[Fic แท้ง Hunhan] พร้อมส่งจำนวนจำกัด

ตอนที่ 36 : Final Season chapter : 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,178
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    16 ส.ค. 62






เซฮุนเปิดประตูเข้ามาภายในห้อง เขาก็พบว่าลู่หานนั้นกำลังหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง ชายหนุ่มระบายยิ้มให้กับภาพเบื้อหน้าของเขา ก่อนจะเข้าไปจัดการอาบน้ำ เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ชายหนุ่มก็เดินมาล้มตัวนอนบนเตียง เซฮุนพาดแขนโอบกอดร่างเล็กที่กำลังนอนตะแคงหันหน้าไปอีกฝั่ง ชายหนุ่มฝังปลายจมูกสูดดมกลิ่นหอมเฉพาะตัวของลู่หานบริเวณซอกคอ จากนั้นก็เคลื่อนมากดจูบแผ่วเบาที่เส้นไหมสีน้ำตาลอ่อนบนศีรษะร่างเล็ก ลู่หานเริ่มขยับตัวหนีสัมผัสด้วยความตั้งใจ

“ไม่ได้ตั้งใจให้ตื่นหรอก นอนหลับต่อไปเถอะ” เซฮุนกระซิบเสียงพร่าใกล้ใบหูคนตัวเล็ก ที่กำลังขยับเปลือกตาขึ้นลง

“อย่ามากอดเราได้ไหม! ...เราร้อน” เซฮุนแปลกใจไม่น้อยกับประโยคเหวี่ยงๆ ที่ออกมาจากปากคนรัก เขาล่ะไม่เข้าใจอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ของคนท้องจริงๆ แถมลู่หานตอนนี้มองเขาตาขวางอีกต่างหาก นี่เขาแค่กอดแค่หอมเองนะ ไม่รู้ว่าไปทำอะไรให้อีกฝ่ายหงุดหงิดอีก

“อยากให้ฉันเร่งแอร์เพิ่มไหม ถ้าเธอร้อน”

“ไม่ต้อง...” ลู่หานดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงหนีสายตา ที่สื่อถึงความเป็นห่วงเป็นใยจากร่างสูง รูปภาพนับสิบที่เขาได้รับมันจากผู้หวังดีเมื่อตอนเย็น ตอนที่เห็นครั้งแรก เขาแทบอยากจะเขวี้ยงโทรศัพท์ในมือทิ้ง ถ้าเซฮุนทำผิดแค่ครั้งเดียว เขาสาบานเลยว่าจะไม่มีวันให้อภัยอีกฝ่ายอีกแล้ว หลังจากนั่งพิจารณารูปภาพพวกนั้น เขาค่อนข้างมั่นใจว่าไม่น่าจะใช่รูปภาพตัดต่อ

สถานที่ที่ปรากฏในรูปมีทั้งหน้าคอนโด และภายในสวนสาธารณะ คอนโดในรูปถ้าจำไม่ผิดมันคือคอนโดของเซฮุนเอง เขาเคยไปที่นั้นอยู่สองสามครั้ง พอเห็นรูปภาพที่ใครบางคนส่งมาให้ แล้วก็ทำให้นึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนก่อน ตอนที่เซฮุนได้รับโทรศัพท์จากผู้หญิงคนนึง เขาได้ยินปลายสายกรีดร้องอย่างน่าสงสาร แว่วออกมาจากโทรศัพท์ของสามี จนในที่สุดเซฮุนก็ต้องรีบขับรถออกไปหาเธอในยามวิกาล ผู้หญิงที่โทรหาสามีเขาอาจจะเป็นคนๆ เดียวกันกับเด็กผู้หญิงในรูปก็ได้ ลู่หานเริ่มประติดประต่อเรื่องราวต่างๆ เขาอยากมั่นใจกว่านี้...มั่นใจจริงๆ ว่าเซฮุนนอกใจเขา ไม่อย่างงั้นอีกฝ่ายอาจจะอ้างได้ว่ารูปภาพที่ถูกส่งมามันเป็นเพียงภาพตัดต่อ พรุ่งนี้เขาตัดสินใจแล้ว ว่าจะเดินทางไปที่คอนโดของเซฮุนในตอนเย็น

จะได้เห็นความจริงกับตาตัวเอง...

“เรื่องเมื่อคืนก่อนน่ะ อยากให้เล่าไหมว่าทำไมถึงรีบขับรถออกไป” เซฮุนเอ่ยเสียงเบา พอให้ได้ยินกันสองคน เขาคิดว่าลู่หานน่าจะยังไม่หลับ เขาอยากอธิบายเรื่องของซอลฮยอนให้ลู่หานฟัง เขาเองก็ไม่สบายใจที่ต้องปิดบังลู่หาน เรื่องระหว่างเขากับเด็กสาวมัธยม ถ้าลู่หานอยากเจอซอลฮยอนเขาก็จะพาเธอมาทานข้าวด้วยกันที่บ้าน ลู่หานจะได้สบายใจว่าเขาไม่ได้นอกใจ ซอลฮยอนเป็นเพียงน้องสาวที่เขาเอ็นดูและสงสารต่อโชคชะตาของอีกฝ่ายเท่านั้น

“ไม่ต้องหรอก เราง่วง เราอยากนอน” หึ...ความจริงเป็นยังไง พรุ่งนี้เราก็จะได้รู้แล้ว เก็บคำโกหกปลิ้นปล้อนของนายไปเถอะ เราไม่อยากได้ยิน

“ฝันดีนะเสี่ยวลู่” พูดจบก็เอี้ยวตัวไปปิดโคมไฟ ก่อนจะเข้านอนตามคนรักไป

.

.

.

.

“พูดอะไรนะแบคฮยอน ทุกคนที่นี่ไม่มีใครรังเกียจคุณเลยนะ” หลังฟื้นไข้ได้แค่ไม่กี่ชั่วโมง จู่ๆ คนรักของเขาก็จัดการเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า ทำเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเดินทางกลับเกาหลีในวันนี้ให้ได้ ทั้งๆ ที่แบคฮยอนมาพักผ่อนที่นี่ได้ไม่กี่วันเอง ไหนว่าจะอยู่ร่วมงานครบรอบวันก่อนตั้งบริษัทของคุณพ่อเขา ที่จะจัดขึ้นในอาทิตย์หน้าเขายังไงล่ะ พยอนแบคฮยอนเอานิสัยเด็กเอาแต่ใจมาใช้อีกแล้วสินะ

“ฉันได้ยินหมดทุกอย่างแล้วอี้ฟาน นายเลิกโกหกฉันสักที!” ตอนนั้นเขาเดินลงมาด้านล่างพอดี เนื่องจากตั้งใจจะไปหาน้ำดื่มในห้องครัว ทำให้ได้ยินทุกอย่างระหว่างที่คนรักพูดคุยกับคนในครอบครัวของอีกฝ่ายขณะทานข้าว อู๋อี้ฟานฉวยหมับเข้าที่ข้อมือบาง จนแบคฮยอนต้องละมือจากการจัดเรียงเสื้อผ้าใส่กระเป๋า ร่างบางตวัดสายตามองชายหนุ่มด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะด่าสาดวาจาประชดประชันใส่หน้าคนตัวสูง จะให้เขาอยู่ที่นี่ทำไมอีก ในเมื่อทุกคนที่นี่ไม่ต้อนรับเขา

ที่สำคัญมารดาของอู๋อี้ฟานยังรังเกียจเขาอีกด้วย ใช่เขาเคยเลวมากก่อน เคยทำเรื่องที่มันร้ายแรงมามากมาย แต่มันก็ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่พยายามปรับปรุงตัว อู๋อี้ฟานทำให้เขาอยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทำไมมารดาของคนรักถึงไม่ให้โอกาสเขาบ้าง! หึ...แล้วตอนนี้ยังหาผู้หญิงมาประเคนให้คนรักของเขาอีก ถ้าอู๋อี้ฟานเลือกเธอล่ะ แล้วเขาจะทำยังไง! คนที่นี่ก็สนับสนุนให้อู๋อี้ฟานแต่งงานกับเธอทั้งนั้น ไม่ได้แคร์เลยว่าเขาจะเสียใจมากขนาดไหน มันน่าโมโหจริงๆ

“...ฟังก่อนสิแบคฮยอน อย่าทำตัวไม่มีเหตุผลแบบนี้” กระชากไหล่บางให้หันมาเผชิญหน้ากันตรงๆ ร่างสูงสบตาแบคฮยอนนิ่ง หวังให้อีกฝ่ายใจเย็น เลิกทำอะไรเหมือนเด็กโดนขัดใจสักที ถ้าขืนแบคฮยอนทำนิสัยแบบนี้ที่บ้านของเขา แม่ของเขาต้องมีอคติกับแบคฮยอนมากยิ่งขึ้นแน่นอน หนทางที่จะเกลี้ยกล่อมท่านให้ใจอ่อน ยอมให้เขาได้แต่งงานกับแบคฮยอนได้ก็จะยิ่งยากขึ้น

“หึ...ฉันไม่อยากฟังนายอธิบายอะไรทั้งนั้นแหละ! พรุ่งนี้ฉันจะกลับเกาหลี ส่วนนาย....เชิญไปเดทกับผู้หญิงคนนั้นเถอะ ไม่แน่นะเธออาจจะสวยถูกใจนายมากกว่าฉันก็ได้ ครอบครัวนายชอบเธอกันหมดนิ ฉันไม่อยากเป็นกาฝากของทุกคนที่นี่อีกแล้ว!” แบคฮยอนผลักหน้าอกของอี้ฟานออกไปสุดแรงด้วยอารมณ์โมโห ก่อนจะลากกระเป๋าเดินทางสาวเท้าไปที่ประตูห้อง

“อย่าไปเลยนะ....อยู่ที่นี่กับฉันเถอะแบคฮยอน ฉัน...รักเธอมากนะแบคฮยอน ฉันหวังว่าเราจะผ่านเรื่องพวกนี้ไปได้ หากว่าพวกเราไม่ปล่อยมือจากกัน” ร่างบางหมุนตัวกลับมามองอี้ฟาน ขณะฝ่ามือวางอยู่ที่ลูกบิดประตู

“...ฉันไม่อยากอยู่ในที่ ที่มีแต่คนรังเกียจฉัน” พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ แบคฮยอนกระพริบตาไล่หยาดน้ำใสๆ ที่กำลังมีผลต่อการมองเห็นของเขา เปลือกตาทั้งสองข้างของเขามันช่างร้อนผ่าวไปหมด

“เธอจะทิ้งฉันไปเหรอ แล้วความรักของเขาล่ะ....สิ่งที่เราพยายามสร้างมาด้วยกัน มันจะกลายเป็นสูญเปล่าเลยนะ กว่าเราจะได้รักกันแบบนี้ เธอก็รู้ว่ามันยากเย็นมากแค่ไหน เราทั้งคู่ต่างก็สูญเสียอะไรหลายๆ อย่างมาตั้งมากมาย อย่าปล่อยมือฉันเลยนะแบคฮยอน” ดวงตาพระจันทร์เสี้ยวมองไปยังฝ่ามือหนาที่ยื่นมาหวังให้เขาจับไว้

“....” คิดทบทวนสิ่งต่างๆ ที่ตัวเองได้ทำลงไปทั้งหมด ตั้งแต่เรื่องที่เขาแย่งโอเซฮุนมาจากลู่หาน และทำให้ลู่หานเข้าใจผิดว่าเซฮุนตาย และเหตุการณ์ในวันที่เขาได้พบกับอู๋อี้ฟานครั้งแรกในผับ และเรื่องราวร้อยพันหลังจากวันนั้น จนกระทั่งมาถึงวันนี้ แบคฮยอนปล่อยมือออกจากกระเป๋า จนมันหล่นล่วงสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วง ก่อนจะรีบวิ่งเข้ามาโผลกอดร่างสูง ฝังใบหน้าแนบหน้าอกแข็งแกร่ง พร้อมกับปล่อยน้ำตาให้ไหลอาบแก้มขาว

“ฉัน...ฮึก...ขอโทษ ที่ฉัน...ฮึกๆ ทำตัวเหมือน ตัวเองเป็นเด็กๆ อีกแล้ว”

“....สัญญาก่อนสิ ว่าต่อไปจะไม่ปล่อยมือไปจากฉันอีกน่ะ” แบคฮยอนพยักหน้า ร่างบางแหงนเงยใบหน้าขึ้นสบตาคนรัก ก่อนจะได้รับจุมพิตหอมหวาน ที่เป็นดั่งเครื่องปลอบประโลมให้เขาหยุดร้องไห้

.

.

.

.

เมื่อเช้าซอลฮยอนโทรมาบอกเขาว่าเธอไม่ได้ไปเรียนเพราะมีอาการปวดหัว แถมยังรู้สึกคั่นเนื้อคั่นตัว เขาบอกให้เธอทานยาและโจ๊กสำเร็จรูปที่มีอยู่ในห้องไปก่อน แล้วก็กับให้เธอนอนพักผ่อนเยอะๆ ตอนเย็นเขาจะแวะไปเยี่ยม เซฮุนจัดการเทข้ามต้มที่เขาเพิ่งแวะซื้อมาจากร้านใกล้คอนโดใส่ลงในถ้วย ก่อนจะจัดการรินนำเปล่าสะอาดใส่แก้ว ชายหนุ่มจัดวางทุกอย่างลงในถาด ก่อนจะยกไปให้เด็กสาวที่กำลังสะลึมสะลืมตื่นนอน

“กินซะ...เดี๋ยวพี่ไปเอายามาให้” ชายหนุ่มวางถาดอาหารลงบนโต๊ะโคมไฟใกล้เตียง ซอลฮยอนพยักหน้าขึ้นลงช้าๆ พลางเอื้อมมือไปหยิบข้าวต้มมาตักทานโดยดี เซฮุนลูบหัวเด็กสาวเบาๆ ก่อนจะเดินไปหยิบกระปุกยาที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง จากนั้นเขาก็เดินมาล้มตัวนั่งที่ริมเตียงมองเธอทานอาหาร

“กินข้าวเสร็จแล้วก็อย่าลืมกินยา รับไปสิ” เซฮุนยื่นกระปุกยาส่งให้เด็กสาว เธอคว่ำปาก ก่อนจะรับมาเปิดแล้วเทยาจำนวนสองเม็ดลงบนฝ่ามือ ก่อนจะส่งเม็ดยาสีขาวแสนข่มเข้าปาก เด็กสาวหลับตาปี๋ เซฮุนหลุดปากขำพลางยื่นแก้วน้ำให้เด็กสาวรับไปดื่ม

“อย่าเพิ่งรีบกลับนะ อยู่เป็นเพื่อนฉันก่อน ฉันเหงามากเลยพี่” เด็กสาวคว้าท่อนแขนของเขาไว้ หลังจากเขาวางแก้วน้ำลงบนโต๊ะ เซฮุนระบายยิ้มอบอุ่น ก่อนจะสำรวจร่างกายของซอลฮยอนด้วยความห่วงใย ลำคอของเธอนั้นมีรอยจ้ำสีแดงอมม่วงหลายจุด แถมใบหน้าซีกนึงมีรอยช้ำจากการโดนตบ และรอบๆ ดวงตาของเด็กสาวนั้นก็เต็มไปด้วยความหมองคล้ำ เธอคงจะทั้งป่วยและก็ร้องไห้อย่างหนักหน่วง สภาพถึงได้น่าสงสารขนาดนี้ เซฮุนกุมมือเด็กสาวไว้

“พี่จะอยู่คุยเล่นกับเธอที่นี่ อีกสักชั่วโมงละกัน รอแป๊บนะจะไปหยิบยาแก้ฟกช้ำมาทาให้ รู้สึกว่าจะวางไว้ในตู้ข้างทีวี”

“ขอบคุณค่ะพี่” เด็กสาวพยักหน้ายิ้มๆ ทว่าดวงตาของเธอนั้นกลับมีเพียงความขมขื่น เซฮุนหวังว่าในอีกไม่ช้า ซอลฮยอนจะลืมเรื่องราวร้ายๆ ไปได้

.

.

.

.

“แน่ใจนะลู่ ถ้าเซฮุนเขานอกใจนายจริงๆ ...นายจะทำยังไงต่อไป” คยองซูว่าขึ้น ก่อนที่คนตัวเล็กจะใช้คีการ์ดเปิดประตูห้องคอนโดของเซฮุน ตอนที่ลู่หานโทรมาปรึกษาแล้วบอกว่าจะเดินทางมาที่คอนโดของสามี เขาก็รีบเบรกลู่หานไว้ ก่อนจะบอกออกไปว่าเขาจะขับรถเข้าไปรับลู่หานที่บ้าน แล้วจะขับพามาที่คอนโดของเซฮุนเอง ถ้าลู่หานมาคนเดียว เขาก็เป็นห่วง ยิ่งท้องแก่ด้วย มันยิ่งอันตรายหากเกิดอะไรขึ้นกะทันหัน เซฮุนนะเซฮุนทำอะไรไม่เคยนึกถึงจิตใจลูกเมียเลย

วันที่เขาเจอเซฮุนเดทกับเด็กผู้หญิงวัยมัธยมคนนึงที่ห้าง เขายังไม่ได้บอกลู่หานออกไปหรอกนะ ถึงจะบอกหรือไม่บอกตอนนี้มันก็ค่าเท่ากัน ในเมื่อลู่หานนั้นรู้ความจริงหมดแล้วว่าเซฮุนแอบนอกใจ อีกอย่างเด็กผู้หญิงในรูปที่อยู่ในโทรศัพท์ของลู่หาน คือคนๆ เดียวกันกับที่เขาเจอเมื่อวันก่อน... ตลอดทางที่นั่งรถมาอดีตลูกจ้างก็เอาแต่เหม่อลอย เขาสังเกตว่าลู่หานแอบร้องไห้ด้วย ดวงตากวางจากที่เคยสดใสบัดนี้กลับมีแต่ความหม่นหมอง ลู่หานคงเครียดมากกับเรื่องนี้ เป็นเขานะถ้าจงอินนอกใจ บอกได้คำเดียวเลยว่าต้องตัดไอ้นั่นโยนเข้าเล้าเป็ดแน่นอน! มันถึงจะบรรเทาความคับแค้นใจได้

“ลู่จะเลิกกับเซฮุนฮะ...” เขาไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่ขับรถพาลู่หานมาที่นี่ ตอนนี้ลู่หานสีหน้าไม่สู้ดีเลย แถมน้ำตายังไหลออกมาเองตลอดเวลา ตั้งแต่เข้ามาในคอนโดแล้ว

“ลู่หานถ้าเปิดประตูเข้าไปแล้วเห็นอะไรที่ไม่สมควรเห็น นายต้องตั้งสติดีๆ ล่ะ นึกถึงเซจุนกับลูกในท้องให้มากๆ”

“ฮะ...เจ้านาย ลู่จะพยายามตั้งสติ ฮึก...”

พอกันทีเขาไม่อยากเป็นคนโง่ที่โดนสามีสวมเขาอีกแล้ว

มือเรียวจัดการหมุนลูกบิดช้าๆ ลู่หานหลับตากลั้นใจ ก่อนจะผลักประตูให้มันอ้าออกกว้าง คนตัวเล็กค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ด้วยกระบอกตาที่แสนร้อนผ่าว

บริเวณห้องรับแขกกลางห้องไร้ผู้คน ทว่าเขาสังเกตเห็นด้านหน้าประตูนั้นมีรองเท้าของเซฮุนและรองเท้าของนักเรียนหญิงวางตั้งอยู่ นั่นยิ่งทำให้ลู่หานแน่ใจว่าโอเซฮุนต้องอยู่ที่นี่กับเด็กผู้หญิงที่เป็นชู้รัก ร่างเล็กจิกกำฝ่ามือด้วยความแค้นใจผสมกับอารมณ์น้อยใจ เขาท้องอยู่นะ เขากำลังอุ้มท้องลูกชายอีกคนของเซฮุน แต่ผู้ชายคนนั้นก็ยังทำให้เขาเสียใจ คำมั่นสัญญาในวันแต่งงานมันช่างเป็นเรื่องน่าขำ

โอเซฮุนก็ยังคงเป็นโอเซฮุนวันยันค่ำนั่นแหละ เคยสารเลวยังไงก็ยังคงเป็นเช่นนั้นเหมือนเดิม เขามันโง่เองที่หลงเชื่อคำสัญญา หลงเชื่อว่าผู้ชายที่เขารักสุดหัวใจ จะกลับตัวกลับใจเป็นคนดีได้ มีเขาที่ซื่อสัตย์กับความรักจอมปลอม คำมั่นสัญญาแสนหลอกลวง คำว่ารักที่เป็นแค่เพียงลมปากพล่อยๆ ลู่หานปล่อยน้ำตาออกมา ก่อนจะสูดลมหายใจ และสาวเท้าไปที่บานประตูห้องนอน โดยมีคยองซูค่อยๆ เดินตามมาสมทบ วันนี้มันเป็นวันแตกหักระหว่างเขากับโอเซฮุน

แกรก

คนตัวเล็กจัดการหมุนลูกบิด นั่นทำให้บุคคลสองคนที่กำลังกอดกันบนเตียง จำต้องถอยผงะออกจากกันอย่างอัตโนมัติ คนตัวเล็กแสยะยิ้มทั้งน้ำตา ดวงตาของเขาแม้จะพร่าเลื่อนแต่ก็สามารถมองเห็นภาพเบื้องหน้าได้ชัดเจน ลู่หานเจ็บจนเกินจะทนไหว โอเซฮุนกับเด็กผู้หญิงคนนั้น หึ...เขาเกลียดตัวเองชะมัด โดนสามีนอกใจมานานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ แต่เพิ่งจะมารู้ตัว โง่...เรามันโง่!

“ใจเย็นๆ นะลู่หาน” คยองซูเตือนสติ ก่อนจะมองจ้องไปที่บุคคลสองคนบนเตียงด้วยสายตารังเกียจ ถ้าลู่หานจะกลับมาอยู่ที่ร้านกาแฟของเขา เขาก็ยินดี

“ฮรึก...” เหมือนลูกจะรับรู้ว่ามารดากำลังเสียงใจ ถึงได้ดิ้นแรงขนาดนี้ คนตัวเล็กใช้มือลูบหน้าท้องตัวเองแผ่วเบา หวังให้เด็กน้อยสงบ ตอนนี้เขาไม่รู้เลยว่าควรจะทำยังไงต่อไป อนาคตที่เคยวาดฝันไว้ด้วยกัน วันนี้มันกำลังพังทลายลงไปต่อหน้าต่อตา เขาไม่น่าตกลงปลงใจแต่งงานกับโอเซฮุนง่ายๆ เลย ไม่น่าเลย...

“เนี่ยนะเหรอที่นายบอกเราว่านายงานยุ่ง นายติดประชุม นายต้องไปคุยงาน นายต้องไปทานข้าวกับลูกค้า หึ... ความจริงแล้วมันเป็นเรื่องโกหกหลอกลวงทั้งเพ!” ลู่หานเริ่มระเบิดอารมณ์ออกมา ขณะมองโอเซฮุนที่กำลังสาวเท้าเข้ามาหาด้วยความเกลียดชัง

“....ลู่” ชายหนุ่มพยายามจะอธิบาย เขาผิดเองที่ปล่อยให้เรื่องมันเป็นเช่นนี้ เขาควรจะบอกลู่หานเรื่องซอลฮยอนตั้งแต่แรก เซฮุนปล่อยให้คนตัวเล็กใช้กำปั้นทุบหน้าอกเขาไม่ยั้ง

“...เราเชื่อนาย เราพยายามเชื่อใจนายมาตลอดเซฮุน พยามจะไม่คิดมากหรือระแวง....เราคิดว่านายจะไม่โกหกเรา เพราะนายเคยบอกว่านายรักเรา ฮึก...นายจะซื่อสัตย์กับเรา นายจะไม่ทำให้เราเสียใจอีก” เซฮุนใช้สายตาขอโทษลู่หาน ทว่ามันกลับไม่เป็นผล ตอนนี้ลู่หานกำลังโกรธเขามาก เขาเข้าใจลู่หานนะ เป็นเขา... เขาก็คงรู้สึกแบบเดียวกับคนรัก หากต้องพบเจอกับเหตุการณ์แบบนี้

“....ฉันขอโทษ แต่ช่วยฟังกันก่อนได้ไหม”

เพี๊ยะ!!!!!

“รู้อะไรไหม นี่มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ...กับสิ่งที่นายทำกับเราและลูก หลักฐานบนตัวเด็กคนนั้นมันคาตาขนาดนี้ ยังมีหน้าอยากจะแก้ตัวอีกเหรอ หน้าด้านที่สุด!” เซฮุนก้มหน้านิ่ง ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาสบตาร่างเล็ก

ลู่หานฉันขอโทษ แต่ช่วยฟังกันบ้างสิ มันไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด ฉันกับซอลฮยอนเราไม่ได้...

“ตบอีกสิลู่ เธอจะตบจะตีเป็นร้อยๆ ครั้งก็ได้ จนกว่าเธอจะพอใจ แต่ช่วยฟังฉันอธิบายบ้างได้ไหม ระหว่างฉันกับซอลฮยอน เธอเข้าใจผิดนะลู่หาน ความจริงแล้ว...” เซฮุนพยายามจะอธิบายอีกครั้ง ร่างสูงคว้ามือเรียวมากุม ทว่าลู่หานกลับสะบัดมือของเขาทิ้ง

“ฉันไม่อยากแตะต้องคนสกปรกอย่างนายอีกแล้ว...เซฮุน หยุดอยู่ตรงนั้นนะ! อย่าเข้ามาใกล้ฉัน!” ลู่หานสั่งร่างสูงด้วยความโมโห

“ลู่หาน...ฟังฉันบ้างสิ!” เซฮุนขึ้นเสียงตวาด เมื่อร่างเล็กเริ่มไม่มีเหตุผลมากขึ้น ชายหนุ่มตั้งใจจะคว้าคนตัวเล็กมากอด

“อย่าเข้ามาใกล้เรา! ออกไป!!!” คนตัวเล็กขึ้นเสียงหนักขึ้น เมื่อเซฮุนไม่ฟังคำสั่งเขา เขาไม่อยากให้ร่างกายถูกโอเซฮุนสัมผัสอีกแล้ว เขารู้สึกขยะแขยงผู้ชายคนนี้

“เซฮุนหยุดนะ!” เป็นคยองซูที่เดินมาขวางไว้ และให้ลู่หานเปลี่ยนมายืนหลบด้านหลัง เขาสังเกตการณ์มาระยะนึงแล้ว ถ้าไม่ออกโรงช่วยเหลืออดีตลูกจ้างคนสนิทที่เขาเอ็นดูเหมือนน้องชายแท้ๆ เลย เกรงว่าลู่หานจะจิตใจบอบช้ำไปมากกว่านี้

“เรื่องของผัวเมีย อย่ามายุ่งได้ไหม!” เซฮุนจิ๊ปากขัดใจ เขาอยากจะเคลียร์กับคนรักให้จบๆ ไม่อย่างงั้นลู่หานก็จะยิ่งเข้าใจผิดกันไปใหญ่

“แต่นี่ก็น้องชายฉันนะ นายนั่นแหละที่ควรเลิกยุ่งกับลู่หาน! ฉันจะพาลู่หานกับเซจุนกลับไปอยู่ที่ร้านของฉันเหมือนเดิม ส่วนนายไปโอ๋ชู้ของนายเถอะ ดูสิร้องไห้จนตัวสั่นหมดแล้ว น่าสมเพชจริงๆ! เหอะ!” คยองซูไม่วายจิกกัดหญิงสาวที่กำลังร้องไห้อยู่บนเตียง ซอลฮยอนได้แต่ส่ายหน้าพลางปล่อยน้ำตาที่ไหลราวกับเขื่อนแตก เซฮุนหันไปสบตากับเด็กสาวเล็กน้อย เธอส่งสายตาขอโทษมาให้เขา ก่อนที่ร่างสูงจะหันกลับมาสบตากับลู่หาน หากแต่ร่างเล็กกลับรีบหลบสายตาเขาทันที

“มันชักจะไปกันใหญ่แล้วนะ นี่มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด!”

“เข้าใจผิดบ้าบออะไรล่ะ หึ...วันก่อนฉันเห็นกับตาว่านายเดทกับเด็กผู้หญิงคนนี้ที่ห้าง หึ...เลิกแก้ตัวเถอะ มันฟังไม่ขึ้นสักนิด แล้วดูสิ... บนคอของหล่อนตอนนี้มีแต่รอยดูดที่เกิดจากการมีเซ็กส์ เลิกตอแหลได้แล้วไอ้คนสารเลว!!!” เซฮุนถอนหายใจ เขาชักจะปวดหัวมากขึ้นแล้วนะ ทำไมลู่หานต้องพาคนนอกมาวุ่นวายด้วยนะ แบบนี้ก็เคลียร์กันไม่จบสักที

“เรื่องจริงเหรอฮะเจ้านาย...ทำไมเจ้านายถึงไม่บอกลู่” คยองซูมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาหลุดปากออกมาจนได้สินะ อดีตเจ้านายพยักหน้า ก่อนจะเอ่ยต่อ

“ก็...ฉันไม่อยากให้ลู่ไม่สบายใจนี่ ขอโทษนะ” ลู่หานหรุบตาต่ำเล็กน้อย ยิ่งรู้แบบนี้เขาก็ยิ่งเกลียดโอเซฮุน ในขณะที่เขาท้อง ทรมานแทบเป็นแทบตาย แต่เซฮุนกลับไปเที่ยวกับผู้หญิงคนอื่นอย่างสบายใจ เหอะ! คำว่าสารเลวมันยังน้อยไปด้วยซ้ำ!

“จะไม่ฟังกันใช่ไหมลู่หาน!” เซฮุนจ้องหน้าคนตัวเล็กเขม็ง เขาพยายามระงับอารมณ์ร้อนของตัวเองไว้ น้อยครั้งที่จะปล่อยมันออกมาหลังแต่งงาน เซฮุนเมื่อความทรงจำกลับคืน นิสัยเดิมก่อนความจำเสื่อมบางเรื่องก็หวนคืนสู่เจ้าตัวด้วย เพราะฉะนั้นโอเซฮุนในตอนนี้เขาทั้งสุภาพอ่อนโยน แต่หากอยู่ในโหมดอารมณ์ร้อนเมื่อใด ยากนักที่ตัวเขาจะควบคุมมันได้ ทุกอย่างอาจจะแหลกละเอียดได้ในพริบตาเดียว

“เราไม่อยากฟังคำโกหกของคนสารเลวอย่างนาย! พอกันที...เราจบกัน!” ลู่หานก้าวมายืนประจันหน้าร่างสูง ส่งสายตาท้าทายชายหนุ่มอย่างไม่มีความเกรงกลัว แอบเห็นอดีตคนรักจิกกำฝ่ามือระงับอารมณ์จนเป็นเป็นเส้นเลือดปูดโปน เขาจะไม่มีวันกลับไปใช้ชีวิตคู่ร่วมกับคนทรยศอีก หากว่าโอเซฮุนจะบีบคอเขาให้ตายซะเดี๋ยวนี้ ก็เชิญเลย แต่เขาจะไม่มีวันกลับไปใช้ชีวิตคู่กับคนสารเลวอีกเด็ดขาด!

“ฉันไม่ยอมเลิกกับเธอง่ายๆ หรอก...” แทบไม่อยากเชื่อหูตัวเองว่าลู่หานจะพูดคำว่าเลิกออกมาใส่หน้าเขา ลู่หานตอนนี้หยุดร้องไห้แล้ว ดวงตากวางแข็งกร้าวขึ้นขณะมองหน้าเขา ไม่มีวี่แววของความเกรงกลัวเขาสักนิด ลู่หานในตอนนี้...ช่างแตกต่างจาก ลู่หานคนที่เขาเคยกอดเคยหอมอยู่ทุกวัน เซฮุนรู้สึกเหมือนกำลังล้มทั้งยืน น้ำตาลูกผู้ชายหลั่งไหลจากดวงตาคมช้าๆ เขาทำทุกอย่างพังด้วยตัวเขาเอง

“เตรียมรับหนังสือหย่าจากทนายฉันละกัน เซฮุน!”

“....”

“ส่วนเซจุนกับลูกในท้องฉันจะเลี้ยงพวกแกเอง...เลิกยุ่งกับพวกเราซะ!”

“เธอคิดว่าทุกอย่างมันจะเป็นดั่งใจเธอไปเสียหมดเหรอลู่หาน...คนฐานะอย่างเธอ มีปัญญาส่งลูกเรียนให้จบชั้นประถมรึเปล่ายังไม่รู้เลย!” ด้วยอารมณ์โมโหเขาจึงเอ่ยออกไปเช่นนั้น แค่อยากเตือนสติของคนบางคน จะพาลูกไปอยู่กับตัวเอง ทั้งๆ ที่ตัวเองแทบจะไม่มีอะไรเลยด้วยซ้ำ ลู่หานก็เหมือนนกปีกหักที่คิดอยากทำอะไรเกินตัว ร่างสูงกระชากไหล่คนสวยให้มาประชิดตัวเขา

“...ฉันเกลียดนาย! ปล่อย!!” คนตัวเล็กออกแรงดิ้น ถึงแม้ว่าตอนนี้ร่างกายเขาจะไร้เรี่ยวแรงใดใดเต็มที หวังให้หลุดพ้นจากฝ่ามือราวคีมเหล็กนี้

“กลับบ้านกับฉัน แล้วฉันจะอธิบายเรื่องซอลฮยอน...นะคนดี” เซฮุนเอาน้ำเย็นเข้าลูบหวังให้ลู่หานใจเย็น ร่างสูงพยายามระงับอารมณ์คุกรุ่นในใจ

“...” ดวงตากวางไหววูบหลงหวั่นไหวไปกับน้ำคำหลอกลวง ก่อนจะดึงสติตัวเองกลับมา ไม่...เขาจะไม่ฟังอะไรทั้งนั้น หลักฐานมันคาตาขนาดนี้แล้ว ถ้าเขายังกลับไป ถ้าเขาให้อภัยเซฮุนอีก หึ....ไม่อีกแล้ว! เขาไม่อยากโดนสวมเขาจากผู้ชายคนนี้อีกแล้ว พอกันที!!

“โอ๊ยยยย ลู่หาน!!!” ที่ซอ๊ตไฟฟ้าที่เขานำติดตัวมาด้วย ถูกดึงออกมาจากกระเป๋ากางเกง ก่อนจะกดเปิดสวิตซ์ให้มันทำงาน จากนั้นมือเรียวก็นำไปจ่อเข้าที่หน้าท้องร่างสูง เพียงไม่กี่วินาทีร่างของโอเซฮุนก็เซถอยไปด้านหลังจนเกือบล้ม คนตัวเล็กใช้จังหวะนี้กัดฟันวิ่งออกมาจากห้อง

“ลู่หานอย่าวิ่งสิ ระวังหน่อยสินี่นายท้องอยู่นะ ลู่หานรอฉันด้วย!!” คยองซูรีบวิ่งตามลู่หานมาด้วยความเป็นห่วง เซฮุนเองก็เช่นกัน

“มันอันตรายกับลูกของเรานะลู่หาน โธ่เอ้ย!!”

ร่างสูงสบถในใจก่อนจะเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น จนเขาเห็นว่าลู่หานและคยองซูหายลับเข้าไปในลิฟท์แล้ว เซฮุนจึงรีบวิ่งลงบันไดหนีไฟ ตามลงไปชั้นล่างด้วยความร้อนใจ

“รอฉันอยู่ที่นี่นะ เดี๋ยวจะรีบไปเอารถ” คยองซูประคองลู่หานมานั่งพักที่เก้าอี้ยาวด้านหน้าคอนโด ซึ่งอยู่ใกล้กับสวนหย่อมสำหรับใช้พักผ่อน เพื่อให้บริการแก่บรรดาผู้เช่าคอนโดแห่งนี้ เพราะตอนนี้ลู่หานหน้าซีดมากเหลือเกิน แถมตอนอยู่ในลิฟท์คนตัวเล็กก็เพ้อออกมาว่าปวดท้อง เหมือนเด็กจะดิ้นแรงผิดปกติ คงเป็นเพราะลู่หานวิ่งออกมาจากห้องด้วยแหละมั้ง เห็นทีว่าเขาต้องพาลู่หานไปโรงพยาบาล ก่อนพากลับไปเก็บของที่บ้านของโอเซฮุนแล้วล่ะ ถ้าเขาประคองลู่หานให้เดินไปที่ลานจอดรถด้วยกันมีหวังเป็นลมแน่ๆ

“ฮะ...”

“ลูกจ๋า...ม๊าขอโทษ...ที่ไม่ระวังตัว อย่าโกรธม๊านะลูก ฮึกๆ โอ้ย... เจ็บมากเลย ฮึก” อาการปวดท้องเพราะเด็กในท้องดิ้นแรงผิดปกติ กลับยิ่งทวีเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้เขาแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว ลู่หานวางฝ่ามือบนหน้าท้องของตนเอง พลางปล่อยน้ำตาด้วยความทรมาน แต่แล้วดวงตากวางก็ต้องเบิกกว้าง เมื่อบุคคลที่เขาแสนจะรังเกียจ เวลานี้กำลังปรากฏอยู่เบื้องหน้าเขา โอเซฮุน...

“ปวดท้องเหรอ ฉันพาไปโรงพยาบาลนะ” เซฮุนตั้งท่าจะเข้ามาอุ้มลู่หาน แต่คนตัวเล็กก็แข็งใจลุกขึ้นจากเก้าอี้ จ้องหน้าเซฮุนด้วยสายตาระแวง

“ไม่ต้อง ฉันเป็นแบบนี้ก็เพราะคนชั่วๆ อย่างนายยังไงล่ะ!”

“มีเหตุผลหน่อยสิลู่ ตอนนี้เธอกำลังปวดท้องอยู่ใช่ไหม ฉันจะพาไปโรงพยาบาลนี่ไง ไม่สงสารตัวเองก็สงสารลูกเถอะนะ” เซฮุนเกลี่ยกล่อม ชายหนุ่มพยายามอ้อนวอนคนรักผ่านทางสายตา และเขาก็ได้รับแววตาแสนชิงชังกลับมาจากลู่หาน นั่นยิ่งทำให้ชายหนุ่มท้อใจ

“เก็บไว้เตือนตัวเองเถอะ คนที่ไม่สงสารลูก ก็คือนายเซฮุน! อย่าเข้ามาใกล้ฉัน ถอยออกไป...ฮึก โอ๊ย!!” วิธีเดียวที่จะพาลู่หานไปโรงพยาบาลอย่างรวดเร็วที่สุด ก็คืออุ้มร่างเล็กไปที่รถของเขา ซึ่งจอดอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากจุดนี้มากนัก เซฮุนไม่ฟังเสียงใดใดที่หลุดออกมาจากลู่หาน เพราะเขาตั้งใจจะเดินเข้ามาอุ้มร่างเล็กไปขึ้นรถของเขา จนทำให้ลู่หานเกิดเตลิดอีกครั้ง ร่างเล็กก้าวเท้าถอยหลังอย่างรีบเร่ง จนไม่ทันสังเกตสิ่งรอบข้างแม้แต่น้อย ไม่ฟังแม้กระทั่งเสียงเตือนจากเซฮุน

“อย่าลู่หาน ฉันยอมแล้ว ได้โปรดเถอะ มันอันตรายนะ!”

โครมมมมมมม!!!!!!!

“ลู่หาน ไม่!!!!” เขาวิ่งเข้าไปช่วยลู่หานและลูกไม่ทัน มันสายไปแล้ว...


.................................

เปิดรอบReprint ภาคfinal วันนี้ - 15 กันยายน 62

**ฟิคแท้งภาคแรกมีเล่มเส้นคั่นบทจาง ไม่กระทบเนื้อหา ขอดูตัวอย่างได้ ส่วนอื่นไม่มีปัญหาอะไร (ลดราคาพิเศษ)

ด้านในมีตอนจบและพิเศษไม่ลงเว็บ 4 ตอน จำนวนหน้า 390+ หน้า

ติดต่อ/สอบถาม แฟนเพจ (BABILON-fanpage​) ทวิตเตอร์ (@babilon_K)

และอีเมล (kwankwan555@gmail.com​)**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

9,265 ความคิดเห็น

  1. #9224 GaFiww9490_ (@fiw_kewalin) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 21:24
    โอ้ย ลู่หานงี่เง่าอะ แต่แบบนางเคยเจอมาก่อนคงกลัว แต่ฮือ มันเกินปัยยย
    #9224
    0
  2. #8990 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 10:19
    สงสารสุดคงเป็นลูกอ่ะ ลูกทั้งสามโดนอารมคนสองคนทำร้ายหมด งื่ออ
    #8990
    0
  3. #8689 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 19:09
    ลู่หานนนนนนนรร โถถถถถถ่ ฟังพี่เค้านิดนึงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง โอ่ยๆๆ จะตายแหล่วเด้อ
    #8689
    0
  4. #8137 bxxeam (@so88) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 00:24
    บีบหัวใจมากๆ
    #8137
    0
  5. #7788 Peterpanmb (@Peterpanmb) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 14:48
    เกลียดไรท์ได้ใช่มั้ย งั้นเกลียดแล้วนะ T^T
    #7788
    0
  6. #7786 honeyy94 (@honeybrll4794) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 17:38
    แท้งอีกใช่ไหมTT
    #7786
    0
  7. #7689 555555 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 09:53
    คนอื่นเป็นยังไงไม่รู้แต่สำหรับเรา ไรท์เตอร์แต่งสนุกมากๆ ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้อ่าน น่าเสียดายนะคะถ้าไม่แต่งต่อ ไรท์เตอร์แต่งเก่งมากๆเลยค่ะ สู้ๆค่า เป็นกำลังใจให้นะคะ ตอนแรกนึกว่าไรท์จะไม่มาต่อซะแล้ว 55555555
    #7689
    0
  8. #7593 Whitepine (@Whitepine) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:07
    ไรท์สู้ๆ หนูยังติดตามอยู่น้า
    #7593
    0
  9. #7476 BBBP (@BBBP) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:39
    ไรท์สู้ๆคะ
    #7476
    0
  10. #7465 iamrainbowbz (@iamrainbowbz) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 00:06
    ไรท์สู้ๆนะคะ เราคนนึงที่ยังอ่านอยู่ตลอด เเต่งดราม่าได้ใจมากๆ ชอบบ สู้ๆ
    #7465
    0
  11. #7463 HMKY_ELF (@muk2727) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 05:04
    สงสารลู่ไม่ไหวแล้ว เราเข้าใจ มันแทบจะไม่อยากเชื่อใจฮุนแล้วอ่ะ เคยทำเจ็บมาตั้งเท่าไร นับวันลู่ต้องเข้มแข็งมากขึ้นนะ เพื่อเซจุนกับลูกในท้อง //ที่ไม่รู้ยังอยู่มั้ย ;-; ฮือ ฮุนถึงรู้ว่าบริสุทธิ์ใจแต่ก็ไม่ควรทำไรลับหลังเว้ย เรื่องนี้แกผิด ผิดเต็มๆ ผิดที่สุด โอ่ย เกลียดดดด อ่านรวดเดียวตั้งแต่ภาคแรกว่าเกลียดแล้วนะ เออกลับใจได้ มาหนักใจต่อภาคสอง อยากจะโว้ย ก็ว่าแหละ การแต่งงานไม่ใช่จุดจบของชีวิต มันคือจุดเริ่มต้นต่างหาก ยังมีอุปสรรคอีกเยอะต้องผ่าน ผ่านเรื่องนี้ไปอย่างเข้มแข็ง!! #หมายถึงเราเนี้ยจะช้ำในตายละสงสารลู่ ผ่านเรื่องนี้ไปบทเรียนราคาโคตรแพงสองสามรอบนี่ไม่รู้จะพอหรือเปล่าเลย อิฮุนนนโว้ย
    #7463
    0
  12. #7458 นมสด (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 09:02
    ขอลู่เเบบร้ายๆหน่อยคะหมั่นไส้พระเอก
    #7458
    0
  13. #7454 lulu_baby (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 17:55
    ลู่หานนี่ต้องแท้งลูกอีกแล้วหรอสงสารตัดใจแล้วเลิกไปเถอะเมียท้องแต่ผัวเอาเวลาไปดูแลผู้หญิงคนอื่นนี่ผิดเต็มๆนะอย่ามามาว่าตัสเองไม่ผิด
    #7454
    0
  14. #7449 Phornpitcha Setthawong (@cha_chacha) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 23:15
    คือไม่ไหวแล้งมันห่วงแบบหน่วงมาก ทำไมต้องทำแบบนี้ทำไมฮุนไม่บอกอะไรทำไม
    #7449
    0
  15. #7448 thebbbbbbbb (@melody_iam) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 23:01
    ฮืออออ สงสารลู่ คือเซฮุนก็ไม่ได้ทำอะไรซอลฮยอนนั่นแหละแต่ก็ไว้ใจเกินนนนนนนน
    #7448
    0
  16. #7447 Pag Gy (@sxhun) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 22:42
    มันดราม่าหนักไปมั้งคนเลยยอมถอดใจไม่ค่อยอ่านกัน
    #7447
    0
  17. #7446 neko2521 (@neko2521) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 22:35
    บางทีก็รำคาญลู่นะ คือ-ควรจะฟังไรบ้าง ไม่ใช่หลับหูหลับตาปาวๆไป แอบแช่งนางให้ตายหลายครั้งมากก????????????????
    #7446
    0
  18. #7445 zeyu (@zeyu) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 22:23
    นี่ยังไม่ดราม่าอีกหรอไรต์จ๋าจะโหดไปไหน
    #7445
    0
  19. #7444 View fifi (@viewmavin) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 22:04
    ลู่ความจำเสื่อมไหมอ่ะะะ
    #7444
    1
    • #7444-1 BABILON (@kwan074498625) (จากตอนที่ 36)
      13 มกราคม 2560 / 00:17
      ไม่น่านะคะT_T
      #7444-1
  20. #7442 Laksika_xol (@Laksika_GOT7mb) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 20:25
    ปวดใจจริงๆซีซั่นนี้
    #7442
    0
  21. #7438 M2Hsmile (@meawsejin041712) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 18:28
    ซีซั่นนี้ทำเล่มไหมคะ
    #7438
    0
  22. #7437 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 18:25
    การกระทำเชี่ยไม่พอปากก็ยังเป็นปากสุนัขอีกเนอะเซฮุนนี่แกเป็นลูกผู้ชายจริงปะวะ เบื่อที่จะด่าอ่ะ เหอะ แต่ลู่จะไม่เป็นอะไรมากใช่ไหมอ่ะลูกในท้องแท้งแน่ๆเลย (เหมาะกับชื่อเรื่อง T__T) จำเอาไว้นะเซฮุนว่าที่ลู่เป็นแบบนี้มันเป็นเพราะแก จะไปไหนก็ไปปะคนสารเลว เกลียดอ่ะ!!!!
    #7437
    0
  23. #7436 M2Hsmile (@meawsejin041712) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 18:24
    ยังจะมีดราม่ากว่านี้อีกหรอคะ เราเสียใจแล้วจริงๆ ไม่รุ้จะสงสารใคร สงสารตัวเองก่อนกัน :(
    #7436
    0
  24. #7434 pin051243 (@pin051243) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 17:21
    ไม่นะ!!!
    #7434
    0
  25. #7433 ชะ'เอิง (@kewalin25aerng) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 17:00
    ถ้าเซฮุนพูดแต่แรกก็จบมั้ย มันก็ต้องไม่เป็นแบบนี้ถ้าพูดออกมา
    #7433
    0