[Fic แท้ง Hunhan] พร้อมส่งจำนวนจำกัด

ตอนที่ 41 : Final Season chapter : 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,361
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    16 ส.ค. 62





เซฮุนคลี่ยิ้มส่งให้ซอลฮยอน เพื่อให้เด็กสาวรู้สึกมั่นใจว่าเขาจะรับเด็กในท้องของเธอเป็นลูกของเขาอย่างแน่นอน ชายหนุ่มละสายตาจากใบหน้าของเด็กสาวที่แสดงอาการเป็นกังวลอยู่มาก ก่อนจะก้มลงอ่านรายละเอียดในเอกสารบนโต๊ะเบื้องหน้า หลังจากที่เขารู้ว่าเธอท้อง นี่ก็ผ่านมาจนเกือบจะครบสองอาทิตย์แล้ว เขาปรึกษาเรื่องที่จะรับเด็กในท้องของเธอเป็นลูกกับมารดา แต่เซฮยองก็ไม่ค่อยจะเห็นด้วยกับความคิดของเขาเสียเท่าไหร่ ทว่าเขาก็ยังดื้อดึงที่จะทำเช่นนี้ ชายหนุ่มจรดปลายปากกาเซ็นต์เอกสารเพื่อยืนยันการเป็นพ่อของเด็ก ก่อนจะส่งเอกสารนั้นให้คุณหมอ วันนี้เขาพาซอลฮยอนมาฝากครรภ์ และอายุครรภ์ของเธอตอนนี้ก็เดือนกว่าๆ แล้ว

ชายหนุ่มเดินออกมานั่งรอซอลฮยอนที่ด้านหน้าห้องตรวจ เซฮุนคิดทบทวนเรื่องหย่า ลู่หานส่งใบหย่าที่มีลายเซ็นต์ของอีกฝ่ายมาให้เขาที่บ้านเมื่อไม่กี่วันก่อน และทันทีที่สาวใช้นำมาให้เขา เอกสารเหล่านั้นก็ถูกโยนทิ้งลงในถังขยะทันที ลู่หานกำลังเล่นสงครามประสาทกับเขา เพราะต่อให้เขาจะโยนมันทิ้งอีกสักกี่สิบแผ่น ในแต่ละวันก็ยังคงมีคนส่งมาให้เขาที่บ้านอยู่ดี คิดว่าทำแบบนี้แล้วเขาจะยอมหย่าให้ง่ายๆ งั้นเหรอ ยิ่งรู้ว่าตอนนี้ลู่หานตัดสินใจคบไอ้ป๋อหรัน เขาก็ยิ่งคับแค้นใจ และคนอย่างเขาก็ไม่สิ้นไร้ไม้ตอกหรอก หลักฐานสำคัญที่จะเปิดโปงจิ่งป๋อหรันตอนนี้อี้ชิงเลขาส่วนตัวของเขากำลังรวบรวมมันอยู่ ถ้าหากทุกอย่างเสร็จสิ้นเมื่อไหร่ เขาจะกระชากหน้ากากไอ้เวรนั่นด้วยตัวเขาเอง ลู่หานกำลังหลงมัน ไม่ว่าไอ้เวรนั่นจะพูดอะไรลู่หานก็เชื่อมันหมด แต่พอเป็นเขา แม้แต่หน้าอีกฝ่ายก็ยังไม่อยากจะมองเลย

“พี่โอเครึเปล่าคะ ทำไมหน้าตาเครียดแบบนั้นล่ะ” ซอลฮยอนเอ่ยขึ้น เธอมายืนอยู่ตรงนี้ประมาณหนึ่งนาทีได้แล้ว แต่เซฮุนก็เอาแต่ก้มหน้า และเหมือนจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเธอเดินออกมาจากห้องตรวจแล้ว เห็นเซฮุนหน้าเครียดๆ เธอก็ใจเสีย กลัวชายหนุ่มจะคิดมากเรื่องลูกในท้องของเธอ

“ซอลฮยอน...พี่โอเค แล้วหมอว่ายังไงบ้าง”

“หมอบอกว่าเดือนหน้าให้ฉันมาตรวจครรภ์อีกค่ะ ตอนนี้ร่างกายฉันแข็งแรงดี ระยะสามเดือนแรกจะแพ้ท้องหนักหน่อย พี่ดูสิฉันได้ยาบำรุงครรภ์มาเยอะแยะเลย” เธอยิ้มพลางชูถุงยาให้ชายหนุ่มดู

“เธอต้องทำตามที่หมอเขาบอกอย่างเคร่งครัดนะ เพื่อลูกของเรา” หัวใจของเธอเต้นระส่ำ เมื่อได้ยินประโยคนี้ นั่นสินะ...เด็กคนนี้เป็นลูกของเธอและเซฮุน เธอจะต้องดูแลเด็กคนนี้ให้ดีที่สุด เธอจะทำทุกอย่างเพื่อลูก สัญชาติญาณความเป็นแม่ในตัวเธอเริ่มที่จะเพิ่มมากขึ้นแล้ว หลังจากที่รับไม่ได้ในตอนแรกเมื่อรู้ว่าตัวเองท้อง เธอมั่นใจว่าเธอจะไม่สามารถผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ไปไม่ได้แน่ หากไม่มีโอเซฮุนคอยช่วยประคองเธอไว้ บุญคุณของชายหนุ่มมากมายเหลือเกิน

“ค่ะพี่...ขอบคุณอีกครั้งนะคะพี่เซฮุน”

“...พวกเรากลับกันเถอะ” เซฮุนพยักหน้า จากนั้นเขาก็ชวนเด็กสาวกลับไปพักผ่อนที่บ้าน

.

.

.

.

“ที่นี่ก็โอเคนะฮะ...แต่ราคา ลู่คงสู้ไม่ไหวหรอกฮะ” ลู่หานกวาดตาไปรอบๆ ร้านกลางเก่ากลางใหม่ที่ร้างไร้ผู้คน บนโต๊ะไม้ที่วางเรียงรายอยู่นั้นเต็มไปด้วยเศษฝุ่น ที่นี่มีสองชั้น ชั้นล่างเอาไว้ใช้ทำร้านอาหาร ส่วนชั้นบนสามารถใช้นอนหลับพักผ่อนได้ วันนี้ป๋อหรันพาเขาออกมาทานข้าว และระหว่างทางก่อนจะกลับไปยังร้านของคยองซู ชายหนุ่มก็แวะพาเขามาที่นี่ ป๋อหรันบอกว่าที่นี่เป็นร้านของเพื่อนสนิทอีกฝ่าย และเพื่อนของชายหนุ่มกำลังจะย้ายครอบครัวไปอยู่ต่างประเทศ ร้านอาหารแห่งนี้จึงขาดคนดูแลและปล่อยทิ้งร้างมาเกือบสามเดือนแล้ว

“ไหวสิ...เพราะพี่จะเป็นหุ้นส่วนของเราด้วย” เมื่อได้โอกาสเขาก็รีบคว้ามือเรียวมากอบกุมไว้

“....”

“ลู่ก็รู้ใช่ไหม ว่าความรู้สึกของพี่มันไม่เคยเปลี่ยนไปเลย พี่ยังชอบลู่เหมือนเดิม ยิ่งตอนนี้ พี่ยิ่งชอบเราเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ” ป๋อหรันสบตาลู่หานด้วยสายตาจริงจัง เขาไม่มีทางปล่อยลู่หานไปเป็นครั้งที่สองเด็ดขาด ครั้งนี้เขามั่นใจว่าเขาจะไม่แพ้โอเซฮุนแน่นอน ลู่หานต้องเป็นของเขา เขาอยากลงหลักปักฐานกับร่างเล็ก อยากมีลู่หานอยู่เคียงข้างเขาตลอดไป ส่วนความลับที่เขาพยายามปิดบังร่างเล็กอยู่นั้น เขาจะทำให้มันเป็นความลับตลอดไป ลู่หานจะไม่มีวันได้รับรู้เรื่องแย่ๆ ของเขาเด็ดขาด

“พี่ป๋อหรัน...ลู่มีอดีตนะ แล้วอดีตนั้นมันก็แย่เอามากๆ ถ้าคนรอบข้างของพี่เขารู้เรื่องของลู่ พี่จะไม่อายเหรอ”

“คนที่พี่แคร์ที่สุดตอนนี้...คือเรานะ ไม่ใช่คนอื่น” พูดจบก็จุมพิตที่หลังฝ่ามือขาวของลู่หานอย่างอ่อนโยน เขาเห็นสีหน้าที่บ่งบอกถึงความลังเลของลู่หาน และแววตาที่ยังคงสับสนของอีกฝ่าย ชายหนุ่มใช้จังหวะนี้รีบคว้าเอวบางเอาไว้ แล้วจัดการดึงรั้งร่างเล็กเข้ามากอด

“ให้โอกาสพี่นะครับ พี่อยากดูแลลู่กับเซจุน ดูแลด้วยชีวิตและหัวใจของพี่ พี่เชื่อนะว่าสักวัน พี่จะสามารถทำให้ลู่ลืมไอ้สารเลวเซฮุนได้อย่างหมดหัวใจ” กับโอเซฮุนลู่หานคิดว่าชาตินี้ทั้งชาติ ยังไงซะก็คงกลับไปเป็นครอบครัวเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว เขาควรจะเริ่มต้นใหม่ เหมือนอย่างที่คนสารเลวคนนั้นกำลังทำ โอเซฮุนกำลังสร้างครอบครัวใหม่กับซอลฮยอน... ป้าฮัน บอกกับเขาตอนที่เธอแวะมาเยี่ยมเขาที่ร้านกาแฟ ว่าโอเซฮุนเซ็นต์รับรองลูกในท้องของเด็กสาวแล้ว แถมยังดูแลประคบประหงมซอลฮยอนราวกับไข่ในหิน ที่สำคัญชายหนุ่มยังย้ำเตือนกับทุกคนในบ้านว่าให้ช่วยกันดูแลเด็กสาว เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมชายหนุ่มถึงยังไม่ยอมเซ็นต์ใบหย่าให้เขาสักที เขาอยากตัดความสัมพันธ์อย่างเด็ดขาดกับโอเซฮุน ไม่อยากให้มีอะไรข้องเกี่ยวกันอีกต่อไป ส่วนเซจุน...เขาไม่มีทางยกลูกให้โอเซฮุนดูแลแน่นอน ลูกต้องอยู่กับเขา!

และไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุผลอะไร ถึงทำให้เขากล้าเอ่ยประโยคนี้

“...ฮะ ลู่จะให้โอกาสพี่”

“ขับรถกลับดีๆ นะฮะ สำหรับวันนี้ลู่ขอบคุณพี่มาก” ลู่หานช้อนตาลงมองมือตัวเองที่ถูกป๋อหรันกุมไว้อีกครั้ง ก่อนจะแหงนเงยหน้าขึ้นระบายยิ้มส่งให้ชายหนุ่ม ในเมื่อเขาเลือกที่จะเริ่มต้นใหม่แล้ว เขาก็จะทำให้ดีที่สุด เขาคิดว่าป๋อหรันอาจจะมีตัวเลือกที่ดีกว่าตัวเขา แต่ทว่าชายหนุ่มก็กลับเลือกเขา เขาที่มีอดีตแสนขื่นข่ม เขาควรจะทำเพื่อป๋อหรันบ้าง นั่นคือการเป็นคนรักที่ดีและซื่อสัตย์ต่ออีกฝ่าย

“ตอนนี้เราสองคน...เป็นคนรักกันแล้วใช่ไหมครับ ช่วยตอบพี่ให้มั่นใจหน่อย” คนตัวเล็กอมยิ้ม ลู่หานสบตาป๋อหรันชั่วครู่ ก่อนจะเป็นฝ่ายหลบตาชายหนุ่มเสียเอง ริมฝีปากสีหวานจึงค่อยๆ ขยับเอ่ยตอบอีกฝ่ายด้วยท่าทางเคอะเขินเล็กน้อย พวงแก้มขาวเนียนขึ้นสีเรื่อชวนมอง ป๋อหรันยกยิ้มพอใจกับภาพที่เขาเห็น

“ตอนนี้พวกเรา...เป็นแฟนกันฮะ”

“พี่รักลู่นะ...พี่รักลู่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย ในที่สุดวันนี้พี่ก็สมหวังเสียที สัญญาได้ไหมครับว่าจะไม่ปล่อยมือกันไปเสียก่อน”

“...ฮะลู่จะจับมือพี่ให้แน่นที่สุด เท่าที่ลู่จะทำได้ ไม่มีวันปล่อยมือพี่ไปไหนหรอก” สักวันเขาจะต้องลืมโอเซฮุนได้อย่างหมดหัวใจ และรับจิ่งป๋อหรันเข้ามาแทนที่ผู้ชายเลวๆ คนนั้นให้ได้

“วันนี้พี่มีความสุขที่สุดเลยเรารู้ไหม”

“ลู่เองก็มีความสุขฮะ...ลู่เชื่อนะว่าสักวันนึง....ลู่จะสามารถบอกรักพี่ได้เหมือนกับที่พี่บอกรักลู่” หากเขาไม่รู้สึก เขาจะไม่มีทางพูดคำว่ารักออกไปพล่อยๆ เขาจะไม่ทำอย่างโอเซฮุนเด็ดขาด ณ เวลานี้เขารู้สึกดีกับผู้ชายคนนี้มาก แต่มันยังไม่ใช่ความรัก เขารู้ดีว่าใจเขายังมีโอเซฮุนอยู่ ถึงจะพยายามลบอีกฝ่ายออกไปมากมายแค่ไหนก็ตามที ลู่หานอยากจะเกลียดผู้ชายคนนั้นให้ได้มากกว่านี้... ให้สมกับที่อีกฝ่ายได้สร้างบาดแผลแสนสาหัสกับชีวิตของเขา

“เราจะข้ามผ่านทุกอย่างไปด้วยกันนะครับ คนดี”

ถึงแม้อ้อมกอดของจิ่งป๋อหรัน จะไม่ได้อบอุ่นเท่ากับอ้อมกอดของคนรักเก่า แต่ก็ทำให้ลู่หานรู้สึกปลอดภัยและไม่รู้สึกโดดเดี่ยวอีกแล้ว....

ลู่หานระบายยิ้มให้ตัวเอง ขณะแนบใบหน้าลงบนไหล่หนาของสารถีหนุ่มหล่อ

.

.

.

.

“คุณเซฮุนจะให้ผมออกรถเลยไหมครับ” เพราะกระจกรถของป๋อหรันไม่ได้ติดฟิล์มดำ ทำให้เขามองเห็นการกระทำของคนสองคนภายในรถคันนั้นได้ค่อนข้างชัดเจน นานนับชั่วโมงแล้วที่เขาให้จางอี้ชิงจอดรถทิ้งไว้บริเวณหน้าร้านของคยองซู อีกอย่างรถคันนี้ก็ไม่ใช่รถของเขาแต่เป็นรถของอี้ชิง ที่สำคัญยังติดฟิล์มดำทั้งคัน ทำให้ลู่หานกับป๋อหรันไม่สงสัย เขาดื่มเหล้ากับจงอินที่ผับ และโทรให้เลขาส่วนตัวขับรถไปรับ แต่เขาไม่ได้ให้อี้ชิงขับกลับบ้านของเขาในทันที

“....อืม” ภาพที่เห็นมันทำให้เขาแทบจะพูดอะไรออกไปไม่ออก สิ่งที่เขาเห็น...ไม่ต่างกับโดนมีดแหลมคมกรีดหัวใจของเขา เขาไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างลู่หานและป๋อหรัน พัฒนาไปถึงขั้นไหนแล้ว แต่เท่าที่เห็นก็คงเกินกว่าพี่น้องแล้วล่ะ เขาพลาดไปแล้ว พลาดไปแล้วจริงๆ ที่ปล่อยให้มันเข้ามายุ่งกับคนของเขา จะแย่งลู่หานกลับมาก็ยากเย็นมาก เพราะตอนนี้ลู่หานเกลียดเขาเข้าไส้ และเขาก็ดีแต่ประชดประชันอีกฝ่าย ไม่เคยได้ง้ออีกฝ่ายอย่างจริงๆ จังๆ เลยสักที เขาทำให้ลู่หานเสียใจนับครั้งไม่ถ้วน สิ่งที่ลู่หานร้องขอจากเขาตอนนี้มีเพียงลายเซ็นในใบหย่าและลูก ถ้าหากทุกอย่างระหว่างเขาและลู่หานต้องจบลงจริงๆ เขาก็ไม่แน่ใจว่าจะสามารถทำใจเซ็นต์ใบหย่าให้อีกฝ่ายได้หรือเปล่า รวมทั้งเรื่องเซจุนด้วยเช่นกัน ยิ่งคิดเรื่องพวกนี้ เขาก็ยิ่งปวดหัว คืนนี้คงต้องพึ่งยานอนหลับอีกคืน เหมือนๆ กับทุกๆ คืนที่ผ่านมา ในเมื่อแอลกอฮอล์ช่วยอะไรเขาไม่ได้อีกต่อไป

“คุณเซฮุนครับ อย่าหาว่าผมละลาบละล้วงเลยนะครับ....คุณเคยง้อภรรยาของคุณอย่างจริงๆ จังๆ บ้างหรือเปล่า ถ้าคุณยังไม่เคยทำ ผมว่าคุณควรทำนะ ก่อนที่จะสายเกินไป”

“...หึ ฉันเคยพยายามหลายครั้งแล้ว แต่ลู่หานเขาไม่ฟังอะไรเลย เขาเกลียดฉัน แล้วตอนนี้ก็ยังมีไอ้ป๋อหรันนั่นอีก” เซฮุนแสยะยิ้ม เขารู้สึกสมเพชตัวเองชะมัด ชายหนุ่มเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนมาก ร่างกายซูบผอมลง เนื่องจากหมู่นี้ชายหนุ่มเอาแต่ดื่มเหล้า แถมมีหนวดเคราบนใบหน้า เนื่องจากขาดการเสริมแต่งให้ดูดี

“ผมแนะนำคุณได้เท่านี้แหละครับ ผมน่ะอยากให้คุณเซฮุนลองพยายามเป็นครั้งสุดท้ายดู”

“.....” เซฮุนเงียบไป เหมือนกำลังใช้ความคิดกับบางสิ่งบางอย่าง เขาควรง้อลู่หานอีกสักครั้ง และครั้งนี้เขาจะทุ่มสุดตัว ไม่ว่าผลลัพธ์มันจะออกมาในรูปแบบไหน เขาก็พร้อมจะยอมรับความจริง

“ผมว่าคุณเซฮุนน่าจะโกนหนวดได้แล้วนะ” ชายหนุ่มลูบคางตัวเอง เขาสัมผัสได้ถึงความสากและหยาบกระด้าง หมู่นี้เซจุนก็มักจะพูดบ่อยๆ ว่าเขาเหมือนโจรในซีรี่ย์ฝรั่งที่แกกับป้าฮันชอบดู เห็นทีว่าเขาควรจะหันกลับมาดูแลตัวเองบ้างแล้ว

“....ฉันก็คิดงั้น พรุ่งนี้ฝากงานด้วยนะ คงจะทั้งอาทิตย์นั่นล่ะ” เขาจะใช้เวลาหนึ่งอาทิตย์เพื่อลู่หาน ขอแค่อีกฝ่ายยอมใจอ่อนให้เขาบ้างก็พอ ใครมันจะไปยอมแพ้ไอ้ป๋อหรันง่ายๆ กันล่ะ ต้องขอบคุณจางอี้ชิงที่พูดให้เขาได้สติ

“ได้ครับ เจ้านาย”

“ขอบคุณนายมากนะอี้ชิง ฉันไม่ผิดหวังจริงๆ ที่เลือกจ้างนาย”

.

.

.

.

เช้านี้โอเซฮุนตื่นแต่เช้า เขาจัดการโกนหนวดหลังอาบน้ำเสร็จ นั่นทำให้ได้ยินเสียงแซวจามารดาและซอลฮยอนระหว่างทานข้าว เซฮุนพาเซจุนไปส่งที่โรงเรียนด้วยตัวเอง ก่อนจะแวะร้านดอกไม้ อย่างน้อยก็ควรมีอะไรติดไม้ติดมือไปให้ลู่หานด้วย เขารับช่อดอกไม้สีขาวจากพนักงานสาวสวย ก่อนจะยื่นบัตรเครดิตให้เจ้าหล่อน

เซฮุนก้มลงสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกยิปโซฟิลล่า ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึกๆ เรียกความมั่นใจให้กับตนเอง หวังทำลายอาการประหม่าที่กำลังเผชิญอยู่นะตอนนี้ ชายหนุ่มจะเปิดประตูรถ และสาวเท้าเข้าไปภายในร้าน KJ Coffee

“ลู่หาน...” คนตัวเล็กตกใจไม่น้อยที่จู่ๆ โอเซฮุนก็โผล่เข้ามาในร้านตั้งแต่เช้า ลู่หานพยายามปรับสีหน้าให้เฉยเมยต่อชายหนุ่ม ดวงตาสวยละจากใบหน้าหล่อจัดมาที่ช่อดอกไม้ในมือของอีกฝ่าย

“มาที่นี่อีกทำไม...ร้านนี้ไม่ต้อนรับนาย ถ้าจะกินกาแฟก็เชิญร้านอื่นเถอะ” คนตัวเล็ดพูดตัดรอนอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะจัดการเช็ดกระจกของตู้โชว์เค้กต่อ จนไม่ทันได้สังเกตว่าชายหนุ่มสาวเท้าเข้ามาประชิดเขามากแค่ไหนแล้ว

“....ฉันคิดถึงเธอนะ” กว่าจะรู้ตัวปลายคางของชายหนุ่มก็วางอยู่บนไหล่ของเขาซะแล้ว ลมหายใจอุ่นๆ ของอีกฝ่าย พัดผ่านข้างแก้มเนียน จนเขาต้องจัดการผลักอีกฝ่ายให้ถอยออกไป

“น่าตลกสิ้นดี...โอเซฮุน ออกไปจากที่นี่ซะ!”

“ฉันซื้อดอกไม้มาให้เธอด้วยนะ นี่ไงดอกไม้ที่เธอชอบน่ะ รับไปสิ” เหมือนกับว่าเซฮุนแกล้งทำเป็นหูทวนลม ไม่ได้ยินที่เขาบอกอีกฝ่าย เมื่อเห็นอีกฝ่ายพูดด้วยสีหน้าท่าทางยิ้มแย้ม เขาก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดมากขึ้น ร่างเล็กมองร่างสูงด้วยความไม่พอใจ ไม่รู้ว่าวันนี้โอเซฮุนนั้นมาไม้ไหน หรือคิดจะเล่นแง่อะไรกับเขาอีก แต่บอกไว้เลยว่าเขาจะไม่มีทางหลงกลอีกฝ่าย ร่างเล็กกรีดยิ้ม และเอื้อมมือไปรับช่อดอกไม้มาถือไว้ นั่นยิ่งทำให้เซฮุนยิ้มกว้างขึ้น

“ลู่หาน!” ภาพที่เขาเห็นคือคนตัวเล็กทิ้งช่อดอกไม้ในมือลงบนพื้น ก่อนจะใช้เท้าเหยียบกระทืบจนมันไม่เหลือชิ้นดี เซฮุนถอนหายใจแผ่วเบา ชายหนุ่มสบตาร่างเล็กขณะอีกฝ่ายใช้ปลายรองเท้าหนังสีดำเหยียบช่อดอกไม้ที่เขาซื้อให้

“ถ้านายซื้อมันมาให้ฉันอีก ฉันก็จะทำแบบนี้ซ้ำๆ สิ่งที่ฉันต้องการจากนายคือลายเซ็นในใบหย่าและเซจุนเท่านั้น นายให้ฉันได้ไหมล่ะ ดอกไม้บ้าบอนี่ฉันไม่ต้องการเข้าใจไหม!”

“ฉันขอเวลาเธออาทิตย์เดียวลู่หาน ได้โปรดอย่าผลักไสฉันไปไหนเลยนะ ถ้าทุกอย่างที่ฉันพยายามทำมันสูญเปล่า สัญญาเลยว่า...ทุกอย่างที่เธอต้องการ ฉันจะให้เธออย่างไม่มีข้อแม้หรือเงื่อนไขใดใดทั้งสิ้น ฉันรู้ว่าตัวเองเป็นสามีที่แย่ ฉันทำเธอผิดหวังหลายต่อหลายเรื่อง และโคตรหน้าด้านที่ยังกล้ามาขอโอกาสจากเธอในวันนี้ ฉันรักเธอนะลู่หานด้วยความสัตย์จริง”

“คนรักกันเขา ไม่ทำร้ายกันแบบที่นายเคยทำหรอกนะโอเซฮุน”

............................................


เปิดรอบReprint ภาคfinal วันนี้ - 15 กันยายน 62

**ฟิคแท้งภาคแรกมีเล่มเส้นคั่นบทจาง ไม่กระทบเนื้อหา ขอดูตัวอย่างได้ ส่วนอื่นไม่มีปัญหาอะไร (ลดราคาพิเศษ)

ด้านในมีตอนจบและพิเศษไม่ลงเว็บ 4 ตอน จำนวนหน้า 390+ หน้า

ติดต่อ/สอบถาม แฟนเพจ (BABILON-fanpage​) ทวิตเตอร์ (@babilon_K)

และอีเมล (kwankwan555@gmail.com​)**


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

9,265 ความคิดเห็น

  1. #8994 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 11:34
    สงสารเซเหมือนกัน แต่ก็ทำตัวเองทั้งนั้น แต่ฮุนก็ควรมีโอกาสอธิบายบ้าง
    #8994
    0
  2. #8695 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 20:00
    คือแบบไม่เคยเห็นใจซอลฮยอนเลยนะ บอกตรงๆ แต่งงตรงนึงมากๆเลยคือแบบเป็นเซคนดีแบบมากเว่อออออกับซอลฮยอน เป็นคนดีที่ไม่ควรจะเป็นคนดี
    #8695
    0
  3. #8681 aehun94 (@aehun94) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 15:46
    อ่านมาถึงตรงนี้ ไม่เข้าใจอย่างหนึ่ง คือแม่เซฮุนเลี้ยงเซฮุนยังไงอะ คือเอาจริงๆเรื่องนี้แม่พูดได้นะ อยู่บ้านเดียวกันด้วย อันนี้เหมือนตามใจอยากทำอะไรก็ทำ ไม่บอกไม่อะไร แล้วแต่ลูกเลยอะไรประมาณนี้
    #8681
    0
  4. #7933 aom_engeng (@anussara-aom) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 09:27
    รำคาญเซฮุน ง้อไปสิง้อดีๆน่ะ เอ้อออ ลู่แท้งลูกไปสองล้ะ ลูกคนอื่นน่ะออกรับเป้นพ่อดีนัก
    #7933
    0
  5. #7897 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 16:02
    เซฮุนรำคาญมากอะ แกคิดไหมว่าที่แกรับลูกซอฮยอนเป็นลูกแกอะลู่เขาเสียใจไหม แกรองบอกเหตุผลที่รับมาสิ แล้วดูนางจะดีใจมากที่แกรับอะ แล้วอย่างนี้ยังจะมีหน้ามาง้อลู่ เฮอะ...เคลียร์ตัวเองยังไม่ได้ยังจะมาง้อเขา ลูกตัวเองมีให้ใส่ใจก็ไม่สน เมียก็พึ่งคิดง้ออิคุณประเสริฐไปตายสะไป 
    #7897
    0
  6. #7891 mayrienajang (@mayrienajang) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 15:00
    จากใจเลยนะไม่เคยสงสารซอลฮยอนเลยแม้เเต่นิดเดียว เซฮุนก็เหมือนกันเป็นห่วงซอลเเต่ไม่คิดถึงลู่หาน ถามจิงว่ารักจิงมั้ยทำไมถึงทำอะไรควายๆแบบนี้ึคะ? แล้วอิซอลหน้าด้านหน้าทนมากกกกกเป็นนี่ นี่หนีไปล่ะถึงแม้จะไม่มีที่ไปก็ดีกว่าทำให้ครอบครัวเค้าร้าวรานไปมากกว่านี้ เราเห็นใจทั้งลู่ทั้งฮุนกว่าจะรักกัน กว่าจะผ่านอุปสรรคมาด้วยกันเเต่ละอย่างก้อเกือบเสียกันเเละกันไปแล้ว อยากบอกฮุนว่าคุณสามารถเลวกับคนทั้งโลกได้ค่ะเเต่ขอเเค่คุนดีกับคนที่คุนรักเเละรักคุณก็พอ////ขอโทษที่เม้นยาวนะคะอินมากกก55555
    #7891
    0
  7. #7889 Lewphiangor (@lewphiangor) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 01:17
    งื้อออ เง้อออออ รอให้กลับมาฟินกันจริงๆ ทำไมฮุนไม่บอกความจริงไปป
    #7889
    0
  8. #7888 ฮิฮิ้ว (@shebam) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 00:54
    โถๆๆๆ ที่ผ่านมาอย่าเรียกว่าง้อเลย
    #7888
    0
  9. #7887 LT_tengjang (@tengjang) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 00:41
    ตามตรง และตรงๆเลยนะ อ่านแล้วรู้สึกเจ็บกระดองใจ ดีกันแป๊ปเดียว แยกกันอยู่อีกแล้ว ใจบางมาก ร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือด เจ็บปวดมาก เจ็บปวดจริงๆ แต่ก็อ่านอยู่ดี มีความย้องแย้งในตัว555
    #7887
    0
  10. #7886 Jessi1989 (@PloyNaritsara) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 00:37
    ซอลฮยอนค่าตัวเท่าไหร่คะ? จะตบให้หายจากฟิค
    #7886
    0
  11. #7885 PUREHH (@PUREHH) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:34
    เซฮุนจะง้อลู่ยังไง ลู่จะใจอ่อนง่ายๆไหม ลู่จะเสียมากกว่าเดิมรึเปล่า จะได้คุยกันดีๆบ้างไหมหรือมีเลือดตกยางออก โอ้ยยย!! เมื่อไหร่จะเข้าใจกัน อยากเขินฟินจิกหมอนแล้วเบื่อมาม่าแล้วTT TT
    #7885
    0
  12. #7884 PUREHH (@PUREHH) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:29
    ุอยากจะตบนังชะนีนั่นสักสามสี่ที เกลียด!!!
    #7884
    0
  13. #7883 PUREHH (@PUREHH) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:24
    หงิดเซฮุนอ่ะ ถ้าอี้ชิงไม่พูดก็ไม่คิดที่จะง้อลู่จริงๆจังๆเลยหรอ ฮึ่ย ภายในหนึ่งอาทิตย์ถ้าง้อไม่ได้นะ...
    นังนั่นก็ควรสำเนียกตัวเองแล้วหนีไปอยู่ที่อื่นได้แล้วทีก่อนหน้านี้เสียใจรู้สึกผิดที่เป็นต้นเหตุทำให้สองคนทะเลาะกันอย่างงั้นอย่างงี้แล้วทีตอนนี้มาระรื่นยิ้มหน้าบ้านเขารับเป็นพ่อของลูก ลืมเรื่องก่อนหน้าไปเลยสินะยะ นังตัวดี!!!
    #7883
    0
  14. #7882 BA__BY (@BA__BY) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 22:49
    หงิด เมื่อไหร่จะจบจะสิ้นซักที ดราม่าไปนะ ดราม่ายาวไปอ่ะ ไม่จบไม่สิ้น
    #7882
    0
  15. #7880 Oh Nipaporn Jong (@19940412) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 22:24
    เซฮุนมีแต่จะทำให้เรื่องยุ่งยาก ไม่รู้จะเซ็นรับรองลูกทำไม สมควรที่ลู่หานจะไม่ให้อภัย ลู่อย่าเพิ่งใจอ่อนนะ ส่วนป๋อหรัน จะกลับใจได้จริงเหรอ? เง้อออ สงสารลู่~
    #7880
    0
  16. #7879 19901994 (@19901994) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 22:20
    อะไรของมึ-เซฮุน หงุดหงิดเว้ยยยย
    #7879
    0
  17. #7877 cakejeaiww (@cakejeaiww) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 19:22
    เซ็นรับรองลูกทำไม
    #7877
    0
  18. #7876 aonnie2 (@aonnie2) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 19:21
    หงุดหงิดเซฮุน ปากบอกว่ารักลู่ แต่ไปเซ็นรับรองบุตรให้ซอลฮยอล การกระทำย้อนแย้งกับคำพูดมาก ลู่เอาลูกมาให้ได้นะแล้วอย่าใจอ่อนให้เซฮุนอีก
    #7876
    0
  19. #7875 ้ohhuhan (@mook_manee) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 18:09
    ไม่เข้าใจเซฮุนว่ะ โกรธนะพูดเลยล่ะนังชะนีน้อยนั่นก็อีกคน เซฮุนแม่งก็มาคนดีไม่เข้าเรื่อง ลู่คบกับป๋อหรันอ่ะถูกล่ะสมน้ำหน้าเซมัน ฮึ่ยยย หงุดหงิดเซฮุนว่ะ
    #7875
    0
  20. #7874 M2Hsmile (@meawsejin041712) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 16:10
    ไม่เข้าใจเซฮุนว่ะ ชอบแก้ไขในเวลาที่สายเกินไป ตอนทำไม่คิดไม่พูดขนาดแม่ห้ามก็ไม่ฟัง ถึงจะเชียร์ฮุนฮานแต่ก็ไม่ชอบมจเซฮุนอ่ะ โอ้ยยเป็นลู่หานนี่ต้องสตรองแค่ไหน
    #7874
    0
  21. #7873 kriskky (@kriskky) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 15:57
    สบสนวุ่นวายในหัวใจมากตอนนี้จะเชียร์ฝ่ายไหนดีคือเเบบ...ขอด่าหน่อยเถอะซอลฮยอนเนี้ยยยยออกไปห่างๆชีวิตเซฮุนหน่อยไปรำคาญหงึดหงิดเเทนลู่หานว่ะะะะะ
    #7873
    0
  22. #7872 Ohsehun_1994 (@Ohsehun_1994) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 15:01
    ทำไมไม่ไปอยู่กับลูกของเธอล่ะ เซฮุน//เบะปากแรง อยากด่าว่าหน้าด้านหน้าทนซะเหลือเกิน
    #7872
    0
  23. #7871 puipang🐰 (@reedoiz) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 14:52
    เกลียดเซฮุนอ่ะทำแบบนี้กับลู่หานได้ไงแค่เซ็นรับรองบุตรก็พอมั้งลูกตัวเองก็ไม่ใช่ยังมีหน้ามาพูดว่าลูกของเราถ้าทำงี้คืนเซจุนไปเถอะ????????
    #7871
    0
  24. #7870 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 14:07
    "เพื่อลูกของเรา" เหอะ แค่คิดก็ขยะแขยงคำพูดละถามจริงๆเหอะเซฮุนที่พูดประโยคนี้ออกมาได้ไม่กระดากปากตัวเองเลยหรอ? ลูกในท้องอีซอลฮยอนมันเป็นลูกที่ถูกข่มขืนแกยังจะกล้ารับมันเป็นลูกของแกอีกนะไม่สมเพชตัวเองบ้างหรอที่รับเลี้ยงลูกจากการถูกข่มขืน แค่คิดก็ขยะแขยงลูกในท้องอีเด็กผีนั่นเต็มทนละ แกจะมาง้อลู่หานทำห่าอะไรเซ็นๆใบหย่าให้ลู่หานไปก็สิ้นเรื่อง ในเมื่อแกเลือกที่จะเอาอีเด็กผีนั่นมาอยู่ในบ้านไม่พอแกยังจะไปรับลูกในท้องของมันมาเป็นลูกแกอีกแล้วแกจะมาขอโอกาสมาง้อลู่หานอยู่อีกทำไม พอเหอะว่ะเซฮุนแกรู้ตัวบ้างปะว่าสิ่งที่แกทำลงไป..มันไม่ได้น่าสงสารเลยซักนิด มันน่าสมเพชมากกว่า!!!
    #7870
    1
    • #7870-1 mayrienajang (@mayrienajang) (จากตอนที่ 41)
      30 มีนาคม 2560 / 15:02
      โห้ยยยชอบเม้นอ่ะ ปรบมือออออ!!!
      #7870-1
  25. #7869 กีต้าร์ ฮอตเทส (@guitar-143) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 13:38
    เซฮุน แกรักบู่หานหรือรักตัวเอง?
    #7869
    0