Ghost Society I ไขปริศนาลับ จับหัวใจนายหมอผี

ตอนที่ 2 : Chap 1 ; หนุ่มปริศนาที่ชื่อ... ซีบัส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,042
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 ก.พ. 55

THE'FARRY

1

หนุ่มปริศนาที่ชื่อ... ซีบัส

            “โอ๊ย แกมีอะไรถึงได้รีบลากฉันออกมาจากคลาสเนี่ย -_-*

            เสียงบ่นกระปอดกระแปดของคนถูกลากดังตลอดทาง ฉันหันไปส่งสายตาจิกกัดให้ กีกี้เพื่อนสาวสุดซี้เพียงหนึ่งเดียวของฉันในมหาลัยแห่งนี้ที่ทำหน้ายู่บ่งบอกว่ามันอารมณ์เสียแค่ไหนที่โดนฉันลากออกมาจากคลาสเรียนทันทีที่หมดเวลาโดยไม่รู้สาเหตุ

            เออน่า... ถึงคาเฟ่ก่อนแล้วฉันจะบอกแก ฉันหันไปบอกยัยกี้ก่อนจะเดินเลี้ยวไปทางขวา ที่ตั้งของคาเฟ่ในมหาลัย แหล่งหลบร้อนของนักศึกษาดีๆนี่เอง >_<

            กรุ๊งกริ๊ง~

            พอเปิดประตูเข้าไปปุ๊ป กลิ่นหอมอ่อนๆของกาแฟผสมผสานกับกลิ่นเค้กที่ชวนให้น้ำลายสอก็ลอยเข้ามาในจมูก

            ฉันมองซ้ายมองขวา ก่อนสายตาจะไปสะดุดอยู่ที่โต๊ะซึ่งตั้งอยู่ในสุดของร้าน โชคดีจริงๆเลยแฮะที่ยังไม่มีคนไปนั่ง มันเป็นทำเลที่เหมาะทีเดียวที่ฉันจะเล่าเรื่องชวนขนหัวลุกให้กีกี้ฟังโดยไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครแอบฟัง

            “กี้...ฉันมีเรื่องจะเล่าให้แกฟัง” พอเราสองคนหย่อนก้นนั่งและสั่งขนมนิดหน่อย ฉันก็เริ่มพูดเปิดประเด็นขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น จ้องหน้ากีกี้ด้วยความจริงจัง

            “ถ้าให้ฉันเดานะ...” กีกี้หาวหวอดๆ ทำหน้าเบื่อหน่ายเสียเต็มประดา แถมยังหยิบเอาไอโฟนที่เพิ่งถอยมาได้ไม่กี่สัปดาห์มากดจึ้กๆทำเหมือนไม่สนใจฉันอีกต่างหาก

“แกคงจะเล่าให้ฉันฟังถึงฝันแปลกๆอีกใช่มั้ยล่ะ -O-

            “แกรู้ได้ไง O_O” ฉันตาโต นี่เพื่อนของฉันมีจิตสัมผัสหรือไงเนี่ยถึงได้รู้ว่าฉันกำลังจะพูดถึงเรื่องอะไร

            “นี่! ยัยแสนดี แกเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟังสองอาทิตย์ติดกันแล้วนะ!!” กีกี้กระแทกไอโฟนลงบนโต๊ะอย่างไม่กลัวว่ามันจะพังก่อนจะจ้องหน้าฉันแล้วตะโกนใส่เล่นเอาฉันเอื้อมมือไปตะครุบปากแทบไม่ทัน

            “ชู่วว์! เบาๆหน่อยสิ เดี๋ยวคนอื่นตกใจหมด”

            ฉันว่าแกลองไปหาจิตแพทย์บ้างก็ดีนะ -*-“ ยัยกี้แนะนำ ฉันถอนหายใจพรืด

            ฉันไปมาแล้ว... แต่ไม่มีหมอคนไหนจะบอกได้เลยว่าทำไมฉันถึงได้ฝันร้ายติดต่อกันเป็นอาทิตย์ๆอย่างนี้

            ตั้งแต่ที่ฉันย้ายเข้าไปในบ้านหลังนั้น...

          พ่อกับแม่ของฉันได้ตัดสินใจซื้อบ้านหลังหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆกับมหาวิทยาลัยด้วยเงินที่พวกท่านทั้งสองคนเก็บหอมรอมริบมาเกือบทั้งชีวิตก่อนที่พวกท่านจะไปทำงานเป็นเชฟที่ต่างประเทศเพราะได้รับการทาบทาม ฉันเลยย้ายจากบ้านเช่าหลังเล็กที่อยู่มาตั้งแต่เด็กๆมาที่บ้านหลังนี้แทน ถ้านับไปนับมาฉันก็ย้ายมาอยู่ที่นี่ได้ประมาณสองอาทิตย์แล้ว ชีวิตของฉันคงจะสงบสุขกว่านี้ถ้าฉันไม่มัวแต่ฝันถึงเรื่องแปลกๆซ้ำแล้วซ้ำเล่า...

            ฉันมักฝันเห็นถึงผู้หญิงปริศนาคนหนึ่งซึ่งฉันไม่รู้ว่าเธอคือใครมาขอร้องให้ฉันช่วยพาเธอออกไปจากบ้านหลังนี้ และฉันก็ฝันถึงเรื่องนี้เกือบทุกวันจนจะทำให้ฉันกลายเป็นยัยประสาทไปแล้ว  มิน่าล่ะ... ฉันถึงได้รู้สึกแปลกใจที่บ้านก็ค่อนข้างใหญ่แต่ทำไมถึงขายให้พ่อกับแม่ราคาไม่ค่อยแพง ถ้ารู้นะว่ามาอยู่แล้วต้องเจอเรื่องแปลกๆอย่างนี้ ฉันยอมอยู่บ้านเช่าเหมือนเดิมจะดีกว่า -_-

            แต่ทำไมกันนะ... เมื่อฉันลืมตาตื่นขึ้นมาฉันถึงจะได้แต่เพียงว่ามีผีผู้หญิงมาร้องขอให้ช่วยเท่านั้น ฉันไม่สามารถจำเหตุการณ์หรือลักษณะของเธอเลยได้แม้แต่นิดเดียว

            เพราะอะไรกัน?

            แสนดี... ฉันแนะนำนะ แกย้ายออกจากบ้านหลังนั้นไปเหอะ

            “แล้วแกจะให้ฉันย้ายไปอยู่ที่ไหนฉันถามกลับทันที เพราะบ้านเช่าหลังเก่านั้นก็ถูกคนอื่นเช่าไปแล้ว ถ้าจะให้ฉันไปหาที่อยู่ใหม่ก็คงลำบาก

            ไปอยู่ที่บ้านฉันก่อนก็ได้ >_<”

            แกจะบ้าหรือไง! บ้านหลังนี้พ่อกับแม่ของฉันตั้งใจเก็บเงินซื้อเลยนะ ถึงพวกท่านจะไม่ได้อยู่ที่นี่แต่ฉันก็สัญญาไว้แล้วว่าจะดูแลบ้านหลังนี้ให้ดีที่สุด... ฉันเว้นหยุดหายใจชั่วครู่ก่อนจะพูดต่อ อีกอย่าง... ฉันไม่อยากจะกวนแกหรอกกี้

            เฮ้ย! ไม่เห็นจะกวนฉันเลย... ครอบครัวเรายินดีต้อนรับแกซะด้วยซ้ำนะแสนดี

            ไม่เอาอ่ะ ยังไงฉันก็ยืนยันคำเดิม แค่ลูกสาวเศรษฐีอย่างกีกี้ยอมมาเป็นเพื่อนสนิทกับฉันนี่ก็ดีเท่าไหร่แล้ว

            แล้วนี่แกโทรไปบอกพ่อแม่หรือยังพอเห็นว่าหว่านล้อมฉันไม่สำเร็จ ยัยกี้เลยเปลี่ยนประเด็นถาม

            โทรบอกไปแล้ว แม่ฉันบอกว่าฉันคงเรียนหนักไปหน่อยเลยเกิดภาพหลอน -_-”

            “สรุปพ่อแม่ไม่เชื่อเรื่องผีที่มาเข้าฝันแก?

            ใช่ เมื่อเห็นว่าฉันถอนหายใจวิตกกังวล กีกี้ก็ทำหน้านึกอยู่สักพักก่อนจะดีดนิ้วดังเป๊าะ ดวงตาเป็นประกายเหมือนมีอะไรอยู่ในหัว

            “หรือว่าจะลองไปหาหมอดูที่อยู่หลังมหาลัยดู เห็นเค้าว่ากันว่าดูแม่นมากๆเลยนะ>_<” ฉันว่าความจริงกีกี้คงจะเอาเรื่องความฝันของฉันเป็นข้ออ้างซะมากกว่า เพราะฉันรู้จักกับเธอมาตั้งแต่เด็กๆ และรู้ว่ายัยนี่เป็นพวกบ้าเรื่องไสยศาสตร์เอามากๆ -_- มีหมอดีหมอดังอยู่ที่ไหนยัยนี่ไปมาหมดทุกแห่งแล้ว ไม่เชื่อลองถามดูก็ได้

            “ไม่เอาอ่ะ” ฉันส่ายหน้าปฏิเสธทันควันเล่นเอาคนแนะนำส่งสายตาจิกๆมาให้

            ไปดูหมอนะไม่ได้ไปฆ่าใครตาย ไม่เห็นจะต้องคิดมากขนาดนี้เลยนี่หว่า -_-”

            ...”     

            อีกอย่าง ฉันไม่ได้ไปดูดวงเป็นเดือนแล้วด้วย รู้สึกช่วงนี้มีแต่เรื่องร้ายๆยังไงก็ไม่รู้

            ที่แกชวนฉันไปนี่ก็เพราะอยากจะไปดูดวงให้ตัวเองด้วยงั้นสิ?

            ก็นิดหน่อย... แฮะๆ ^^;” ยัยบ้านี่ ไม่ได้ดูดวงแค่เดือนเดียวทำอย่างกับมันจะลงแดงตายเสียอย่างนั้นแหละ

            น่านะแสนดี *O*” ฉันเหล่ตามองเพื่อนรักก่อนจะพูดออกไป

            ถามจริงเถอะกี้ ไอ้ที่แกไปตระเวนดูหมอดูนี่ มันตรงบ้างมั้ยฮะ

            เอ่อ เอาจริงๆนะ บางสำนักมันก็ตรง บางสำนักมันก็ไม่ตรงเท่าไหร่

            แล้วแกจะไปดูเพื่ออะไร ถ้าเกิดหมอดูทายว่าแกจะเจอเคราะห์ล่ะ

            เรื่องดีจำเรื่องไม่ดีก็เขี่ยทิ้งซะสิยัยแสนดี... แล้วอย่างนี้คุณเพื่อนจะไปดูหมอเพื่ออะไรกันคะ จำแต่เรื่องดีๆเนี่ย =_=

            “แล้วจะเอาไง? สรุปว่าไปหรือไปไป ฉันขมวดคิ้ว นั่งคิดอยู่นาน จนกีกี้ถอนหายใจเฮือกก่อนจะเสนอความคิดขึ้นมา

            เอางี้ เดี๋ยวฉันจะโยนเหรียญ ถ้าออกหัวแกไปกับฉัน ถ้าออกก้อยแกก็ไปหาวิธีอื่นเอา โอเค้?

            “อะ... อืม ฉันพยักหน้าหงึกๆ กีกี้หยิบเหรียญบาทออกมาเหรียญหนึ่ง ก่อนจะโยนขึ้นบนอากาศแล้วหยิบเหรียญวางลงบนหลังมือ

แกว่าจะออกหัวหรือก้อย ก่อนที่กีกี้จะแง้มมือเปิดก็เงยหน้าถามฉันด้วยสีหน้าลุ้นระทึก

ก้อยชัวร์

แต่ฉันว่าหัว >_<” กีกี้พูดแล้วเปิดมือออก ฉันชะโงกหน้าไปมองหน้าของเหรียญที่อยู่บนหลังมือของกีกี้

กรี๊ดดด! ออกหัว แกต้องไปดูดวงกับฉัน วะฮ่าๆๆ!” กีกี้หัวเราะดังลั่น ตบโต๊ะอย่างสะใจ ฉันตีหน้าผากตัวเองดังเพียะ เหนื่อยใจกับอาการบ้าบอของเพื่อนตัวเอง

เอาวะ... ไปดูก็ไปดู จะได้รู้สักทีว่าไอ้หมอดงหมอดูนี่จะแม่นจริงอย่างที่กีกี้ว่าจริงหรือเปล่า -_-

 

            หลังจากเลิกคลาสเรียนในช่วงของรอบบ่าย กีกี้ก็ขับรถพาฉันมาตามทางที่จะไปบ้านของหมอดูจนหยุดอยู่ตรงหน้าบ้านสองชั้นหลังหนึ่งซึ่งผนังบ้านถูกทาด้วยสีดำสนิทไม่เว้นแม้แต่ประตูเหล็ก แถมยังมีหัวกระโหลก (ของใครก็ไม่รู้) ห้อยเอาไว้อีก ดูคล้ายๆเหมือนกับเป็นบ้านร้างที่ไม่น่ามีสิ่งมีชีวิตไหนอาศัยอยู่แถมมันยังเข้ากับบรรยากาศเย็นๆตอนอาทิตย์ตกดินจริงๆ

            “กี้... แกแน่ใจนะว่าบ้านหลังนี้มันไม่ใช่บ้านร้าง” ฉันถามย้ำ ลมเย็นๆพัดผ่านหลังไปทำให้ฉันรู้สึกขนตั้งชัน ถ้ามีเสียงหมาหอนบรู้วๆเป็นซาวด์เอฟเฟ็กต์เหมือนในฝันหน่อยนี่... หนังผีชัดๆ!

            “แน่ใจสิ! รีบๆเข้าไปเหอะน่า ฉันอยู่แถวนี้แล้วมันรู้สึกขนลุกยังไงก็ไม่รู้

แล้วเข้าไปในบ้านหลังนั้นมันไม่ยิ่งหลอนหนักกว่าเดิมหรือไง! ฉันอยากจะเถียงประโยคนี้กลับไปจริงๆ แต่แรงผลักจากกีกี้ที่ยืนอยู่ด้านหลังทำให้ขาของฉันก้าวเข้าไปในเขตบ้านหลังนั้น

            ฉันเงยหน้ามองอีกาหลายตัวที่บินวนอยู่เหนือหลังคาบ้านหลังนี้ ไหนจะเถาวัลย์ที่พันเลื้อยจนแทบจะคลุมบ้านจนมิด หันมาถามตัวเองอีกครั้ง... ฉันคิดดีแล้วหรือไงถึงได้ก้าวเข้ามาในบ้านที่คล้ายๆจะกลายเป็นบ้านผีสิงนี่ -__-;;

            ปั้ก!

            “ชักช้าจริงแกเนี่ย -*-” กีกี้คงทนไม่ไหวเลยตัดสินใจเป็นผู้นำทัพแทน ยัยนั่นจับข้อมือของฉันไว้แน่นเหมือนกลัวว่าฉันจะแอบหนีไป ก่อนจะเดินดุ่มๆ เข้าไปในตัวบ้านอย่างไม่กลัวเกรง แต่ฉันรู้สึกได้ว่ามือของยัยกี้เริ่มเย็นเฉียบ แถมขนแขนยังลุกอีกต่างหาก

            ยิ่งเดินเข้าใกล้ประตูบ้าน... ความรู้สึกเหมือนตัวเองหลุดเข้ามาอยู่ในหนังผีเรื่องหนึ่งเริ่มชัดเจนมากขึ้นทุกที ฉันเกลียดบรรยากาศแบบนี้ที่สุด!

            “กี้! ฉันจะกลับ!” ฉันตัดสินใจพูดออกมา หันหลังกลับแล้วเตรียมก้าวหนีจากความวังเวงน่ากลัวนี่ แต่กีกี้ใช้อีกมือข้างหนึ่งที่ว่างอยู่จับบ่าให้ฉันหยุดแล้วทำเสียงเข้มดุ

            “แสนดี! แกมาถึงนี่แล้ว... ยังจะกลัวอะไรอีก!”

            “กลัวผี T_T” ฉันตอบเสียงสั่น ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ออกมา กีกี้ส่ายหน้าอย่างเอือมระอาเหมือนกำลังสรรหาคำมาด่าฉัน แต่จู่ๆ เธอก็ทำตาโต ชี้นิ้วสั่นๆไปทางด้านหลังของฉัน

            อะ... อะไรของแก =O=;;” ฉันถามเสียงสั่น

            “ขะ... ข้างหลังแก...

            ข้างหลังฉันทำไม TOT” ฉันยืนตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าขยับเขยื้อนไปไหน

            ผี!!”

            “กรี๊ดดดดด!!” ฉันแหกปากร้องลั่นสุดเสียง คว้ามือของกีกี้แล้ววิ่งผลักประตูบ้านเข้าไป ก่อนจะมายืนหอบแฮกๆอยู่ที่บันไดขั้นบนสุดของชั้นสอง

            ฮ่าๆๆๆ!” ฉันเงยหน้ามองยัยกี้ที่หัวเราะเสียงใสดูจะสะใจเหลือเกินที่เห็นฉันทำท่าเหมือนจะหัวใจวายตายอยู่ตรงหน้า

            กี้! แกหลอกฉันเรอะ!!” ฉันแทบอยากจะกระโดดกัดคอยัยกี้ให้หายแค้น ยัยบ้านี่! ถ้าฉันหัวใจวายตายจะทำยังง้ายยย!~

            เอาน่า ถ้าฉันไม่ใช้มุกนี้แล้วแกจะวิ่งหน้าตั้งเข้ามาในบ้านนี้หรือไง คึกๆๆๆ

            “ฮึ่ย!” ฉันกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจ

            มากันแล้วเรอะ!” จู่ๆก็มีเสียงแหบของใครบางคนดังขึ้นเล่นเอาฉันกับกีกี้เดินเข้ามาหากันแล้วมองรอบตัวอย่างหวาดๆ ยิ่งมายืนอยู่ภายในบ้านเก่าๆที่แทบจะไม่มีแสงไฟหลังนี้ยิ่งทำให้ฉันจินตนาการไปไกลเลยว่าเสียงที่ฉันได้ยินเมื่อสักครู่นี้อาจจะไม่ใช่เสียงของคน T_T

            เสียงใครน่ะ =O=;;”

            ไม่รู้เหมือนกัน... ฉันส่ายหน้า

            “เข้ามาข้างในสิ! ข้ารอพวกเอ็งอยู่

เสียงนั้นดังขึ้นอีก ฉันกับยัยกี้มองหน้ากัน ก่อนเราจะตัดสินใจเดินเข้าไปในห้องซึ่งเปิดประตูรอเอาไว้ ควันธูปลอยฟุ้งเต็มห้องจนฉันแทบจะสำลัก แสงไฟสลัวๆจากตะเกียงน้ำมันทำให้ฉันต้องเพ่งมองหน้าของบุคคลที่กำลังนั่งตัวตรงสวมชุดสีดำสนิท สวมสร้อยลูกประคำอยู่ที่โต๊ะ ดูไปดูมาลุงคนนี้น่าจะมีอายุอยู่ประมาณห้าสิบปี ลุงแกเงยหน้ามองฉันด้วยแววตาเรียบเฉยก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงให้ฉันเดินเข้าไปใกล้

            “มีปัญหาอะไรถึงมาที่นี่”

            อ้าว! เป็นหมอดูก็ต้องรู้สิว่าหนูมาที่นี่ทำไมฉันไม่ได้ตั้งใจจะกวนประสาทนะ -O-;

            ตาลุงหมอดูนั่นดูอึ้งไปนิดๆเมื่อเจอฉันพูดออกไปอย่างนั้น กีกี้ที่นั่งอยู่ข้างๆตีที่แขนของฉันดังเพียะพร้อมกับทำหน้าดุๆใส่

            “เงียบๆไปเลยแก เดี๋ยวฉันพูดเอง -_-*” ยัยกี้กระซิบบอกฉันก่อนจะหันไปยิ้มให้ลุงหมอดูเจื่อนๆ

            “แหะๆ คือว่าเพื่อนของหนูเขาฝันแปลกๆติดต่อกันมาสองอาทิตย์แล้วน่ะค่ะ

            “อืม...” ลุงหมอดูทำสีหน้าครุ่นคิด ก่อนตบโต๊ะดังปังเล่นเอาฉันสะดุ้ง

            “คงเป็นเรื่องไม่ดีแน่ อย่างนี้ต้องทำบุญสะเดาะเคราะห์! หมอดูอย่างข้าฟันเฟิร์ม!

            “หา -O-” ฉันอ้าปากค้างอย่างงงๆ เฮ้ๆ! นี่ยังไม่ทันดูอะไรให้ก็ฟันเฟิร์มไปเรียบร้อยแล้วว่าฉันมีเคราะห์แถมยังยัดเยียดให้ทำบุญสะเดาะเคราะห์อีกต่างหาก มันทะแม่งๆนะอย่างนี้

            “ชุดสะเดาะเคราะห์เก้าร้อยเก้าสิบเก้าบาท จ่ายสดไม่มีผ่อน”

            “เดี๋ยวลุง!

            “-_-*” ลุงหมอดูคงเคืองมิใช่น้อยที่ฉันเรียกแทนว่า ลุง แต่ทำไงได้ หน้าอย่างนี้แก่กว่าพ่อของฉันอีกนะ สงสัยคงจะสูดควันเทียนมากไปหน่อยหน้าเลยแก่เร็ว >_<;

            “ทำไมชุดสะเดาะเคราะห์มันแพงจัง -*-

            “ดูท่าว่าเอ็งจะโดนของ ข้าต้องสะเดาะเคราะห์ให้ไม่อย่างนั้นเอ็งก็จะไม่หาย”

            โดนของงั้นเหรอ? บ้าน่า... ใครเขาจะมาเสกของใส่ตัวของฉันกัน ฉันไม่เคยไปทำร้ายอะไรใครสักหน่อย ฉันหรี่ตามองลุงหมอดูอย่างไม่ไว้วางใจ แต่ไอ้คนที่นั่งข้างๆก็เอาแต่สะกิดยิกๆพยักหน้าสนับสนุนให้ฉันควักเงินในกระเป๋าออกมา

            “เอาน่าแสนดี ถ้าทำบุญสะเดาะเคราะห์แกอาจจะเลิกฝันเรื่องพวกนี้ก็ได้นะ >_<

            “แต่มันแพง...” ฉันกำลังจะเอ่ยปากแย้ง แต่ตาลุงหมอดูก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน

            “ถ้าเอ็งไม่อยากทำก็ไม่เป็นไร แต่ข้ามั่นใจได้เลยว่าเอ็งไม่เลิกฝันร้ายแน่นอน!

            “มันแพงไปหน่อยหรือเปล่าลุง ลดหน่อยไม่ได้เหรอ” ฉันต่อรอง ลุงหมอดูทำเสียงฮึดฮัดใส่

            “ไม่ได้! คนอื่นๆเขาก็จ่ายราคานี้กันทั้งนั้น”

            “จ่ายไปเหอะน่าแสนดี -*-

            ฉันเจอสายตากดดันจากทั้งสองคน ฮึ่ย~ T^T ถ้าเงินพันที่จะเสียไปทำให้ฉันเลิกฝันถึงผู้หญิงคนนั้นได้จริง เอาก็เอา!

            ฟึ่บ~

            ฉันควักแบงค์พันออกมาจากกระเป๋า มองมันอย่างเสียดาย โฮๆ นี่ยังไม่ถึงปลายเดือนก็จะหายไปพันนึงแล้วเหรอเนี่ย T^T ตาลุงหมอดูนั่นตาพราวระยับขึ้นมาพร้อมกับยื่นมือมารับเงินจากมือของฉัน

            ขณะที่ฉันกำลังจะยื่นเงินส่งไปให้ตาลุงหมอดูนั่น...

            หมับ~

            ก็มีมือของใครคนหนึ่งจับมือของฉันเอาไว้ ฉันชักมือกลับด้วยความตกใจ เงยหน้าขึ้นมองเจ้าของมือปริศนานั้น

            “อย่าจ่ายเงินเลยครับ เดี๋ยวคุณจะเสียเงินเปล่า ^^

            น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขึ้นเหนือหัวเมื่อฉันเงยหน้าขึ้นไปก็ถึงกับชะงักเมื่อเห็นหน้าของผู้ชายปริศนา เขามีผมสีเทาระต้นคอ ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลคู่สวยน่าหลงใหล ริมฝีปากบางหยักได้รูปซึ่งกำลังคลี่ยิ้มออกมา กลิ่นหอมอ่อนๆที่มาจากตัวของเขาทำให้ฉันใจละลาย โฮ่! หล่อไปมั้ย =///=

            “เอ็งเป็นใครวะไอ้หนุ่ม!” ลุงหมอดูขึ้นเสียงถามอย่างขัดใจ ผู้ชายคนนั้นยิ้มละไมก่อนจะหันไปมองหน้าลุงหมอดูแล้วพูดประโยคแปลกๆออกมา

            “ลุงเคยบอกให้ใครไปทำแท้งหรือเปล่า...” เขาพูดด้วยใบหน้าเรียบเฉยแต่ลุงหมอดูคนนั้นผงะตกใจ แววตาหลุกหลิกดูมีพิรุธ

            “เอ็งเอาอะไรมาพูด! ข้าเป็นหมอดู จะสั่งให้ใครไปทำแท้งได้!

            “แต่ตอนนี้มีวิญญาณเด็กเกาะหลังลุงอยู่นะครับ ^^” ลุงหมอดูหันขวับมองหลังของตัวเอง เหงื่อแตกพลั่ก

            “อะ...เอ็งอย่ามามั่ว!

            “เอาเถอะครับ ลุงจะไม่เชื่อที่ผมพูดก็ไม่เป็นไร ^^ แต่ผมว่าลุงอย่าหลอกเอาเงินคนอื่นด้วยวิธีการอย่างนี้เลยจะดีกว่า ผมเตือนด้วยความหวังดี” ว่าแล้วเขาจับแขนฉันแล้วดึงให้ลุกขึ้น กีกี้ลุกขึ้นตาม ฉันหันไปมองหน้าผู้ชายแปลกหน้าอย่างงงๆ

            “ไอ้หนุ่ม! นี่เอ็งจะพาลูกค้าข้าไปไหน!” เขาไม่สนใจลุงหมอดูที่ตะโกนถามอย่างโกรธเคือง แต่หันหน้าหล่อๆมาทางฉันแทน

            “ไปกันเถอะ ผมเชื่อว่าคุณคงไม่อยากจะอยู่ที่นี่นานหรอกนักใช่มั้ย ^^” โอ๊ยๆ ยิ่งยิ้มรัศมีความหล่อยิ่งทิ่มแทงตา >__< ฉันเหมือนกับถูกสะกดจิตให้พยักหน้าลงหงึกๆ เขาจับมือของฉันแล้วเตรียมพาออกไปจากห้องแต่ดูเหมือนลุงหมอดูจะยังไม่ยอมเลิกราง่ายๆ

            “ไอ้หนุ่ม!!

            “ครับ~?” เขาหันไปมองลุงหมอดู เลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม

            “เอาลูกค้าข้าคืนมา! ไม่งั้นข้าจะโทรแจ้งตำรวจแล้วนะโว้ย!

            “งั้นผมก็จะโทรแจ้งตำรวจเหมือนกันว่าลุงเปิดสำนักหมอดูจอมปลอมเพื่อหลอกเอาเงินคนอื่น ^^” เขาระบายยิ้มออกมาอย่างไม่ทุกข์ร้อน มืออีกข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบโทรศัพท์แกว่งไปมาตรงหน้าลุงหมอดู แกล้งทำเป็นกดหมายเลขเตรียมโทรหาตำรวจ

            “กรอดดด...” ลุงหมอดูกัดฟันกรอดอย่างคับแค้นใจที่ไม่สามารถทำอะไรผู้ชายคนนี้ได้ เขายักไหล่ก่อนจะเก็บโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋ากางเกงตามเดิม

            “ไปกันเถอะครับ ^^” เขาลากฉันออกมาจากบ้านของลุงหมอดู กีกี้วิ่งตึกๆตามหลังมา และพอเราทั้งหมดมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าบ้าน ฉันที่เพิ่งรู้สึกตัวว่าจับมือกับผู้ชายแปลกหน้าคนนี้มาตลอดทาง (แถมมือเขายังนุ๊มนุ่ม~ >///<) ก็ชักมือออกก่อนจะส่งยิ้มขอบคุณไปให้

            “ขอบคุณนะ ถ้าไม่ได้นาย... ฉันคงเสียเงินนั่นไปให้ตาลุงหมอดูเก๊นั่นแล้วแน่ๆ”

            “ไม่เป็นไรหรอกครับ... คราวหน้าคราวหลังก็ระวังหน่อยแล้วกัน สมัยนี้พวกนักต้มตุ๋นเกลื่อนเมือง ^^

            อื้ม... (. .//)

            “ว่าแต่... นายแอบตามพวกฉันมาหรือไง -__-” กีกี้หรี่ตามอง เขายิ้มขำก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ

            “เปล่าหรอกครับ พอดีเห็นว่ามีคนกำลังเดือดร้อนเลยแค่อยากจะมาช่วย~”

            “แล้วนายรู้ได้ไงว่าพวกฉันกำลังเดือดร้อน -_-~” ยัยกี้ถามซ้ำอย่างเค้นเอาคำตอบ ผู้ชายคนนั้นทำหน้านึกสักพักก่อนจะตอบกลับมา

            อืม... คุณเห็นเด็กที่ยืนอยู่ข้างๆผมหรือเปล่าล่ะ

            หา... ฉันกับกีกี้หันมามองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย เขาหัวเราะในลำคอ

            ไหนเด็ก ฉันไม่เห็นเลย

            ก็แน่สิ... พวกคุณไม่ใช่พวกที่มีซิกเซ้นส์อย่างผมนี่ ^^” เขาว่า แต่เด็กคนนี้ล่ะที่เป็นคนบอกให้ผมมาช่วยพวกคุณที่นี่

            เอ่อ... นายหมายความว่าเด็กคนนั้น ไม่ใช่คน -O-;” กีกี้ถามด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น และคำตอบที่ได้จากผู้ชายตรงหน้าก็คือ...

            ใช่ เด็กคนนี้ไม่ใช่คน... เขาเป็นกุมารทองที่ผมเลี้ยงเอาไว้น่ะ สีหน้าที่ดูปลื้มอกปลื้มใจนั่นทำให้ฉันเริ่มหวั่นวิตก ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้พูดจริงหรือเปล่า แต่มันก็ทำเอาฉันขนลุกเล็กๆได้เหมือนกัน T_T

            “อ้อใช่!” เขาทำหน้าเหมือนนึกอะไรออก หยิบกระดาษแผ่นเล็กคล้ายนามบัตรแล้วยื่นมาให้ฉัน “นี่นามบัตรของผม ถ้ามีปัญหาอะไรติดต่อมาได้เสมอนะ ผมต้องขอตัวก่อนล่ะ พอดีมีธุระต้องไปทำต่อ”

            “...”

            “บ้ายบายครับ J” เขาโบกมือหย็อยๆก่อนจะเดินแยกไปอีกทาง ฉันก้มลงมองนามบัตรในมือ

            “เฮ้ย! นี่มัน...” กีกี้ร้องเสียงหลงแต่ฉันกับขมวดคิ้วยุ่ง

            “โกส โซไซตี้... สมาคมหมอผีแห่งประเทศไทย ไม่เห็นเคยได้ยินเลยแฮะ -__-;;

 

Ghost Society (สมาคมหมอผีแห่งประเทศไทย)

หมายเลขสมาชิก : GS 0736

ชื่อ : ซีบัส

Tel : 086-4495XXX

E-mail : Zebus_Sorcerer@hotmail.com

Website : www.ghost-society.com/Zebus0736

 

            “อะไรกันแสนดี! นี่แกไม่เคยได้ยินสมาคมนี้หรือไง เขาดังจะตาย~” กีกี้ทำสายตาไม่เชื่อในสิ่งที่ฉันพูด

            “หึ~ ไม่เห็นจะเคยได้ยินเลย >__<”

            “นี่แกไปมุดอยู่หลุมไหนมาเนี่ย โกส โซไซตี้ (Ghost Society) สมาคมหมอผีที่รับงานปราบผีทุกประเภท เห็นว่าสมาคมนี้ถูกจัดตั้งโดยหมอผีชื่อดังของประเทศไทยที่รวมตัวกันและรับเอาพวกที่มีซิกส์เซ้นส์เข้ามาทำงานด้วย”

            “หน้าตาอย่างผู้ชายคนนั้นเนี่ยนะจะเป็นหมอผี!”

            นี่... ฉันว่าดูจากนามบัตรของเขาด้วยแล้วเนี่ย เขาน่าจะเป็นพวกลูกหลานของหมอผีดังๆสักคนหนึ่งของประเทศไทยเนี่ยแหละ

            “แกรู้ได้ไง...?

            ฉันดูจากสีบัตรของเขาน่ะสิ... โกส โซไซตี้จะมีสีบัตรสองสีด้วยกันคือบัตรสีเงินกับบัตรสีทอง บัตรสีเงินจะหมายถึงพวกที่มีซิกส์เซ้นส์ทั่วๆไป ส่วนบัตรสีทองนี่จะเป็นพวกลูกๆหลานๆของหมอผีที่ตั้งสมาคมนี้ขึ้น

            โอ้วววว -O-; ทำไมแกดูรู้เรื่องเยอะจัง

            ฉันเคยพูดให้แกฟังนะแสนดี!” กีกี้บอกเสียงฉุน อ้าวเหรอ... ไม่เห็นเคยจะได้ยินเลยแฮะ แต่จะว่าไปฉันก็ไม่ค่อยจะสนใจเวลาที่ยัยกี้พูดถึงเรื่องไสยศาสตร์เสียด้วยสิ เป็นประเภทเข้าบ้องหูซ้ายแล้วทะลุบ้องหูขวาตลอดเวลา

แต่จะว่าก็ว่าเถอะ... ฉันได้ข่าวมาว่าค่าจ้างของพวกนี้แพงใช่ย่อยเลยแหละ...

            เปลือง -.,-“ กีกี้หันมามองหน้าฉันแล้วถอนหายใจเฮือก ก่อนจะเขกหัวฉันดังป๊อก

            ถ้าแกมัวแต่ห่วงเรื่องเงิน... แกก็ปล่อยให้โดนผีหลอกไปจนตายเหอะ =U=!!”

            กรี๊ดดด... ยัยเพื่อนบ้า! มาแช่งฉันได้ยังไงเนี่ย T[]T

 

            ตุบ!

            กระเป๋าสะพายถูกโยนไปบนเตียงพร้อมกับฉันที่ทิ้งตัวนั่ง ในมือถือนามบัตรของผู้ชายที่ชื่อซีบัสเอาไว้

            โกส โซไซตี้...

            จากคำบอกเล่าของกีกี้ทำให้ฉันรู้ว่าโกส โซไซตี้ก็คือสมาคมเกี่ยวกับพวกหมอผีที่รับปราบผีทุกประเภทไม่ว่าจะเป็นผีไทย ผีจีน ผีญี่ปุ่น หรือผีชาติไหนๆก็แล้วแต่ ด้วยการคัดบุคคลที่มีฝีมือทางด้านปราบผีมาโดยเฉพาะเลยทำให้ค่าจ้างในแต่ละชิ้นงานนั้นค่อนข้างแพงทีเดียว แต่ที่ฉันอยากจะรู้ก็คือเกี่ยวกับซีบัส... ผู้ชายที่จู่ๆก็โผล่เข้าไปในห้องของตาลุงหมอผีนั่น (เพราะเหตุผลที่ว่ากุมารทองที่เขาเลี้ยงไว้เป็นคนบอกมา -_-) แถมเขายังทำท่าจะรู้เกี่ยวกับเรื่องในอดีตของตาลุงหมอผีอีก ถ้าเกิดเขามีฝีมือด้านปราบผีอย่างที่กีกี้ว่าจริงๆ ฉันควรจะลองโทรไปหาเขาเผื่อเขาจะช่วยอะไรฉันได้บ้างดีมั้ยเนี่ย...

            ฉันหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมา ตัดสินใจกดตัวเลขสิบตัวแล้วกดปุ่มโทรออก เสียงสัญญาณรอสายดังสักครู่หนึ่งก่อนจะมีเสียงของผู้หญิงดังขึ้นมาแทน...

            ขณะนี้ ซีบัส รหัสหมายเลข 0736 กำลังปฏิบัติภารกิจอยู่ หากมีเรื่องติดต่อกรุณาฝากเสียงไว้หลังสัญญาณค่ะ...

          ฉันกดตัดสายไปก่อนที่สัญญาณจะดังขึ้น เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าตามเดิม แล้วเดินไปเปิดโน้ตบุ๊คที่ใช้มาประมาณห้าหกปีซึ่งวางอยู่บนโต๊ะ หลังจากเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตเรียบร้อย ฉันก็จัดการพิมพ์เว็บไซต์ในนามบัตรที่ซีบัสให้ฉันมาแล้วคลิกเอนเทอร์

            ยินดีต้อนรับสู่โกส โซไซตี้... สมาคมรับกำจัดผีทุกประเภท!’

          ตัวอักษรที่ถูกพิมพ์ด้วยฟ้อนต์ขนาดใหญ่สีแดงคล้ายเลือดปรากฏอยู่บนพื้นหลังสีดำที่มีลายสีเทาตัดขวาง ฉันเลื่อนลงไปด้านล่างแล้วเลื่อนเม้าส์คลิ๊กเข้าสู่เว็บไซต์

            โกส โซไซตี้ ถูกก่อตั้งด้วยหมอผีมือฉกาจห้าท่านที่เป็นเพื่อนกันมานานแสนนาน พวกเขาทั้งหมดได้ถ่ายทอดวิชาปราบผีขั้นสุดยอดและเป็นความลับให้แก่รุ่นลูกหลานเพื่อสานต่อสมาคมแห่งนี้ให้อยู่ยืนนาน ปัจจุบัน โกส โซไซตี้ได้ขยายสาขาไปทั่วประเทศเกือบสามสิบสาขา และมีสมาชิกรุ่นใหม่กว่าสามร้อยคน โดยมีลูกหลานของหมอผีทั้งห้าท่านเป็นผู้ควบคุมดูแล

คลิ๊กที่นี่ เพื่อดูประวัติของผู้ควบคุมดูแลโกส โซไซตี้รุ่นปัจจุบัน

ฉันเลื่อนเม้าส์แล้วกดคลิ๊กเข้าไปอย่างไม่ต้องคิด สักพักหนึ่ง... ภาพของผู้ชายห้าคนกับผู้หญิงอีกหนึ่งคนก็ปรากฏสู่สายตา ฉันกวาดตามองอย่างรวดเร็วและหยุดอยู่ที่ภาพของซีบัส กดจะคลิ๊กเข้าไปอ่านประวัติส่วนตัวของเขาอย่างไม่ลังเล

ชื่อ นามสกุล : นาย  ปณิธิ เอกวิรัช

ชื่อเล่น : ซีบัส

อายุ : 19 ปี ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่ Mighty University คณะจิตวิทยา

จำนวนภารกิจที่ได้รับมอบหมาย : 47 ภารกิจ และกำลังอยู่ในระหว่างการปฏิบัติภารกิจที่ 48

ฉันไล่อ่านข้อมูลคร่าวๆของผู้ชายคนนี้ ก่อนสายตาจะหยุดลงอยู่ตรงภาพในอริยาบถต่างๆของเขา แต่มีภาพหนึ่งที่ฉันต้องหยุดดูมันอย่างนาน... เพราะภาพของผู้หญิงคนหนึ่งที่ถ่ายเคียงคู่กับเขาด้วยรอยยิ้มสดใสบนใบหน้านั้นมันเหมือนกับว่าฉันเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง

คลับคล้ายคลับคลาแต่ก็นึกไม่ออก...

            “บ้าจริง... จะไปเคยเห็นได้ยังไง ฉันไม่เคยรู้จักกับซีบัสสักหน่อย -_-“ ฉันถอนหายใจเบาๆ หันไปมองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนังห้อง ให้ตายเถอะ... มันดึกขนาดนี้แล้วหรือไงเนี่ย งั้นไปอาบน้ำแล้วนอนพักเอาแรงก่อนแล้วกัน

            แต่ใครจะรู้กันว่าหลังจากที่ฉันหลับตาลงเพียงไม่นาน...

            ฉันจะฝันเห็นถึงผู้หญิงคนนั้น!

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

493 ความคิดเห็น

  1. #469 # IS_tangma (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 09:23
    พูดได้คำเดียว่า
    หลอน...มากกกกกกกกกกก
    T______________T

    ยิ่งตอนนะพระเอกบอกว่ามีเด็กเกาะหลังลุงอยู่รึป่าว
    จะบ้าตาย หันหลังขวับเลยอ่ะ
    T_T
    น่ากลัวๆๆ
    #469
    0
  2. #434 JENNYHA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:34
    เป็นเราคงไม่กล้าอยู่บ้านแล้วละน่ากลัวโคตร
    #434
    0
  3. #421 cake01 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:27
    อยู่ในห้องคนเดียว กลัวว่าคืนนี้จะฝันเหมือนแสนดีอ่ะ
    #421
    0
  4. #418 -*-*-*-*-* (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 13:14
    ไรท์เตอร์ขาาาาาาา เค้าขอร้องล่ะ เอาพื้นหลังออกได้มั้ยคะ มันปวดตาอ่ะ อ่านนิยายสนุกมาก แต่ทรมานสายตาเค้ามาก TT ต้องเพ่งมากกว่าเดิมอีกอ่ะ



    #418
    0
  5. #375 goldpaddy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มกราคม 2555 / 20:59
    ว้าวววววววววววววววววว
    หมอผีสุดหล่อกระชากใจ ><
    #375
    0
  6. #358 ยลบยนีล (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2555 / 20:44
    อยากให้มาลงอีก หนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกเเละก็ไม่อยากให้ลบ
    #358
    0
  7. #357 อดีพัพี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2555 / 19:16
    อยากให้ลงต่ออะหนุกมากกกกกกกกกก
    #357
    0
  8. #349 rainbow-light (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2555 / 20:12

    แอบแวะมาค่า า า
    สำนวนเริ่ดหรูมากค่ะ
    ชอบซีบัสมากๆ ดูเหมือนเป็นคนอบอุ่น
    บรรยายตัวละครได้มีมิติมาก
    ชอบๆ หลอนด้วย - -

    #349
    0
  9. #289 sweetty chocopink (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2554 / 07:43
     หนุกมากกกก
    เรื่องชวนน่าติดตามสุดๆ
    บรรยายเรื่องดีมากๆ
    #289
    0
  10. #214 I-nohineHori (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 13:53

    มาต่อให้นะจ๊ะ :D

    ตรงที่บอกว่ากี้ฉันมีอะไรจะบอกแก พี่ว่ามันกระโดดนะ เราน่าจะบรรยายเพิ่มอีกหน่อยว่า ฉันมองหาโต๊ะตัวริมในสุดเพราะสิ่งที่กำลังจะบอกมันเป็นเรื่องแปลกมากๆ บลาๆ ว่าไป เพราะแสนดีของเราฝันแปลกตลอดใช่ม่ะถ้าเลือกโต๊ะที่เด่นสะดุดตา แล้วพูดๆ กันอยู่มันจะมีคนมาได้ยิน (อันนี้พี่คิดตามหลักจิตวิทยา 555 เพราะพี่เองก็เป้นถ้าจะนินทาใคร)

     

    แล้วตรงช่วงบทสนทนาที่แสนดีโม้กะกีกี้อยู่เรื่องย้ายบ้านเราก็ใส่ท่าทางของตัวละครเข้าไปหน่อย ตบโตะอะไรก็ว่าไป พี่คิดไม่ออกว่ากำลังทำแบบไหนอยู่ ตรงที่ว่าบอกถามต่อบลาๆ นั่นอะ ไม่จำเป้นก็ไม่ต้องใส่นะ เพราะว่าคนอ่านก็รู้อยู่แล้วว่าแสนดีถามกีกี้

     

    แล้วก็เพิ่มแรงจูงใจที่แสนดีอยากจะไปหน่อยหาหมอผีหน่อย ดูแบบเหมือนเป็นคนอะไรก็ได้เลย เราวางคาแรคเตอ์แสนดีไว้ยังไง เชื่อเรื่องผีหรือว่าไม่เชื่อ ถ้ากึ่งๆ มันต้องมีความลังเลมากกว่านี้ เมื่อกับความคิดของคน อย่างเช่นเจอ ปากกาลายนี้โอ้ยชอบไปเจออีกแท่งก็ชอบ คิดนานมั้ย? โอเคคิดนาน 555 ถามเองตอบเอง

    ท่อนที่ว่ายัยกี้ใช้มือผลักหลัง แสนดีไม่มีตาหลังค่ะ เปลี่ยนๆๆ จู่ๆ ก็มีแรงพลัก อะไรก็ว่าไป (ยากจริงไรจริงบรรยายมุมมองบุคคลที่หนึ่งเนี่ย กำจัดชะมัดเลย)

    กลัวผี... ฉันทำเสียงสั่น ทำหน้าจะร้องไห้ (อธิบายๆ ความรู้สึกว่าทำไมอยากจะร้องไห้ ไม่เห็นๆ)
    ตรงที่แหกปากลั่นแล้วคว้ามือเพื่อนหนี ใส่ความเหนื่อยหอบลงไปด้วย

    เออเกือบลืมบรรยายในตัวบ้านด้วยตอนที่หันมองหาเสียงอะ โอเคมั้ยน้องขวัญตอนวิ่งหนี ความจริงมันก็ใส่ได้นะบรรยายสถานที่ มันจะได้รู้สึกตื่นเต้นว่าข้างในเป็นยังไง

    ตรงคำว่าปังตัดทิ้งเลยก็ได้นะ ก็เราบอกไปแล้วว่าตบดังปังจนสะดุ้งอะ

    “อย่าจ่ายเงินเลยครับบลาๆ” ที่ว่าเสียงนุ่มทุ้ม แล้วเรารู้ได้ยังไงว่ายิ้มแล้ว เรียงใหม่ๆ หันไปเห็นก่อน ถึงจะรู้ว่าผู้ชายคนนั้นยิ้ม แก้ๆ 5 เซนส์มันผิดที่

    คำว่ากรอดตัดทิ้งไปเลยก็ได้นะ เพราะว่ามันมีคำว่าลุงกัดฟันกรอดตามหลัง

     

    แล้วก็เวลาช่วงบทสนทนา ระวังนะเราไม่ค่อยอธิบายเรื่องท่าทางของตัวละคร มันมองไม่ค่อยออก บางทีพี่อาจจะคิดว่าซีบัสเดินเท้าสะเอวตอนแรกกันครั้งแรก แต่ขวัญอาจจะคิดว่าซีบัสยืนเอามือล้วงกางเกง ที่บอกว่าทำหน้ามั่นใจอะ ฮาๆ

    แล้วอย่างที่เคยบอกถ้านางเอกกลัวผีมากนะ อย่าลืมทำคาแรคเตอร์ตรงนี้หล่นหายข้างทาง ตอนที่พระเอกพูดถึงเด็กผู้หญิงด้วย ให้ลมพัดเกลียวอะไรก็ได้ 555 นางเอกจะได้ขนลุก

     



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 พฤศจิกายน 2554 / 13:53
    #214
    0
  11. #209 -เห็ดหoม- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 10:31

    น่าติดตามๆ

    #209
    0
  12. #180 best zaa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2554 / 13:49
    น่าติดตามๆๆๆ
    #180
    0
  13. #175 <SilverBullet. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2554 / 18:57
    idiotpwx : ไม่ได้ค่ะ... ให้หมดไม่ได้ เดี๋ยวมีสาวมาโทรตาม 555 :>
    PanDong : แต๊งกิ๊วมุก : )) พี่งงๆกับคำพวกนี้ แหะๆ
    SoNSoNjang : ขอบคุณมากค่าาา มอบหอมหนึ่งที จุ๊บๆ :3
    #175
    0
  14. #172 idiotpwx. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2554 / 15:30
    แอร๊ย เบอร์หายไปไหนสามตัวอ่า
    เอาให้ครบสิ :P
    #172
    0
  15. #164 PanDonG (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 20:09
     คำว่าคลิก ไม่มีไม้ตรีค่ะเพ่ขวัญ
    #164
    0
  16. #140 SoNSoNjang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 17:10
     สุดยอดค่ะ ^^

    ชอบซีบัสอ่ะ น่ารัก >///<

    บรรยายได้โอเคเบตงสุดๆ  ^^+
    #140
    0
  17. #128 PiiPrae @ Cafe' Girl (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2554 / 18:14
    ซีบัสที่รัก เเอร๊ > <
    #128
    0
  18. #107 AB_SOLUT_VODKA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2554 / 20:42
    ชอบนางเอกดีจัง งงงง ^O^
    อ่านนิยายแบบนี้ตอนกลางคืนสุดยอดดีจริงๆ แถมอยู่คนเดียวด้วย เหอะๆ
    #107
    0
  19. #82 PINORANGER! (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กันยายน 2554 / 18:14
    ซีบัส นายหล่อมาก=..=
    #82
    0
  20. #54 +Mukka+ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กันยายน 2554 / 00:02
    กิกี้ร้องเสียงหลง แต่ฉันกับขมวดคิ้วยุ่ง >> กลับ ยังงี้ปะคะ
    คลิ๊ก >> คลิก จ้า

    อื้อหือ! อานจบแล้วก็รู้ทันทีว่าแต่งดีจนต้องอาย
    อ๊ะ ไม่ใช่ละ พระเอกปรากฎตัวได้เท่มาก แอบกลัวตรงที่ทักว่าทำแท้งอ่ะ
    เค้านึกภาพตามนะ อือๆๆ T-T
    พี่แกเล่นปฏิบัติตั้งสี่สิบเจ็ดภารกิจแล้ว บร๊ะเจ้า!
    มีทิ้งปมตรงภาพถ่ายเขากับผู้หญิงยิ้มสดใสด้วยล่ะ
    และนางเอกเธอก็ฝันอีกแล้ว TT-TT
    พี่ขวัญแต่งเก่งมากกกก แล้วคืนหน้าเจอกันนะ~

    ปล. ประโยคพระเอก อิโม ^^ เยอะไปนิดค่ะ เพราะพี่ขวัญบรรยายว่ายิ้มเห็นภาพอยู่แล้ว แอบรกนิดนุง

    #54
    0
  21. #32 +Mukka+ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2554 / 20:46
    เราอยากอ่านต่อนะ -.-
    ถ้าไม่ใช่ว่าเราค่อนข้างจิตอ่อน YOY
    แค่บทนำก็กลัวแล้ว
    #32
    0
  22. #28 Big-Head (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2554 / 21:10
    อ่านกี่ทีกี่ทีก็ลื่น เยี่ยมมาก ๆ ๆ ๆ
    #28
    0
  23. #27 Little Garden (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2554 / 21:03
     ดูดวง....เร่ืองของเราก็มีเหมือนกันอ่ะ เป็นกำลังดูไพ่ยิบซี
    #27
    0
  24. #24 Honey_maccademia (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2554 / 20:39
    ชอบอ่ะ
    เธอบรรยายได้ลื่นไหลมาก เราว่ามันโอเคเลย

    มีตอนนึงที่แอบเหมือนกันอ่ะ 555
    โดยบังเอิญแหละ เราก็มีตอนที่นางเอกไปดูดวงเพราะตัวเองเป็นคนดวงซวยมาก
    แต่ไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ แล้วหมอดูก็ตบโต๊ะ
    แต่หมอดูเราเป้นผู้หญิงนะ อยู่ในบทที่1 ของเรานี่ล่ะ 555
    ยังไงก็ขอให้ติดโครงการน้าา  จะติดตามต่อไป!!! เฮ~~~~ ^O^

    #24
    0
  25. #22 TEEl2UK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2554 / 19:36
    บรรยายเก่งมากๆ>_<
    #22
    0