[Fic แท้ง Hunhan] พร้อมส่งจำนวนจำกัด

ตอนที่ 37 : Final Season chapter : 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    14 ส.ค. 62






ลู่หานเหม่อมองไปที่หน้าต่างกระจกใส ด้านนอกกำลังมีพายุฝน และมันก็ทำให้เกิดเป็นฝ้าจางๆ สีขาวบริเวณกระจกเล็กน้อย ถ้าเขาต้องอยู่คนเดียวเช่นวันนี้ ตัวเขาเองก็มักจะหวนนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อสามอาทิตย์ก่อน เพราะเหตุการณ์ในวันนั้นมันเป็นเสมือนฝันร้ายที่สุดในชีวิตของเขา เวลาที่ต้องอยู่คนเดียว เขาจะชอบนึกถึงมัน ที่สำคัญก่อนหลับตานอน เขาก็มักจะร้องไห้ออกมา ด้วยความคิดถึง เขาคิดถึงเด็กน้อยที่เคยอยู่ในท้องของเขา เด็กน้อยที่เขาไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าแกด้วยซ้ำ เขาร้องไห้จนหมดแรงแล้วผล็อยหลับไปเกือบทุกคืน คงไม่มีใครทำใจได้ง่ายๆ นักหรอกกับการต้องสูญเสียลูกในท้องไปอย่างกะทันหัน ที่เขาต้องแท้งลูก สาเหตุก็เพราะความมักมากของโอเซฮุน และส่วนหนึ่งเกิดจากความใจร้อนของเขา บทเรียนครั้งนี้เขาจะจดจำไปชั่วชีวิต

เมื่อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง หลังสลบไปนานถึงสามวัน ลู่หานก็ตั้งปณิธานไว้ว่าจะไม่ขอกลับไปยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้นอีก ตอนนี้สิ่งที่เขาอยากได้และต้องการที่สุดคือเซจุนและใบหย่าที่มีลายเซ็นต์ของคนสารเลวคนนั้น ซึ่งไม่ว่าจะต้องทำยังไงหรือต้องใช้วิธีไหน เขาก็จะพยายามให้ได้มันมาโดยเร็วที่สุด หลังออกจากโรงพยาบาล เขาก็ย้ายมาอาศัยอยู่ที่ร้าน KJCoffee และกลับมาทำงานที่นี่อย่างเต็มตัว ต้องขอบคุณคุณคยองซูและจงอินที่อ้าแขนให้ความช่วยเหลือเขามาโดยตลอด แถมยังช่วยกันโอเซฮุนออกไปจากชีวิตเขา

“พี่ลู่คะ! ใจลอยไปถึงไหนเนี่ย” ชินจีมินเรียกลู่หานเสียงดัง เพื่อให้พี่ชายคนสนิทหลุดจากภวังค์ เธอรู้นะว่าทำไมลู่หานถึงใจลอย และชอบนั่งเหม่อบ่อยๆ ยามที่ไม่มีลูกค้า

“จีมิน พี่ตกใจนะ ว่าแต่กลับมาจากซื้อของนานแล้วเหรอ ได้ของมาครบไหมเนี่ย เดี๋ยวเจ้านายก็ว่าให้อีกหรอก” ลู่หานดึงสติกลับมา เงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวพนักงานประจำร้านอีกคน

“กลับมาสักพักแล้วละค่ะ เห็นพี่นั่งเหม่ออยู่ เลยเข้ามาทักให้ตกใจเล่น ส่วนของฉันซื้อมาครบทุกอย่างค่ะ ไม่ต้องห่วง”

“ฝนตกหนักแบบนี้ วันนี้ลูกค้าคงเข้าร้านเราน้อย” ลู่หานเอ่ยออกมาเบาๆ

“...คิดถึงเซจุนจัง ป่านนี้แกจะทำอะไรอยู่นะ ช่วงนี้ปิดเทอมด้วย” ได้ยินแบบนี้ลู่หานก็ยิ่งเศร้าใจ เขาเองก็คิดถึงลูกชายมาก อยากกอด อยากหอม ให้หายคิดถึง แต่ก็ไม่อยากเข้าไปเหยียบที่บ้านของโอเซฮุนอีก เมื่อหลายวันก่อนเขาได้ข่าวจากป้าฮันทางโทรศัพท์ ว่าเซฮุนพาเด็กผู้หญิงคนนั้นเข้าไปอยู่ที่บ้าน หลังจากเขาออกจากโรงพยาบาลได้ไม่นาน เด็กผู้หญิงคนนั้นชื่อคิมซอลฮยอน ป้าฮันเล่าว่าเธอเข้ากันได้ดีกับเซจุน คล้ายๆ กับว่าเซฮุนต้องการให้เซจุนลืมเขา และยกย่องซอลฮยอนขึ้นมาแทนที่ หัวใจของเขาต้องโดนกรีดด้วยน้ำมือโอเซฮุนอีกสักกี่ครั้งกัน ผู้ชายคนนั้นถึงจะสาแก่ใจ

“พี่อยากเจอลูก” จีมินก้มลงมองลู่หานด้วยความสงสาร เธอเห็นดวงตาของพี่ชายมีน้ำตาเอ่อคลอ ไม่น่าพูดเรื่องนี้ออกมาเลยจริงๆ

หวังว่าเรื่องร้ายๆ มันจะผ่านพ้นไปเร็ววัน และขอให้พี่ชายของเธอคนนี้ ได้พบเจอความสุขที่แท้จริงสักที.... อย่าทรมานกันอีกเลย ขอร้อง....

.

.

.

.

เด็กสาวขมวดคิ้ว เมื่อเซฮุนหยุดรถกะทันหัน ก่อนจะมองผ่านกระจกรถไปยังร้านกาแฟร้านนึง ซึ่งเธอจำได้แม่นยำว่าคือร้านที่ลู่หานทำงานอยู่ เด็กสาวหน้าเจื่อนลงเมื่อเริ่มเข้าใจ เซฮุนคงจะคิดถึงลู่หานมาก ถึงได้ขับรถมาแอบมองอีกฝ่ายเช่นนี้

“ถ้าพี่คิดถึง...ก็แค่เข้าไป”

“...ถ้าเขาเห็นหน้าพี่ เราเชื่อเหรอว่าเขาจะไม่คลุ้มคลั่งเหมือนที่ผ่านๆ มา” เสหน้ากลับมาสบตาเด็กสาว ก่อนจะหันกลับไปในทิศทางเดิม ลู่หานนั่งเหม่ออีกแล้ว ภาพของลู่หานที่กำลังนั่งอยู่ภายในร้านมันช่างเลือนราง เนื่องจากกระแสสายฝนที่กำลังโหมกระหน่ำ แม้แต่จะได้เห็นหน้าคนรักของเขาชัดๆ เขายังไม่มีบุญวาสนาเลย เซฮุนทอดถอนหายใจทิ้ง ลู่หานคงไม่คิดถึงเขาหรอก มีแค่เพียงเขาฝ่ายเดียวที่ทั้งคิดถึงและโหยหาอ้อมกอดของอีกฝ่าย กว่าจะรู้สึกตัว ก็กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้เสียแล้ว ณ เวลานี้สำหรับลู่หานเขามันก็เป็นแค่คนสารเลวคนนึง ที่อีกฝ่ายอยากผลักไสให้ออกไปจากชีวิตตัวเองเร็วๆ เท่านั้นเอง...

“ให้ฉันเข้าไปคุยกับเมียพี่ไหม ฉันยินดีนะ”

“ไม่ต้องหรอก เรื่องของพี่ พี่เคลียร์เอง ต้องให้เวลาลู่หานเขาอีกสักหน่อย” เซฮุนพูดโดยไม่มองหน้าเด็กสาว ดวงตาคมมองตรงไปยังร่างเล็กที่กำลังขมักเขม้นเช็ดโต๊ะภายในร้าน เขามักจะแวะเวียนมาที่นี่ทุกวัน โดยการจอดรถเยื้องๆ กับร้านกาแฟที่ลู่หานทำงาน เพื่อซุ้มมองอีกฝ่ายผ่านกระจกรถ เขาทำได้แค่แอบมองอีกฝ่ายละนะ เพราะถ้าขืนเขาย่างกรายเข้าไปในร้าน ลู่หานต้องอาละวาดแน่นอน ซึ่งเขาไม่ชอบมันเลย เขาไม่อยากทำให้คนรักเกลียดไปมากกว่านี้อีกแล้ว

ส่วนซอลฮยอนหลังจากเธอรู้เรื่องว่าลู่หานแท้ง เด็กสาวก็มาหาเขาที่บริษัทเพื่อบอกลา เธอบอกเขาว่าจะย้ายออกจากคอนโด แต่เขาไม่อนุญาต ความผิดทั้งหมด มันเป็นเพราะเขาฝ่ายเดียว ถ้าเขาเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นระหว่างเขาและซอลฮยอนให้ลู่หานฟังตั้งแต่ต้น บางทีทุกอย่างอาจจะไม่ต้องลงเอยแบบนี้ เด็กสาวไม่มีส่วนผิดอะไรเลย และเขาก็เอ็นดูเธอเสมือนน้องสาวคนนึง เมื่อคิดได้ว่าเซจุนกำลังเหงาเนื่องจากต้องห่างจากลู่หาน เขาจึงพาซอลฮยอนย้ายเข้ามาอยู่ในบ้าน ฝากฝังให้ช่วยดูแลลูกชายให้กับเขา

“ไอ้สารเลว! ออกไป ฉันเกลียดนาย นายทำให้ลูกต้องตาย!!”

“ฟังกันก่อนสิลู่หาน ให้ฉันได้อธิบายบ้าง ฉันขอโทษเรื่องลูกของเรา แต่...”

“ฉันจะหย่ากับนายโอเซฮุน!”

สารพัดสิ่งของใกล้มือถูกนำมาใช้เป็นอาวุธในการทำร้ายโอเซฮุนที่ยืนนิ่งเป็นหิน และเฝ้ามองคนรักผ่านม่านน้ำตา กระทั่งแก้วน้ำที่คนสวยโยนมาปะทะเข้ากับหน้าผากด้านขวาของเขา จนเกิดบาดแผลฉกรรจ์ เลือดสีแดงสดไหลอาบเป็นทางยางบางส่วนก็ไหลลงเปรอะเปื้อนเสื้อผ้าที่เขาสวมใส่ ไม่เว้นแม้กระทั่งดอกยิปโซฟิลลล่าสีขาวบริสุทธิ์ช่อโตที่อยู่ในมือของเขา คิมจงอินที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่นานก็มาลากเขาออกไปจากห้อง ลู่หานมักจะเป็นแบบนี้เสมอ เมื่อเห็นเขาเปิดประตูเข้ามาในห้องพักผู้ป่วย แม้จะมีคยองซูและจงอินคอยห้าม และเกือบทุกครั้งที่เจอหน้ากัน ประโยคขอหย่ามากมายจากลู่หานก็ถูกสาดใส่หน้าเขา เขาก็เจ็บทุกครั้งที่ได้ยินมัน*

จะให้เขาหย่ากับลู่หานเนี่ยนะ ฝันไปเถอะ... ยังไงซะเขาจะทำทุกวิถีทาง เพื่อพาลู่หานกลับมาอยู่ด้วยกัน ใครจะมองเขาเห็นแก่ตัวยังไงก็ช่าง...แต่ลู่หานน่ะเป็นของเขาคนเดียว เขามีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวอีกฝ่าย ตอนนี้เขาแค่รอเพียงเวลาเท่านั้น อีกไม่นานทุกอย่างมันจะต้องกลับมาเป็นเหมือนเดิม....

“ร้านปิดนานแล้วนะคะ แถมไฟชั้นสองก็ปิดหมดแล้วด้วย เรากลับกันเถอะพี่เซฮุน” ร่างสูงพยักหน้า

.

.

.

.

“ป๊า~ เมื่อไหร่ม๊าจะกลับมาฮะ เซจุนคิดถึงม๊า” ชายหนุ่มวางหนังสือนิทานลงบนโต๊ะโคมไฟ เมื่อเขาอ่านให้เซจุนฟังจบแล้ว ชายหนุ่มมีท่าทางอึกอัก หลังได้ยินคำถามนี้จากลูกชาย เซฮุนย้ายมานอนที่ห้องนอนของเซจุนชั่วคราว ให้นอนห้องตัวเองตอนนี้ เขายังทำใจไม่ได้ แค่ก้าวขาเข้าไปภายในน้องนั้น ความคิดถึงความโหยหาที่มีต่อลู่หานมันกลับยิ่งเพิ่มเป็นแสนล้านทวีคูณ ยิ่งได้เห็นรูปตอนเขาสวมแหวนให้กับคนรักภายในสวนนัมซานในวันแต่งงาน เขาก็แทบจะกลายเป็นบ้า และหลายครั้งที่ต้องดับอารมณ์ด้วยบุหรี่ ทั้งๆ ที่สัญญากับลู่หานเอาไว้ว่าจะเลิกมันอย่างเด็ดขาด ทว่า ณ เวลานี้มีเพียงสารนิโคตินที่ทำให้จิตใจเขาสงบลงได้

“ตอนนี้ม๊าไม่สบายครับ...ม๊าเขากำลังรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล แต่ม๊าจะต้องกลับมาหาพวกเราแน่นอนครับ” เซฮุนจำใจพูดโกหก พลางใช้ฝ่ามือหนาลูบแก้มเด็กน้อยแผ่วเบาด้วยความรัก

“...แล้วทำไมป๊าถึงร้องไห้ละฮะ เซจุนเช็ดให้น้า~” นิ้วเล็กๆ ไล่เช็ดคราบน้ำให้กับบิดา เซจุนระบายรอยยิ้มสดใสส่งให้ร่างสูง และเซฮุนก็ทำได้แค่ยิ้มออกมาทั้งน้ำตา

“...ป๊าแค่คิดถึงม๊าน่ะ อีกไม่นานม๊าจะกลับมาหาพวกเรา... เซจุนอดทนอีกนิดนะลูก” เขาสั่งคนงานทุกคนในบ้านว่าถ้าลู่หานหรือคยองซูโทรมา แล้วหากพวกเขาขอคุยกับเซจุนให้ตัดสายทิ้งทันที เหตุผลก็เพราะเขาไม่อยากให้เซจุนรู้เรื่องระหว่างเขากับลู่หาน เขาไม่ยอมให้ลู่หานมาขโมยเซจุนไปจากเขาหรอกนะ เซจุนต้องอยู่ที่นี่เท่านั้น ถ้าเซจุนไปอยู่กับลู่หาน เขาคงไม่มีข้อต่อรองใดใดเลยที่จะดึงคนรักกลับมา

ใช่...เขามันเห็นแก่ตัว แต่มนุษย์ทุกคนก็ล้วนต่างเห็นแก่ตัวกันทั้งนั้นนั่นแหละ ขึ้นอยู่ที่ว่าแต่ละคนจะมีมากหรือมีน้อย อีกอย่างถ้าเซจุนไปอยู่ที่ร้านของคยองซู ชีวิตความเป็นอยู่ก็จะแย่ลง เขาไม่ยอมให้ลูกของเขาต้องไปลำบากหรอกนะ

“ฮับ เซจุนจะรอม๊า เซจุนอยากนอนกอดม๊าที่สุดในโลกเลย แต่ตอนนี้นอนกอดป๊าไปก่อนก็ได้ฮับ” ไม่นานนักเด็กน้อยก็นอนหลับปุ๋ย แนบใบหน้าบนอ้อมอกของบิดา เซฮุนลูบหัวทุยๆ ของแก ขณะที่ขบคิดแผนการมากมาย

“ฝันดีนะลู่หาน...” ชายหนุ่มพูดคล้ายละเมอด้วยความคิดถึงจับใจ

.

.

.

.

ร่างบางยกเอสเปรสโซขึ้นจิบพลางระบายยิ้มบางๆ ให้กับลู่หานที่ถือถาดกาแฟมาเสิร์ฟให้กับอู๋อี้ฟาน เขากับคนรักรู้เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดแล้วจากคำบอกเล่าของคยองซูและจีมิน สภาพจิตใจของลู่หานตอนนี้กำลังย่ำแย่แบบสุดๆ เพราะฉะนั้นเขาจะพยายามไม่เอ่ยชื่อของโอเซฮุนออกมา

“ลู่หานพรุ่งนี้วันหยุดของนายนิ เราไปช็อปปิ้งกันไหม” แบคฮยอนเอ่ยชวน อยากให้เพื่อนออกไปเปิดหูเปิดตาด้านนอกบ้าง ได้ยินมาว่าลู่หานไม่ได้ออกไปไหนเลยตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาล

“เอ่อ...”

“ไปด้วยกันเถอะ พี่จะขับรถมาแวะรับ” ชายหนุ่มเสนอความคิด ก่อนจะหรุบตาต่ำ เมื่อเผลอไปสบตากับแบคฮยอน คนรักของเขายังไม่ไว้วางใจในตัวเขา อีกฝ่ายยังคงคิดว่าเขามีใจหลงเหลือให้กับลู่หาน

“นะลู่หาน ออกไปเปิดหูเปิดตาบ้าง จะได้ลืมเรื่องเครียดๆ”

“....” คนตัวเล็กเงียบไป เพราะกำลังใช้ความคิด แบคฮยอนจ้องหน้าลู่หานรอลุ้นคำตอบ

“ตกลงเราจะไป” ลู่หานคิดว่าเขาควรจะออกไปข้างนอกบ้าง พบเจออะไรใหม่ๆ มันคงช่วยให้เขาลืมเรื่องบ้างเรื่องไปได้บ้าง แม้จะชั่วขณะหนึ่งก็เถอะ

“งั้นสิบโมง ฉันกับอี้ฟานจะมารับนายที่ร้านนะ”

“อื้ม โอเค...”

สถานที่ที่ลู่หานเข้ามาคือร้านหนังสือ ส่วนแบคฮยอนนั้นลากอู๋อี้ฟานไปโซนเสื้อผ้า เพราะตั้งแต่อยู่ในรถเขาได้ยินแบคฮยอนบ่นว่าอยากได้เสื้อผ้าออกงานชุดใหม่เพิ่ม และแน่นอนว่าค่าใช้จ่ายทั้งหมด อู๋อี้ฟานต้องเป็นคนจ่าย ลู่หานได้ยินพวกเขางอนง้อกันในรถด้วย คนตัวเล็กเผลอยิ้มออกมา ก่อนรอยยิ้มนั้นจะจางหายไปจากใบหน้าสวยในเวลาอันรวดเร็ว เมื่อเขานึกไปถึงตอนที่โอเซฮุนคุกเข่าขอโทษเขา แต่เขากลับสาดน้ำในเหยือกใส่ชายหนุ่ม และพยายามอาละวาดให้อีกฝ่ายนั้นออกไปจากห้องเร็วๆ ไม่ว่าโอเซฮุนจะทำวิธีไหน...เขาก็ยกโทษให้ไม่ได้หรอก เขาเลือกแล้วที่จะเดินออกมาจากอีกฝ่าย และจะไม่หวนกลับไปอยู่ในวังวนเดิมๆ อีกเด็ดขาด พอแล้วจริงๆ กับผู้ชายคนนี้

“หนังสือเล่มนี้ดีนะครับ มีสูตรเบเกอรี่หลากหลายแบบเลยล่ะ ถ้าคุณสนใจผมจะลดราคาให้พิเศษ” ลู่หานหันไปมองตามทิศทางที่ได้ยินกระแสเสียง ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นบุคคลที่ยืนอยู่ด้านหลังชัดๆ

“พี่ป๋อหรัน....” จิ่งป๋อหรันส่งยิ้มอบอุ่น นานมากแล้วที่เขาไม่ได้เจอเด็กคนนี้ ในสมัยมอปลายเขากับลู่หานเรียนอยู่โรงเรียนเดียวกัน พวกเราอายุห่างกันสองปี เมื่อก่อนเขาน่ะแอบชอบรุ่นน้องคนนี้ เคยสารภาพรักด้วยนะในวันที่เขาเรียนจบ แต่โดนลู่หานปฏิเสธ หลังจากนั้นเขาก็ไม่เคยเจอลู่หานอีกเลย และพอจะรู้ข่าวมาจากเพื่อนบ้าง ว่าลู่หานแต่งงานมีครอบครัวแล้ว

“ดีใจนะเนี่ยที่เรายังจำพี่ได้”

“ผมไม่ใช่คนความจำสั้นนะ...ว่าแต่พี่ทำงานอยู่ที่ร้านหนังสือนี้เหรอ”

“ครับ พี่เป็นผู้จัดการร้านนี้ ทำงานที่นี่มาหลายปีแล้วล่ะ แล้วเราล่ะชีวิตครอบครัวเป็นยังไงบ้าง พี่เคยได้ข่าวจากเพื่อนพี่ มันบอกเราแต่งงานแล้ว” ชายหนุ่มสบตาคนตัวเล็ก ขณะที่ลู่หานกอดหนังสือแนบอก ก่อนจะหลบตาป๋อหรันเมื่อได้ยินคำถามนั้นจากชายหนุ่ม ลู่หานหน้าหมองลงจนป๋อหรันอดแปลกใจไม่ได้

“ลู่..เลิกกับสามีแล้วฮะ” คนตัวเล็กเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ จิ่งป๋อหรันพยายามเก็บอาการดีใจเป็นลิงโลดเอาไว้ เมื่อได้ทราบว่าลู่หานเลิกกับสามีแล้ว

“...พี่ขอโทษนะ พี่ไม่รู้จริงๆ ว่า...เรากับผู้ชายคนนั้นจบกันแล้ว เอ่อแล้วนี่เรามากับใครเหรอ หรือว่ามาคนเดียว” รีบเปลี่ยนเรื่องทันที เมื่อเห็นใบหน้าหมองเศร้าของร่างเล็ก หลังอีกฝ่ายตอบคำถามนั้นของเขา

“มากับเพื่อนและก็พี่ชายฮะ แต่ตอนนี้พวกเขากำลังช็อปปิ้งเสื้อผ้ากันอยู่ ลู่ก็เลยแยกตัวออกมาที่นี่” คนตัวเล็กพูดจบ ก็นำหนังสือในมือวางกลับเข้าที่เดิม ก่อนจะหมุนตัวกลับมาแล้วส่งยิ้มให้ป๋อหรัน

“ถ้างั้นลู่ไปทานข้าวเป็นเพื่อนพี่หน่อยสิ...พี่ขอมากไปรึเปล่า? ถ้าเราไม่สะดวกก็ไม่เป็นไร”

“จริงๆ ลู่ก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้ว แถมตอนนี้ก็เริ่มหิวแล้วด้วย ไปนั่งรอพี่อี้ฟานกับแบคฮยอนที่ร้านอาหารก็ดีเหมือนกันฮะ”

“แสดงว่าเราตกลง”

“ฮะ...แต่พี่ป๋อหรันเลือกร้านเองนะ ลู่เพิ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรก ไม่รู้หรอกฮะว่าร้านไหนอร่อยบ้าง”

“ครับ...” ชายหนุ่มยกยิ้ม ลู่หานเดินออกไปรอป๋อหรันที่ด้านหน้าร้าน เพราะอีกฝ่ายบอกเขาว่าขอเวลาประมาณห้านาที เพื่อที่จะสั่งงานกับพนักงานในร้าน ระหว่างสั่งงานชายหนุ่มก็ลอบมองลู่หานผ่านกระจกใสเป็นระยะ เมื่อสั่งงานเสร็จเรียบร้อย ขายาวก็ก้าวมาที่ชั้นหนังสือ ป๋อหรันตัดสินใจหยิบหนังสือเล่มที่ลู่หานเปิดดูด้วยความสนใจเมื่อครู่มาถือไว้ในมือ ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากด้วยแววตาเจ้าเล่ห์

ตอนนี้เขามีสิทธิ์...ที่จะจีบลู่หานแล้วสินะ เขาจะไม่ปล่อยโอกาสดีๆ แบบนี้ ให้มันหลุดมือไปเป็นครั้งที่สองแน่ หึ...


...........................

จิ่งป๋อหรัน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

9,265 ความคิดเห็น

  1. #8690 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 19:20
    เซฮุนเอ้ย น่าดึงกะโหลกมาตบสักที นายใช้สมองคิดมั้ยอ่ะที่เอานังนั้นมาอยู่ในบ้าน???? สมองมีนะแต่คือทำหายไปแล้วถูกมะ คิดเยอะๆสิโว้ย ส่วนป๋อหรัน จีบได้ แต่อย่ามาทำรูกเลาเจ่บบ
    #8690
    0
  2. #7545 LeuwThdt (@LeuwThdt) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:07
    สมควร ไม่พอใจเซฮุนที่สุดอะ รู้ว่าไม่ได้คิดอะไร แต่ที่ทำมันไม่มีคำว่าถูกต้องเลย ไม่คิดถึงใจลูกเมียบ้าง ตาพี่ป๋อแล้วค่ะ เอาเลย อนุญาตแล้ว เซฮุนไม่มีสิทธิ์ในตัวลู่หานอีกแล้ว เสียใจด้วย 
    #7545
    0
  3. #7511 fernpantt (@fernpantt) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:55
    เอาไปเลยค่ะพี่ป๋ออ เอาไปเอาไปได้เลยยยยย
    #7511
    0
  4. #7507 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:33
    เซฮุนแม่งเห็นแก่ตัวว่ะแต่พี่ป๋อมาดีใช่ไหม ถ้ามาดีก็เดินหน้าจีบลู่หานไปเลยเพราะตอนนี้ลู่หานกำลังจะโสด :)
    #7507
    0
  5. #7503 Thisisyaniji (@Thisisyaniji) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:36
    เอิ่มเอาเขาเข้ามาทำำมเล่าาาา
    #7503
    0
  6. #7497 19901994 (@19901994) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:23
    เซฮุนนะเซฮุน บทจะใจอ่อน แต่ก่อนทิ้งผู้หญิงเป็นว่าเล่น ตอนนี้ซอลฮยอนขอออกไปจากชีงิตเอง ยังไม่ปล่อยเขาไป ยังเอาเขามายุในบ้านอีก นี่ป๋อลู่แล้วนะ ลู่หานจะได้มีความสุขสักที
    #7497
    0
  7. #7496 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:22
    ทำไมเซฮุนยังไม่เลิกยุ่งกับนางอีกเนี่ย ฮือออ สงสารลู่หาน น่าจะใส่ใจกันมากกว่านี้ นึกถึงแต่คนอื่น
    #7496
    0
  8. #7495 SL04HH (@koblovepft) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:52
    พี่ป๋อจีบเลยค่ะ เชียร์อยู่นะ เซฮุนนึกว่านายจะทำตัวดีกว่านี้ อืมมม
    #7495
    0
  9. #7494 nnlhw (@nnlhw) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:10
    เซฮุนควรใส่ใจลู่ให้มากกว่านี้ แล้วเลิกใส่ใจคนที่ไม่สำคัญในชีวิตได้แล้ว พังๆฟฟฟ
    #7494
    0
  10. #7493 pin051243 (@pin051243) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:01
    เซฮุนอีโง่!!!
    #7493
    0
  11. #7492 Ohsehun_1994 (@Ohsehun_1994) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:57
    เซฮุนเห็นแก่ตัวมากอะ ถ้าดูแลพี่ลู่ไม่ได้ก็ปล่อยไปเถอะ ได้เขามาแล้วแต่ไม่ดูแลไม่ใส่ใจ ปล่อยให้พี่ลู่ไปเจอคนที่ดีๆเถอะ เกลียดเซฮุนจริงๆ
    #7492
    0
  12. #7491 babylulu (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:26
    เซฮุนนี่โง่หรือบ้าเนี่ยพาผู้หญิงเข้ามาในบ้านขอให้ได้กันกับนังผู้หญิงนั่นเถอะเหมาะสมกันมาก
    #7491
    0
  13. #7490 PrinceMillan (@smirnoff-24) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:44
    สงสารเซฮุนนะ แต่เซฮุนควรจะแคลูกเมียมากกว่านี้ ขนาดนี้ยังไม่ไล่เมียเกือบน้อยออกไปอีก เอาเข้าบ้านแทน ใช้ไม่ได้ โดนข่มขืนก็โดนดิ ทำอย่างอื่นก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเอาไว้ใกล้ตัว อีกอย่างเต้าชู้แต่ไม่รู้มารยาหญิง รักเมียจริงก็ต้องมั่นคงดิ ลูกตายไป 2 แล้วมั้ง โง่จริง ผู้หญิงคนนี้ควรได้รับกรรมมากกว่านี้
    #7490
    0
  14. #7489 Laksika_xol (@Laksika_GOT7mb) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:59
    สงสารเซฮุนนะแต่เซฮุนควรที่จะคิดถึงคนรอบข้างอย่างลู่หาน เซจุนบ้าง มันผิดตั้งแต่เซฮุนเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงหลายๆคนเข้ามาไม่ว่าจะเพราะตนหรือเพราะการงาน ลู่หานคนมีอดีตที่ไม่ดี หากอดีตวนกลับมาทำร้ายลู่หานอีก เราก็ไม่รู้ว่าต่อให้เซฮุนตายลู่หานจะยอมลดทิฏฐิหรือลดความโกรธได้ลงหรือเปล่า เรื่องแท้งไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ลูกในท้องในไส้ที่ลู่หานดูแลยามที่อยู่ในท้อง ต้องมาตายเพราะคนที่เป็นผู้ให้กำเนิดอีกคน เฮอะ! ไม่ว่าตนจะสงสารคนอื่นแค่ไหนก็ไม่ควรที่จะข้ามหน้าข้ามตาภรรยาตนขนาดนี้ รอให้ลู่หานยกโทษและยอมเปิดใจให้กับคนแบบเซฮุนอีกครั้งแล้วเราถึงจะยอมลดทิฏฐิลง ไม่ได้ให้ลู่หานเปิดใจแต่อยากให้ลู่หานลดทิฏฐิลง ยอมให้เซฮุนเข้ามาในชีวิตได้ แค่พอสมควร พอสมควร คนเกลียดกันแล้วไม่ใช่จะเลิกเกลียดกันง่ายๆนะ
    ขอโทษไรท์เตอร์ที่ทำตามสัญญาที่ให้ไว้ไม่ได้นะค่ะ สู้ๆทั้งแต่งเรื่องแท้งกับเรื่องอื่นๆแล้วก็เรื่องกระเป๋าตังที่โดนขโมยไปด้วยนะค่ะ สู้ๆ
    #7489
    0
  15. #7488 cakejeaiww (@cakejeaiww) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:34
    สงสารอ่ะลู่เปิดใจอีกรอบน้าาาา
    #7488
    0
  16. #7487 cplove (@cplove) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:33
    สงสารลู่จับใจ พี่ป๋อนี่มารูปแบบไหนค่ะ ยิ้มเจ้าเล่ห์นี่มีเลศนัยอ่ะ ฮุนแกไม่คิดจะเคลียร์อะไรเพราะกลัวลู่จะเหวี่ยงและทำไมตอนทำแต่แรกไม่คิดบ้างเนี่ย ไรท์สู้ๆ หน่วงงมากคร่าาาา 
    #7487
    0
  17. #7486 Hunhan Selu (@Hunan) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:25
    มันผิดที่เซฮุนนั่นแหละเราเข้าใจลู่หานนะเพราะลู่หานเคยโดนแบบนี้ ไม่ผิดหรอกที่ลู่หานจะคิดไปอบบนั้น มันผิดที่เซฮุนไม่ยอมบอกกับลู่หานตั้งแต่แรก แล้วการที่เซฮุนเอาเซจุนไปอยู่ด้วยแล้วไม่ให้ติดต่อกับลู่หานแบบนี้มันเห็นแก่ตัวมาก ถึงจะทำเพราะอยากคืนดีกับลู่หานก็เถอะ ถ้าเราเป็นลู่หานนะคงจะอยากฆ่าตัวตายไปเลยกับชีวิตที่ไม่เหลืออะไร แม้กระทั่งลูก5555 ปล.ส่วนไรท์ก็อย่าท้อมากนะคะ สู้ๆค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #7486
    0
  18. #7485 $.FABL 0F GIRL.$ (@lovelast) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:13
    สงสารเซฮุนนะ แต่เซฮุนควรคิดถึงความรู้สึกลู่หานมากกว่านี้ คนเคยมีอดีตที่ไม่ดีมาก่อน เป็นธรรมดาที่ลู่หานจะเป็นแบบนี้เพราะนายนะ
    #7485
    0
  19. #7484 nooklo (@nuck-z) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:02
    สำนึกผิดให้มากๆเซฮุน ถ้าบอกลู่หานตั้งแต่แรกเรื่องก็คงไม่เป็นแบบนี้หรอก
    #7484
    0
  20. #7483 HluluH (@ntnben) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 02:18
    ไม่แปลกใจถ้าลู่หานจะโกรธจนอยากตัดขาดขนาดนี้ ก็รู้ว่าลู่เป็นแบบนี้เพราะอะไร แต่ก็ยังทำ แถมพาผู้ญ.เข้าบ้านอีก ถึงจะไม่ได้คิดอะไรก็เถอะ ห่วงคนอื่นแต่ไม่ห่วงความรู้สึกเมียตัวเองเลย
    พี่ป๋อดูแลลู่ดีๆนะ จีบเลย สู้ๆ อยากให้ลู่มีคนดูแล
    #7483
    0
  21. #7482 blackunicorn2 (@Blackunicorn) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:51
    ไรท์สู้ๆน้าเราชอบมากเลย ถ้าเป็นลู่เราก็ไม่กล้ากลับไปแล้วอะ สงสารเซฮุนนะแต่นางก็น่าจะใจแข็งกว่านี้ ไหนจะลูกที่แท้งไหนจะเซจุน แต่เราสงสารลู่สุดๆแล้วตอนนี้
    #7482
    0
  22. #7481 HMKY_ELF (@muk2727) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:31
    เป็นเราก็เข็ด ถึงรู้ความจริงก็ไม่ไหวใจอีกแล้วคืนเซจุนมาซะะะลู่มีชีวิตใหม่ดีๆไปเถอะอย่ารั้งเลย หึ!! ตอนแรกแกก็ไม่ได้ค้องการเซจุนไม่ใข่ไงง
    #7481
    0
  23. #7480 SSEAR (@SSEAR) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:07
    จะด่าไงดี สาเหตุที่ทำให้ลู่เข้าใจผิดยังจะไปสนใจอีกหรอว่ะ กูล่ะเชื่อเลยเฮ้อออออ
    #7480
    0
  24. #7479 Parknei (@Parknei) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:49
    บีบหัวใจเหลือเกินนนนนน ฮือออออ เซฮุนพยายามเข้า ฮ่อยยยย
    #7479
    0
  25. #7478 M2Hsmile (@meawsejin041712) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:41
    เรายังทีมเซฮุนอ่ะ เฮ้อออ
    #7478
    0