มิอาจฝืนชะตาฟ้า

ตอนที่ 13 : มิอาจฝืนชะตาฟ้า บทที่ ๖: บุตรสาวไม่รักดี (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41,757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,901 ครั้ง
    15 ต.ค. 63

           “เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือท่านแม่ ท่านพ่อมีงานรัดตัวเช่นนั้นคงมิอาจปลีกเวลามาเยี่ยมบุตรสาวนอกคอกอย่างข้าได้” หลิงอี้เซียงตั้งสติก่อนจะเอ่ยถามมารดา จี้ไป๋หยางมีสีหน้าลำบากใจก่อนจะเปิดปากเล่า

 

            “ใครกันเอาที่เอาเรื่องนี้ไปพูด! ช่วงนี้ร่างกายของข้าไม่ค่อยแข็งแรง คนที่คอยเข้านอกออกในก็เห็นจะมีแต่เถียนหลวนกับท่านหมอจิ้งเท่านั้น!”หลิงอี้เซียงแสร้งเอ่ยเสียงดังคล้ายไม่พอใจ แม้ในใจจะโล่งอกเป็นอย่างมาที่การมาของท่านพ่อในครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องที่นางกังวลใจอยู่ ส่วนคนที่เมืองหลวงจะมองนางอย่างไรตนก็หาได้ใส่ใจไม่ เส้นทางห่างไกลกว่าสี่สิบลี้* ตนอยู่ที่นี่อย่างไรก็คงไม่อาจรับรู้ได้ หากวันนี้มารดาไม่เดินทางมาที่เหลียวตู ตนก็คงไม่มีทางรู้ว่าใครจะนำเรื่องของนางไปเอ่ยถึงเสียๆหายๆอย่างไรบ้าง ถึงอย่างไรตนก็เป็นหญิงหม้าย คงไม่เหลือภาพพจน์ใดให้รักษาอีกแล้ว 

 

            เรื่องเป็นเช่นนี้ได้ยิ่งดี ตนจะได้มีข้ออ้างอยู่ที่เหลียวตูไปชั่วชีวิต ไม่ต้องกลับไปที่เมืองหลวงอีก 

 

            นอกจากมารดาและบิดาแล้ว เมืองหลวงก็ไม่มีสิ่งใดควรค่าให้นางนึกถึง

 

            “ท่านพ่อของเจ้าโกรธมาก อย่างไรเรื่องนี้ก็ส่งผลต่อตระกูล หากพรุ่งนี้เขาเอ่ยวาจาไม่ดีต่อเจ้า ก็อย่าได้คิดมาก ค่อยๆอธิบายให้ท่านพ่อฟัง เข้าใจหรือไม่” จี้ไป๋หยางเอ่ยกับบุตรสาว หลิงอี้เซียงได้แต่ถอนใจ เรื่องเช่นนี้…หากนางเป็นบิดาแล้วล่ะก็จะไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด อย่างไรก็มีอำนาจในมือใครกล้าครหาก็สั่งตบปากสักสิบรอบเป็นอย่างต่ำ โทษฐานที่มารังแกบุตรสาวของตน แต่อนิจจาที่หลิงอี้หลงไม่มีทางคิดเห็นเช่นเดียวกับตนแน่ เมื่อมองไปที่ใบหน้าลำบากใจของมารดาหลิงอี้เซียงก็ได้แต่พยักหน้าตกลง

 

            “ข้ารู้แล้ว ท่านอย่ากังวลเลย อย่างไรเขาก็เป็นบิดาข้า จะดุด่าข้าบ้างก็เป็นเรื่องสมควร”นางเอ่ยอย่างไม่คิดอะไรมาก นั่นทำให้จี้ไป๋หยางได้แต่พ่นลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก มือที่เริ่มเหี่ยวย่นลูบศีรษะของหลิงอี้เซียงอย่างแผ่วเบา นั่นทำให้ผู้เป็นบุตรสาวขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาในทันที ปากเล็กเม้มแน่นหากแต่ก็ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นสบตากับมารดาของตน จี้ไป๋หยางมองบุตรสาวด้วยความสงสาร

 

            “แม่ไม่ใช่แม่ที่ดีเลย เซียงเอ๋อร์…แม่ทำให้เจ้าต้องอดกลั้นอีกแล้วใช่หรือไม่” น้ำเสียงกล่าวโทษตัวเองของมารดา ทำให้หลิงอี้เซียงเงยหน้าขึ้นสบตนกับอีกฝ่าย ก่อนจะส่ายหน้าไม่เห็นด้วย 

 

            “ตั้งแต่เล็ก เพราะข้าเป็นสตรีที่อ่อนแอ ทำให้เจ้าต้อง    คอยอดกลั้นอยู่เสมอ ทำผิดก็ไม่มีมารดาคอยให้ท้ายเหมือนคนอื่นๆ แม่ขอโทษนะ แม่…ผิดต่อเจ้ามากจริงๆ แม้แต่ในยามที่เจ้าถูกกล่าวหา แม่ก็ยังไม่กล้าปริปากแก้ต่างให้เจ้า” จี้ไป๋หยางเอ่ยความรู้สึกที่อัดอั้นภายในใจออกมา หลิงอี้เซียงส่ายหน้า มือเล็กกุมมือของมารดาไว้แน่น เมื่อเงยหน้าขึ้นสบตากับบุตรสาวที่มีน้ำตาคลอหน่วย สองแม่ลูกก็โผเข้ากอดกันแน่น หลิงอี้เซียงหลั่งน้ำตาออกมาอย่างไม่อาจหักห้าม ในตอนที่นางยังเล็กๆ ตนมักจะถูกลงโทษบ่อยกว่าพี่น้องคนอื่นๆเสมอ นางเคยสงสัยว่าเหตุใดมารดาถึงเอาแต่นิ่งเงียบ ไม่เคยเรียกร้องสิ่งใดให้กับตนเองเลย แต่ในยามที่ตนกำลังจะได้เป็นแม่คนจริงๆนางถึงได้เข้าใจ ไม่มีมารดาคนใดไม่รักลูก แต่ละคนล้วนมีวิธีแสดงออกที่แตกต่างกัน ท่านแม่คงไม่ต้องการให้ท้ายนางจนเสียนิสัย การกระทำของท่านแม่สอนให้นางเข้มแข็ง นางถึงยืนหยัดมาได้ถึงทุกวันนี้

 

            “สำหรับข้า ไม่มีใครดีไปกว่าท่านอีกแล้ว มีท่านคอยปรามข้าไว้เช่นนี้ก็ดีแล้ว หาไม่ท่านพ่อคงได้ปวดหัวมากกว่านี้แน่”หลิงอี้เซียงเอ่ยติดตลก นั่นทำให้จี้ไป๋หยางอดค้อนบุตรสาวของตนไม่ได้ ร่างเล็กกอดมารดาของตนไว้แน่น 

 

            “จนถึงตอนนี้…ข้าไม่เคยโกรธท่านเลย” นางเอ่ยบอกเสียงอู้อี้ ในใจรู้สึกผิดต่อมารดาไม่น้อย เดิมทีนางไม่ได้ต้องการปิดบังความจริงเรื่องลูก แต่เพราะรู้นิสัยของมารดาดี จึงไม่อยากทำให้อีกฝ่ายต้องลำบากใจที่ต้องปิดบังเรื่องนี้กับบิดาตน

 

            “ท่านวางใจเถอะ ท่านก็รู้ดีนี่ ในบรรดาบุตรสาวทั้งหมดของใต้เท้าหลิง ข้าเป็นคนเดียวที่รับมือกับความโกรธของท่านพ่อไหว” หลิงอี้เซียงเอ่ยให้มารดาของตนสบายใจ  ตอนค่ำในจวนเก่าสกุลจี้จึงไม่ได้เงียบเหงาเหมือนเก่า เพราะมีจี้ไป๋หยางเพิ่มมาอีกคน หลิงอี้เซียงเอ่ยปากออดอ้อนขอให้มารดาทำเกี๊ยวหมูให้ตนกิน เดิมทีตนแทบจะกินอะไรไม่ได้มาหลายวัน แท้จริงแล้วเจ้าเด็กในท้องของนางเลือกกินมากเลยต่างหาก ค่ำนี้นางถึงได้กินเกี๊ยวหมูไปสามชามใหญ่ ท่าทางของบุตรสาวทำให้จี้ไป๋หยางมองด้วยความแปลกใจ อาการเช่นนี้ของหลิงอี้เซียงช่างคุ้นตาอย่างประหลาด

 

……………………………………………………………………………………………………

*1 ลี้ ประมาณ 500 เมตร

ฉบับ E-book กดด้านล่างได้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTgzNDQ0NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEzMjMwMyI7fQ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.901K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,512 ความคิดเห็น

  1. #2504 parkraerim (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 18:20
    ท่านแม่คะ จะจับได้ก็ไม่ว่าหรอกค่ะแค่อย่าโป๊ะแตกให้คนอื่นรู้ก็พอนะคะ
    #2,504
    0
  2. #1880 ฺBedroom (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 10:53
    ค่านิยมของผู้หญิงโบราณช่างน่าเศร้านัก เราไม่อาจตัดสินใครด้วยความคิดของตัวเราอย่างเดียวได้หรอก แต่ชีวิตแบบนี้ช่างอบอุ่นยิ่งนัก เสียดายจริงๆ
    #1,880
    0
  3. #1825 theAce95 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 23:07
    อ่านตอนนี้แล้วน้ำตาคลอเลยค่ะ
    #1,825
    0
  4. #1476 Ladda Aew (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2563 / 12:15
    แน่ใจว่าเป็นแม่ที่รักลูก
    #1,476
    0
  5. #1388 MoMo86_BI96 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 11:23
    มีแม่แบบนี้ก็อัดอั้นต่อไปเถอะ ไม่ทำอะไรเพื่อลูกเลย ปวดใจ มีแม่ก็เหมือนไม่มี
    #1,388
    0
  6. #1174 chanchan123 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 19:51
    ท่านแม่ก้อนะ อ่อนแอเกินไป
    #1,174
    0
  7. #892 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 22:43
    แม่รู้มั้ยก่อนจำได้เปล่า
    #892
    0
  8. #870 THELASTTIMEaGAin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 23:58
    การเว้นวรรคคำไม่ดี เวลาอ่านแล้วขัดใจมากเลยค่ะ
    #870
    0
  9. #724 1988yongsi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 15:11
    คุณแม่ทิ้งสมบัติไว้ให้น้องเยอะๆหน่อยหลานจะได้สบาย555555
    #724
    0
  10. #601 Mεσ' (- -)' (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 05:14
    แม่ที่ไหนรักลูกแบบนี้กัน ตรรกะ
    #601
    0
  11. #526 babyteleost (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กันยายน 2563 / 00:44
    อ่านแล้วรำคาญในความลำไยของแมานางเอก เป็นแม่ที่ไร้ประโยชน์สุดๆ
    #526
    0
  12. #507 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 12:36
    แม่จะรู้ไหมนะ
    #507
    0
  13. #460 dreammiing (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 22:18
    แม่จะมาฉลาดเอาตอนนี้ไม่ได้ 5555
    #460
    0
  14. #349 Airzaa1810 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 20:43
    น้องกอดๆๆๆ
    #349
    0
  15. #144 Manto20 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 07:18
    รอๆคะสนุก
    #144
    0
  16. #143 Linda30466 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 14:26
    สนุกคะ รอตอนต่อไปคะ
    #143
    0
  17. #142 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 12:10

    อืม.....รอตอนต่อไปค่ะ.....^_^

    #142
    0
  18. #141 555 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 19:31

    สนุกค่ะ

    รอทุกวันนะคะ

    (ไม่ได้กดดันเล้ยยยย)

    555

    #141
    0
  19. #140 daisyofthegalaxy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 18:54

    แม่นางเอกรักผัวแน่ๆ

    ส่วนรักลูก ก็คงจะรักแหละมั้ง

    แต่รักแบบไหน ไหงไม่เคยปกป้องลูกก็สงสัยอยู่

    มาจากตระกูลแร้นแค้นหรือก็ไม่ใช่

    เป็นหญิงชาวบ้านธรรมดาหรือก็เปล่า

    ง๊ง งง อยู่รอดในจวนได้ไง

    ถ้านางเอกอ่อนแอกว่านี้ก็ตายไปแล้ว

    แม่จะมานั่งร้องไห้ให้ใครดูเหรอ


    นางเอกก็บ้าคิดมาได้ว่าแม่ทำดีแล้วที่ไม่ให้ท้าย

    มันไม่ใช่เว้ยยยยย

    งั้นเธอมีลูกก็อย่าปกป้องลูก ทำตัวเหมือนที่แม่เธอทำกับสิยะ

    #140
    0
  20. #138 hokutou (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 15:42

    สั้นจัง แต่รอนะ
    #138
    0
  21. #136 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 14:55

    เอาดีๆ อยากให้นางเอกหาผัวใหม่ซะเลย แต่งกับคน

    ที่เขารักเราและเรารักเขา ไม่งั้นก็คงเป็นแบบแม่นางเอก

    ทนมาถึง 20 ปีจนลูกโตหย่าผัว พ่อนางเอกก็ไม่เคยรัก

    ทนไปทำไม ความคิดคนอ่อนแอแบบนั้น

    #136
    0
  22. #135 PuiPui--r (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 11:43
    เงียบไว้ดีแล้วล่ะ ไม่ต้องบอกใครหรอกแม่ไม่ต้องบอกเพราะบอกไปก็ช่วยอะไรไม่ได้ ดีไม่ดีจะมาคร่ำครวญให้กลับไปอยู่กับสามีอีก ส่วนอิตาพ่อยิ่งห้ามรู้เด็ดขาดเดี๋ยวคิดใช้เด็กในท้องไปหาประโยชน์กับอิท่านอ๋องจะยิ่งตัดขาดไม่ได้
    เธอๆ การไม่ให้ท้ายจนลูกกลายเป็นเด็กเอาแต่ใจกับความอ่อนแอได้แต่ยืนลืมตาดูลูกถูกลงโทษโดยไม่มีปากมีเสียงปกป้องลูกไม่ได้มันคนละอย่าง แม่เธอเป็นอย่างหลังนะ เธออย่าสปอยด์แม่เธอสิ
    #135
    3
    • #135-2 mydear26(จากตอนที่ 13)
      28 สิงหาคม 2563 / 14:57
      การให้ท้ายลูกกับการปกป้องลูกมันคนละอย่างกันเน้อ ให้ท้ายคือการที่ลูกทำผิดแล้วไม่บอกกล่าวปล่อยเลยตามเลย แต่การปกป้องคือถ้าลูกถูกรังแกแล้วไม่ช่วยเหลือลูก แต่การที่ลูกถูกรังแกเราต้องดูเหตุผลด้วยว่าลูกทำผิดจริง หรือโดนใส่ร้าย

      ส่วนนางนะความคิดเห็นส่วนตัวถ้าอยากหนีจิงน่าจะไปให้ไกลกว่านี้ไม่ต้องให้ใครตามเจอแล้วค่อยส่งข่าวบอกทีหลังแต่ไม่ต้องบอกที่ยุเพราะมาแค่นี่อิอนุก้อมาสอดได้และยังสร้างเรื่องให้ได้อีก
      #135-2
    • #135-3 kikijajakiki(จากตอนที่ 13)
      3 กันยายน 2563 / 00:19
      จริง

      แม่ประสาทมาก ยืนดูลูกถูกทำโทษ

      เหมือนรักแต่ผัวไม่รักลูก กลัวว่าเถียงแทนลูกแล้วผัวจะไม่รัก
      #135-3
  23. #134 MingkwanHaoka (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 11:29
    เง้ออออ สั้นจุงเบย
    #134
    0