มิอาจฝืนชะตาฟ้า

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46,312
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,953 ครั้ง
    14 ต.ค. 63

 

จวนสกุลเหยียน

 

            ภายในห้องหนึ่ง เงาร่างสองสายกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยง ใบหน้างามที่ชื้นไปด้วยเหงื่อส่ายหน้าไปมาด้วยความรัญจวนขณะถูกเคี่ยวกร่ำจากบุรุษร่างสูงหนาที่อยู่เหนือร่าง ใบหน้าคมคายของเหยียนสือฟานสะท้อนกับแสงตะเกียงภายในห้อง ราวกับเทพบุตรที่ถูกส่งมาจากสรวงสวรรค์ หลิงอี้เซียงแหงนหน้าขึ้นมองเพดานเมื่อถูกรุกเร้าอย่างหนักจากชายผู้เป็นสามี รอยยิ้มเย้ยหยันหนึ่งปรากฏขึ้นบนใบหน้าหน้างาม มีแต่เวลานี้เท่านั้น ที่นางเหมือนได้ครอบครองเขาจริงๆ แม้จะเป็นเพียงแค่ร่างกาย ซีกหน้าคมคายที่บดกรามแน่นยามสาดสัดความต้องการเข้าหาตน แรงขับเคลื่อนอย่างเร่าร้อนทำให้ร่างเล็กโยกคลอนไปตามการรุกเร้าของผู้เป็นสามี มือเล็กจิกขยุ้มผ้าปูเตียงไว้แน่นเมื่อรู้สึกมิอาจทานทนได้ หลิงอี้เซียงได้แต่เก็บภาพความทรงจำนี้ไว้

 

            ช่างโง่เขลา

 

            ช่างโง่เขลานัก!

 

            แม้แต่ยามที่ตนล่วงรู้ว่าถูกเขาทรยศ นางก็ยังไม่อาจตัดใจจากเขาได้

 

            สามปีแล้วที่นางแต่งเข้าเป็นฮูหยินของเสนาบดีฝ่ายขวาของแคว้นป่าย

 

            สามปีที่นางคิดว่านางได้ครอบครองหัวใจของเขา แต่แท้จริงแล้ว กลับมิได้เป็นเช่นนั้น

 

            เป็นความเข้าใจของนางแต่ฝ่ายเดียว

 

            เป็นความรักข้างเดียวของตน

 

            สำหรับเหยียนสือฟาน นางเป็นเพียงตัวแทนของสตรีที่เขาไม่อาจครอบครอง

 

            เป็นเพียงตัวแทนของพี่สาว

 

            เสียงหวีดร้องอย่างสุขสมดังสลับกับเสียงคำรามแหบต่ำ ร่างเล็กเกร็งกระตุกเล็กน้อยเมื่อถึงฝั่งฝันดังทุกครั้งที่ผ่านมา เพียงแต่ครั้งนี้หัวใจของตนมิได้อิ่มเอมไปด้วยความสุขอีกต่อไปแล้ว

 

            ร่างหนาซวนซบอยู่ด้านบน ปลดปล่อยความต้องการเข้าสู่ร่างของนางจนเอ่อล้น ก่อนจะเอนกายลงนอนด้านข้าง ใช้เวลาอยู่ชั่วครู่หลิงอี้เซียงจึงขยับกายลุกขึ้น เพื่อจ้องมองซีกหน้าคมคายที่ตนหลงใหลตั้งแต่แรกพบ มือเล็กเอื้อมไปสัมผัสใบหน้าคมคายของสามี เหยียนสือฟานมองนางคล้ายกับไม่เข้าใจในการกระทำของสตรีตรงหน้า

 

            “สือฟาน...มีสักครั้งหรือไม่ ที่ท่านคิดจะรักข้าบ้าง” น้ำเสียงหวานที่เอ่ยถามขึ้น ทำให้ร่างหนานิ่งงันไป อีกฝ่ายไม่ได้ตอบ แต่นั่นกลับทำให้นางได้คำตอบที่ชัดเจนขึ้นในใจ

 

            “เจ้าเป็นฮูหยินของข้า นั่นคือสิ่งที่สำคัญ” เสียงราบเรียบเอ่ยขึ้น หลิงอี้เซียงพยักหน้า แท้จริงนางควรพอใจเพียงเท่านี้

 

            เพราะวันนั้น เป็นตนที่ยื่นข้อเสนอกับอีกฝ่าย แต่งงานเพื่อครอบครัว ส่วนเขาแต่งงานเพื่อตัดใจจากพี่สาวตน ทุกอย่างล้วนเป็นไปอย่างที่นางและเขาตกลงกัน

 

            แต่อนิจจา...มนุษย์ก็แบบนี้

 

            ไม่รู้จักพอใจในสิ่งที่ตนมี อยากจะครอบครองให้มากขึ้น มากขึ้นไปอีก

 

            “เข้าใจแล้ว” ร่างเล็กเอ่ยก่อนจะนอนลงข้างกาย มือเล็กเอื้อมไปกอดร่างหนาไว้หลวมๆ คล้ายต้องการยึดเหนี่ยวเขาไว้

 

            แม้จะรู้ว่า...ยึดเหนี่ยวได้เพียงร่างกาย หาใช่หัวใจ

 

            รัชสมัยของป่ายจิ้นเทียนฮ่องเต้ บ้านเมืองก่อเกิดทรราชขึ้นมากมาย ฮ่องเต้ไม่ได้มีอำนาจเบ็ดเสร็จในการปกครองแคว้นป่าย โดยมีเสนาบดีซ้ายเกาเหลียงสือ เป็นผู้กุมอำนาจอยู่เบื้องหลัง ขั้วอำนาจถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่ง สกุลเหยียนแม้จะเป็นขุนนางที่ซื่อสัตย์แต่กลับไม่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้นัก แคว้นป่ายเข้าสู่กลียุคประชาชนลำบากยากแค้น ทั้งยังโดนขุนนางชั่วขูดรีด แม้แต่รัชทายาทอย่างป่ายหลงจือก็โฉดชั่ววางอำนาจบาตรใหญ่ ไร้ซึ่งคุณธรรม เเต่สวรรค์ก็มิได้โหดร้ายนักเมื่อองค์ชายรองอย่างป่ายเทียนหยู ฉลาดหลักแหลมทั้งยังมากด้วยคุณธรรม ขุนนางฝ่ายดีจึงคอยสนับสนุนเขาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทแทนป่ายหลงจือที่ไร้สามารถ แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายเมื่อหวังฮองเฮามีอำนาจมากเกินกว่าที่ผู้ใดจะต่อกร

 

            สกุลหลิงของหลิงอี้เซียงเป็นอีกหนึ่งตระกูลที่คอยสนับสนุนองค์ชายรอง เพราะพี่สาวของตนหลิงอี้หลานถูกแต่งตั้งเป็นพระชายา เดิมทีทั้งองค์ชายรองและเหยียนสือฟานนั้นเป็นสหายกันมาตั้งแต่เล็ก หลิงอี้หลานนับเป็นหญิงงามอันดับหนึ่ง แต่สิ่งที่ทำให้นางเหนือกว่าสตรีอื่นก็คือความสามารถทั้งบุ๋นและบู๊ที่เก่งมิแพ้บุรุษใด หัวใจของพยัคฆ์หนุ่มทั้งสองจึงถูกช่วงชิงไปได้อย่างง่ายดาย แต่ความรักย่อมต้องมีผู้ชนะและผู้พ่ายแพ้ องค์ชายรองได้หัวใจของพี่สาวตนไปครอบครอง หลิงอี้หลานถูกแต่งเข้าตำหนักปี้เฉินขององค์ชายรองไปเมื่อสามปีก่อน และเป็นช่วงเวลาเดียวกันที่นางและเหยียนสือฟานได้ทำข้อตกลงระหว่างกัน หลังจากสมรสพระราชทานของพี่สาวหนึ่งเดือน นางก็สวมชุดแดงก้าวเท้าขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวแต่งเข้าจวนสกุลเหยียน ความสัมพันธ์ของนางและเหยียนสือฟานเหมือนจะราบรื่น แต่แท้จริงกลับมีคลื่นใต้น้ำอยู่ภายใน นางทำหน้าที่ของฮูหยินไม่ได้ขาดตกบกพร่อง แต่นางมิอาจทำหน้าที่ของสตรีในดวงใจเขาได้ แม้จะใช้ความเพียรพยายามถึงสามปีเต็มก็ตาม

 

            เคยมีผู้กล่าวไว้ว่า...เมื่อไร้บุพเพ ก็ยากจะก่อเกิดความรัก ความพยายามที่ผ่านมาของตนจึงประหนึ่งก้อนหินที่ถูกโยนลงบ่อน้ำลึก ก่อเกิดระลอกคลื่นเพียงน้อยนิดและเลือนหายไป

 

            แต่หลังจากนี้...

 

            คงไม่มีอีกแล้ว

 

            อย่าเพิ่งคิดว่านางจะฆ่าตัวตายเพื่อบูชาแด่ความรักล่ะ!

 

            แม้จะเจ็บปวดเหลือเเสน แต่ตนก็ไม่ได้โง่งมปานนั้น หากเขาไม่รัก ต่อให้นางฆ่าตัวตายสักสิบครั้ง ผลของมันก็ยังคงเป็นเช่นเดิม

 

            แต่หลังจากนี้

 

            นางแค่...

 

            จะไปให้ห่างจากเขา ไปอยู่ในที่ที่ตนควรอยู่ ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่

 

            ลาก่อน...เหยียนสือฟาน

 

            ลาก่อน...ความรักที่ไม่อาจเป็นจริง

…………………………………………….

ฝากกดติดตามด้วยนะจ้า เรื่องนี้…ไม่ดราม่าจริงๆนะ 555 กดติดตามในเด็กดีแล้วอย่าลืมไปกดติดตามเพจของซือเซียนไว้ด้วยนะค้า อัพตามสะดวกจ้า ไม่กำหนดวันที่แน่นอน ขึ้นอยู่กับความขยันของไรท์ล้วนๆ เนื้อหาไม่หนักมากนะค้า เป็นแนวครอบครัวสบายๆ อ่านได้เรื่อยๆ 

ฉบับ E-book กดด้านล่างได้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTgzNDQ0NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEzMjMwMyI7fQ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.953K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,512 ความคิดเห็น

  1. #2304 Kkk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2563 / 19:56

    นอนกอดคนที่เขาไม่รักเป็นการทรมานกว่าการจากลา

    #2,304
    0
  2. #2057 Salisa_tnm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 17:02
    หืมอ่านแค่บทนี้ ก็รู้ว่าสนุก
    #2,057
    0
  3. #1869 ฺBedroom (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 10:11
    ถ้าเกิดน้องหย่าขึ้นมา จะไม่ส่งผลกับขั้วอำนาจทางการเมืองเหรอ
    #1,869
    0
  4. #981 เจ้าแมว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 10:57
    ดีค่ะ เมื่อเขาไม่รัก ก็มารักตัวเองดีกว่าเนอะ
    #981
    0
  5. #880 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 21:53
    เจ็บแต่จบที่แท้
    #880
    0
  6. #712 1988yongsi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 14:15
    ติดตามค่ะ
    #712
    0
  7. #537 RealBF (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กันยายน 2563 / 23:28
    พล็อตเริ่มต้น ขึ้นมาดีมากค่ะ ชอบๆๆดราม่าสิถึงจะสนุก
    #537
    0
  8. #494 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 11:22
    น่าสงสารนะ แต่ก็นับถือน้ำใจ ถ้าเป็นหญิงสมัยก่อนคงไม่กล้า และยอมทนเจ็บช้ำ
    #494
    0
  9. #476 150221 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 18:02
    ไม่ดราม่าแน่เหรอเปิดมาขนาดนี้
    #476
    0
  10. #462 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 22:54
    ชอบบบบบ
    #462
    0
  11. #454 dreammiing (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 21:44
    เปิดมาดีจังเลยค่ะ สำนวนดี บทบรรยายความรู้สึกเข้าถึงได้ เข้าใจนางเอกเลยอ่ะ นานๆ ทีจะเห็นนางเอกไม่ดันทุรังแล้ว แต่การไม่ฝืนชะตาจะเป็นยังไง ขอตัวไปอ่านบทต่อไปก่อนค่ะ :}
    #454
    0
  12. #442 ดิสตี้โนวา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 04:09
    Gone with the wind
    #442
    0
  13. #420 supaporn53342 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 19:59
    เริ่มอ่านก็ชอบแล้วนะ
    #420
    0
  14. #310 Airzaa1810 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 07:51
    น้องงงงงงงงง
    #310
    0
  15. #104 jumlove1810 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 09:15

    น่าสนุกค่ะติดตามค่ะ
    #104
    0
  16. #10 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 20:56

    นางคิดอะไรของนางอยู่กันนะ ขอลาจากไปใช้ชีวิตของตนเอง แต่พอรู้ว่ามีลูกติดท้องไปก็ยอมกลับมาอยู่กับเขาอีกน่ะเหรอ ทำไมไม่คิดบ้างล่ะลูกคนเดียวเราก็สามารถเลี้ยงได้น่ะ

    #10
    3
    • #10-2 ความคิดเห็นส่วนตัว (จากตอนที่ 1)
      23 สิงหาคม 2563 / 21:02
      มันคือตรรกะของนางเอกช่างมโน แรกเริ่มพบผู้แล้ว อยากครอบครองทั้งๆที่รู้ว่าเขารักพี่สาว อยากเอาชนะ พอไม่ใด้ดั่งหวังแถมขี้ขลาดอีก สามีคงเฉยๆเพราะนางไม่โดดเด่น น่าสนใจ ตัวนางเอกเอาแต่โทษโชคชะตา แต่ไม่มองที่การกระทำของตัว ที่จริงก็รอหลัวให้มาง้อ
      #10-2
    • #10-3 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 1)
      28 สิงหาคม 2563 / 14:50
      อ่านเรื่องในมิติคู่ขนานหรือคะ นางเอกก็ไม่ได้คิด

      จะกลับไปนิคะ ไม่ได้คิดให้ผัวมาตามด้วย พอรู้ว่า

      ท้องก็เก็บเป็นความลับอีกตั้งหาก อ่านดีๆ ก่อนค่ะ



      นางเอกขี้มโนตรงไหนก็งงอยู่ พยายามทำให้เขารัก

      มาตั้ง 3 ปีเขาก็ไม่รักอยู่ดี หรือต้องเป็นแบบแม่นางเอก

      เหรอ เพราะรักจนยอมมาเป็นแค่เมียรองทั้งที่ตระกูล

      ใหญ่โตกว่า แถมทนมาตั้งเกือบ 20 ปีพ่อนางเอกก็

      ไม่เคย เพราะเขารักฮูหยินใหญ่โน่น มองว่าแม่นางเอก

      อ่ะขี้ขลาดมากกว่าที่จะกล้าก้าวออกมา นางเอกตัดใจได้

      ขอหย่าทันที 3 ปีที่พยายามมันไร้ค่า
      #10-3
  17. #3 khamwann (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 14:47
    น่าสนุก
    #3
    0