มิอาจฝืนชะตาฟ้า

ตอนที่ 12 : มิอาจฝืนชะตาฟ้า บทที่ ๖: บุตรสาวไม่รักดี (70%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41,147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,940 ครั้ง
    15 ต.ค. 63

         จู่ๆข่าวลือที่ว่าหลิงอี้เซียงมีบุรุษน้อยใหญ่มาเกี้ยวพาที่จวนไม่ขาดสายก็แพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมืองหลวง บ้างกล่าวหาร้ายแรงถึงขนาดว่านางขอหย่าขาดกับท่านเสนาบดีเหยียนเพราะแอบคบชู้สู่ชาย

 

            เรื่องนี้ทำให้ใต้เท้าหลิงแทบเต้น ด้วยไม่คิดว่าบุตรสาวจะถูกครหาเช่นนี้ เรื่องราวชักบานปลายไปกันใหญ่

 

            “มะรืนนี้ข้าจะไปเหลียวตู” หลิงอี้หลงเอ่ยบอกกับทุกคนในระหว่างที่กำลังทานมื้อค่ำ จี้ไป๋หยางได้แต่ก้มหน้าด้วยรู้ว่าเรื่องของบุตรสาวของตนทำให้สามีต้องทุกข์ใจมาก อนุหลี่และหลิงอี้จิงได้แต่พากันลอบยิ้มด้วยความพึงพอใจ หลิงอี้เซียงทำเรื่องงามหน้าไว้เช่นนี้ ภายภาคหน้าถึงนางอยากจะกลับจวนสกุลหลิงก็ไม่รู้ว่าจะมีใครต้อนรับนางหรือไม่

 

            ใบหน้าที่เริ่มเหี่ยวย่นของหลิงอี้หลงฉายแววกลัดกลุ้มใจ ไม่คิดว่าบุตรสาวคนรองจะสร้างเรื่องสร้างราวให้ตนมากมายถึงเพียงนี้

 

            ช่างไม่เคยทำให้บิดาสบายใจนัก!

 

            ในบรรดาลูกทั้งสามคน ตนต้องปวดหัวกับหลิงอี้เซียงมากที่สุด นางทั้งเอาแต่ใจและดื้อรั้น ครั้งนี้สร้างเรื่องสร้างราวใหญ่โตจนดังมาถึงเมืองหลวง หากปล่อยไปเช่นนี้ชื่อเสียงที่บรรพบุรุษสั่งสมมาคงถูกนางทำลายจนป่นปี้

 

            คนเมืองหลวงจะคิดเห็นต่อนางอย่างไร หลิงอี้เซียงหาได้รับรู้ไม่ ด้วยตั้งแต่รู้ว่าตนตั้งครรภ์นางก็แพ้ท้องอย่างหนัก ร่างกายเริ่มซูบผอมเสียจนดูเหมือนคนป่วยมากกว่าคนท้อง

 

            เสียงเคาะประตูด้านหน้าจวนดังขึ้น ร่างแบบบางที่กำลังถูกความคลื่นเหียนจู่โจมได้แต่โบกมือให้จิ้นหยางออกไปดู ในยามนี้แม้แต่จะขยับตัวนางก็ไม่สามารถ

 

            หวังว่าคนสนิทคงพอจัดการธุระให้ตนได้ ในยามนี้ต่อให้ผืนฟ้าจะถล่มลงมาตรงหน้านางก็หาได้สนใจไม่

 

            มือเล็กวางไปที่หน้าท้องของตนอย่างแผ่วเบา

 

            “เจ้าเด็กดื้อ ขืนยังเป็นเช่นนี้ แม่ของเจ้าจะเก็บงำความลับไม่ให้ผู้อื่นรู้ได้อย่างไร” นางอดเอ็ดเจ้าตัวเล็กในท้องไม่ได้ ลูกดื้อรั้นเช่นนี้เป็นเพราะมีเหยียนสือฟานเป็นบิดาแน่!

 

            ตัวนางออกจะว่านอนสอนง่าย

 

            ยังไม่ทันคลอดลูกก็มีแววว่าจะเหมือนบิดาเสียแล้ว หลิงอี้เซียงได้แต่ค่อนขอดคนที่อยู่ไกลถึงเมืองหลวงในใจ ป่านนี้เขาคง ลืมไปแล้วว่าบนโลกนี้เคยมีสตรีชื่อหลิงอี้เซียงอยู่

 

            ไม่สิ...สำหรับเขา ในใจคงมีเพียง ‘หลิงอี้หลาน’เท่านั้น

 

ดวงตาเล็กหลับลงอย่างเหนื่อยอ่อน ไม่สนใจจะยกมือขึ้นเช็ดหยาดน้ำตาที่กำลังหลั่งรินของตนด้วยซ้ำ การลืมคนผู้หนึ่ง บางทีนางอาจต้องใช้เวลานับสิบปี แม้ตอนนี้ตนจะปล่อยวางเรื่องของเหยียนสือฟานได้แล้ว แต่บางครั้งก็อดนึกถึงอีกฝ่ายไม่ได้เช่นเดียวกัน

 

            นางได้แต่หวังว่าวันหน้าตนจะนึกถึงอีกฝ่ายน้อยลง และจะลืมเลือนเรื่องราวของเขาไปได้ในที่สุด

 

            “เซียงเอ๋อร์ นี่แม่เองนะลูก” เสียงหนึ่งดึงสติของนางให้กลับคืน หลิงอี้เซียงลืมตาพรึบ สีหน้าเคร่งขึ้นเล็กน้อย เรื่องนี้จะให้มารดารู้ไม่ได้เด็ดขาด!

 

            จี้ไป๋หยางเชื่อฟังและเกรงกลัวสามีมาก หากมารดารู้ว่านางตั้งครรภ์เรื่องนี้จะต้องรู้ถึงหูของท่านพ่อแน่ หากมีวันนั้นจริง ตนคงต้องถูกส่งตัวกลับจวนของสกุลเหยียนอย่างไม่มีทางเลือก

 

            นางไม่ยอม!

 

            ลูกเป็นของนางแต่เพียงผู้เดียว

 

            ในเมื่อเขาไม่ได้ต้องการนาง นั่นก็หมายถึงเขาไม่ได้ต้องการลูกด้วย หลิงอี้เซียงขบคิดด้วยสีหน้าวิตกกังวล จนมารดาต้องเอ่ยเรียกซ้ำอีกรอบ

 

            “อี้เซียงได้ยินแม่หรือไม่ “

 

            “ได้ยินเจ้าค่ะ ท่านแม่รอข้าสักครู่” หลิงอี้เซียงสูดลมหายใจลึกหนึ่งครา ตั้งสติก่อนจะพยุงตัวเองลุกขึ้น แม้ใบหน้างามจะซีดเซียวเสียจนเหมือนคนป่วยหนัก

 

            เมื่อบุตรสาวเปิดประตูออกมา จี้ไป๋หยางก็อดอุทานออกมาด้วยความตกใจไม่ได้ เหตุใดบุตรสาวของตนถึงได้มีสภาพย่ำแย่เช่นนี้ แม้จะย้ายมาอยู่ที่เหลียวตู แต่นางก็ไม่ได้ให้บุตรสาวต้องลำบาก เงินที่ให้มาก็มากโขอยู่ เหตุใดร่างกายของอีกฝ่ายถึงได้ซูบผอมลงขนาดนี้

 

            “เซียงเอ๋อร์ เหตุใดเจ้าถึงได้มีสภาพเช่นนี้ หรือว่าเจ้าป่วยหนัก” จี้ไป๋หยางพยุงบุตรสาวของตนมานั่งที่เตียง หลิงอี้เซียงส่ายหน้า มองมารดาที่น้ำตารื่นด้วยความไม่สบายใจ นางไม่ได้มีเจตนาจะหลอกลวงท่านแม่ของตน แต่เรื่องนี้นางไม่อาจหันหลังกลับได้ เมื่อตัดสินใจแล้ว ตนย่อมต้องเดินต่อไปให้สุดทาง

 

            “ข้าไม่สบายเล็กน้อย อาจเป็นเพราะยังไม่คุ้นชินกับอากาศที่เหลียวตูนัก” นางได้แต่โทษดินฟ้าอากาศ หวังว่ามารดาผู้อ่อนโยนของตนจะไม่สงสัย จี้ไป๋หยางมองบุตรสาวอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ในใจเกรงว่านางจะป่วยหนักแล้วไม่ยอมบอกความจริงกับตน

 

            “ท่านแม่มาหาข้าถึงที่นี่มีเรื่องอะไรอย่างนั้นรึ?” หลิงอี้เซียงเอ่ยถาม ปกติจี้ไป๋หยางแทบจะไม่ย่างเท้าออกจากจวน การที่นางมาหาตนถึงที่นี่ย่อมไม่ใช่เรื่องปกติ

 

            จี้ไป๋หยางมีสีหน้าลำบากใจ เพราะเรื่องคำครหาทำให้สามีของตนโกรธบุตรสาวมาก นางที่ร้อนใจหนักถึงได้รุดมาที่นี่ก่อนหน้าสามี ด้วยเกรงว่าสองพ่อลูกจะผิดใจกัน นางไม่อาจห้ามปรามสามีได้ ด้วยสำหรับสตรี…สามีเปรียบเสมือนผืนฟ้า ตนมิกล้าเอ่ยขัดหรือทำสิ่งใดให้อีกฝ่ายต้องลำบากใจ จึงต้องมาเอ่ยปรามบุตรสาวไว้แทน อย่างน้อยก็เพื่อไม่ให้สองพ่อลูกบาดหมางใจกันอีก

 

            “พรุ่งนี้ท่านพ่อของเจ้าจะมาที่นี่” หลิงอี้เซียงมองมารดาตาโต บิดาคงไม่ได้นึกอยากมาเยี่ยมเยียนตนเฉยๆแน่ ทั้งท่านแม่ยังร้อนใจถึงขั้นมาหานางก่อนโดยไม่รอสามีเช่นนี้

 

            จะต้องเป็นเรื่องใหญ่อย่างแน่นอน!

 

            หรือว่า…

 

            พวกเขาจะรู้เรื่องที่นางตั้งท้อง หลิงอี้เซียงคิดอย่างหวาดระแวง แต่จะเป็นไปได้อย่างไรในเมื่อนางกำชับบ่าวทั้งสองคนอย่างดี นอกเสียจากว่า…

 

            เป็นไปไม่ได้!

 

            แม้จะรู้จักกันได้ไม่นานนักแต่จิ้งหลิวหลันหาได้เป็นคนเช่นนั้น ท่าทางของเขามิได้เสแสร้ง ดังนั้นนางเชื่อว่าท่านหมอจิ้งไม่มีทางนำเรื่องนี้ไปบอกผู้ใด

………..

มาต่อแล้วจ้า เอาใจช่วยน้องด้วยยยย

ฉบับ E-book กดด้านล่างได้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTgzNDQ0NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEzMjMwMyI7fQ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.94K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,512 ความคิดเห็น

  1. #2503 parkraerim (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 18:16
    ขออนุญาตขำหน่อยเถอะ แพ้ท้องเป็นเรื่องปกตินะลูกจะมาโทษผู้ไม่ได้นะ 555555 แต่อยากโทษก็ได้นะคนทำด้วยกันก็ผิดกึ่งนึงนะเออ วงวารคุณพ่อเขานะคะไม่รู้เรื่องอะไรเลยโดนด่าเฉย
    #2,503
    0
  2. #1879 ฺBedroom (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 10:50
    ประทับใจในตัวเองกมากนัก แต่ก็เอาจริงเรื่องนี้มีเเต่คนเต้นเเทนตัวนางเอกกับพระเอก พระเอกเรายังไม่ทันคิดหรือทำอะไรด้วยซ้ำ อยู่นิ่งๆก็มีแต่คนประเคนทุกอย่างให้ ตลกดี
    #1,879
    0
  3. #963 Panisa2525 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 07:48
    อ่านๆไปก็เริ่มหมั่นตับอีอนุกะลูก นางเอกเก่งตรงไหนฟระวันๆมีแต่พร่ำเพ้อถึงผัว
    #อินจัด #นางเอกไม่เด็ดขาดเหมือนคำโปรย
    #963
    0
  4. #891 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 22:40
    น้องสู้ๆน้า
    #891
    0
  5. #723 1988yongsi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 15:06
    คุณแม่ระแวงกว่าลูกอีก..... เฮ้อ
    #723
    0
  6. #505 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 12:30
    ทำไมแม่ขี้กลัวอะไรขนาดนี้
    #505
    0
  7. #458 dreammiing (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 22:15
    คาแรกเตอร์แม่มันตลกและย้อนแย้งมากเลยค่ะ ถ้าบอกแม่เป็นลูกอนุไรงี้ยังจะพอว่านะ
    ปล. ใครส่งข่าวกลับเมืองหลวงอ่ะ
    #458
    0
  8. #368 CHA.h (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 20:20
    ส่วนนึงที่ลูกถูกดูถูกก็เป็นเพราะแม่ล้วนๆ อะไรๆก็ยอมเค้าไปหมด ความคิดสามีเป็นใหญ่ไม่ผิดแต่การไม่คิดปกป้องตัวเองหรือลูกเลยอันนี้น่าโมโหมาก ทั้งๆที่ชาติตระกูลก็ดีมีอำนาจหนุนหลังแต่ใช้ไม่เป็น สงสารก็แต่นางเอกต้องมีแม่แบบนี้
    #368
    0
  9. #348 Airzaa1810 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 20:40
    ทำไมท่านแม่ไม่ปกป้องน้องบ้างอ่ะ
    #348
    0
  10. #137 Nam-aoyAoy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 15:39

    มีแม่แบบนี้ ลูกก็ลำบากนะ ลูกสาวขุนนางใหญ่แต่กลับทำตัวอ่อนปานสาวใช้ ตลก ถึงอยากได้ผัวเขาก็ควรยอมพอประมาณเถอะ

    #137
    2
    • #137-1 Arisa_9579(จากตอนที่ 12)
      4 กันยายน 2563 / 07:31
      เห็นด้วยค่ะปกป้องอะไรลูกไม่ได้เลยกลัวแม้กระทั่งอนุซึ่งเป็นรองกว่าตัวเองตั้งเยอะขี้ขลาดมาก หงุดหงิดแทนลูกสาวเลย
      #137-1
    • #137-2 Naruko(จากตอนที่ 12)
      7 กันยายน 2563 / 22:23
      เห็นด้วยค่ะ ที่ลูกสาวดูหัวแข็ง ส่วนหนึ่งก็แม่หัวอ่อนไป ขนาดตัวเองเป็นฮูหยินรองแต่ดันปล่อยให้อนุหาเรื่อง ฐานะก็ดีกว่า แต่ดันยอมแต่งเป็นฮูหยินรอง
      #137-2
  11. #131 music25577 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 08:15

    ต่อๆๆๆค่ะค้างๆๆๆๆๆ
    #131
    0
  12. #130 puay3 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 23:45
    ลุ้นๆ สนุกมากค่ะ
    #130
    0
  13. #129 Kandao__ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 19:33
    เอาใจช่วยนางให้ปิดความลับได้มีผัวแบบนี้ไม่มีดีกว่าหาผู้ใหม่ไปเลย
    #129
    0
  14. #128 Nun2301 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 13:13
    น้องจะปิดความลับได้มั้ยนะ
    #128
    0
  15. #126 2H.1314 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 22:09
    รออออออออ
    #126
    0
  16. #125 moragot5296 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 22:04
    รอออค่าาา
    #125
    0
  17. #124 mydear26 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 21:50
    มีแม่แบบนี้ลูกถึงต้องถีบตัวเอง มีตระกลูดีแต่ไม่ใช้สู้ไม่ได้แม้แต่อนุ ไม่รุ้จักสู้หรือปกป้องลูก ส่วนนางเอกเมื่อตัดสินใจออกมาแล้วไม่ควรกลับไม่อีกเพราะหล่อนก้อสู้เต็มที่แล้วแต่คนไม่รักยังงัยก้อไม่รัก เพราะงั้นกลับมารักตัวเองกลับลูกดีกว่าถ้าไม่ผู้ที่ดีก้อยุกับลูกไปเถอะ อย่ากลับไปยอมทนแบบแม่หล่อนเลยดูแม่หล่อนเป็นตัวอย่างช่างมีความสุข 55555
    #124
    0
  18. #123 nulovertoon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 21:45
    น้องจะรับมือไหวไหม
    #123
    0
  19. #122 แอม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 21:28

    เปลี่ยนสามีได้ไหม ... พ่อก้อนแป้งเป็นท่านหมอดูจะดีต่อใจมากกว่าพ่อแท้ๆอีกนะ ลูกที่ไม่ได้เกิดจาดคนที่เค้ารักเค้าจะรักใคร่เอ็นดูแค่ไหนกัน ... ชอบตรงที่นางเอกเป็นคนที่รู้ใจตัวเองดีรู้ความต้องการของตัวเองและไม่ใช่คนทะเยอทะยาน

    #122
    0
  20. #121 jumlove1810 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 20:39

    เริ่มเกลียดแม่น้องละอะไรก็ยอมเขาทุกอย่างไม่เห็นเข้าข้างลูกเลยสู้เพื่อลูกมั้งสิออกมาอยู่กับลูกก็ได้ทำไมต้องยอมลูกอุตส่าห์หนีมาไกลขนาดนี้ทำไมไม่ช่วยลูก(โอ๊ยอินอย่างแรง)
    #121
    0
  21. #120 PuiPui--r (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 20:21
    อึดอัดกับแม่น้องเหลือเกิ๊นนนน กดตัวเองอะไรเบอร์น้านคะคู้ณ ดูนังอนุตัวดีเป็นตัวอย่างขนาดเป็นแค่อนุยังมีพาวเวอร์กว่าป้าเลยค่ะ
    #120
    0
  22. #119 MuayWAL (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 20:17
    อย่าหาว่าน้องกันสิ ... อย่าให้ใครรู้นะ
    #119
    0