน ขอเอาคืนบ้างเถอะนะครับพ่อเลี้ยง... เจอจุดอ่อนแล้วแบบนี้ อย่าหวังว่าจะปล่อยไปง่ายๆ เลย จะแกล้งให้ไปไม่เป็นเลยคอยดู!

......................................................................................................................................................................



มาแล้วววววววว กำลังใจดีก็งี้แหละ อิอิ
ถ้าประโยคดูอึนๆ หน่อยก็กราบขออภัย ช่วงนี้ไรท์ไม่ค่อยมีสติ

พูดคุยกันได้ในทวิตเตอร์ #บังคับรัก_love
ไว้เจอกันใหม่ตอนหน้า สวัสดีค่าาา
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 136 ครั้ง

348 ความคิดเห็น

  1. #285 puttaraksa4539 (@puttaraksa4539) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 07:47
    น้องสาวกับพี่ชายนี่เหมือนกันจริงๆเล้ย55
    #285
    0
  2. #268 คนเบื่อโลก? (@Jpranmao) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 22:40
    น้องลีนคือจอมวางแผนดีๆนี่เอง55+
    #268
    0
  3. #180 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 08:11
    น้องลีนเจ้าเล่ห์สุด วางแผนให้พี่ชายกับคริสใกล้ชิดกัน
    #180
    0
  4. #170 Bibblegum (@Bibblegum) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 05:40
    พี่สิงก็ไม่ห้ามน้องเลยน่าาา
    #170
    0
  5. #138 creamsarang (@creamsarang) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:57
    ว้ายยยย พ่อเลี้ยงขี้เขินนี่เองน่ารักอ่ะ น้องลีนน่ารักนะเราอ่ะ อยากได้พี่สะใภ้ใช่มะ
    #138
    0
  6. #46 Aerins (@aerins) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 01:53
    คุณพ่อเลี้ยงทั้งหวงและหึงใช่มั้ยล่ะ 555555 น้องคริสต้องอ้อนบ่อยๆแล้วล่ะ
    #46
    0
  7. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  8. #22 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 19:57
    ขุ่นป้อเลี้ยง เจอพลังบวกจากเลขาส่วนตั๊ว ส่วนตัว ที่มีกุนซือดีแบบน้องสาวตัวแสบ
    ทำเอาไปไม่เป็นเลยล่ะสิ นี่แค่เริ่มต้น นึกภาพล่วงหน้าเวลาน้องมันอ้อน หึ หึ ~~
    #22
    0
  9. วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 19:35
    พ่อเลี้ยงน่ารักจังเลยแต่พ่อเลี้ยงคะพ่อเลี้ยงหึงน้องซะออกตัวแรงเลยนะรู้ตัวปะ
    #21
    0
  10. #20 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 17:49
    555 พ่อเลี้ยงน่ารักจังงงงงง
    #20
    0