[Fic แท้ง Hunhan] พร้อมส่งจำนวนจำกัด

ตอนที่ 5 : chapter : 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    9 ส.ค. 62







หลังจากนั้นอีกสามอาทิตย์

ทุกอย่างเริ่มกลับเข้าสู่ภาวะปกติ ร่างบางไม่มีมีอาการอะไรน่าเป็นห่วง ส่วนเซฮุนก็ยังคงทำตัวเป็นแฟนที่ดี ไม่ได้ตบตีคนตัวเล็กเหมือนเมื่อก่อน หรือตอนนี้ลู่หานเชื่อฟังร่างสูงทุกอย่างอาจจะเป็นได้ ซาตานในตัวของโอเซฮุนจึงยังไม่แผลงฤทธิ์ออกมาให้เห็นมากนัก

ใกล้เข้ามหาวิทยาลัยเข้าไปทุกที เหลือเวลาอีกไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำพวกเขาก็จะต้องสอบไล่เพื่อเข้าไปใช้ชีวิตในแบบผู้ใหญ่มากขึ้นคงจะมีเพียงลู่หานที่วันๆ นั่งอ่านแต่หนังสือหามรุ่งหามค่ำ เพราะเซฮุนเอาแต่รักสนุกเที่ยวเล่นเข้าผับไปวันๆ ดื่มเหล้ากลับมาเกือบทุกคืน หนีไม่พ้นคนตัวเล็กที่ต้องคอยเช็ดตัวและหาเสื้อผ้ามาผลัดเปลี่ยนให้ชายหนุ่มอยู่ร่ำไป

“อย่าดิ้นสิ มันใส่เสื้อไม่ถนัดนะเซฮุนนา” ลู่หานพยายามจะใส่เสื้อกล้ามให้คนรัก หลังจากที่เขาเช็ดตัวให้ร่างสูงเพิ่งจะเสร็จไปหยกๆ ถึงแม้เซฮุนจะไม่ให้ความร่วมมือกับเขาเลยก็ตาม

“ลู่หาน ร้อน! ไม่ต้องมายุ่งกับฉันได้ไหมฮะ! จะไปไหนก็ไปเบื่อ!!” มือที่กำลังถือเสื้ออยู่นั้น หยุดชะงักลง เซฮุนเวลาเมาแล้วมักจะชอบดุด่าว่าเขาทุกครั้งไป บางคำพูดถึงแม้จะรู้ว่าเซฮุนไม่ได้ตั้งใจเปล่งออกมา เขาก็อดน้อยใจไม่ได้ ลู่หานเอาเสื้อผ้าไปเก็บ เพราะแฟนของเขาคงจะไม่อยากใส่จริงๆ ก่อนจะกลับมาห่มผ้าให้คนรักระดับหน้าอกของอีกฝ่าย ลู่หานเดินไปนั่งอ่านหนังสือสอบต่อด้านนอกห้อง ถ้าอ่านในห้องนอนเขาเกรงว่าเซฮุนจะหลับไม่สบายเพราะแสงไฟและอาจจะพาลหงุดหงิดใส่เขา

“เพิ่งกลับมาเองนะ นายจะออกไปอีกแล้วเหรออยู่กับเสี่ยวลู่นะคืนนี้ อย่าไปเลย” ลู่หานส่งสายตาออดอ้อน คนสวยเดินเข้ามาหาเซฮุนขณะอีกฝ่ายกำลังติดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำเตรียมออกไปท่องราตรี เขาไม่ค่อยได้ใช้เวลากับคนรักเลย หมู่นี้ชายหนุ่มเอาแต่เที่ยวเตร็ดเตร่บางครั้งก็ไม่กลับมาที่ห้องเป็นสองสามวัน เขาโทรไปอีกฝ่ายก็ปิดเครื่องหนี แล้วยิ่งกว่านั้นถ้าแฟนของเขารับสายก็มักสาดถ้อยคำด่าทอ หาว่าเขาจุ้นจ้านเรื่องส่วนตัวชายหนุ่มมากเกินไป ลู่หานอดคิดไม่ได้ว่าก็เขาเป็นแฟน

ทำไมจะหึงหวงเซฮุนไม่ได้ล่ะ?

ความน้อยใจมันสั่งสมจนลู่หานหวาดกลัว หากเขาเสียคนรักไป เขาจะอยู่ได้อย่างไร ลู่หานยอมทำทุกอย่างเพื่อชายหนุ่มขนาดนี้แล้ว

“อย่าทำตัวน่ารำคาญสิ” เซฮุนดันร่างคนตัวเล็กออก เมื่อเห็นว่าลู่หานกำลังจะกอดเขา

“ทำไมว่าเราอย่างนี้ละ เราเป็นแฟนนายนะเซฮุน” ร่างสูงจิปากขัดใจ เมื่อเห็นว่าลู่หานมีสีหน้าเศร้าลงถนัดตา เขายอมรับเลยว่าการทำตัวเป็นแฟนที่ดีนั้นมันไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากทำสักนิด ในเมื่อลู่หานเอาเด็กออกไปแล้ว เขาก็ควรกลับไปทำตัวแบบเดิม ไม่จำเป็นต้องฝืนแสดงละครเป็นพ่อพระคนรักแฟน และเมื่อคืนที่ผ่านมา เขาก็ได้เจอของชิ้นใหม่ที่สดใสแถมดูดีกว่าลู่หานเป็นไหนๆ ....

หรือว่ามันถึงเวลาโละของเก่าออกไปจากชีวิต...

“อย่าร้องไห้ต่อหน้าฉันฉันเกลียดน้ำตาของเธอลู่หาน”

“ฮึก... เราแค่อยากให้เซฮุนอยู่กับเราบ้างเท่านั้นเอง” ลู่หานรู้ว่าเซฮุนไม่ชอบน้ำตาของเขา แต่จะทำไงได้ล่ะในเมื่อเขาไม่อยากให้ชายหนุ่มไปเที่ยวนี่นา อยากอยู่ด้วยกันอยากนอนกอด ลู่หานอยากอยู่ใกล้ๆ เซฮุน

“ก็ฉันไม่ว่างนิลู่หาน มีนัดกับเพื่อนฉลองก่อนเรียนจบ!” มันก็แค่ข้ออ้าง จริงๆ เขานัดกับหญิงสาวแสนสวยดีกรีนางแบบ เธอทั้งสวย เซ็กซี่ ร้อนแรง ตรงสเป็คเขาที่สุดเท่าที่เคยคั่วผู้หญิงมาต่างหาก

“แต่เรา..ฮื่อ เราไม่ค่อยได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันเลยนะ”

“อย่าทำตัวน่าเบื่อนักจะได้ไหมวะ! หรือว่าอยากเลิกกับกู!!” เซฮุนยอมรับว่าเขาเองก็อยากเลิกกับร่างเล็ก แต่ถ้าเลิกกันเขาจะหาคนที่ทนมือทนตีนเขาอย่างลู่หานได้ที่ไหน คนที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเขา ลู่หานเป็นได้หมด ทั้งคนใช้ เพื่อน ครูติวหนังสือ คนรัก และเครื่องระบายความใคร่เวลาที่เขาขี้เกียจออกไปหาเหยื่อข้างนอก

“เราเปล่า ฮื่อ.. เรารักเซฮุน” ลู่หานสวมกอดเอวของร่างสูงจากทางด้านหลัง ซบหน้าเปื้อนน้ำตาลงบนแผ่นหลังของอีกฝ่าย พวกเขายืนซ้อนตัวกันด้านหน้ากระจก แววตาเย็นชาที่คนสวยเห็นผ่านกระจก ดวงตาของเซฮุนมองเหมือนกับว่าไม่ต้องการเขาอีกแล้ว ทำให้หัวใจของลูกกวางน้อยกระตุกวูบ

“น้ำตาของเธอมันเปื้อนเสื้อผ้าฉันหมดแล้วนะ น่าหงุดหงิดชะมัด! ปล่อยกูได้แล้วกูไม่อยากเสียเวลากับมึง”

“เราจะรอนายนะเซฮุน เราจะไม่นอน เราจะรอเซฮุนนานะ”

“ตามใจ บางทีฉันอาจจะไม่กลับเข้ามา”

“ฮึกๆ ... เราจะรอจนกว่าเซฮุนจะกลับมา ไม่ว่ายังไงก็จะรอ” ลู่หานยังคงยืนยันคำเดิม เขาคิดถึงสัมผัส โหยหาไออุ่นของคนรักเหลือเกิน ขอแค่วันนี้ได้นอนมองหน้าชายหนุ่มเขาก็ดีใจแล้ว ร่างสูงใช้ลิ้นดุนแก้ม ก่อนจะแกะมือของร่างเล็กออกจากเอว เซฮุนสาวเท้าออกมาจากห้องด้วยอารมณ์ขุ่นมัวเล็กน้อย

.

.

.

.

งานปาร์ตี้ใหญ่โตภายในคอนโดของคิมจงอิน เป็นที่นัดหมายของเซฮุนกับเธอ

คิมฮยอนอา ลูกพี่ลูกน้องของคิมจงอิน โอเซฮุนตกเข้าไปสู่อบายมุขเมื่อเขาลองเล่นยากับหญิงสาว ภายในห้องนอนของเพื่อนผิวแทน ขณะที่ทุกคนกำลังเริงร่ากับงานเลี้ยงข้างนอกอย่างสนุกสุดเหวี่ยง พิษของยาเสพติดซึมเข้ากระแสเลือดช้าๆ ดวงตาคมพร่าเลือนและรู้สึกเหมือนร่างกายของเขากำลังล่องลอย....

มีความสุขชะมัด

ความสุขมันถาโถมเข้ามาเหมือนระลอกคลื่น ร่างสูงหัวเราะเสียงก้อง ขณะเดียวกันหญิงสาวก็ทำการประจบประแจงชายหนุ่ม เธอป้อนคำหวานเคล้ากับรสจูบเร่าร้อนให้คนตัวโต.... เซฮุนไม่เคยรู้สึกสำลักความอิ่มเอมจากเซ็กส์เท่าครั้งนี้เลย เขามีอะไรกับเธอไปกี่รอบกันนะ เขาจำมันไม่ได้แต่รู้ว่ามันเยอะมาก เยอะจนเขาขี้เกี้ยจจะนับ เซฮุนหมดแรงและเผลอหลับไป ชายหนุ่มคิดว่าเขาเริ่มคลั่งไคล้ฮยอนอาสาวรุ่นพี่คนนี้เสียแล้วละ

“ไอ่เชี่ย ตื่นสักทีนะมึง” ปากหมาๆ ของคิมจงอินปลุกสติเขาให้หลุดออกจากภวังค์แสนสุข เซฮุนกรอกตาไปรอบๆ ห้อง ก็ไม่เจอใครนอกจากเพื่อนร่างสูงผิวแทน

“พี่มึง ไปไหนแล้ววะ” จงอินแสยะยิ้ม ก่อนจะเขวี้ยงผ้าเช็ดตัวสีขาวใส่หน้าเซฮุน

“กลับบ้านไปแล้วเว้ย ว่าแต่มึงเถอะเดี๋ยวนี้หัดเล่นยา ถ้าลู่หานรู้เขาจะเสียใจแค่ไหนวะ”

“ชั่งแมร่งสิวะ กูไม่แคร์มันอยู่แล้ว”

“หึ... มีของดีไม่คว้าไว้กับตัว สักวันกรรมจะตามสนอง ไปอาบน้ำได้แล้วไอ่สัด กูจะเอาผ้าปูที่มึงนอนไปซัก มึงแมร่งเอากันซะห้องกูเละหมด”

เซฮุนหยิบบ๊อกเซอร์บนพื้นข้างเตียงขึ้นมาใส่ลวกๆ ชายหนุ่มหยิบผ้าเช็ดตัวพาดบ่า ก่อนที่จะเดินเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ

คิดถึงจังเซฮุนนา นูน่ารอนายอยู่ที่โรงหนังรีบๆ มาละ

นูน่ามีเซอร์ไพรส์ชิ้นโตจะให้นาย

From Hyuna

“นูน่าชวนผมทั้งที มีเหรอผมจะไม่ไป รอผมแป๊บนะครับนูน่าคนสวย”

หลังจากเข้ามานั่งในรถ เซฮุนก็จัดการเปิดเครื่องมือสื่อสารเนื่องจากเมื่อคืนเขารำคาญที่ลู่หานโทรตามหลายสาย และไม่ถึงห้านาทีหลังจากเขาเปิดเครื่องข้อความก็เด้งขึ้นมาในสมาร์ทโฟนของเขา ฮยอนอาเธอช่างรู้เวลาเสียจริง ความคิดที่เขาตั้งใจไว้ว่าจะขับรถกลับหอไปหาลูกกวางน้อย ร่างสูงกลับเปลี่ยนใจขับรถไปหาหญิงสาวแทนอย่างไม่ลังเล

.

.

.

.

“เซฮุน...เมื่อไหร่นายจะกลับมาสักที” จนถึงป่านนี้ลูกกวางน้อยก็ยังไม่ยอมนอน เขาข่มตาไม่หลับ หลังจากล้มตัวนอนได้ไม่นานก็ฝืนตัวเองไม่ไหวด้วยความกระวนกระวายใจ ต้องลุกขึ้นมาโทรศัพท์หาคนรัก ลู่หานกดโทรไปหลายสิบสาย คนตัวเล็กฝากข้อความฉบับที่สิบหลังจากเซฮุนปิดเครื่องใส่เขาลู่หานตัดสินใจโทรหาคิมจงอินถึงได้รู้ว่าเซฮุนนอนที่นั่น ถึงจะรู้แบบนั้นคนสวยก็ยังคงนั่งรอแฟนหนุ่มถึงเช้า แต่ตอนนี้ยังคงไร้วี่แววของคนรักจะกลับเข้ามา เขาโทรหาเพื่อนสนิทของแฟนอีกครั้งในช่วงสาย ได้ความว่าเซฮุนออกมาตั้งแต่เช้า เช่นนั้นแล้วตอนนี้ละทำไมคนรักยังไม่กลับมาอีก

“พ่อคงเบื่อแม่”

“แม่ทำผิดอะไร..ฮึก หนูบอกแม่ได้ไหม ละ...ลูกจ๋า” ลู่หานทรุดตัวร้องไห้อย่างน่าสงสาร ในมือถือภาพอัลตร้าซาวด์ไว้แน่นจนมันเริ่มยับ หยดน้ำสีใสตกกระทบกับแผ่นรูปภาพเด็กน้อยที่เริ่มมีแขนขา

“เราตั้งใจจะ... เก็บลูกไว้ ฮื่อ... ถึงนายจะเกลียดเรา เราก็ยอม... แต่เราจะไม่มีวันเสียนายกับลูกไปเด็ดขาด ไม่ว่าเราจะต้องทำวิธีไหน!” มือบางสั่นระริกจับหน้าท้องของตนเองและลูบวนเบาๆ ส่งมอบความอ่อนโยนให้เด็กน้อยในท้อง ดวงตากวางน้อยแข็งกร้าวขึ้นหมดสิ้นความน่ารัก

“ฮึก...เราจะไปบอกคุณแม่ของนาย เรื่องที่นายทำเราท้อง!” หากถามว่าทำไมเขาถึงได้รักผู้ชายที่ชื่อ โอเซฮุน ขนาดนี้ละก็.... เขาเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกันว่าทำไม ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นคนใจแข็งมาก เขาไม่คิดว่าตัวเองจะอ่อนแอได้ถึงเพียงนี้ ความรักมันมีอิทธิพลเปลี่ยนแปลงทั้งตัวเขาและหัวใจให้กลายเป็นคนละคน จากหน้ามือกลายเป็นหลังมือก็ว่าได้ สะโพกสวยนั่งบนเตียง ใบหน้าหวานมีคราบน้ำตาพอให้เห็นอยู่บ้าง เขาไม่อยากจะเช็ดมันอีกแล้ว ยิ่งเช็ดมันก็ยิ่งไหลมากขึ้นเรื่อยๆ คนสวยเอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักใกล้เตียง รอยยิ้มเล็กๆ ฝุดขึ้นบนดวงหน้าโศก ลู่หานมองสิ่งของในมือของตนด้วยความสุขราวกับคนเสียสติ ใบหน้าอาบน้ำตาแต่เขากลับยิ้มกว้าง.... ความทรงจำในอดีต ทำให้เขาเกิดความสุขเล็กๆ ขึ้นภายในใจที่กำลังเหี่ยวแห้ง นานแค่ไหนนะ.... ที่ไม่ได้เห็นของสำคัญชิ้นนี้ ขวดโหลทรงยาวขนาดกลางภายในบรรจุกระดาษใบเล็กๆ ที่พับเป็นรูปดาวและหัวใจหลากสีสัน ภายในนั้นบันทึกเรื่องราวตั้งแต่แรกที่ลู่หานพบกับโอเซฮุน

วันนั้นเป็นวันที่ฝนตกหนักมาก นับตั้งแต่เขาได้มาใช้ชีวิตอยู่ที่โซลวันนี้มันช่างเลวร้ายที่สุดในชีวิต สภาพภูมิอากาศไม่เอื้ออำนวยในการออกไปทำงานพิเศษที่ร้านสะดวกซื้อเอาเสียเลย เขาเพิ่งเข้าไปทำงานที่ร้านแห่งนั้นได้ประมาณเดือนเศษ โชคดีที่ผู้จัดการเอ็นดู ลู่หานจึงได้สิทธิพิเศษในการทำงานกะเย็นสี่โมงเย็นถึงสี่ทุ่ม รายได้เล็กๆ น้อยๆ มันทำให้เขาภูมิใจ เพราะอย่างน้อยเงินที่พ่อแม่ส่งมานั้นเขาจะได้เก็บไว้ทำประโยชน์อย่างอื่น เรื่องราวมันเริ่มต้นขึ้นไม่สวยหรูมากนัก ไม่สิ.. มันแย่เอามากๆ เขาเกลียดผู้ชายตัวสูงคนนั้นที่สุดเลย แล้วตอนนี้เขาก็ดันตกหลุม (พราง) รักของคนๆ นั้นจนไม่สามารถขาดชายหนุ่มได้สักวินาที มันช่างน่าขำสิ้นดีว่าไหมล่ะ ร่มคันเก่าในมือเริ่มสั่นคลอนหนักขึ้น อากาศนอกจากจะหนาวเหน็บแล้ว ยังทำให้เขามองเห็นเส้นทางได้อยากลำบาก

“เป็นแบบนี้แล้วจะไปถึงร้านก่อนเข้างานได้ยังไง เฮ้อ” คนสวยถอนหายใจเป็นพักๆ ก่อนจะก้าวเดินต่อ ลู่หานระมัดระวังตัวเองอย่างมากที่สุด เขายังไม่อยากเป็นหวัดหรอกนะจึงพยายามให้ศีรษะอยู่ภายในร่มแต่ก็ทำได้ยากเหลือเกินเพราะกระแสลมรอบทิศทางพัดตีกันจนร่มโคลงเคลง ขนาดใช้สองมือจับยังทำได้ยากเลย

“อะ! ...” เหมือนร่างกายโดนแช่แข็ง ความโกรธทำให้เขาเผลอปล่อยร่มในมือ ลู่หานมองร่างกายตัวเองที่เปียกปอนไปทั้งตัว น้ำโคลนสีดำเหนอะหนะแถมยังมีกลิ่นเหม็นตุๆ ถูกสาดใส่ร่างของคนตัวเล็กเต็มๆ ลู่หานเบ้หน้าด้วยความรู้สึกไม่พอใจ เขาตวัดสายตามองไอ่รถคันต้นเหตุที่กำลังขับจากเขาไปหน้าตาเฉย ทำเหมือนกับว่าไม่ได้ทำอะไรใครให้เดือนร้อนอย่างนั้นแหละ เขาเองก็ผิดเหมือนกันที่ไม่ทันมองว่าถนนมันมีแอ่งน้ำสกปรก

รถคันนั้นซึ่งคาดว่าคงขับมาด้วยความเร็วสูงไอ่น้ำเหม็นๆ มันเลยสาดกระเซ็นมาโดนตัวเขาเข้าอย่างจัง ถึงอย่างนั้นเจ้าของรถก็น่าจะจอดรถแล้วลงมาขอโทษเขาก็ยังดี แต่นี่อะไร! ทำราวกับว่าลู่หานไม่มีตัวตน ชิส์! ป้ายทะเบียนรถคันต้นเหตุคนตัวเล็กจำได้ขึ้นใจ เพราะเจ้าของรถหรูทำให้ลู่หานต้องอับอายและกลายเป็นตัวตลก ให้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาหัวเราะะขบขัน แถมยังต้องสูญเสียรายได้เพราะลู่หานต้องโทรไปลางานกับผู้จัดการร้าน และเมื่อคนตัวเล็กกลับมาที่หอพักเขาก็โดนไข้หวัดเล่นงานอีกเพราะตลอดทางเขาต้องเดินจากฝน เนื่องจากร่มคันของเขามันพังยับเยินนะสิ จำได้ว่าเขาต้องนอนซมอยู่ในห้องอยู่หลายวันเลยแหละกว่าอาการจะทุเลา แถมยังต้องขาดเรียนอีกต่างหาก

ผ่านไปราวหนึ่งสัปดาห์เขาก็เจอรถคันดังกล่าวอีกครั้งจอดอยู่หน้าโรงเรียนของเขาเอง อยากรู้จริงๆ ว่าคนที่เป็นเจ้าของรถเมอร์เซเดสสีเพลิงคันนี้คือใคร? ลู่หานนั่งรอรถบัสตรงป้ายรอรถหน้าโรงเรียน ระหว่างรอเขาก็ได้เจอกับคนที่อยากเห็นหน้ามาตลอดหลายวัน ก็แค่อยากรู้ว่าไอ่คนนิสัยเสียคนนั้นจะมีหน้าตายังไง แต่ทว่าทันทีที่เขาเห็นผู้ชายผมบลอนด์เทาสวมชุดนักเรียนโรงเรียนนานาชาติ อายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกันกับตน กำลังเดินมาเปิดประตูรถคันต้นเหตุให้กับเด็กผู้หญิงซึ่งเธอมีดีกรีเป็นถึงดาวโรงเรียนที่ลู่หานเรียนอยู่ ดวงตากวางถึงกับตกตะลึง ไม่ใช่แค่หน้าตาที่โดดเด่น แต่ลู่หานรู้สึกว่าชายหนุ่มคนนั้นมีเสน่ห์ดึงดูดบางอย่าง เขาเผลอมองอีกฝ่ายตาค้าง จนผู้ชายผมบลอนด์เทาหันมาสบตากับเขา ลู่หานรีบหันหน้าหลบหนี ไม่กี่นาทีรถบัสก็มาจอดตรงหน้าเขา คนตัวเล็กผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ ลู่หานกระชับกระเป๋าเป้ เตรียมจะก้าวเท้าขึ้นรถบัส

“เดี๋ยวสิ เธอชื่ออะไร?” ใบหน้าน่ารักราวกับนางฟ้า หันมามองคนที่ถือวิสาสะฉวยรั้งข้อมือของเขาเอาไว้อย่างตื่นตระหนก

“เห?” ลู่หานส่งสายตาไม่พอใจ คนสวยก้มมองข้อมือตนเอง เพื่อให้ชายหนุ่มเอามือที่ถือดีมาจับข้อมือของเขาออกไปเสียที*

“ก็ฉันถามชื่อเธอ ไม่ได้ยินรึไงบอกมาแล้วจะปล่อย” ลู่หานเกรงใจคนขับรถที่จอดรอเขาอยู่นานพอสมควร คนตัวเล็กพยายามสะบัดข้อมือของตนเองให้หลุดจากมือเหนียวๆ ของผู้ชายนิสัยไม่ดี แต่มันทำได้ยากมากตาโตส่งสายตาแกมโมโหให้ชายหนุ่มร่างสูงผมบลอนด์เทา ลู่หานเสหน้าไปอีกทางและเผลอสบตากับดาวโรงเรียนซึ่งเธอกำลังจ้องหน้าหาเรื่องเขาอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลคนตัวเล็กไม่รู้ว่าชายหนุ่มคนนี้กับเธอจะเป็นแฟนกันรึเปล่า มันไม่สมควรสักนิดที่ปล่อยให้คนตัวโตถือวิสาสะทำอะไรกับเขาก็ได้! คนสวยสะบัดข้อมือจนสุดแรง และในที่สุดเขาก็ทำสำเร็จหลังจากพยายามอยู่หลายครั้งแผ่นอกบางกระเพื่อมขึ้นลงเร็วรัว เมื่อเขาสามารถวิ่งขึ้นมาล้มตัวนั่งบนเก้าอี้ภายในรถบัสสำเร็จ

ลู่หานมองออกไปนอกกระจกรถ เขาเห็นชายหนุ่มผมบลอนด์เทาคนนั้นยกยิ้มมุมปากท่าทางเจ้าเล่ห์อยู่ที่เดิม น่าเจ็บใจจริงๆ! ดูสิข้อมือของเขามันแดงช้ำไปหมดก็เพราะฝีมือใคร! สัมผัสแสนป่าเถื่อนไร้มารยาทของคนๆ นั้น ตราตรึงอยู่ในห้วงความคิด คนสวยส่ายหน้าเบาๆ ไล่ความฟุ้งซ่านภายในหัว หวังว่าพรุ่งนี้เขาจะไม่ได้พานพบกับตัวต้นเหตุที่ทำให้คืนนั้นเกือบทั้งคืนเขานอนไม่หลับ ที่สำคัญนอกจากจะนอนไม่หลับแล้ว ยังมีแต่ภาพของหนุ่มผมบลอนด์เทาคนนั้นลอยเข้ามารบกวนสมาธิการอ่านหนังสือสอบของเขาอีก ลู่หานเกลียด...โอเซฮุน คนที่ทำให้เขานั้น...ว้าวุ่นใจตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอกัน

......................................


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

9,265 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 00:25
    อยากจะดึงเซฮุนออกมาตีรัวๆ
    #9233
    0
  2. #9218 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:41
    ดีจังที่ลู่ไม่เอาน้องออก
    #9218
    0
  3. #9065 Pakjira0906 (@Pakjira0906) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 19:03
    โอเค ลูกยังอยู่ สบายใจมาก 0.00001% ละ
    #9065
    0
  4. #8062 Mai Mono (@mai1271) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 17:15
    ยังอยู่โชคดีไป เป็นแม่ที่ดีมากๆลู่หาน
    #8062
    0
  5. #7799 Kiss_Krits (@Kiss_Krits) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 17:18
    ยังดีที่พี่ลู่ไม่ได้เอาออก เรื่องนี้ไม่ต่างจากคุณแม่วัยใส แต่จะต่างกันที่พระเอกเรื่องนั้นมีความรับผิดชอบมากกว่าอ่ะ
    #7799
    0
  6. #7101 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 13:28
    ลู่เลิกกะฮุนเถอะ
    คนอะไรจะชั่วปานนั้น..!
    #7101
    0
  7. #6866 fairy (@game_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 00:00
    ลู่ทำดีแล้ว สู้
    #6866
    0
  8. #6652 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 20:46
    ลู่ๆ สู้ๆ เย่ว ดีน้าที้เกบน้องไว้ อย่าไปยอมอิฮุนคนเลว
    #6652
    0
  9. #6600 chicgonjub (@chicgonjub) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 19:05
    นึกว่าพี่ลู่จะเอาลูกออกซะแล้วววว ดีในมากที่ไม่ได้เอาออก
    #6600
    0
  10. #6483 อิโยะ (@nan286) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 03:03

    บราโว่ ลูกน้อยยังอยู่ แต่ชีวิตพี่ลู่ท่าจะแย่แล้ว

    #6483
    0
  11. วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 15:27
    ดีใจที่พี่ลู่ไม่ทำแท้ง 
    #6445
    0
  12. #6411 maimes' ❀ (@wacharaporn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 15:00
    ดีใจนะที่พี่ลู่ไม่เอาลูกออก ถึงพ่อจะไม่รักแต่อย่างน้อยๆ แม่ก็ยังรัก ถ้ามันทำให้เราช้ำขนาดนี้ไปเถอะเสี่ยวลู่อย่าทนอีกต่อไปเลยความรักมันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว TT
    #6411
    0
  13. #6324 Tam_Nattaya (@nattaya-29996) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 12:11
    ลู่หานยังไม่ได้เอาลูกออกจริงๆด้วย>< เซฮุนเป็นพระเอกที่ทำตัวแหลกเหลวมากกกก ลู่หานไปรักได้ไงเนี่ยยยย
    #6324
    0
  14. #6280 Arthur Aphrodite (@vocaliodhorror99) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 19:18
    ตอนแรกนึกว่าลู่จะหนี แต่ที่จริงก็ไปบอกแม่อิเน่
    #6280
    0
  15. #6206 Min Mut Big Poo (@mut_bigbang) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 00:45
    ลู่คงรักเน่มากกสินะ เฮ้อ
    #6206
    0
  16. #5921 Husgin (@jean1218) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 22:35
    พระเอกมากครับพี่ดำ 555
    #5921
    0
  17. #5869 BaekkHun (@kikbaekhun1997) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 20:36
    โอ้โห่!!!! นี่มันเข้าขั้นเลวอย่างสมบูรณ์แบบเรยน่ะฮุนนนนน! เที่ยวกลางคืน มั่ว ผญ ติดยา!!!! โอ้! อันนี้รับไม่ได้!!!! OMG!!!!! ตายๆๆๆ สงสารพี่ลู่จัง มารักคนพันนี้ทำไมม่ายรู้~!
    #5869
    0
  18. #5126 BeNZaA (@benzazaza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 18:20
    55555แบคแกโดนแล้วววววว
    #5126
    0
  19. #5110 Luhan Konman Ozone'x II (@hanlumei) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 13:42
    คำพูดของจงอินโดนใจมากกก.
    #5110
    0
  20. #4571 ice_skate (@ice_skate) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2557 / 11:46
    - - โอยยย ไปที่อื่นเถอะ พี่ลู่
    #4571
    0
  21. #4453 pinkydrop (@pinky_drop) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 20:58
    อ่ะ พี่ลู่ สงสาร
    #4453
    0
  22. #4405 ` PuGun. (@pugunlovetonorit) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 20:03
    เสี่ยวลู่ไปหาคนอื่นเลยไปปป ไอ่ฮุนบ้ามันเลว เลวเลวเลว
    #4405
    0
  23. #4257 NqHH (@jane_nuchsara) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 23:04
    ก็คนมันจะรักน่ะนะยังไงซะก็รักอยู่ดียอมทุกอย่างจริงๆ
    #4257
    0
  24. #4109 Natmaneekan Tong (@peatongkiki) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 23:44
    หจะเห็นลู่ร้ายบ้างมั้ย
    #4109
    0
  25. วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 10:25
    หนีเลยลู่
    #3824
    0