มิอาจฝืนชะตาฟ้า

ตอนที่ 2 : มิอาจฝืนชะตาฟ้า บทที่ ๑ : กลับบ้าน (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46,608
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,352 ครั้ง
    14 ต.ค. 63

        เงาร่างเล็กสาวเท้าเดินเข้ามาในจวนสกุลหลิง โดยมีบ่าวคนสนิทอย่างจิ้นหยางคอยช่วยพยุง สายตาของบ่าวในเรือนต่างเมียงมองไปที่คุณหนูรองด้วยความสงสัยปนแปลกประหลาดใจ ปกติหากจะกลับมาเยี่ยมนายท่านและฮูหยินรอง นางมักจะส่งคนมาแจ้งก่อนเสมอ หรือว่าครั้งนี้จะมีเรื่องด่วน

 

            หลิงอี้เซียงนั้นเป็นบุตรสาวคนรองของใต้เท้าหลิงอี้หลง ซึ่งเป็นราชครูของฮ่องเต้กับฮูหยินรองจี้ไป๋หยาง บุตรสาวของขุนนางกรมคลังผู้หนึ่ง แม้ฐานะของจี้ไป๋หยางจะนับได้ว่าเหนือกว่าจิวจิงหยวนผู้เป็นฮูหยินใหญ่ แต่ด้วยใต้เท้าหลิงอี้หลงนั้นผูกสมัครรักใคร่กับจิวจิงหยวนมาก่อน จึงไม่อาจทนมองหญิงที่รักตกอยู่ในฐานะฮูหยินรองได้ จึงได้ฝืนคำสั่งบิดารับจิวจิงหยวนเข้าจวนก่อน จี้ไป๋หยางนั้นเป็นสตรีหัวอ่อน เมื่อมีใจรักหลิงอี้หลงเเล้ว จึงไม่คิดแข็งข้อ ยอมรับสถานะเมียรองทั้งที่ตนเป็นถึงบุตรสาวขุนนางใหญ่ เพราะมารดาหัวอ่อน และมักยอมลงให้กับฮูหยินใหญ่อยู่เสมอ หลิงอี้เซียงจึงเหมือนมีสถานะต่ำกว่าพี่สาวต่างมารดาอย่างหลิงอี้หลาน

 

            “หมายความว่าอย่างไร?” ใต้เท้าหลิงตบโต๊ะเสียงดังลั่น พลางเอ่ยถามบุตรสาวคนรองซ้ำอีกครั้ง สีหน้ามืดครึ้มลงหลายส่วน จนจี้ไป๋หยางหน้าเสีย หลิงอี้เซียงเชิดหน้าขึ้นสูงอย่างต้องการยืนยันเจตนาของตน

 

            “ลูกจะหย่าขาดกับท่านเสนาบดีเหยียนเจ้าค่ะ” สำหรับสตรีในยุคสมัยนี้ การเขียนหนังสือขอหย่าขาดกับสามี นั่นไม่ต่างจากการทำลายชีวิตของตนเอง ในเมื่อบุรุษเป็นใหญ่ในทุกๆเรื่อง การที่นางเดินเข้ามาบอกบิดาเช่นนี้ อีกฝ่ายคงคิดว่าตนโง่เต็มที

 

            “ไม่ได้!” ใต้เท้าหลิงเอ่ยอย่างไม่เห็นด้วย แม้หลิงอี้เซียงจะไม่ใช่บุตรสาวคนโปรดของตน ด้วยอีกฝ่ายนั้นดื้อรั้นหัวแข็งกว่าบุตรคนอื่นๆ แต่ถึงอย่างไรนางก็เป็นลูก หนทางที่ลำบากเช่นนี้ตนจะสนับสนุนได้อย่างไร

 

            “แต่ข้าได้เขียนหนังสือหย่าขาดให้กับท่านเสนาบดีเรียบร้อยแล้ว ทั้งยังเก็บข้าวของกลับมาทั้งหมดแล้วด้วย” หลิงอี้เซียงยืนกรานในสิ่งที่ตนคิด

 

            “ไม่ได้ ข้าไม่ยอม เจ้าต้องกลับไปอยู่ที่จวนสกุลเหยียน ชีวิตของเจ้าจะหาบุรุษที่เพรียบพร้อมเช่นนี้ได้จากที่ไหนอีก สกุล   เหยียนกุมการค้าไว้เกือบทั่วทั้งเมืองหลวง ยังไม่นับรวมกิจการอื่นๆของเขาอีก จะปล่อยให้สิ่งเหล่านี้ตกไปเป็นของสตรีอื่นได้อย่างไร” พูดไปพูดมาบิดาก็เสียดายทรัพย์สมบัติของเขา ไม่เคยนึกถึงจิตใจของนางบ้างเลย การที่สตรีผู้หนึ่งจะอาจหาญก้าวเท้าออกจากจวนขอหย่าขาดสามี ไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้โดยง่าย นางขบคิดเรื่องนี้มาเป็นปี เมื่อเห็นแล้วว่าตนไม่อาจทนยืนเคียงข้างกายเขาได้อีก จึงได้ตัดสินเช่นนี้ หลิงอี้เซียงเงยหน้ามองบิดาทั้งน้ำตา

 

            “ข้าไม่อาจทนอยู่กับบุรุษที่ไม่รักข้าได้อีกแล้ว สามปีที่ผ่านมา ไม่ว่าข้าจะเพียรพยายามอย่างไร ก็ไม่อาจครอบครองหัวใจของเขา หัวใจเขามีเพียงหลิงอี้หลาน เขารักแต่ท่านพี่ ท่านเข้าใจหรือไม่!” น้ำเสียงที่แฝงกระแสความขมขื่นใจ ทำให้จี้ไป๋ หยางอดเข้าไปกอดปลอบบุตรสาวไม่ได้ ความรู้สึกของบุตรสาวตนเข้าใจดีที่สุด เพราะผ่านมายี่สิบปีกว่าปี นางก็ไม่เคยได้หัวใจของผู้ที่เป็นสามีเช่นกัน

 

            “ท่านพี่…อี้เซียงเป็นคนอดทน นางถึงกับยอมเขียนหนังสือหย่าเช่นนี้ คิดว่านางคงทนไม่ไหวแล้วจริงๆ” เมื่อเห็นบุตรสาวต้องอยู่อย่างทุกข์ระทมใจ ผู้เป็นแม่ก็ไม่อาจทานทนได้ นางเลี้ยงบุตรสาวมาอย่างดี แม้จะมีความคิดเป็นของตัวเอง แต่ หลิงอี้เซียงก็เป็นคนหนักเบาเอาสู้ นางนับว่าเป็นคนที่มีความอดทนสูง การที่อีกฝ่ายตัดสินใจเช่นนี้ นางคงคิดดีแล้ว

 

            “แล้วสามีของเจ้าเล่า เขายอมอย่างนั้นรึ?” ใต้เท้าหลิงที่เริ่มอ่อนลงบ้างเอ่ยถามขึ้น หลิงอี้เซียงพยักหน้า ไม่ว่าจะมีนางอยู่หรือไม่ สำหรับเขาล้วนไม่สำคัญ เพราะไม่ว่าจะเป็นใครที่อยู่เคียงข้างเขาก็ไม่ต่างกัน

 

            ในใจของเขามีเพียงแค่สตรีนางเดียว

 

            หลิงอี้หลาน

 

            ยิ่งไม่อาจครอบครอง ใจของเขายิ่งปรารถนาในตัวนางจนไม่อาจให้ใครเข้าไปแทนที่

 

            เพราะเป็นเช่นนั้น...

 

            ตนจึงไม่ทนอีกต่อไป

 

            แท้จริงแล้ว นางทิ้งจดหมายไว้พร้อมกับหนังสือหย่า นางไม่ได้บอกกับเหยียนสือฟานก่อน แต่ข้อความในจดหมายก็น่าจะเพียงพอ บุรุษผู้นั้นเย็นชาไร้หัวใจอยู่แล้ว เขาคงเข้าใจเหตุผลของนางดี

 

            “ท่านพ่อ ข้าอกตัญญู แต่อี้เซียงยินดีเป็นหญิงหม้ายให้ผู้คนครหา แต่จะไม่ขออยู่ร่วมกับบุรุษไร้หัวใจอีก! ขอท่านพ่อโปรดเห็นใจ” นางคุกเข่าอ้อนวอนบิดาทั้งน้ำตา หลิงอี้หลงได้แต่เบือนหน้าหนีด้วยรู้สึกจนปัญญาเป็นครั้งแรก

 

            “เอาล่ะๆ เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ เจ้ากลับไปคิดให้ดีก่อน หากคิดให้ดีแล้วเจ้าต้องการหย่าขาดจริง ข้าก็จะไม่ห้ามปรามอีก” ใต้เท้าหลิงเอ่ยอย่างจนใจ ความคิดของคนหนุ่มสาวนั้นรวดเร็วแต่ไม่รอบคอบ หากได้ขบคิดซ้ำอีกครั้ง บางทีคำตอบที่นางต้องการอาจไม่เป็นเช่นนี้ก็ได้

 

            “แต่...” หลิงอี้เซียงกำลังจะเอ่ยปากแย้ง แต่มารดากลับกระตุกเเขนเสื้อเป็นเชิงปรามไว้ก่อน เพียงเท่านี้บิดาก็นับว่ายอมลงให้นางมากแล้ว ที่หลิงอี้หลงเอ่ยมาก็ไม่ผิดนัก เรื่องนี้หลิงอี้เซียงควรขบคิดให้ดีอีกครั้ง

 

            ใบหน้างามพยักหน้าลงเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นโดยมีมารดาคอยช่วยพยุง

 

            “เจ้ากลับไปพักเถอะ ข้าจะให้คนไปแจ้งที่จวนสกุล เหยียนว่าเจ้าต้องการมาพักผ่อนที่นี่สักสามสี่วัน หากครบกำหนดแล้วเจ้ายังยืนยันคำเดิม พ่อจะคุยเรื่องนี้กับท่านเสนาบดีให้เอง” ใต้เท้าหลิงเอ่ยบอก บุตรสาวจึงได้แต่พยักหน้ายอมรับ

 

            อย่างไรเรื่องนี้นางก็ขบคิดมานานเป็นปีแล้ว คงไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้ภายในไม่กี่วัน

 

            “ข้าเข้าใจแล้ว” หลิงอี้เซียงเอ่ยบอก ก่อนจะเดินไปตามการจับจูงของมารดา

 

ฝากกดติดตามด้วยนะค้า 

ฉบับ E-book กดด้านล่างได้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTgzNDQ0NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEzMjMwMyI7fQ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.352K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,512 ความคิดเห็น

  1. #2493 TammyBeNana (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 03:29
    หย่าได้เหรอ แล้วสินเดิมทำไงอ่ะ
    #2,493
    0
  2. #1870 ฺBedroom (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 10:14
    จะหย่าได้ง่ายๆจริงรึ
    #1,870
    0
  3. #1265 ลมรัก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 08:04

    แค่กลับมาบอกพ่อแม่เพื่อให้รับรู้ถความต้องการของเราแล้วไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อื่นไม่ดีกว่าเหรอ พอกลับมาอยู่จวรเหตุการณ์ไม่ต่างจากเดิมเลย

    #1,265
    0
  4. #1124 -แรบบิท- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 13:17
    ไรท์ค้าบ ฝากรีไรท์อีกนึงได้มั้ยคะ ยังแอบงงๆ บางประโยคค่า
    #1,124
    0
  5. #934 Waterzii (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 10:26
    คือ เด็ดมากอ่ะ ไม่รักก็พอเนอะ
    #934
    0
  6. #881 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 22:06
    เด็ดขาดมาก
    #881
    0
  7. #813 bakakmam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 15:19

    เป็นข้าก็จะหย่าเช่นกัน ขอบอก


    #813
    0
  8. #713 1988yongsi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 14:20
    ไม่ได้ใจแถมยังเป็นตัวแทนพี่สาวอีก..... จุก
    #713
    0
  9. #495 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 11:37
    เมื่อไม่รักก็ไม่ควรทนจริงๆเรื่องนี้จะลงจบไหม ห
    #495
    0
  10. #471 amrose (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 11:59
    อ่านมาสองบทรู้ชะตาตัวเองเลยคืออิฉ้อยต้องเปย์อีกแน่เลย กี้ด ไม่มีตังแถมจะสอบด้วย
    #471
    0
  11. #371 MapleSy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 22:02

    หาผู้ใหม่. อย่าทนนน

    #371
    0
  12. #311 Airzaa1810 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 07:55
    เป็นพ่อที่เห็นแก่ตัว
    #311
    0
  13. #273 SomponratMalasut (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 13:31
    พ่อน่าจะเข้าใจนะ เพราะพ่อก็มีคนรักยอมขัดใจพ่อตัวเองแต่งคนรักทั้งที่พ่อไม่เห็นด้วย และตัวเองก็ไม่ได้รักเมียรอง เมียรองพยายามเท่าไหร่ก็ไม่รัก
    #273
    0
  14. #23 ผิง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 13:19

    เชียร์นางจ้าสู้ๆ

    #23
    0
  15. #4 ชิวฮวง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 20:24

    รอนะคะไรท์

    สงสารนาง

    สามีจะมาง้อมั๊ยเนี่ย

    #4
    0