[Fic แท้ง Hunhan] พร้อมส่งจำนวนจำกัด

ตอนที่ 9 : chapter : 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,140
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    9 ส.ค. 62




เหตุการณ์ในอดีต

“บอกมาว่าเธอรักฉันหรือไอ้จงอิน”

“...” จะเลือกได้ยังไงในเมื่อ... เขาเองก็รู้จักกับผู้ชายสองคนนี้เกือบจะพร้อมกัน คิมจงอินคือผู้ชายที่ดีมากคนนึง เรารู้จักกันเพราะเขาเป็นลูกค้าประจำที่ร้านที่ลู่หานทำงานพิเศษอยู่ ส่วนผู้ชายอีกคนเขารู้ดีว่าพยายามทุ่มเทให้เขามากมายขนาดไหน เฝ้าตามจีบเขาทุกวัน ไปรับไปส่งเขาเช้าเย็น พาไปเที่ยวในที่ๆ เขาไม่เคยไป หลอกล่อเขาด้วยถ้อยคำหวาน

“เลือกมาสิลู่...ฉันจะเคารพการตัดสินใจของเธอ” จงอินเปล่งประโยคถามบ้าง

“..เรา..” ถ้าจะบอกว่าเลือกไม่ได้ก็ไม่เชิง เพราะเขามีคำต่อบอยู่ภายในใจอยู่แล้ว เพียงแต่กลัวคนบางคนผิดหวังในคำตอบหากได้ยิน

“เลือกมา ฉันหรือมัน!!!” เซฮุนประกาศเสียงกร้าว ลู่หานมองสบตาชายหนุ่มผิวเข้มที่มีสีหน้าเรียบเฉย คนนี้มอบรอยยิ้มอบอุ่นให้เขาเสมอ โอเซฮุนจ้องหน้าเขาเขม็งบังคับด้วยสายตาขนาดนั้นจนกวางน้อยจำต้องหลุบตาต่ำ ก่อนที่ริมฝีปากบางจะเอ่ยเสียงแผ่ว

ผู้ชนะกระตุกยิ้มสะใจ ตบไหล่คนแพ้ระคนเย้ยหยัน ร่างสูงสมส่วน ใบหน้าหล่อจัด เดินมาโอบเอวบางของคนสวยเดินพาไปขึ้นรถคันหรูของตนเอง ไม่วายหันมาสบตาผู้แพ้อย่างเหนือกว่าตอนที่เปิดประตูให้ลู่หานเข้าไปนั่งแล้วปิดประตูให้

“...กูจะแย่งลู่หานมาให้ได้ ถ้าถึงวันนั้นเมื่อไหร่กูจะเหยียบหัวใจมึงให้จมดินเลย...เพื่อนรัก! "

เขาคิดว่าลู่หานจะเอ่ยปากเลือกเขา ก็ในเมื่ออีกฝ่ายหวั่นไหวกับเขาขนาดนั้น แล้วทำไมถึง? ทำกับเขาเช่นนี้ ลู่หานคนแพศยา!

“สักวันกูจะทำให้ดิ้นทุรนทุรายขาดกูไม่ได้สักวินาที ลู่หาน!” โอเซฮุนกำหมัดจนเล็บจิกเข้าไปในผิวเนื้อกร้าน ทว่าเขาไม่อันตรธานต่อความเจ็บเลยสักนิด ปวดกายไม่เท่าปวดใจ! ชายหนุ่มสบถเสียงทุ้มต่ำใช้สายตาอาฆาตจ้องมองรถเบ้นซ์สปอร์ตของคิมจงอินที่กำลังขับผ่านหน้าเขาไปด้วยความเร็วสูง



“....เราเลือกจงอิน ขอโทษนะเซฮุนแต่นายเลิกตามตื๊อเราสักทีเถอะ เรารำคาญเอาเวลาไปดูแลผู้หญิงของนายดีกว่านะ”

“ได้ยินชัดแล้วใช่ไหม คุณชายโอเซ หึ.....”

“ต่อไปให้ฉันดูแลเธอนะลู่”

“อื้ม..” คนสวยยิ้มสดใสส่งให้ว่าที่แฟน ร่างเล็กเมินเฉยต่อสายตาคู่คมของเซฮุน ทำราวกับว่าร่างสูงเป็นเพียงธาตุอากาศ

ผมควรจะมีความสุข เพราะผมเอ่ยปากเลือกคนที่แสนดีอย่างคิมจงอินเอง เซฮุนบังคับให้ผมเลือก แล้วผมก็ทำตามเขา ผมเลือกคนที่ตัวเองไม่ได้รัก ผมเลือกจงอินเพราะแค่อยากประชดโอเซฮุน ผมอยากให้เขาเสียหน้าและเจ็บปวดบ้างก็เท่านั้น... ทั้งๆ ที่ในใจของผมมีแต่ชื่อของผู้ชายเจ้าเล่ห์คนนั้นเต็มไปหมด วินาทีที่เขามองผมด้วยความผิดหวัง ผมเลือกที่จะหลบสายตาของเขา ผมเสียใจ ผมรู้ทันทีเลยว่าตัวเองพลาดไปแล้วจริงๆ .... ขณะนั่งรถกับจงอินในหัวผมก็มีแต่ภาพใบหน้าและแววตาผิดหวังของเซฮุนลอยวนอยู่ภายในหัว เขาจะเป็นยังไงบ้างนะตอนนี้? เขาจะเสียใจไหมที่ผมไม่ได้เลือกเขาแล้วเขาจะยังตามตื๊อผมเหมือนเดิมรึเปล่านั่นแหละที่ผมกังวล ผมยังอยากเจอเขา ยังอยากเห็นหน้าของเขา ยังอยากได้ยินถ้อยคำหวานหูที่คอยหยอดคำหวานให้ผมทุกคืนวัน ถึงจะจริงบ้างโกหกบ้าง แต่ผมก็ยังอยากฟังเสียงของเขาทุกวัน....

“ลู่หาน เป็นอะไรไปฉันเห็นเธอเงียบมาเกือบชั่วโมงแล้วนะ” จงอินปลุกผมให้หลุดออกจากภวังค์ ผมสะดุ้งตัวเล็กน้อยก่อนจะหันไปยิ้มจางๆ ให้เขาขณะที่เขากำลังขับรถ

“เรา... คิดอะไรเพลินๆ น่ะ แล้วนี่จงอินจะพาเราไปไหน” เส้นทางไม่คุ้นเอาเสียเลย ผมชักหวั่นใจแล้วนะ หวังว่าจงอินคงจะไม่พาผมไปทำมิดีมิร้ายหรอกนะ ร่างเล็กสอดส่ายสายตาล่อกแล่กมองเส้นทางเบื้องหน้า

“ฉันไม่พาเธอไปฆ่าหรอก แค่จะพาไปหาอะไรทานก่อนไปส่งเธอที่หอ”

“...เหรอ”

“ใช่... กังวลเรื่องเซฮุนมันเหรอ ป่านนี้คงไปดื่มเหล้าอยู่ที่ไหนสักแห่งนั่นแหละ” แก้วตาใสขยายเบิกกว้าง ลู่หานใจคอไม่ดีเลย คิดถึงคนที่เขาเพิ่งหักอกมาเมื่อครู่ โอเซฮุนคงจะเรียกบรรดากิ๊กทั้งหลายมาคอยดูแลละมั้ง เขาจะเป็นห่วงโอเซฮุนให้มากทำไมนะ!

.

.

.

.

คนสวยเสหน้ามองกระจกรถ เห็นฝนเริ่มตั้งเค้าท้องฟ้ามีสีดำทมิฬไม่นานสายฝนห่าใหญ่ก็ตกลงมาจนได้ พยายามห้ามตัวเองไม่ให้คิดถึงเซฮุน แต่ทว่าลู่หานกลับทำไม่ได้ ตลอดการทานอาหารคิมจงอินพยายามชวนคนตัวเล็กพูดคุยเรื่องตลก ลู่หานแค่นหัวเราะตอบสนองเรื่องที่อีกฝ่ายเล่าให้เขาฟังเพื่อไม่ให้ชายหนุ่มอึดอัด ลู่หานคิดว่าอาหารมื้อนี้มันช่างจืดชืดจนเขาไม่อยากทานมันเลยสักคำ คนสวยเขี่ยอาหารในจานไปมาคล้ายคนเบื่ออาหาร

“...ไม่อร่อยเหรอ จะเปลี่ยนร้านก็ได้นะ” ใช่ว่าคิมจงอินจะไม่รู้สึกอะไร เขารับรู้ได้ตลอดว่าลู่หานอยู่กับเขาแล้วไร้ความสุข คนสวยหน้าหวานราวนางฟ้าคงคิดถึงโอเซฮุนมาก จงอินตักอาหารให้ลู่หานเพื่อเอาใจ คนสวยตักทานเพียงน้อยนิด ก่อนที่คนสวยจะรวบช้อนวางบนจานและยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม

“เราอิ่มแล้วล่ะจงอิน เราอยากกลับห้อง” โกหกชัดๆ ถ้าเป็นเช่นนี้แล้วเลือกเขาทำไมกัน เขาชอบลู่หานมากก็จริง แต่ถ้าคนตัวเล็กอยู่กับเขาแล้วไม่มีความสุขแล้วลู่หานจะเลือกเขาเพื่ออะไร? ....วินาทีที่ลู่หานเอ่ยชื่อเขาแทนที่จะเป็นโอเซฮุน เขาดีใจแทบคลั่ง ไม่คิดไม่ฝันว่าคนสวยจะเลือกเขา โอเซฮุนคะแนนนำเขาตั้งมากโข จงอินย่นคิ้วขบคิด

“...ฉันจะไปส่ง” ตลอดทางลู่หานเอาแต่นั่งเงียบ ความอึมครึมปกคลุมไปทั่วคันรถ ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งชวนลู่หานพูดคุยบ้างเพื่อไม่ให้บรรยากาศภายในรถของเขาเงียบเชียบเกินไป

“จงอิน....”

“ครับ?” เป็นครั้งแรกที่ลู่หานชวนเขาคุยก่อน หลังจากที่เมื่อครู่เขาชวนร่างเล็กคุยแล้วผลปรากฏว่าเมื่อเขาเอ่ยถามคนตัวเล็กไปเสียยืดยาว ทว่าลู่หานกลับตอบมาเพียงคำเดียว จนต่างคนต่างก็เงียบกันไปทั้งสองฝ่าย จงอินหักพวงมาลัยเข้าซอยหอพักของลู่หานซึ่งอยู่ใกล้กับโรงเรียนของคนตัวเล็ก

“นายรู้ไหมว่าเซฮุนตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน”

“ถึงรู้ฉันก็จะไม่บอกเธอหรอก เธอเลือกฉันเองนะลู่หาน! "

“..ขอโทษ ฮึก” คำพูดของเขาทำให้คนตัวเล็กสะอึก ลู่หานเม้มปากเป็นเส้นตรง กลั้นน้ำตาไว้ ลู่หานรู้ว่าเขากำลังทำให้จงอินเสียใจ และเวลานี้ชายหนุ่มก็กำลังโกรธเขา คนสวยรอเวลาให้รถจอดสนิท ความร้อนรุ่มในใจทำให้เขาต้องเร่งเปิดประตูรถโดยเร็ว

“ขอบใจนะที่มาส่งและเลี้ยงข้าวเรา”

“เดี๋ยว...” ลู่หานหันมามองคนตัวสูงผิวคล้ำ มือบางที่กำลังเร่งปลดเข็มขัดนิรภัยหยุดนิ่งกลางคัน

“..เซฮุนมันอยู่ที่....” เขาตัดสินใจจะบอกลู่หานว่าตอนนี้โอเซฮุนมันอยู่ที่ไหน

จงอินกำลังปล่อยกวางน้อยให้ไปหานายพราน ทำไมต้องทำร้ายหัวใจของเขาด้วย ทำไมกันลู่หาน!

ฉับพลันหัวใจของชายหนุ่มก็กลับมาเต้นระรัวด้วยความหวังอีกครั้ง

“...”

“ฉันไม่อยากรู้แล้ว นายไม่ต้องบอกฉันหรอก ฝันดีนะจงอิน” ลู่หานฝืนยิ้มหวานส่งให้ชายหนุ่มผิวแทน จากนั้นจึงเปิดประตูและปิดประตูลงอย่างเบามือ ไม่ลืมโบกมือลารถคันงามที่กำลังขับเคลื่อนผ่านหน้าตนเองไป

ลู่หานมองรถของคนที่เขาเอ่ยปากเลือกขับออกไปไกลลิบ ด้วยสายตาละห้อย พอนึกขึ้นได้ว่าอีกคนขับรถออกไปไกลแล้วลู่หานก็หมุนตัวกลับและสาวเท้าเดินไปตามทางเดินแสนคุ้นเคย

.

.

.

.

“....อื้อ ปล่อย!!!”

“เงียบ!!!”

“ชะ ช่วย..ด้วย” ตะปบมือปิดปากบางสีเรื่อที่กำลังร้องขอความช่วยเหลือ กลิ่นกายของใครบางคน คนที่เขาคิดถึงอยู่ตอนนี้ไหนจะน้ำเสียงที่เขารู้จักดี ทำให้ลู่หานหยุดดิ้นขัดขืนไปชั่วขณะ ร่างสูงลากคนสวยมาที่หลังตึกเก่าแก่ของที่นี่ซึ่งเป็นหอพักที่ปิดตายมาหลายปี

“...โอ๊ยยย!!” แผ่นหลังบางถูกผลักให้กระแทกกับผนังปูนเปลือยเสียงดังปึก ตามแรงโมโหของร่างสูงใหญ่ แม้แสงของดวงจันทร์จะไม่ส่องสว่างมากนัก แต่ลู่หานก็เห็นใบหน้าของโอเซฮุนชัดเจน*

“กินข้าวกับมันอร่อยมากสินะ เสี่ยวลู่”

“...นายตามเราไปเหรอ” ขมวดคิ้วสงสัย เซฮุนคงจะแอบสะกดรอยตามเขากับจงอินไปจริงๆ นั่นแหละ ไม่งั้นคงไม่มีทางรู้หรอก

“อย่าสำคัญตัวเองผิด! ฉันก็แค่ขับรถผ่านทางนั้น!” คนตัวโตกดไหล่แคบของคนสวยให้ยึดติดกับผนังด้วยสองมือของเขา ที่พูดไปเมื่อกี้เขาโกหก เขาแอบสะกดรอยตามสองคนนั่นไปจริงๆ เพราะเขาอยากจะเห็นด้วยตาของตัวเอง ลู่หานยิ้มและหัวเราะหน้าระรื่น ส่วนจงอินก็คอยตักอาหารให้ลู่หานจนเขายิ่งรู้สึกหมั่นไส้ อยากจะจุดไฟเผาร้านนั่นให้เละเป็นจุนแล้วจัดการชิงตัวคนสวยกลับคืนมา!

“นายกำลังทำเราเจ็บนะ...” แก้วตาใสเอ่อคลอไปด้วยหยดน้ำ คนตัวเล็กนิ่วหน้าเจ็บปวดตรงหัวไหล่บริเวณที่โดนเซฮุนทำร้าย

“เธอก็ทำฉันเจ็บมากเหมือนกันเสี่ยวลู่” พอเห็นลู่หานร้องไห้หน้าแดง เซฮุนยอมปล่อยคนสวยให้เป็นอิสระ เพิ่งรู้ว่าตัวเองบีบไหล่เล็กรุนแรงเกินไป เขาต้องสุภาพให้มากกว่านี้ เพื่อจะได้ครอบครองหัวใจของเจ้ากวางน้อย

“...ฮรึก”

“ลาก่อนนะ เห็นเธอมีความสุขฉันก็ดีใจด้วย จงอินมันเป็นคนดี ดีกว่าผู้ชายสารเลวอย่างฉันมาก เธอเลือกมันก็คู่ควรแล้วล่ะ” ก้านนิ้วยาวค่อยๆ ซับน้ำตาให้คนที่กำลังร่ำไห้สะอึกสะอื่นตัวโยน เซฮุนผละมือออกจากใบหน้าสวยงาม สบประสานสายตากับดวงตากลมโตของกวางน้อยที่กำลังหลงใหลหัวปักหัวปำ

“..ฮึก เซฮุน หมายความว่าไง” ลู่หานจะเป็นฝ่ายละสายตาจากดวงตาคมเข้มทรงเสน่ห์ตลอดทุกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาไม่อยากจะละสายตาไปจากดวงตาของชายหนุ่มสักวินาที เขาทำให้เซฮุนเสียใจขนาดนี้เลยเหรอ?

เขาเองตอนนี้ก็เสียใจไม่ต่างกัน เขาเลือกไปแล้วและไม่สามารถแก้ไขอะไรได้... ถ้าทิ้งจงอิน ชายหนุ่มแสนสุภาพก็จะเสียใจและเจ็บปวด คิมจงอินดีกับเขาเหลือเกิน เขาไม่กล้าทำร้ายหัวใจของชายหนุ่มคนนั้น ในเมื่อตัวเองผูกเรื่องทุกอย่างเองก็สมควรที่จะต้องพบเจอเหตุการณ์เช่นนี้

“...ฉันจะไปต่างประเทศ”

“...”

“ไม่รู้ว่าอีกกี่ปีถึงจะได้กลับมาที่นี่อีก ไม่แน่นะ... บางทีเธออาจจะแต่งงานกับมันไปแล้วก็ได้ หึ...” เหมือนคมมีดนับร้อยแทงเข้ากลางดวงใจ ลู่หานส่ายหน้าทั้งน้ำตา จะทิ้งกันไปง่ายๆ เหรอเซฮุน ไหนบอกว่ารักเรามากไง?

“...”

“โชคดีนะ” แค่นระบายยิ้มส่งให้คนสวยเป็นครั้งสุดท้าย

“..เซฮุน!”

“ดูแลตัวเองดีๆ ล่ะ ฉันคงจะไม่ได้มาก่อกวนเธออีกนาน”

“ทำไมต้องทำแบบนี้” เซฮุนกำลังทำให้เขารู้สึกผิด เป็นเพราะเขาที่ทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจไปเมืองนอกใช่ไหม เพราะเขา!

“ฉันเห็นเธอกับมันรักกันไม่ได้น่ะสิ ฉันเจ็บเธอรู้ไหมว่าฉันอยากจะฆ่าไอ้จงอินมันมากแค่ไหน! ตอนที่เธอบอกว่าเลือกมันเธอรู้ตัวไหมว่ากำลังฉีกหัวใจของฉันออกเป็นชิ้นๆ!!!” เซฮุนประกบร่างน้อยโดยใช้สองมือทาบกับผนังทำเป็นกรงจ้องตากันในระยะประชันชิดไม่ถึงสองเซนติเมตร

“...ฮึก..ขอโทษ”

“สายไปแล้วลู่หาน เธอคงรำคาญฉันมาก ถึงได้พูดแบบนั้นออกมา ตอนนี้ฉันก็จะไปให้ไกลตามคำสั่งของเธอแล้ว ขอโทษที่เข้ามารบกวนชีวิตของเธอนะ....ฉันอยากบอกเธอก่อนที่เราจะไม่เจอกันอีก”

“...”

“ฉันรักเธอคนเดียว ผู้หญิงพวกนั้นคือทางผ่านและฉันไม่คิดจะจริงจังกับใครนอกจากเธอเลยนะ...เสี่ยวลู่” ผละตัวออกอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ร่างสูงจะเดินหายไปในเงามืด

.

.

.

.

“ฮรึก...ฮื่อ” หลังจากกลับเข้ามาในห้องด้วยสภาพเหมือนคนหมดแรง ลู่หานก็โถมตัวลงนอนบนเตียงโดยไม่คิดจะอาบน้ำ ทั้งๆ ที่ไม่ใช่นิสัยของตน คนตัวเล็กแนบหน้านอนร้องไห้เสียงดังอู้อี้ เพราะกลัวรบกวนเพื่อนห้องข้างๆ

“...ทำไมต้องเป็นอย่างนี้ ฮึก..ฮื้ออ” เขาไม่คิดว่าเรื่องจะบานปลายขนาดนี้ แค่คิดว่าเซฮุนจะจากเขาไปเขาก็แทบจะทนไม่ได้อยู่แล้ว! ชายหนุ่มไม่อยู่รอให้เขาได้พูดอะไรก็หนีหายไปเสียดื้อๆ ตอนตั้งสติได้ เขาวิ่งตามหาเซฮุนอยู่เกือบชั่วโมงลู่หานนึกย้อนไปในเหตุการณ์เมื่อหลายวันก่อน เหตุการณ์นั้นมันทำให้เขาโกรธโอเซฮุนมาก ลู่หานหลบหน้าร่างสูง ไม่ยอมรับโทรศัพท์ ปิดกั้นทุกช่องทางการสื่อสาร และเขาก็ได้เอ่ยปากเลือกคิมจงอิน

“ช่วยเลิกกับแฟนฉันด้วยนังเด็กบ้า แกรู้รึเปล่าว่าเขาคบกับฉันก่อนแกเสียอีก!!”

“...”

“ถ้าไม่มีแกเขาก็ยังจะรักฉันเหมือนเดิม”

“...” จู่ๆ ก็มีผู้หญิงหุ่นนางแบบ เดินเข้ามาด่าเขาถึงในโรงเรียน เขาทั้งอับอายและหวาดกลัว เพื่อนๆ เริ่มมุงดูและจับกลุ่มนินทา

“....เลิกยุ่งกับผัวฉันได้แล้ว หวังว่าแกคงจะเข้าใจเซฮุนเขาเป็นของฉันคนเดียว!!!!”

เพียะ!!!!

ถูกตบและโดนผลักจนล้มไปนั่งที่พื้น แบคฮยอนรีบเข้ามาช่วยพยุง เพื่อนตัวบางกำลังจะเดินเข้าไปหาเรื่องหญิงสาวที่ทำร้ายลู่หาน ทว่าคนสวยกลับรั้งเอาไว้เสียก่อน.....

...............................


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

9,265 ความคิดเห็น

  1. #9221 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:50
    โอ้ยยนยน สงสารลู่ สงสารจับใจ เซเลวมาก
    #9221
    0
  2. #9066 Pakjira0906 (@Pakjira0906) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 19:13
    ตอแหล เอ๊ย แสดงเก่งมากค่ะโอ เซฮุน
    #9066
    0
  3. #8065 Mai Mono (@mai1271) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 17:32
    มอบรางวัลตุ๊กตาทองให้แก่ เซฮุน เลยคะ
    #8065
    0
  4. #7941 หญิงงี่_ducky (@Baicha_Yinggi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 22:51
    โว้ย หงิดพระเอกโว้ย5555555
    #7941
    0
  5. #7803 Kiss_Krits (@Kiss_Krits) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 17:31
    ... ไอฮุนคนตอแหล!!!!!!!!!!!!!!
    #7803
    0
  6. #7104 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 13:57
    ฮุนได้รับตอแหลแห่งปีไปเลยค่ะ!!!!
    ...ทำไมไปเลือกโอเซทั้งๆที่ตอนนั้นก็เลือกไคเเล้ว!!ทำไมๆๆๆๆ!!? #ไคลู่
    #antisehun
    #7104
    0
  7. วันที่ 12 เมษายน 2559 / 02:15
    เซฮุนแกเลวมาก เลวแบบไร้ที่ติ เลวชห
    #6861
    0
  8. #6627 Loli_Loli (@Kaimook_Loli) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 16:10
    อิเน่ เอิ่ม...ไม่รู้จะพูดอัลไลดี
    #6627
    0
  9. #6604 chicgonjub (@chicgonjub) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 19:39
    อุ้บบบส์ โอเซเล่นละครสมจริ๊งสมจริงงง5555555 พี่ลู่ควรรักกับจงอินตั้งแต่ตอนนั้น จะได้ไม่เจ็บจนถึงตอนนี้อ่ะแงแง สงสารพี่ลู่ .______.
    #6604
    0
  10. #6582 NewLoly PanTanyakit (@ninewloly) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2558 / 23:20
    เซฮุนแกนี้เจ้าเลห์จริงๆ
    #6582
    0
  11. #6526 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 01:12
    เซฮุนแม่งทำเป็นหลอกให้พี่ลู่ตายใจอะ แล้วดูสุดท้ายมันทำดิ โคตรเชี่ย
    #6526
    0
  12. #6487 อิโยะ (@nan286) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 13:16

    กลับไปกลับมางงตึ๊บเลย ฮุนมันตอแหลสินะ

    #6487
    0
  13. #6415 maimes' ❀ (@wacharaporn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 15:39
    เลือกตอนแรกคือดีอยู่แล้วนะ ทำไมหลงผิดแบบนี้ล่ะเสี่ยวลู่ เฮ้ออ ! เซฮุนนี่มันสตอเบอร์แ.หลเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ กับเพื่อนตัวเองยังกล้าทำแบบนี้ได้เลยหรือไง
    #6415
    0
  14. #6328 Tam_Nattaya (@nattaya-29996) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 13:25
    เหยยตอนแรกเลือกจงอินก็ดีอยู่แล้ว ไหงมาลงเอยกับเซฮุนล่ะ ไม่น่าเลยลู่หานนT T
    #6328
    0
  15. #6302 _HelloKitty028 (@kyu-magnae) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มกราคม 2558 / 19:10
    สุดยอดอ่ะฮุน ไมฮุนเลวงี้
    #6302
    0
  16. #6210 Min Mut Big Poo (@mut_bigbang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 01:37
    จงอินเป็นคนดีมากกกอ่ะ จริงๆๆแล้วเซฮุนรักเสี่ยวลู่จริงๆๆบ้างไม
    #6210
    0
  17. #5116 Luhan Konman Ozone'x II (@hanlumei) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 14:47
    อยุกับจงอินก้ด้ายยยยย. ฮือออ
    #5116
    0
  18. #4581 KPS.wOw:-) (@kpswow) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2557 / 01:59
    พอมาอ่านเรื่องนี้....ผมนี่สรรหาคำมาด่าโอเซได้เรื่อยๆเลยครับ!!เลวสุด//พ่นไฟ
    #4581
    0
  19. #4409 ` PuGun. (@pugunlovetonorit) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 20:17
    น่าจะเลือกจงอินน้าาา แงแงแง 
    #4409
    0
  20. #4346 1234 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 13:10
    สนุกอ่ะะะไรท์
    #4346
    0
  21. #4297 NqHH (@jane_nuchsara) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 21:38
    เสี่ยวลู่น้าเลือกจงอินดีๆก็ดีอยู่แล้วไม่น่าเลยไม่น่าจริงๆ
    #4297
    0
  22. #4007 GALAXY (@my_sweet) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 17:44
    พี่ลู่ แม่ม!เจ๋ง
    #4007
    0
  23. #3992 Khunmarr' (@mintty-pn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 14:47
    พี่กัมจงของน้องงงง
    #3992
    0
  24. วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 12:38
    แหม อิฮุนมารยาน่ะแก อ่อเหรอกำลังจะไปต่างประเทศอ่ะจ๊ะ จะไปก็ไปเลยใครแคร์
    #3829
    0
  25. #3822 BamBamBiggalo (@bambambiggalo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 10:01
    อยากมอบเพจ นี่หรือบาร์บี้ให่ฮุนจริงๆ 
    #3822
    0