[Fic แท้ง Hunhan] พร้อมส่งจำนวนจำกัด

ตอนที่ 32 : Final Season chapter : 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,813
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    16 ส.ค. 62




ชีวิตการแต่งงานของผมและเซฮุนดูเหมือนว่าเราทั้งคู่ต้องปรับอะไรๆ เข้าหากันเยอะพอสมควร เมื่อเขาความทรงจำกลับคืนมาดูเหมือนว่านิสัยเดิมๆ ของเขาจะกลับมาด้วย เคยแอบสงสัยนะว่างานที่บริษัทของเขามันเยอะมากเลยเหรอทำไมถึงได้กลับดึกแบบนี้ทุกคืน...หรือว่าเขาแอบไปปาร์ตี้กันแน่ ผมพยายามคิดในทางที่ดี เข้าข้างตัวเองมาตลอด ทว่ามีอะไรหลายๆ อย่างมันฟ้องให้ต้องคิดมากแบบนั้น

“ม๊า....เซจุนง่วง” คนตัวเล็กระบายยิ้มพร้อมกับลูบหัวทุยๆ ของเจ้าตัวเล็ก ที่กำลังนอนหนุนตักเขาอยู่บนเตียงหลังใหญ่

“ง่วงก็นอนนะครับ ป๊าน่าจะกลับดึกมาก” พอเห็นสีหน้าหงอยเหงาของเซจุนแล้ว ลู่หานก็ยิ่งน้อยใจเซฮุน กี่ครั้งกันที่ชายหนุ่มปล่อยให้ลูกต้องนั่งรอแบบนี้ มันไม่ใช่แค่ครั้งแรก แต่มันมากจนเขานับจำนวนครั้งไม่ได้ ตัวเองเป็นฝ่ายสัญญาแท้ๆ ว่าจะเล่านิทานให้ลูกฟังในค่ำคืนนี้ ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่น่าจะสัญญากับเซจุนไว้ตั้งแต่แรก

“แต่ว่า...ป๊า”

“ป๊าอาจจะติดงานอยู่นะ ไว้พรุ่งนี้ม๊าจะพาเซจุนไปเล่นที่ร้านคุณคยองซูนะดีไหม หื้ม...” ทั้งๆ ที่เซฮุนสั่งเขาไว้เสมอว่าไม่ให้ไปช่วยงานที่ร้าน KJ Coffee ในระหว่างที่เขาท้อง แต่เขาก็ยังแอบไปที่ร้านแห่งนั้นบ่อยๆ คนสวยพยายามปกปิดไม่ให้สามีจับได้

“ดีฮับ เซจุนคิดถึงพี่จีมิน” ยิ้มร่าออกมา เมื่อนึกว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะไปเล่นในที่ ที่ตัวเองคุ้นเคย และจะได้เล่นกับพี่สาวแสนสวย

“งั้นเซจุนก็ต้องเข้านอนได้แล้ว” ลู่หานเกลี่ยแก้มขาวละเอียดของลูกอย่างนึกเอ็นดู ก่อนจะจัดหมอนให้แกนอนได้สะดวก และไม่ลืมที่จะห่มผ้าให้ลูกรัก คนตัวเล็กกดจมูกหอมแก้มเด็กน้อยที่ตาปรือใกล้ปิด

“เซฮุน...” เมื่อเห็นว่าเด็กน้อยเข้าสู่นิทราไปเรียบร้อยแล้ว เขาก็เดินมานั่งที่โซฟากลางห้องนอน แสงไฟสลัวจากโคมไม่ได้ให้แสงสว่างภายในห้องมากมายนัก แต่มันก็ดีสำหรับเด็กน้อยที่กำลังหลับตาพริ้มหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ เซจุนจะได้หลับอย่างสบาย มือเรียวคว้าโทรศัพท์ใกล้ตัวขึ้นมากดดูข้อความ ปรากฏว่าไม่มีข้อความส่งมาหาเขาเลยสักฉบับ ปกติถ้าสามีของเขาจะกลับดึก ก็มักจะส่งข้อความมาบอกเขาเสมอ หรือไม่ก็โทรมาบอกให้เขารับทราบ แต่ทว่าวันนี้กลับไม่มี ลู่หานวางเครื่องมือสื่อสารลงบนโต๊ะกระจกด้านหน้าโซฟา และเปลี่ยนมาจับรีโมทกดปุ่มเปิดทีวีดูฆ่าเวลา

“จริงสิ เกือบลืมแนะ” เมื่อสมองประมวลผลว่าเขานั้นลืมทำบางสิ่งบางอย่าง ลู่หานก็ค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นสาวเท้าเดินอย่างระมัดระวังไปหยิบยาบำรุงครรภ์ที่ลิ้นชักใกล้เตียง

“เมื่อวานก็ลืมกิน...หนูคงไม่งอนม๊าหรอกนะ...ม๊าขอโทษนะครับ” ยาบำรุงครรภ์ที่มีสรรพคุณต่างกันราวสามเม็ดถูกคนสวยกลืนกินด้วยสีหน้าเหยเก ก่อนจะรีบรินน้ำในเหงือกดื่มแก้อาการขม

“เมื่อไหร่ป๊าจะกลับมานะ” ลูบหน้าท้องเบาๆ ขณะเดินกลับมานั่งแหมะที่เดิม รายการทำอาหารในจอโทรทัศน์ไม่ได้ทำให้เขาเกิดความสนใจสักนิด ลู่หานกำลังคิดถึงแต่ใครอีกคนที่จนป่านนี้ยังไม่กลับเข้ามาเสียที ดวงตาโศกแหงนเงยขึ้นมองนาฬิกาบนฝาผนังเหนือทีวี

23.30 น.

“นายจะปล่อยให้เรากับลูกรอนายไปอีกนานแค่ไหนโอเซฮุน” ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายบอกเขาตลอดว่าไม่ต้องรอ ถ้าง่วงก็ให้รีบนอนซะ แต่เขามันดื้อเองแหละ การที่เขาอยากเข้านอนพร้อมสามีบ้างมันผิดเหรอ นับครั้งได้ด้วยซ้ำตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ เขาเข้านอนพร้อมชายหนุ่มราวสี่ห้าครั้งได้ นี่นะเหรอชีวิตคู่...นี่นะเหรอที่บอกเขาว่าจะดูแล หึ...โอเซฮุนคนโกหก เขาท้องอยู่นะทำไมถึงไม่มาเอาใจ ไม่สนใจกันบ้างเลย หรือว่าเพราะเขาท้องเซฮุนถึงได้เบื่อ

“ถ้าภายในสามสิบนาทีนี้ นายยังไม่กลับมาถึงบ้าน...เราจะย้ายกลับไปอยู่ที่ร้าน” ลู่หานขอบตาร้อนผ่าวไปหมด ยากเหลือเกินที่จะไม่ให้หยาดน้ำตาหลั่งไหลออกมาจากดวงตาของเขา

.

.

.

.

ท่ามกลางแสงสีและเสียงดนตรีจังหวะบีทหนักหน่วง ชายหนุ่มร่างสูงใบหน้าหล่อจัดและหญิงสาวหุ่นเซ็กซี่คู่นึงกำลังตกเป็นเป้าสายตาของบรรดาผู้ที่มาท่องราตรีในค่ำคืนนี้ภายในผับย่านดังแห่งนึง หล่อนใช้แขนคล้องคอร่างสูงอย่างถือวิสาสะขณะที่พวกเขาออกมาเต้นรำกันที่ฟลอ

“คุณเมามากแล้วนะ ผมว่า...ผมขับรถไปส่งคุณดีกว่านะ เรากลับกันเถอะ” เซฮุนกระซิบบอกหญิงสาวใบหน้าหวานหยด เขาไม่คิดว่าเธอจะชวนเขามาคุยงานที่นี่ เพราะหลังจากคุยงานเสร็จ เธอก็เอาแต่ดื่มเหล้าและชวนเขาออกมาเต้นรำ

“ทำไมคะ....อยากกลับไปหาภรรยาของคุณแล้วเหรอ เซฮุน...หึ...” ผิดมากรึเปล่าหากเธอขอสารภาพตรงนี้ว่าเธอแอบชอบผู้ชายที่แต่งงานมีลูกมีเมียแล้ว อันฮียอนแนบใบหน้าลงซบแผงอกเซฮุนอย่างเผลอไผล แค่เพียงได้ร่วมงานกันไม่ถึงสองอาทิตย์เธอก็เกิดตกหลุมรักผู้ชายคนนี้ เธอว่าจ้างบริษัทของชายหนุ่มให้ออกแบบตกแต่งภายในให้แก่บริษัทของคุณพ่อเธอ รวมถึงโครงการคอนโดของพี่ชาย ที่กำลังจะสร้างเสร็จในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้

“ถ้าใช่ล่ะ...ผมว่าคุณฮียอนควรจะกลับไปพักผ่อนที่บ้าน เดี๋ยวครอบครัวของคุณเขาจะเป็นห่วงคุณนะ” เอ่ยปากเตือนหญิงสาว

“ฉันไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะคะ...ฉันเรียนจบแล้วด้วย แต่เอาเถอะ....ฉันจะปล่อยให้คุณกลับไปนอนกอดภรรยา ฉันกลับบ้านก็ได้” เธอพูดระคนน้อยใจ น้ำเสียงเศร้าๆ จนเซฮุนต้องเลิกคิ้วมองหญิงสาว ใช่ว่าเขาจะไม่รู้ตัว อดีตคาสโนว่าตัวพ่ออย่างเขา แค่เห็นแววตาอันฮียอนเวลาที่มองสบตาเขานั้น เขาก็รู้ทันทีว่าหล่อนคิดไม่ซื่อกับเขา

“ผมจะขับรถไปส่ง....”

“ขอบคุณนะคะที่สละเวลา....” เขย่งปลายเท้าขึ้นจูบมุมปากร่างสูง ดวงตาของเธอมีแต่ใบหน้าของเขาอยู่ภายในนั้นมันช่างเปล่งประกายสวยงาม จนชายหนุ่มเผลอระบายยิ้มให้หญิงสาวแสนสวยคนนี้โดยที่เขาไม่รู้ตัว นั่นยิ่งทำให้เจ้าหล่อนคิดเข้าข้างตัวเองว่าชายหนุ่มก็มีใจให้เธอเช่นกัน

.

.

.

.

“ไม่จริงน่า....อี้ฟาน ฉันไม่อยากจะเชื่อสายตา” แบคฮยอนหันหน้ามาเอ่ยถามคนที่กำลังนั่งอยู่เคียงข้าง แค่เห็นสายตาคุกรุ่นของคนรักพยอนแบคฮยอนก็พอจะทราบว่าอีกฝ่ายโกรธและโมโหโอเซฮุนมากแค่ไหน

“ลู่หาน....โธ่เว้ย ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นด้วยวะ....ถ้าผู้ชายคนนั้นทำให้ลู่หานต้องเจ็บปวดอีกครั้งละก็...ผมจะเอาลูกปืนกรอกปากเขา!” แบคฮยอนดวงตาไหววูบ คนสวยพลางพรูลมหายใจอุ่นร้อนออกมาช้าๆ พลางจะยกเตกีลาขึ้นดื่ม

“ดูเหมือนนายจะเป็นห่วงลู่หานมากเหลือเกิน....” อดีตไม่ใช่สิ่งที่เขาควรเก็บมาคิดเล็กคิดน้อย แต่คนอย่าง แบคฮยอนทำเช่นนั้นไม่ได้จริงๆ อู๋อี้ฟานละสายตาจากภาพเคืองตากลับมาให้ความสนใจร่างบาง ชายหนุ่มเอื้อมมือของเขามากอบกุมมือเรียวของคู่หมั้น

“ถึงผมจะเป็นห่วงลู่หานมากแค่ไหน...แต่ก็น้อยกว่าคุณอยู่ดี...แบคฮยอน อย่าคิดมากสิ ผมกับลู่หานเราเป็นแค่พี่น้องกัน” หึ....พี่น้องนะเหรอ พี่น้องที่ครั้งนึงนายเคยคิดอยากจะใช้ชีวิตคู่ด้วย อดที่จะหึงหวงไม่ได้เลยจริงๆ เวลาที่ฉุกคิดเรื่องในอดีตว่าอู๋อี้ฟานนั้นเคยรักเพื่อนสนิทเขามากแค่ไหน

“อืม...ฉันอยากกลับห้อง เรากลับกันเถอะ”

“ครับ คุณไปรอผมที่รถนะ ระวังอย่าให้เซฮุนเห็น ผมขอจ่ายเงินค่าเครื่องดื่มก่อน” ร่างสูงสง่าส่งยิ้มละมุนให้แบคฮยอนอย่างที่เคยชอบทำเป็นประจำ

“โอเค เร็วๆ ล่ะ ฉันง่วงจะแย่อยู่แล้ว” ลุกขึ้นสาวเท้าเดินออกมา เกือบสองเดือนที่ทั้งคู่ได้ใช้ชีวิตร่วมกันก่อนแต่งงาน แบคฮยอนคิดว่ามันก็ดีนะ....ได้เรียนรู้กันและกันก่อนจะเข้าพิธีมงคลที่มีแพลนว่าจะจัดขึ้นในต้นปีหน้า

ฉันไว้ใจนายได้ใช่ไหมอู๋อี้ฟาน...นายรักฉันคนเดียวใช่ไหม....ถ้านายยังรักลู่หานอยู่ละก็... รีบบอกฉันนะ ก่อนที่ฉันจะรักนายไปมากกว่านี้ ถ้าฉันต้องเจ็บอีกครั้ง...บาดแผลครั้งนี้มันอาจจะถึงตายได้เลยนะ

สบถภายในใจ แบคฮยอนไม่ชอบการเริ่มต้นใหม่ และคิดว่าครั้งนี้มันจะเป็นครั้งเดียวและครั้งสุดท้ายที่เขาจะเปิดใจรักใครอีกครั้งนึง เขาเจ็บปวดทุกครั้งเวลาที่สังเกตเห็นอู๋อี้ฟานยิ้มให้ลู่หานในแบบที่เคยชอบยิ้มให้กับเขา ที่สำคัญชายหนุ่มยังชอบมองเพื่อนสนิทของเขาด้วยสายตาลึกซึ้ง แบคฮยอนพยายามสะบัดศีรษะลบความคิดแง่ร้ายทิ้งไป ตั้งสติเดินออกจากผับแห่งนี้ไปรอชายหนุ่มที่รถตามที่ได้ตกลงกันไว้

.

.

.

.

01.20 น.

“หลับไปแล้วจริงๆ ด้วย แม่กวาง” คนดื้อเอ้ย เซฮุนอุ้มร่างเล็กในท่วงท่าเจ้าสาวมานอนบนเตียงกับเด็กน้อย เซฮุนโน้มใบหน้าลงก้มจูบขมับลู่หาน ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปจัดการธุระส่วนตัวภายในห้องน้ำ

“เซฮุน...นาย...” ลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียง ดวงตาโศกจ้องมองไปที่บานประตูห้องน้ำ เขาเริ่มรู้สึกตัวตั้งแต่อีกคนอุ้มเขามานอนแล้วละ แต่ก็แกล้งหลับตาต่อ พอผันสายตาไปมองนาฬิกา ลู่หานก็ก้มหน้าลงพร้อมเปลือกตาสีเนื้อหลับตาลงช้าๆ มือเรียวกำหมัดจิกเกร็งจนเห็นเป็นเส้นเลือดปูดโปน กลิ่นน้ำหอมของผู้หญิงและรอยลิปสติกที่ติดตัวอีกคนมา ทำให้ลู่หานกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว นายทำให้เราเสียใจอีกแล้วนะ...เซฮุน คนสวยประคองตัวนอนตะแคงพลางเช็ดน้ำตาบนแก้มออกลวกๆ และแกล้งทำเป็นหลับอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงน้ำจากฝักบัวหยุดทำงาน

“ป๊ารักหนูนะครับ” เซฮุนกดจมูกหอมแก้มเซจุน เมื่อชายหนุ่มขึ้นมานั่งบนเตียงหลังอาบน้ำเสร็จ ดวงตาคมกริบละสายตาจากกรอบหน้าของเด็กน้อยเปลี่ยนมาจับจ้องใบหน้าคนตัวเล็กแทน

“ลู่....ฉันรักเธอนะ ตาหนูอย่าดื้อกับม๊านักละ ป๊าได้ยินม๊าหนูบ่นว่าปวดหลังบ่อยๆ” ชายหนุ่มเคลื่อนฝ่ามือมาลูบสัมผัสหน้าท้องนูนอย่างอ่อนโยน เซฮุนโน้มใบหน้าลงจูบเบาๆ ที่กลีบปากบางสีเรื่อของแม่กวาง ก่อนจะล้มตัวลงนอน โดยที่ไม่รู้สักนิดว่าหลังจากที่ตัวเองหลับไปแล้วนั้น มีใครบางคนกำลังนอนร้องไห้และพยายามกลั้นเสียงสะอื้นไว้ เพราะไม่อยากให้ลูกและสามีได้ยิน

.

.

.

.

หลังจากเซฮุนออกไปทำงานที่บริษัทเรียบร้อย เขาก็ขออนุญาตคุณเซฮยองมาที่ร้าน KJ Coffee พร้อมเซจุนทันที โดยขอร้องไม่ให้เธอบอกเรื่องนี้กับเซฮุน หญิงวัยกลางคนไหว้วานให้คนขับรถของเธอนั้นขับรถไปส่งลู่หาน เพราะเธอเป็นห่วงลูกสะใภ้ที่กำลังท้องกำลังไส้ และเธอก็ย้ำนักย้ำหนากับลู่หานว่าถ้าจะกลับก็ให้โทรเรียกคนขับรถไปรับ เธอไม่อยากให้ลู่หานและเซจุนนั่งแท็กซี่กลับบ้านเองมันอันตราย

“อ้าว... ท้องใกล้คลอดแล้วนะยังจะมาช่วยงานฉันอีก ลู่หานนายนี่ดื้อชะมัด” คยองซูวางแก้วกาแฟที่กำลังเช็ดทำความสะอาดไว้บนเคาน์เตอร์ ก่อนจะเดินมาเฉ่งลู่หานที่เปิดประตูเข้ามาในร้านได้ไม่ทันถึงนาที

“โถ่ เจ้านายก็.....เซจุนมาหาพี่เร็ว คิดถึงที่สุดเลย” เด็กน้อยรีบวิ่งไปกอดชินจีมินพี่สาวร่างเล็กของเขา หล่อนย่อตัวลงอุ้มเด็กน้อยก่อนจะพากันไปทานขนมในห้องครัว

“ก็ลู่ไม่อยากอยู่เฉยๆ นี่ฮะ ให้นั่งๆ นอนๆ อยู่ที่บ้านลู่ก็เบื่อนะ” ร่างเล็กส่ายหน้าหน่ายใจ เอาเถอะเขาจะระวังไม่ให้ลู่หานหยิบจับอะไรมาก เพราะเดี๋ยวอาจจะโดนสามีของลู่หานเอาเรื่องเขาได้

“อยากดื่มอะไรไหมละ เดี๋ยวฉันจะทำให้”

“งั้นเอาน้ำส้มก็ได้ฮะ...” ล้มตัวนั่งลงที่โต๊ะ คนสวยระบายยิ้มส่งให้เจ้านายร่างเล็ก คยองซูพยักหน้าเบาๆ สองสามครั้งก่อนจะเดินกลับมาที่เคาน์เตอร์และจัดการทำน้ำส้มคั้นให้ลู่หาน

ลู่หานอยู่ช่วยงานที่ร้านจนกระทั้งสี่โมงเย็น คนตัวเล็กก็โทรให้คนขับรถมารับที่ร้าน เพราะเกรงว่าเดี๋ยวคุณแม่สามีจะเป็นห่วงเขากับเซจุนหากว่าเขากลับบ้านมืดค่ำ อีกอย่างเขาอยากกลับไปทำอาหารเย็นให้เซฮยองทานด้วย และพอก้าวเท้าลงจากรถลู่หานก็ต้องแปลกใจ เมื่อคนที่เขาคิดว่าน่าจะยังทำงานอยู่ที่บริษัทกำลังยืนปรากฏกายอยู่เบื้องหน้าเขา

“ป๊า!!! เซจุนคิดถึง” เซฮุนย่อตัวลงและกางมือออกกว้าง ยิ่งทำให้เด็กน้อยรีบวิ่งเข้ามากอด เมื่อเช้าเขาเดินทางไปทำงานก่อนที่ลูกและเมียจะตื่นด้วยซ้ำ เมื่อวานก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลย วันนี้เซฮุนอยากจะไถ่โทษโดยการเอางานที่บริษัทกลับมาทำที่บ้าน เพื่อที่เขาจะได้กลับบ้านเร็วกว่าปกติ จะได้มีเวลาให้เซจุนและลู่หาน

“ป๊าก็คิดถึง...ไหนเล่ามาสิว่าไปเล่นอะไรมาบ้างวันนี้” เซฮุนส่งสายตาตำหนิมาที่ลู่หาน คนตัวเล็กรีบเบือนหน้าหนี ก่อนจะสาวเท้าเข้าบ้านโดยไม่เอ่ยทักทายสามีสักคำ เซฮุนคงจะโกรธที่เขาขัดคำสั่งอีกฝ่าย แต่ลู่หานไม่อยากจะอธิบายอะไรทั้งนั้น เขาไม่อยากจะแก้ตัวอะไรออกไป

“จะไปไหน! ....” เซฮุนฝากให้สาวใช้ดูแลลูกของเขาอยู่ที่ห้องรับแขก จากนั้นเขาก็รีบขึ้นมาบนห้องนอน เพราะเขาอยากเคลียร์กับลู่หาน และไม่อยากให้เซจุนต้องมารับรู้ว่าพ่อกับแม่นั้นทะเลาะกัน เมื่อเขาเข้ามาลู่หานก็พยายามเดินหนี

“เราไม่อยากหายใจร่วมกับนาย”

“ลู่หาน...” ขมวดคิ้วชิดกันเป็นปม เขาสมควรโกรธร่างเล็กสิที่ขัดคำสั่ง ไม่ใช่อีกฝ่ายมาพาลโกรธเขาโดยไร้เหตุผลแบบนี้

“....” คนตัวเล็กเสหน้ามองทิศทางอื่น ทำราวกับว่าเซฮุนเป็นเพียงธาตุอากาศ จนอีกฝ่ายเริ่มไม่พอใจหนักขึ้น เซฮุนฉวยหมับเข้าที่ข้อมือเรียวเล็กกันไม่ให้อีกคนได้หนีเขาไปไหน ก่อนจะเชยคางมนให้เงยหน้ามาสบตา

“เป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีกละ!” หึ....ใช่ เรามันบ้า เรามันบ้าที่ยอมแต่งงานเพราะคำโกหกหลอกลวงของนาย!!

“เหอะ....ปล่อย!! ปล่อยเรานะ!!!!” ใช้มืออีกข้างที่ว่างพยายามแกะมือสากราวคีบเหล็กนี้ หวังให้หลุดออกจากพันธนาการ ดวงตากลมโตแดงก่ำมองเซฮุนอย่างไม่พอใจ

“ฉันสมควรโกรธเธอ ไม่ใช่เธอมาโกรธฉัน!”

“อยากจะโกรธหรือว่าจะเกลียดอะไรเราก็ตามใจนายเถอะ เราไม่ใส่ใจอยู่แล้ว” ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เขาเผลอหลุดปากพูดเช่นนี้ออกไป ลู่หานเห็นร่างสูงระบายลมหายใจเหมือนพยายามสกัดกลั้นอารมณ์

“เธอ! ห้ามไปที่ร้านของคยองซูจนกว่าจะคลอด ถ้าขืนยังขัดคำสั่งของฉันละก็...เราได้เห็นดีกันแน่ลู่หาน!!!” ทำไมถึงไม่คิดจะรับเอาความหวังดีของเขาไปบ้าง ทำไมถึงได้ดื้อขนาดนี้นะลู่หาน เหตุการณ์ที่ร่างเล็กเคยเล่าให้เขาฟังว่าเกิดอุบัติเหตุระหว่างเดินทางไปสุสาน เขายังจำได้ฝังใจ เพราะอุบัติเหตุครั้งนั้นทำให้ลู่หานต้องแท้ง....อุบัติเหตุครั้งนั้นคร่าชีวิตลูกอีกคนของเขาไปครั้งนึงแล้ว และครั้งนี้เขาจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย

ร่างสูงเดินกระทืบเท้าออกจากห้องด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวพร้อมทั้งปิดประตูเสียงดังลั่น ทิ้งให้คนตัวเล็กค่อยๆ ทรุดตัวลงสะอื้นร่ำไห้อยู่ที่พื้น ดวงตาหม่นหมองจับจ้องไปที่บานประตูหวังว่าสามีจะกลับเข้ามาง้อเขาบ้างสักครั้ง หากแต่ไร้วี่แววของผู้ชายคนนั้นว่าจะกลับเข้ามาตลอดทั้งคืน...

.................................................

เปิดรอบReprint ภาคfinal วันนี้ - 15 กันยายน 62

**ฟิคแท้งภาคแรกมีเล่มเส้นคั่นบทจาง ไม่กระทบเนื้อหา ขอดูตัวอย่างได้ ส่วนอื่นไม่มีปัญหาอะไร (ลดราคาพิเศษ)

ด้านในมีตอนจบและพิเศษไม่ลงเว็บ 4 ตอน จำนวนหน้า 390+ หน้า

ติดต่อ/สอบถาม แฟนเพจ (BABILON-fanpage​) ทวิตเตอร์ (@babilon_K)

และอีเมล (kwankwan555@gmail.com​)**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

9,265 ความคิดเห็น

  1. #8985 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 09:26
    งื่ออออ ทำไมไม่ยอมพูดกันดีๆ เซฮุนก้ไม่ยอมอธิบายว่าเพราะตนเปนห่วง ลู่ก็ไม่ยอมบอกว่าหึง
    #8985
    0
  2. #8684 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 17:49
    ตอนแรกก็แบบ..TT ใจช้านนนน
    #8684
    0
  3. #7459 Ratcha (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 15:46
    โห เห็นฮียอนเเล้วเราไม่แปลกใจถ้าเซฮุนจะกลับไปเป็นอีรอกเดิม แต่อย่าเลยนะสงสารพี่ลู่
    #7459
    0
  4. #7237 M2Hsmile (@meawsejin041712) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 22:52
    จะเป็นเหมือนซีซั่นที่ผ่านมาไหม ถ้าแบบนั้นเราจะสงวนหัวใจเราไว้ไม่ให้มันต้องเจ็บปวดอีก อยากอ่านมากเลยนะ แต่อ่านแล้วจิตตกอ่ะ เพลีย!
    #7237
    0
  5. #7177 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 11:37
    ฮุนเป็นพวกผีออกผีเข้าหรอวะ??
    #7177
    0
  6. #7139 ❤ Yulyul_ Hunhun ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 19:21
    ถ้ายังจะทำตัวเลวเหมือนเดิมทีหลังก็อย่าแต่งงานกับลู่หานเลยเหอะเซฮุน แกมันเป็นผู้ชายไม่รู้จักพอจริงๆ เหอะๆ
    #7139
    0
  7. #7081 oohchannick (@oohchannick) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 21:47
    เอาแล้ว
    #7081
    0
  8. #6991 givegue (@phachareeporn_de) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 00:56
    ทำไมเธอปากบานอย่างงี้หล่ะ อันฮียอน
    #6991
    0
  9. #6899 fairy (@game_) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 17:28
    ยังไงๆ ยังไงต่ออ่าา
    #6899
    0
  10. #6509 อิโยะ (@nan286) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 04:40
    จะเป็นยังไงหนอออ
    #6509
    0
  11. วันที่ 2 เมษายน 2558 / 14:06
    เรื่องนี้สนุกมากขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะค่่ะ
    จะติดตามผลงานของไรท์ตลอดไปค่ะ^^
    #6447
    0
  12. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  13. #6373 PraewMin0090 (@praewmin-exofans) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:48
    ไรขา ขอตอนที่โดนแบนหน่อยค้ะ praewmin-exofans@hotmail.com
    #6373
    0
  14. #6355 Tam_Nattaya (@nattaya-29996) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 00:51
    ต้องตามไปอ่านภาค2 >< ติดใจในรสดราม่าของไรท์ จากที่ไม้กล้าที่จะกดเข้ามาดูทั้งๆที่เห็นเรื่องนี้ตั้งแต่ต้นปีที่แล้ว เพราะชื่อเรื่องแลดูโหดร้ายมาก55555555
    #6355
    0
  15. #6320 melody_paper (@pacharamai_mai) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 มกราคม 2558 / 21:11
    หนุกมากๆฟค่ะ แต่เสียดายบางตอนที่โดนแบนมากๆเรยอะค่ะ
    #6320
    0
  16. #6238 Min Mut Big Poo (@mut_bigbang) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 มกราคม 2558 / 01:19
    จะรอน๊าาไรท์เตอร์
    #6238
    0
  17. #6184 pin-spin (@mypintwo) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 23:29
    ไรต์โนๆๆ ดราม่าไรเนี่ยยยย ฮื่อออ อยากอ่านค่ะติดตามๆ ดราม่าน้อยๆพอนะ อยากอ่านสดใสๆ
    #6184
    0
  18. #6143 Mspearl (@mnpearl) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 23:29
    เรื่องนี้น่าจะเอาไปทำซีรี่ย์ แค่คิดเป็นหน้าสิงึนก้ฟินนแล้วววอ่าารุนแรงแต่แรกเสมอต้นเสมอปลายเจรงๆ เซฮุนนนน
    #6143
    0
  19. #6107 kimmiezhh (@kimmiezhh) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 มกราคม 2558 / 18:40
    แงงงงทำไมพี่ไรท์ต้องให้น้องซอลเป็นนางร้ายTT
    #6107
    0
  20. #6087 Exo\'Tics Pim (@pim-exo) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 23:39
    ไม่อยากกินมาม่าแล้ววว TT แต่ก็จะอ่าน 555
    #6087
    0
  21. #6085 Moomoo-- (@nattymomoosecret) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 22:40
    ดราม่า TT ~~~
    #6085
    0
  22. #6084 sepad (@sepad-z) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 22:31
    รอภาคสองงโอยยยหน่วง
    #6084
    0
  23. #6083 พี่หมวกกันน็อก (@gun_wara) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 21:38
    เย้เฮ็ดดดดด~
    #6083
    0
  24. #6082 iamaoitme (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 21:02
    ของเขาดีจริงๆ สนุกมากๆเลยค่ะ คริสเเบค เขิน เซฮุนอยากได้ลูกอีกคนหรอ??😊
    #6082
    0
  25. #6081 puppy146 (@tataao) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 18:48
    จะรออ่านนร้าไรต์ สู้สู้ๆๆๆ!!!!
    #6081
    0