มิอาจฝืนชะตาฟ้า

ตอนที่ 14 : มิอาจฝืนชะตาฟ้า บทที่ ๗ : คลางแคลงใจ (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42,933
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,155 ครั้ง
    15 ต.ค. 63

        วันรุ่งขึ้นบิดาก็เดินทางมาถึงจวนของนางในตอนสาย ใบหน้ามืดครึ้มของหลิงอี้หลงทำให้มารดาตนได้แต่ก้มหน้า หลิงอี้เซียงยอบกายคำนับผู้สูงวัยกว่า ใบหน้างามนิ่งเฉยเสียจนหลิงอี้หลงรู้สึกอยากจะตีนางสักที

 

            “คุกเข่าลง” เสียงเข้มเอ่ยสั่ง จิ้นหยางที่อยู่ด้วยได้แต่ส่ายหน้าไม่เห็นด้วย หลิงอี้เซียงส่งสายตาเป็นเชิงปรามอีกฝ่ายไว้

 

             ร่างเล็กคุกเข่าลงบนพื้นด้านหน้าเรือนรับรอง

 

            “ช่างไม่รักดีนัก! ข้าอยู่ไกลถึงเมืองหลวง แต่เจ้าก็ยังไม่วายสร้างเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจไปให้ ทำอะไรไม่นึกถึงหน้าตาของตระกูลแม้แต่น้อย!” บิดายังคงเอ่ยว่าจาต่อว่านางอีกหลายคำ หลิงอี้เซียงได้แต่ก้มหน้ารับไม่ปริปากแก้ตัว รอจนหลิงอี้หลงเริ่มจะเหนื่อยนั่นแหละ นางถึงได้เอ่ยปากเล่าความจริง 

 

            “ข้าไม่รู้ว่าใครเอาเรื่องนี้ไปพูด แต่ท่านพ่อ…บุตรสาวของท่านหาใช่สตรีเช่นนั้น หลายปีมานี้แม้ข้าจะดื้อรั้นแต่ก็ไม่เคยทำตัวเสียหายในเรื่องทำนองนี้ และไม่คิดจะทำให้ท่านและสกุลหลิงต้องขายหน้า หลายวันมานี้อี้เซียงล้มป่วย หากจะถามหาบุรุษที่เข้านอกออกในบ้านนี้ก็เห็นจะมีเพียงเถียนหยวนกับท่านหมอจิ้งเท่านั้น หนึ่งวิ่งตามหมอ หนึ่งวิ่งมารักษา ถ้อยคำครหาเหล่านั้นหาได้มีความจริงสักนิด แต่หากเรื่องนี้ทำให้สกุลหลิงต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง อี้เซียงยินดีอยู่ที่นี่ไปชั่วชีวิต ไม่ขอกลับเมืองหลวงอีก”หลิงอี้เซียงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตาซื่อตรงไม่คล้ายเอ่ยความเท็จ ถ้อยคำสุดท้ายนั้นทำให้จี้ไป๋หยางและหลิงอี้หลงได้แต่มองบุตรสาวของตนด้วยความตกใจ

 

            “เรื่องที่คุณหนูกล่าวมาเป็นความจริงทั้งหมดเจ้าค่ะ ข้าและเถียนหยวนเป็นพยานได้ คุณหนูไม่เคยทำเรื่องเสื่อมเสียอย่างที่ใครๆกล่าวหา” จิ้นหยางที่เห็นนายตนต้องคุกเข่าอยู่นานก็ทนไม่ได้ จึงได้คุกเข่าโขกศีรษะพลางช่วยแก้ต่างอีกแรง ครรภ์ของคุณหนูยังอ่อน ให้นั่งคุกเข่านานๆย่อมไม่ดีแน่!

 

            “เชื่อเซียงเอ๋อร์เถอะนะเจ้าคะ บุตรสาวของเราไม่มีทางโกหกแน่ ท่านเป็นคนเลี้ยงนางมาเองกับมือ นิสัยของนางเป็นอย่างไรท่านรู้ดียิ่งกว่าใคร”จี้ไป๋หยางเอ่ยกับสามีของตนทั้งน้ำตา ใบหน้าของบุตรสาวซูบซีดเสียจนตนนึกเป็นห่วง ได้ยินว่านางไม่สบายมาหลายวันแล้ว หลิงอี้หลงมองสตรีสามนางตรงหน้าแล้วได้แต่ถอนหายใจหนัก เพราะเรื่องนี้ทำให้ชื่อเสียงของสกุลหลิงต้องด่างพร้อยตนจึงไม่อาจนิ่งดูดายได้ แต่หลิงอี้เซียงนั้นไม่เคยโกหก ในบรรดาบุตรสาวทุกคนของตน นางเป็นคนที่ซื่อตรงต่อความรู้สึกตนเองมากที่สุด เพราะเป็นเช่นนั้นสองพ่อลูกถึงมีปากเสียงกันอยู่บ่อยครั้ง ด้วยต่างพูดจาไม่ไว้หน้าผู้อื่นด้วยกันทั้งคู่

 

            “ช่างเถอะ พวกเจ้าลุกขึ้นได้แล้ว” หลิงอี้หลงโบกมือให้สตรีทั้งสาม คล้ายเหนื่อยหน่ายใจ จิ้นหยางรีบเข้าไปพยุงนายของตนให้ลุกขึ้น สีหน้าของคนสนิทเต็มไปด้วยความกังวลใจ จนหลิงอี้เซียงได้แต่บีบมือของอีกฝ่ายเบาๆเพื่อให้นางคลายกังวล นางไม่ได้อ่อนแอถึงเพียงนั้น ลูกของนางก็เช่นกัน

 

            ค่ำวันนั้นหลิงอี้เซียงจึงได้กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาครอบครัวเป็นครั้งแรกในรอบสองเดือน แม้บิดาจะยังเคืองๆนางอยู่แต่ก็ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้อีก หลิงอี้หลงนั้นแม้จะหัวโบราณและคร่ำครึไปบ้าง แต่ก็หาใช่คนไร้คุณธรรม เพียงแต่ไม่รู้จักยืดหยุ่น ยอมหักไม่ยอมงอ และก็ให้ความสำคัญกับชื่อเสียงของตระกูลมากเกินไปจนบางครั้งก็หลงลืมที่จะใส่ใจความรู้สึกของคนในครอบครัว

 

            “อยู่ที่นี่เจ้าไม่ได้ลำบากใช่หรือไม่” จี้ไป๋หยางเอ่ยถามบุตรสาว ไม่ได้พบกันเพียงสองเดือนหลิงอี้เซียงนั้นซูบผอมลงมากเสียจนตนนึกตกใจ หลิงอี้เซียงส่ายหน้าเล็กน้อย เดิมทีตนถือว่าสุขสบายกายและใจมาก เพียงแต่ช่วงนี้นางแพ้ท้องอย่างหนัก แม้จะรู้สึกอยากอาหารตลอดเวลา แต่ก็ใช่จะกินได้มากอย่างใจนึก เอาเข้าจริงช่วงอาทิตย์หลังๆมานี้ นางแทบจะไม่ได้กินอะไรสักเท่าไหร่ หรือบางทีกินแล้วก็อาเจียนออกจนหมด

 

            “ท่านแม่อย่าได้กังวลเลย ข้าสบายดีเป็นอย่างมาก ความเป็นอยู่ที่นี่ก็ไม่ได้เลวร้ายนัก คนในหมู่บ้านก็ดีกับข้ามาก แท้จริงชีวิตที่นี่ดีกว่าตอนที่ข้าอยู่จวนเสนาบดีเสียอีก” หลิงอี้เซียงบอกในสิ่งที่ตนคิด จี้ไป๋หยางได้แต่มองบุตรสาวของตนด้วยความเห็นใจ การตัดสินใจเช่นนี้ของนาง ภายภาคหน้าคงมิได้สบายนัก แต่บุตรสาวของตนนั้นเป็นคนเข้มแข็ง อย่างไรอีกฝ่ายก็ต้องผ่านไปได้อย่างแน่นอน

 

            “พรุ่งนี้แม่คงต้องเดินทางกลับพร้อมกับท่านพ่อของเจ้าตั้งแต่เช้า เช่นนั้นแม่ไม่กวนเจ้าแล้ว” จี้ไป๋หยางเอ่ยบอกบุตรสาวที่สีหน้าไม่ใคร่จะดีเท่าไหร่นัก หลิงอี้เซียงพยักหน้า ภายในตีรวนขึ้นมาจนรู้สึกวิงเวียนศีรษะปนอยากจะอาเจียน นางมักจะอาเจียนในช่วงเช้าแล้วก็ช่วงก่อนจะเข้านอนเสมอ 

 

            “เจ้าค่ะ” เสียงใสเอ่ยตอบหากไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมามองมารดาของตน จี้ไป๋หยางขมวดคิ้วมุ่น ด้วยรู้สึกว่าหลิงอี้เซียงนั้นมีท่าทางแปลกๆไป

 

            แทบจะทันทีที่ประตูถูกปิดลง ร่างเล็กก็พุ่งตัวออกไปโก่งคออาเจียน เสียงโอ้กอ้ากดังอยู่สักพัก ก่อนหลิงอี้เซียงจะเอนกายพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทางอ่อนแรง ใบหน้างามมีเหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นเต็มใบหน้า ใช้เวลาอยู่พักใหญ่นางถึงสามารถพาตนเองไปอาบน้ำชำระร่างกายได้

 

            เงาร่างผอมบางของสตรีวัยกลางคน มองเข้าไปด้านในประตูที่ปิดสนิทด้วยสายตาอ่านยาก สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวลใจ เมื่อครู่ตนเผลอลืมถุงหอมที่พกติดตัวไว้ในห้องบุตรสาว ด้วยเดินไปได้ไม่ไกลนักจึงย้อนกลับมาเอา แต่เสียงอาเจียนของบุตรสาวภายในห้องทำให้จี้ไป๋หยางไม่กล้าที่จะเคาะประตูเรียกอีกฝ่าย

 

            อาการของหลิงอี้เซียง ช่างคล้ายกับ…

 

            หรือว่า…

 

            จี้ไป๋หยางได้แต่มองเข้าไปด้านในห้องด้วยสีหน้ากังวลใจ

………………………

มาต่อแล้วจ้า อย่าลืมกดติดตามกันไว้ด้วยน้า

ฉบับ E-book กดด้านล่างได้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTgzNDQ0NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEzMjMwMyI7fQ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.155K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,512 ความคิดเห็น

  1. #2511 DinDumm (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2564 / 20:39
    ปล่อยนางเอกไปอย่าให้นางกลับไปตนรกอีกนะสงสารพอแล้วหัดรักตัวเองบ้าง
    #2,511
    0
  2. #2505 parkraerim (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 18:23
    ไม่นะท่านแม่!!!
    #2,505
    0
  3. #1935 Jellydolphin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2563 / 12:40
    แม่อย่าดึงลูกกลับไปนรกเชียว
    #1,935
    0
  4. #1881 ฺBedroom (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 10:56
    ชะตาฟ้าลิขิตจริงๆ
    #1,881
    0
  5. #1477 Ladda Aew (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2563 / 12:20
    หุบตูดแล้วกลับไปนอนคุณแม่ ช่วยลูกไม่เคยได้ก็อย่าเจ๋อไปรู้อะไรให้มากเรื่อง
    #1,477
    3
    • #1477-2 SanNi_02(จากตอนที่ 14)
      27 มกราคม 2564 / 08:26
      หุบตูด5555
      #1477-2
    • #1477-3 Kakaka_Nest(จากตอนที่ 14)
      20 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:34
      ขำ5555555555
      #1477-3
  6. #1199 ดวงหทัย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 10:30
    เหยียบๆว้ให้มิดเลยนะต้ะ
    #1,199
    0
  7. #893 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 22:45
    นั่นไงงง
    #893
    0
  8. #725 1988yongsi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 15:16
    คุณแม่!!!!!!!.... เหยีบไว้คุณแม่
    #725
    0
  9. #619 Aoxlg (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 08:30
    แม่บอกคือเกม อิแม่!!!!ห้ามนะ!!!!
    #619
    0
  10. #609 AiJaewa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 13:33
    ถ้าแม่เอาไปบอกใครก็ครบสูตร เอือม
    #609
    0
  11. #602 Mεσ' (- -)' (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 05:16
    อะ มารอบทต่อไปของท่านแม่กัน
    #602
    0
  12. #509 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 12:48
    แม่ก็นะ จะจัดการยังไงถ้าลูกท้องจริงๆ
    #509
    0
  13. #446 mildmancat (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 10:35
    คือหมดคำสิเว้า
    #446
    0
  14. #369 CHA.h (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 20:29
    ถ้าแม่เสนอหน้าไปบอกพ่อหรือท่านเสนาคือเลิกอ่านไม่เอาแม่แบบนี้ไม่ปลื้มอย่างแรงโอ้ยยย
    #369
    0
  15. #350 Airzaa1810 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 20:47
    ท่านแม่อย่าพูดนะ
    #350
    0
  16. #303 Naruko (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 22:32
    คือ แม่นี่เห็นลูกป่วย แต่ยังจะกลับกับสามี เอิ่ม นี่คือรักลูกแล้วใช่ป่ะ ไม่ขอสามีอยู่ดูแลลูกสักคำเลย
    #303
    0
  17. #183 kikijajakiki (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 00:21
    แม่ไม่ต้องเผือกไปบอกใครนะ
    #183
    0
  18. #166 loveforeverjk35 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 18:29
    อย่าตัดจบแบบนี้ หยุดปากตัวเองไม่ทันจริงๆ ซอรี่นะไรท์
    #166
    0
  19. #165 Bow_01 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 18:23

    อย่านะ! ท่านแม่!!! พลีสสสสส
    #165
    0
  20. #162 หนูเล็ก (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 13:33

    มาต่อเถอะค่ะ เจ้าก้อนแป้งทำให้ท่านยายรู้แล้วล่ะ รู้แล้วเป็นไง เก็บความลับของลูกสาวให้ดีน่ะ น่าสงสารจัง

    #162
    0
  21. #160 Cocoacola (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 13:20
    แม่รู้แล้ววววว
    #160
    0
  22. #159 tigerdog (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 13:09
    อย่านะ อย่าบอกใคร ถ้ารักลูกก็ให้ลูกทำสิ่งที่ชอบเถอะ
    #159
    0
  23. #158 WTNooMook (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 10:14
    หวังว่าแม่จะไม่ยุ่งนะ ตัวเองยังเอาตัวไม่รอดเลย ให้ลูกอยู่อย่างสบายใจเถอะ อย่าดึงลูกกลับไปทุกข์เลย
    #158
    0
  24. #157 ยาย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 03:07

    คิดแล้วว่านางเอกจะกลับไปได้ยังงัย ตกลงก็แม่นี้แหละที่ทำเรื่องยุ่ง

    #157
    1
    • #157-1 สิบลี้ (จากตอนที่ 14)
      31 สิงหาคม 2563 / 10:43
      +111คิดเหมือนกันเลย
      #157-1
  25. #156 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 14:07

    รอ รอ รอตอนต่อไปค่ะ

    #156
    0